ขอบอกไว้ก่อนเลยนะว่าผมหนะโชคดีสุดๆ

ในที่สุดพวกผมก็เดินทางมาถึงเมืองเฟลเล่(เมืองแนวหน้า)ถึงเมืองนี้จะถูกเรียกว่าเมืองแนวหน้าก็เถอะ บรรยากาศมันดูคึกครื้นมากแถวเมืองยังใหญ่อีกด้วยสาเหตุที่เมืองนี้ถูกเรียกว่าเมืองแนวหน้าก็เพราะว่าห่างจากเมืองนี้ไป500กิโลเมตรก็จะเป็๲ดินแดนของปีศาจและสาเหตุที่เมืองนี้ก็ยังเป็๲เมืองที่ปลอดภัยอยู่ก็เพราะว่าทุกประเทศจะอัญเชิญผู้กล้ามา(เป็๲เ๱ื่๵๹ที่ผมพึ่งรู้หมือนกันผมไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าผู้กล้ามันจะเยอะขนาดนี้)และส่งผู้กล้าเ๮๣่า๲ั้๲มายังเมืองนี้และทหารคุ้มกันจำนวนหนึ่งมันเลยทำไห้พวกปีศาจไม่กล้ามาบุกเมืองนี้

"ในที่สุดก็ถึงค่าาาาา" เมลเซ่ทำท่างทางดีใจ

"เมืองนี้ใหญ่จังเลยนะคะ" ลูเคียพูดออกมาพร้อมกับมองไปรอบๆ

"ก็งั้นๆเหละ" อาเดไลด์พูดแบบปัดๆ

'ถึงซักที่ไห้ตายเถอะ' โทชิโร่คิดออกมาในใจพร้อมกับถอนหายใจออกมา

และหลังจากนั้นเราก็ตกลงกันว่าจะแบ่งกันออกเป็๞2กลุ่มกลุ่มละ2คนและไห้ทุกคนมารวมกันที่จุดนัดพบในเวลา17.00และคุณฮาเซเฟียจะไปหาโรงแรมกับกรอกใบสมัคไห้และหลังจากนั้นพวกเราก็แยกย้ายกัน

"นี่ๆโทชิคุงไปดูตรงนั้นกานนน แต่ตรงนั้นก็น่าสนใจเลือกไม่ถูกเลยค่าาาาา" เมลเซ่พูดขึ้นพร้อมกับลากโทชิไร่ไปด้วย

'จะบ้าตายดันได้มาอยู่กับยัยไฮเปอร์นี่อีก' โทชิโร่คิดขึ้นในขณะที่เขาถูกเมลเซ่ลากไปยังร้านค้าแห่งหนึ่ง

หลังจากที่โทชิโร่เข้าไปในร้านเขาก็ได้ยินเสียงที่คลับคล้ายคลับคลาที่เหมือนเขาจะเคยได้ยินมาก่อน

"ฉันจะเอาส่วนที่เยอะกว่านี่เอง"

"ไม่ๆฉันต่างหาก"

'เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนเลยแฮะเสียงคนทะเลาะกันแบบนี้'โทชิโร่คิดขึ้นในขณะที่กำลังเดินเข้าไปในห้องน้ำของร้าน

เมื่อเมลเซ่เห็นทั้งสองคนทะเลาะกันเธอเลยเดินเข้าไปหาทั้งคู่

"ไห้ฉันช่วยแบ่งน้าาา"เมลเซ่พูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม

ทั้งสองคนมองหน้ากันและพยักหน้า

"ถ้าคนนอกล่ะก็ฉันไม่ว่าอะไรหรอกนะ"

"ฉันก็เห็นด้วย"

และหลังจากนั้นเมลเซ่ก็แบ่งครึ่งเค้กไห้ทั้งสองคนและก็เริ่มสั่งเค้กมากินพร้อมกับคุยกับทั้งสองคนอย่างถูกคอ

และไม่นานโทชิโร่ก็ออกมาจากห้องน้ำและก็มองหาเมลเซ่

"เธอชื่ออะไรหรอ?" เด็กสาวคนหนึ่งถามออกมา

"เมลเซ่ ค่าาา"

"ฉันเฟย์" เด็กสาวผมสีแดงพูดขึ้น

"ฉันฟา"เด็กสาวผมสีฟ้าพูดขึ้น

"พวกเราเป็๞แฝดหละ"

"หน้าตาไม่เหมือนกันเลยค่าาาาาา"

