Doomdays ซอมบี้ล้างโลก

ตอนที่ 54 ลานประลอง

ณ ตึกสูงในเมืองโตเกียว

ริวจิ : โทชิโอะนายว่าเธอไปนานเกินไปมั้ย

โทชิโอะ : ค่ายน่าจะใหญ่และต้องปกปิดตัวตน เธอน่าจะใช้เวลานานพอควรเลยไม่ใช่หรอครับ ในการหาพ่อของเธอ

ริวจิ : งั้นหรองั้นนายรออยู่ที่นี่น่ะ เดี๋ยวฉันจะไปเดินดูรอบ ๆ หน่อย

ริวจิรู้สึกทะแม่ง ๆ เล็กน้อย เพราะอายูนั้นเธอใช้เวลานานเกินไป เขากะว่าจะไปดูเธอสักหน่อย แต่โทชิโอะก็รู้ว่าริวจินั้นจะออกไปตามหาเธอ เขาจึงได้พูดขึ้น

โทชิโอะ : อย่างน้อยก็ใส่ผ้าคลุมไว้หน่อยดีกว่านะครับ ถ้าจะเข้าไปข้างในนั้นมันอาจจะช่วยปกปิดตัวตนของคุณได้

ริวจิไม่ได้ปฏิเสธความหวังดีของโทชิโอะ เขาหยิบผ้าคลุมสีดำมันสามารถปกปิดตัวของเขาและมีฮูดไว้ที่หัวทำให้ปกปิกใบหน้าของเขาเอาไว้ได้ แต่มันก็ดูเหมือนพวกพ่อมดอะไรพวกนั้นเหมือนกัน

ริวจิ : นี่มันจะยิ่งไม่สะดุดตากว่าเดิมงั้นหรอโทชิโอะ

โทชิโอะ : คุณคิดมากไปแล้วครับ ถ้าคุณไม่สบายใจผมมีหนวดปลอมอยู่นะครับ จะได้ปลอมเป็นคนแก่

ริวจิ : หึ ๆไม่เอาอะเวลาถอดออกไปเจ็บ

ริวจิปฏิเสธทันทีเพราะตอนถอดหนวดนั้นมันเจ็บเอามาก ๆ เพราะเขาต้องเอากาวหรืออะไรพวกนั้นมาติดไว้ซึ่งถ้าดึงมันออกนั้นมันจะเจ็บเอามาก ๆ จากนั้นริวจิก็เดินลงไปจากตึกนั้นและหายไป เขาเดินไปเรื่อย ๆ บนถนนแต่ตอนนี้ เขาก็รู้สึกถึงซอมบี้ในบริเวณ 400 เมตรเนื่องจากสกิล Red Zone Area ของเขานั้นอัพเกรดจากระดับต่ำขั้นที่ 2 เป็นระดับสูงขั้นที่ 2 เรียบแล้ว และมันก็เพิ่ม 100 ในการอัพแต่ละครั้ง ทำให้เขาเพิ่มอาณาเขตของมันขึ้นไปจาก 200 เป็น 400 เมตร

" เอ๊ะ ที่ใกล้ค่ายแบบนี้ยังมีซอมบี้อยู่อีกหรอเนี่ยะ "

แต่ริวจิก็ไม่ได้สนใจเขาเดินไปตามถนนเรื่อย ๆ แต่มันก็ต้องผ่านสุดของซอมบี้ G2 อยู่ดี แต่เขานั้นก็ไม่อยากอ้อมไปไกล เพราะแค่ซอมบี้ G2 นั้นไม่คะนามือเขาหรอก เขาเดินไปเรื่อย ๆ จนถึงจุดของซอมบี้ G2 อยู่และตอนนั้นมันก็สังเกตเห็นเค้าจากโรงรถมืด มันมองขึ้นมาบนถนนและพุ่งเข้ามาโจมตีริวจิ แต่ริวจิไม่ได้ตกใจหรือแสดงอาการอะไร เขายังนิ่งเงียบ และไม่คิดจะตอบโต้มันไป แต่เมื่อซอมบี้ G2 พุ่งเข้ามาใกล้ริวจิเรื่อย ๆ ก็ได้ยินเสียงฟันดาบ 3 ครั้ง

