หนีสวาทลุงเขยมาเจอพ่อผัวรัวไม่ยั้ง

แต่แล้ว ช่วงเวลาแห่งความหฤหรรษ์ก็มาถึงจุดสิ้นสุดเช้ามืดของวันเสาร์ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของฮันนีมูนลับระหว่างพ่อผัวกับลูกสะใภ้

ชมดาวต้องจำใจเก็บเสื้อผ้าของใช้ส่วนตัวกลับมาอยู่ในห้องนอนของตัวเองตามเดิมอารมณ์หม่นหมองเข้าครอบงำหัวใจทันทีที่นึกถึงการแยกจาก

ภายในห้องนอนของคุณย้งที่ตอนนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของคาวสวาทคุณย้งนั่งอยู่บนเตียง มือหนาลูบไล้กลุ่มผมสีดำขลับของชมดาวที่นอนซบอยู่ข้างกายอย่างแผ่วเบาดวงตาคมกริบที่เคยเต็มไปด้วยไฟปรารถนา บัดนี้กลับฉายแววแห่งความเสียดายอย่างเห็นได้ชัด

“เตี่ยขา หนูชมต้องกลับห้องแล้วนะคะ”

ชมดาวพึมพำเสียงแผ่ว พยายามลุกจากเตียงพลางคิดในใจ

'สามวันเต็มๆ คุ้มค่าจริงๆ ที่เรายอมลงทุนขนาดนี้'

คุณย้งกระตุกยิ้มมุมปาก

“อืม เตี่ยรู้แล้วลูก”

เขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำมือหนาบีบเคล้นสะโพกผายของชมดาวเบาๆ เป็นการสั่งลา

“เต็มอิ่มรึยังล่ะหนูชม เตี่ยจัดให้เต็มที่แล้วนะ”

ชมดาวหันมาสบตาคุณย้งใบหน้าแดงเรื่อด้วยความอิ่มเอม

'แน่นอนสิคะเตี่ย ใครจะไปปฏิเสธของดีๆแบบนี้ได้' เธอคิดในใจ

แต่ปากกลับตอบว่า “ก็ พอไหวค่ะเตี่ย”

คุณย้งหัวเราะในลำคอ

“งั้นก็ไปพักผ่อนเถอะลูก จะได้มีแรงไปทำหน้าที่แม่ของน้องแม็คพรุ่งนี้”

เขายื่นมือมาตบก้นชมดาวเบาๆ เป็นการเร่งเร้า

ชมดาวลุกขึ้นจากเตียงอย่างเชื่องช้าร่างกายยังคงระบมไปทั่วทุกส่วน แต่กลับรู้สึกสดชื่นอย่างประหลาดเธอเดินไปที่ประตูห้อง ก่อนจะหันกลับมามองคุณย้งอีกครั้ง

“ฝันดีนะคะเตี่ย”

เธอเอ่ยเสียงแผ่วแต่แววตาเต็มไปด้วยประกายของความสุขสม

“ฝันดีนะลูกสะใภ้คนสวย”

คุณย้งตอบกลับมาด้วยรอยยิ้มเช่นกัน

ทันทีที่ชมดาวออกจากห้องไปคุณย้งก็รีบดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงทันที ความคิดแรกที่แล่นเข้ามาในหัวคือ

'ต้องรีบทำความสะอาดไอ้พวกคนใช้มันจะกลับมาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้'

ถึงแม้เขาจะแยกห้องนอนกับเมียแก่มานานหลายปีแล้วแต่เขาก็ไม่ต้องการให้ใครก็ตามในบ้าน โดยเฉพาะพวกคนใช้ มาเห็นคราบน้ำรักที่เปรอะเปื้อนอยู่ทั่วบริเวณห้องนอนของเขาไม่ว่าจะเป็นผ้าปูที่นอน ปลอกหมอน หรือแม้แต่พื้นห้อง

เขาต้องจัดการทุกอย่างให้กลับมาอยู่ในสภาพเดิมราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเขาเร่งมือเก็บผ้าปูที่นอนที่ยับยู่ยี่และเต็มไปด้วยคราบด่างเป็นดวง ๆ ออกไปทันทีพร้อมกับเช็ดทำความสะอาดรอยต่าง ๆ บนพื้นและเฟอร์นิเจอร์อย่างละเอียดลออ