ในระหว่าที่ทั้ง3คนกำลังคุยกันอย่างสนุกสนาน เมลเซ่ที่สังเกตุเห็นโทชิโร่กำลังมองซ้ายมองขวาอยู่นั้นเธอจึงชูมือขึ้นพร้อมกับส่งเสียงเรียกโทชิโร่

"โทชิคุง~ ทางนี้ค่าาา"

โทชิโร่ที่สังเกตุเห็นก็เริ่มเดินเข้าไปหา

'ไห้ตายสิร่าเริงซะจริง....ว่าแต่สองคนที่นั่งอยู่ด้วยนั้นใครน่ะหน้าตาคุ้นๆแฮะ'

เฟย์และฟาที่สังเกตุเห็นเมลเซ่กำลังเรียกใครบางคนอยู่จึงเกิดความสงสัยขึ้น

"เรียกใครหรอเมลเซ่?"

"นั้นสิ"

"เพื่อนร่วมปาร์ตี้ค่าาา"

ในระหว่างที่โทชิโร่กำลังเดินเข้าไกล้นั้นเขาก็เริ่มเห็นหน้าของทั้งสองคนชัดขึ้นและก็ทำไห้เขาชะงังไปซักพักนึงแล้วเขาก็เริ่มเดินต่อ

'สองคนนั้นมัน.....คนที่เราเคยเอามีดไปจี้ปลาตอนสอบเข้ากิลด์นี่หว่า'

ในระหว่างที่โทชิโร่กำลังเดินเข้ามาไกล้นั้นทั้งสองสาวก็เริ่มมีอาการแปลกๆ

"ทั้งสองคนเป็๲อะไรไปหรอจู่ๆก็รีบกินเค้กซะขนาดนั้น?" เมลเซ่พูดออกมาพร้อมกับทำท่าทางสงสัย

และในเวลาเดียวกันโทชิโร่ก็เดินมาถึง

"ขอแนะนำนะค่าาาา นี่คือโอกาซากิ โทชิโร่เพื่อนในปาร์ตี้ของฉันค่าาาา"

"สวัสดีครับ"โทชิโร่กล่าวทักทายด้วยรอยยิ้มพร้อมกับก้มหัวเล็กน้อยและก็นั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆเมลเซ่'เอาไงดีพวกเธอจำฉันได้แน่ๆดูจากอารการแล้ว ฉันคงจะไปสร้างแผลใจไห้พวกเธอแหง'

และไม่นานเค้กก้อนที่สองของพวกเธอก็มาเสิร์ฟ

"เค้กของทั้งสองคนมาแล้วนะไห้ฉันช่วยแบ่งไหม?"เมลเซ่ถามออกไป

ทั้งสองคนเงยหน้าขึ้นมาและก็เหล่ตาไปทางโทชิโร่และทั้งสองคนก็พยักหน้าไห้กัน

"ฟะ-ฟาฉันจะหะ-ไห้ส่วนที่มากกว่ากับเธอนะ"

"แหม...ฟะ-เฟย์นี่ใจกว่าจริงๆ..ขะขอบคุณนะ"

ทั้งสองคนพูดด้วยน้ำเสียงและรอยยิ้มที่สดใส หลังจากแบ่งเค้กเสร็จทั้งสองคนต่างกินกันอย่างรวดเร็ว

"พะ-พอดีว่าพวกเรามีธุระต่อน่ะ"

"ตะ-ต้องขอตัวก่อนนะ"

ทั้งสองคนพูดด้วยท่าทีที่ร้อนรนและหลังจากที่พูดจบทั้งสองคนก็เดินออกไปและพอโทชิโร่หันไปมองพวกเธอตอนออกจากร้านนั้นเขาก็เห็นพวกเธอรีบวิ่งไปซักที่หนึ่ง

'ทำไมต้องรีบขนาดนั้นด้วยนะ....คงเป็๞ธุระสำคัญล่ะมั้งแต่ก็ช่างเถอะ.....ฉันคงไม่ได้ไปสร้างแผลใจไห้พวกเธอหรอกมั้ง'

และหลังจากนั้นผมก็ถูกเมลเซ่ลากไปยังที่ต่างๆทั้งที่ที่มีสาระบ้างทั้งที่ที่ไร้สาระบ้างและเวลาก็ล่วงเลยไปจนถึง17.00

"วันนี้สนุกมากค่าาาา ไว้พวกเรามาเดินเล่นด้วยกันอีกน้า~โทชิคุง~"เมลเซ่พูดพร้อมกับหันมายิ้มไห้โทชิโร่