ฉิ๊งงง

ฉิ๊ง

ฉิ๊ง

แต่ดาบนั้นไม่ใช่ฝีมือของเขาริวจิรู้ถึงตัวตนของบุคคลตรงหน้าตั้งแต่เขานั้นเข้ามาในรัศมีสกิลของเขาแล้ว ริวจิจึงไม่คิดจะทำอะไร โดยเดินต่อไปแบบเงียบๆ หลังจากเสียงดาบนั้นจบลงก็มีเสียงพูดของผู้หญิงดังขึ้น

" นี่คุณไม่รักชีวิตแล้วอย่างงั้นหรอคะ ทำไมถึงออกมาจากค่ายอย่างพละการ รีบกลับเข้าไปเถอะคะ "

เธอไม่หันมามองริวจิด้วยซ้ำ หลังจากที่เธอจัดการมันเสร็จ เธอก็หันหลังให้กับเขา ริวจิสังเกตเห็นแต่ผมสีดำยาวดูสลวยสวยหรูสะบัดไปมาในระหว่างที่เธอเดินจากไป ริวจิได้คิดในใจ

" โอ้วยังมีผู้หญิงที่แข็งแกร่งเหมือนกับอายูและแคทเทอรีนน่าอีกหรอเนี่ยะ สุดๆไปเลยแฮะ เธอฟันแค่ 3 ทีเท่านั้นก็สามารถฆ่ามันได้ แถมฟันได้แม่นยำมาก "

ริวจิก็ได้เดินต่อไปและใช้สกิลลบตัวตน ทำให้ผู้คนนั้นไม่สนใจเขาหรืออีกในหนึ่งคือ ริวจิตอนนี้เป็นเหมือนอากาศ

ส่วนอีกทางด้านนึง

ร่างเงาของอายูก็ปรากฎขึ้น ทำให้โทชิโอะตกใจมากเมื่อเห็นอยู่ ๆ เธอก็โผ่ลออกมา

โทชิโอะ : คุณอายูอย่าโผล่ออกมาไม่ให้สุ่มให้เสียงสิครับ ผมตกใจแทบแย่

อายูเธอไม่ได้สนใจคำพูดของโทชิโอะ

อายู : หมอนั้นหายไปไหนแล้วล่ะ

เธอไม่คิดว่าโทชิโอะนั้นจะสามารถฆ่าริวจิได้เธอไม่ได้สงสัยว่าโทชิโอะจะทำอะไรริวจิ

โทชิโอะ : อ่าวในระหว่างขากลับ คุณไม่ได้เจอเขาหรอกหรอครับ เค้าออกไปตามหาคุณแล้ว เห็นบอกว่าคุณไปนานเกิน

เมื่ออายูได้ฟังเธอก็หันหลังกลับและใบหน้าของเธอก็แดงเล็กน้อย เพราะรู้ว่าริวจินั้นก็เป็นห่วงเธอเหมือนกัน

อายู : ฉันไม่ได้ออกมาทางด้านหน้าค่ายหนะ งั้นนายเก็บของสะ เราจะตามหมอนั้นไป

เธอถือโอกาสนี้จะเข้าไปในค่ายเลย เพราะถ้ามัวแต่ไปตามหาริวจิและมาตามโทชิโอะนั้น ไม่ทันกินกันพอดี โทชิโอะนั้นเก็บของที่น้อยนิดของเขา เค้าไม่รู้ว่าจะได้มานานถึง 2 อาทิตย์ เขาแค่ได้รับคำสั่งมาว่าให้มาส่งและก็กลับ ทำให้เสียเวลาไม่มากนัก หลังจากเก็บของเตรียมพร้อม โทชิโอะรู้งานเขาอธิบายเสื้อผ้าที่ริวจิสวมใส่ครั้งสุดท้ายให้เธอฟัง ซึ่งจะทำให้การหาตัวเขานั้นง่ายขึ้นไปอีก จากนั้นอายูก็วิ่งเย่าะ ๆ พอให้โทชิโอะนั้นตามมาได้ทัน