ส่วนชมดาวพอเต็มอิ่มจากรสรักที่พ่อผัวปรนเปรอให้อย่างเต็มที่สามวันสามคืนจนขาสั่นแทบจะเดินไม่ไหวเธอก็รีบกลับมายังห้องนอนของตัวเองทันที

…

ตอน เมื่อครูพละ...เข้ามาติดกับคุณแม่ลูกอ่อนนมคัดเต้า

เช้าวันหนึ่งที่อากาศปลดโปร่งชมดาวขับรถไปส่ง น้องแม็คที่โรงเรียนอนุบาลและส่งลูกชายตัวน้องของเธอเข้าห้องเรียนเรียบร้อยแล้วเธอกำลังจะเดินทางกลับบ้าน

พอเดินมาถึงรถที่ลานจอดรถด้านหลังโรงเรียนจู่ ๆ ก็มีเสียงเคาะกระจกรถด้านข้างคนขับดังขึ้น หล่อนหันไปมอง เห็นภาพ ครูสุพลครูพละหนุ่มวัยสามสิบปีของน้องแม็ค

ครูพละหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาผิวสีแทนเข้มวันนี้เขาอยู่ในชุดกีฬาแขนสั้นและกางเกงวอร์มขายาวสีดำรัดรูป

ไม่ว่าดวงหน้าเขาจะคมเข้มเพียงใดแต่สายตาของชมดาวไม่ได้จับจ้องที่ใบหน้าของเขาเลยแม้แต่น้อยแต่กลับไปหยุดอยู่ที่เป้ากางเกงที่นูนเด่นอย่างน่าตกใจ

ลำเอ็นของครูสุพลช่างดูใหญ่โตมันอวบยาวพาดไปตามเป้ากางเกงเลยไปจนถึงหน้าขา

“ตายแล้ว...นั่นมันยาวเกือบจะไม้บรรทัดนึงได้มั้งเนี่ย...”

ชมดาวคิดในใจอย่างตะลึงงันความรู้สึกแห้งผากเข้ามาเกาะกุมลำคอ

หล่อนอดไม่ได้ที่จะเลียริมฝีปากที่เคลือบลิปสติกสีแดงสดอย่างตายอดตายอยาก และกลืนน้ำลายลงคออย่างหิวกระหาย

ระหว่างที่ครูสุพลยืนโบกมือทักทายหล่อนอยู่ชมดาวเพ่งมองแต่เป้าของเขาจนลืมสบตาเขาด้วยซ้ำ

เธอเหมือนถูกมนต์สะกดให้กดปุ่มลดกระจกไฟฟ้าลง

และปลดล็อกประตูรถอย่างง่ายดาย

“สวัสดีค่ะครูสุพลมีอะไรให้ชมดาวช่วยรึเปล่าคะ”

ชมดาวทักทายด้วยรอยยิ้ม

“สวัสดีครับคุณแม่น้องแม็ค” ครูสุพลยิ้มกริ่ม

“ผมขอขึ้นไปคุยบนรถด้วยได้ไหมครับ มีเรื่องสำคัญที่อยากจะคุยกับคุณแม่เป็นการส่วนตัว”

ชมดาวพยักหน้าอย่างเลื่อนลอย

“ค่ะ... ได้ค่ะ”

หญิงสาวมองซ้ายมองขวาเมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่บริเวณนั้น เธอก็ปลดล็อกประตูรถให้เขาขึ้นมานั่งที่เบาะข้างๆ คนขับ

ครูสุพลนั่งลงในรถ ปรับเบาะนั่งให้สบายก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับชมดาว

“คุณแม่คงกำลังลุ้นเรื่องที่น้องแม็คจะได้เข้าเรียนที่นี่ใช่ไหมครับ”

ชมดาวพยักหน้า

“ใช่ค่ะชมดาวอยากให้น้องแม็คได้เข้าเรียนที่นี่มากเลยค่ะแต่คุณครูใหญ่บอกว่าต้องรอนิดหน่อย”

ครูสุพลหัวเราะในลำคอ

“ผมได้ยินข่าวมาเหมือนกันครับว่าคุณแม่กำลังรอคำสั่งจากครูใหญ่ให้อนุมัติอยู่แต่เรื่องนี้ก็ต้องอาศัยคะแนนประเมินความพร้อมจากครูพละอย่างผมด้วยเป็นส่วนสำคัญอย่างยิ่งเลยนะครับเพราะผมเป็นถึงหัวหน้าแผนกพละศึกษาของโรงเรียนแห่งนี้”