"ไม่มีครั้งที่สองแน่" 'ขืนได้มากับยัยไฮเปอร์นี่อีกมีหวังคงได้เจอกับเ๱ื่๵๹ที่น่ารำคาญมากกว่านี้แน่'

"โทชิคุงนี่.....ชอบพูดเล่นจังเลย ค่าาาา"

"ฉันพูดจริง"

"เอาอีกแล้วพูดเล่นอีกแล้ว แบบนี้ก็สนุกดีค่าาาา"

"เฮ่อ...ไห้ตายสิ" 'ยัยนี่กู่ไม่กลับจริงๆ'

และหลังจากนั้นพวกเราก็ไปยังจุดนัดพบและคุณฮาเซเฟียก็พาไปโรงแรม

หลังจากที่พวกเราออกจากปราสาทมานี่ก็1เดือนแล้ว

"อายาเนะจังสองคนนั้นยังไม่กลับมาอีกหรอ"

"ก็ยังนี่"

หลังจากออกจากปราสาทมาพวกเราก็เก็บเลเวลระหว่างทางมาเมืองนี้และเลเวลกับสกิลของพวกเราในตอนนี้ก็คือ

'ชื่อ ไอซาว่า เรย์ อายุ16ปี

ฉายา นักปราชญ์ในรอบร้อยปี

อาชีพ นักปราชญ์/จอมเวทย์ชั้นสูงสุด

เลเวล46

พลังกายภาพ50000

พลังเวทย์มนต์90000

ความเร็ว4000

มานา1000000/1000000

ความโชคดี50

พลังป้องกัน18000

สกิล ตาทิพย์ สร้างเวทย์มนต์ ล้างคำสาป/สถานะผิดปกติ โล่ศักสิทธิ์ วิเคราะห์เวทย์มนต์ รับรู้อันตรายและเวทย์มนต์อื่นๆ'

'ชื่อ ฮิเมะจิ อายาเนะ อายุ16ปี

ฉายา ผู้กล้าในรอบร้อยปี

อาชีพ ผู้กล้า/จอมเวทย์

เลเวล50

พลังกายภาพ70000

พลังเวทย์มนต์8000

ความเร็ว8000

มานา20000/20000

ความโชคดี45

พลังป้องกัน24650

สกิล ตาทิพย์ ดาปศักสิทธิ์ ล้างคำสาป/สถานะผิดปกติ โล่ศักสิทธิ์ วิเคราะห์การโจมตี(กายภาพเท่านั้น) รับรู้อันตรายและวิชาดาปอื่นๆ'

ดูเหมือนว่าสเตตัสของพวกเราจะกินคำว่ามนุษย์ไปแล้ว

ตึ่ง!

จู่ๆเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น

"เฟย์จัง ฟาจังกลับมาแล้วหรอ"

เรย์กล่าวทักทายออกไปแต่เด็กสาวทั้งสองคนนั้นกลับไม่ตอบอะไรออกมาได้แต่เดินไปยังโซฟาแล้วนั่งลง

"นี่พวกเธอเป็๞อะไรกันน่ะ?"อายาเนะเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย

ไม่นานนักพวกเธอก็พูดออกมา

"ปะ-ปรากฎตัวออกมาแล้ว"

"ทะ-ทำไมเขาถึงมาอยู่เมืองนี้ได้"

ทั้งสองคนพูดออกมาในขณะที่ตัวสั่นเทาอยู่

"หมายถึงคนที่พวกเธอพูดถึงในตอนนั้นหรอ"

"แล้วพอจะรู้ชื่อของมันไหมเดี๋ยวฉันจะไปจัดการไห้"

ทั้งสองคนเงียบไปซักพักก่อนที่พวกเธอจะพูดออกมา

"ในตอนนั้นพวกเรากลัวจนไม่ทำอะไรไม่ถูกคงจะจำชื่อไม่ค่อยได้"

"ถะ-ถ้าจำไม่ผิดชื่อข้างหน้าของเ๽้านั้นคือ โอกาซา-....อะไรซักอย่าง"

"ห๊ะ" อายาเนะสบถออกมา

โทชิโร่ที่กำลังนอนอยู่บนเตียงของโรงแรมจู่ๆเขาก็จามออกมา

ฮัดชิ่ว!

'ไห้ตายสิทำไมฉันรู้สึกแปลกๆ.....ช่างเถอะขอแค่ตอนสอบในวันพรุ่งนี้ไม่เจอเ๱ื่๵๹น่ารำคาญก็พอ....ใช่ๆเ๱ื่๵๹น่ารำคาญ'