ทางด้านของริวจิเขาได้เดินไปเรื่อย ๆ โดยไม่มีใครสนใจเขาและเขาตรวจสอบแต่ละที่ไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเขาได้ยินเสียง บางอย่างมาจากลานประลอง ที่อยู่ด้านซ้ายมือของเขา

" เอ้ยยย เอาเลย ต่อยมันสิโว้ยย "

" เฮ้ ฝั่งน้ำเงิน มาม่า 5 ซองใครจะพนันกับฉันบ้าง"

" น็อคมันเลย จัดมัน "

ทำให้ริวจิสนใจว่ามันจะมีอะไรอยู่ข้างในนั้น เขาได้เดินแหวกฝูงชน เนื่องจากทุกคนไม่ได้หันมาโฟกัสที่เขาทำให้เขาแฝงตัวเข้ามาได้สบาย

" ฝ่ายแดงน็อคเรียบร้อยแล้วครับ มาม่า 10 ซองที่พนันกันไว้ตกเป็นของฝ่ายน้ำเงิน เอาล่ะใครจะเป็นคนพนันคนต่อไปกัน "

หลังจากเสียงประกาศผู้ชนะจบลงผู้คนก็โห่ร้องขึ้นเสียงดัง

" ฉันบอกแล้วไง ว่าให้แทงฝั่งสีน้ำเงิน 55555555 "

" จอร์นเขาแข็งแกร่งแบบนี้ใครจะกล้าพนันกับเขาบ้างล่ะ เขาเป็นถึง Rank B ใน Red Tower เชียวน่ะ "

โคศก : เอาล่ะครับ ท่านผู้ชมทั้งหลายคู่ต่อสู้คนต่อไปของเขานั้นจะเป็นใคร อัตราการต่อรองนั้นอยู่ที่ 1:10 น่ะครับถ้าคุณสามารถเอาชนะจอร์นได้ คุณจะได้รับอาหารถึง 10 เท่าที่คุณพนันเอาไว้

ริวจิ : เฮ้อ นึกว่าจะมีอะไรน่าสนใจกว่านี้สะอีก

ริวจิหันหลังพร้อมที่จะเดินออกไป แต่ทันใดนั้น ผลั้กกก ผู้ชมที่ตะโกนโห่ร้องขึ้นมาเบียดเขาออกไปทางด้าน

ริวจิ : อะไรกันว่ะเนี่ยะ !!!

เพราะริวจิใช้สกิลลบตัวตนอยู่ผู้คนที่ไม่ได้โฟกัสในตัวของเขานั้นไม่รู้สึกถึงตัวตนของเขาทำให้รู้สึกเหมือนที่ข้างหน้านั้นว่างอยู่และเขยิบเข้าไป และเบียดริวจิเข้าไปในสนามประลอง

โคศก : เอาล่ะครับ!!! ท่านผู้ชม เราได้ผู้กล้าคนใหม่แล้วครับท่านผู้ชม ผู้สวมคนคลุมสีดำ

ทุกสายตานับพันจับจ้องไปที่ริวจิ ทำให้สกิลลบตัวตนนั้นไร้ผล ถึงแม้เขาจะอัพเกรดมันแล้วก็ตาม

" โอ้ คนเสื้อคลุมนั้นกล้ามากเลยแห่ะ ใจกล้าน่าดูกล้าที่จะไปต่อสู้กับ จอร์นที่ตัวสูงเกือบถึง 2 เมตร"

" ความกล้าอย่างเดียวมันไม่พอหรอกโว้ยยย "

" นี่เขาหิวของรางวัลที่ได้ 10 เท่าสินะไม่น่าเลย ขนาดตัวของพวกเขาก็ต่างกันริบลับแล้ว "

โคศก : เอาล่ะครับ คุณชุดคลุมสีดำ คุณจะพนันอาหารเท่าไหร่งั้นหรอครับ อัตราส่วนอยู่ที่ 1 ต่อ 10 ถ้าคุณสามารถชนะได้คุณจะได้ค่าตอบแทนสูงถึง 10 เท่าเลยทีเดียว