คำพูดของครูสุพลทำให้ชมดาวเริ่มเข้าใจถึงแผนการบางอย่างที่ซ่อนอยู่เธอนั่งนิ่งฟังเขาพูดต่อ

“ผมได้ยินมาว่าคุณแม่มีของดีที่ช่วยเพิ่มกำลังวังชาให้กับครูใหญ่พงศพรรค

จนพักหลัง ๆ มานี้คุณครูใหญ่เขาดูหนุ่มแน่นขึ้นเป็นสิบปีด้วยซ้ำไป...

ผมขอโอกาสได้ชิมรสชาตินมสด ๆ จากเต้าของคุณแม่ดูบ้างได้ไหมครับ

เผื่อว่าคะแนนประเมินของน้องแม็คจะออกมาดีเป็นพิเศษ”

ครูสุพลพูดจาด้วยน้ำเสียงสองแง่สองง่ามพร้อมกับสายตาที่จ้องมองไปยังหน้าอกของชมดาวอย่างไม่ปิดบัง

ชมดาวมองซ้ายมองขวาอีกครั้งเมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่จริง ๆ เธอก็ตัดสินใจที่จะยอมทำตามความต้องการของเขา

เธอถลกชายเสื้อกล้ามสีขาวขึ้นมาเหนือทรวงอกแล้วปลดตะขอด้านหน้าของยกทรงออก เต้านมอวบใหญ่กระเด้งดึ๋งออกมา ชี้หน้าครูสุพล

ยอดถันสีชมพูหวานงามงอนเชิดขึ้นเล็กน้อย

“คุณครูสุพล... ห้ามเอาไปบอกใครนะคะ”

ชมดาวพึมพำเสียงสั่นด้วยความอับอายปนความเร่าร้อน

“แน่นอนครับคุณแม่”

ครูสุพลตอบรับ เขาไม่รีรออะไรอีกต่อไป รีบก้มหัวลงเอาลิ้นสากตวัดเลียแพล่บๆ

จงใจเร้าความกระสันของชมดาวให้เดือดพล่านสองมือบีบขยำเต้ามหึมาทั้งซ้ายและขวาพร้อมๆ กัน เหมือนรีดนมแม่วัว

น้ำนมพุ่งออกมาเป็นสาย เลอะเบาะหนังรถยนต์หรู ครูสุพลไม่ได้ตั้งใจดื่มน้ำนมแต่ดูตั้งใจจะเล้าโลมยอดอกของชมดาวมากกว่า

“โอ๊ย! ซี้ดดดดด! ครูสุพล! อย่าดูดแรง!อย่าบีบแรงแบบนั้น! อ๊าาาาา!”

ชมดาวร้องครางเสียงสั่นด้วยความเสียวซ่านมือของเธอกำเข้าหากันแน่นจนสั่นไปทั้งตัว

ครูสุพลยังคงทำตามความต้องการของตัวเองต่อไปไม่หยุดเขาทั้งดูดทั้งเลียยอดถันของเธอสลับกันไปมาทั้งสองข้างอย่างหื่นกระหาย

ริมฝีปากของเขาประกบเข้ากับยอดอกของชมดาวอย่างดูดดื่ม เสียง “จ๊วบๆๆ”ดังระงมไปทั่วห้องโดยสาร

หลังจากเขาเล้าโลมยอดอกของชมดาวอยู่พักใหญ่

จนกระทั่งความกระหายในอกสงบลงชั่วขณะหนึ่ง เขาก็ผละริมฝีปากออกมา

แต่มือทั้งสองข้างยังคงขยำเต้าอวบพร้อมกับขยี้หัวจุกสีชมพูไม่หยุดหย่อน

“อ่า... นมหวานหอมสดชื่นเหลือเกินครับคุณแม่”

ครูสุพลพึมพำเสียงพร่าดวงตาของเขาฉายแววหื่นกระหายอย่างไม่ปิดบัง

“คุณแม่คงพอจะรู้แล้วนะครับว่า รสชาติน้ำนมของคุณแม่มันช่างดีต่อใจครูเหลือเกิน

แต่ตอนนี้ครูมีเรื่องบางอย่างที่อยากจะขอให้คุณแม่ช่วยหน่อยจะได้ไหมครับ”