ในตึกสูงข้างลานประลอง

สุซาคุ : วันนี้ทำไมลานประลองถึงครึกครื้นนักล่ะรเอะ ฉันได้ยินเสียงดังไม่หยุดเลย

ริเอะ : ดูเหมือนว่าจะมีคนมาท้าทายจอร์นอีกน่ะสิคะ

สุซาคุ: เห้ สงสัยจะเป็นพวกหิวของรางวัลที่บอกจะตอบแทน 10 เท่าที่พนันสินะ เห้ออ ไม่มีอะไรทำเลยโว๊ยยย

ริเอะ : ฉันยิงเป้าพึ่งเสร็จ มาดูแก้เบื่อหน่อยเป็นไงค่ะ

สุซาคุ: มันจะไม่น่าเบื่อไปกว่าเดิมหรอ จอร์นมันจะตื้บบอีกฝ่ายฝั่งเดียวหนะสิ

ริเอะ : นั้นแหละคะ ที่มันสนุกล่ะ

จากนั้นริเอะก็เผยใยหน้าที่ซาดิสออกมา และยิ้มขึ้นอย่างชอบใจ

สุซาคุ : เอาเถอะยังไงฉันก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้วไปดูสักหน่อยก็แล้วกัน

ในลานประลอง

ริวจิ : ฉันไม่ได้ต้องการประลอง ฉันแค่ถูกเบียดเข้ามา เท่านั้นเอง

เมื่อได้ยินเสียงนั้นผู้ชมก็ได้ตะโกนขึ้น

" แกบ้ารึไงถ้าลงไปแล้วก็ต้องสู้สิวะ ไอ้ขี้คลาดเอ้ยย "

" ฮ่าฮ่า เข้าไปแล้วไม่มีสิทธิออกโว้ยยย "

พวกเขาหัวเราะเยาะริวจิอย่างดีอย่างพอใจ พวกเขามีความสุขที่ได้ล้อเลียนและเหยียบย่ำคนอื่น ซึ่งเป็นปกติของคนที่อยู่ในยุคมืด จากนั้นจอร์นก็เดินเข้าไปหาริวจิพร้อมกับพูดขึ้น

จอร์น : ไอ้หนู ที่นี้เข้ามาแล้วออกไม่ได้ เอาแบบนี้ฉันจะต่อให้นาย ถ้านายสามารถทนอยู่จนถึง 1 นาทีได้นายชนะไปเลย

โฆษก : เอาล่ะครับ จอร์นได้ต่อให้เด็กหนุ่มถ้าเขาสามารถทนได้ถึง 1 นาทีเขาก็จะเป็นฝ่ายชนะ

ผู้ชม : บ้ารึเปล่าว่ะ ฉันยังไม่เคยเห็นใครทนได้ถึง 1 นาทีเลยว่ะ

เมื่อได้ฟังและได้ยินสถานณ์การทั้งหมด ริวจิเค้าก็รู้ได้เลยว่าไม่มีทางหนีจากสถานการณ์การแบบนี้ได้ มีแต่ต้องเลยตามเลย แต่ที่บอกว่าส่วนแบ่ง 1 ต่อ 10 นั้นก็ทำให้เขาเกิดความโลภขึ้นมา

" เอาล่ะฉันยอมสู้ก็ได้ "

โฆษก : เอาล่ะครับชายผ้าคลุมมสีดำยอมรับคำท้าแล้วครับบบบ

เสียงผู้คนตะโกนดังกึกก้องไปทั่วทั้งค่าย

ณ ตึกข้างๆ ล้านประลอง

สุซาคุ : ไอ้ผ้าคลุมดำนั้นมันกล้ารับคำท้าอย่างงั้นหรอเนี่ยะ

ริเอะ : ก็เค้าไม่มีทางเลือกอื่นนิค่ะ

ลานประลอง

โฆษก : เอาล่ะครับงั้นไม่ทรายว่า คุณจะเดิมพันเท่าไหร่อย่างงั้นหรอคับ

ริวจิ : เอาเป็นมาม่า 3,000 ซอง เครื่องปรุงรสต่าง ๆ อีก 10 กิโลเป็นไง

ฝากกดติดตามกดหัวใจเพื่อเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ

ขอบคุณครับ