"น้องหญิงพี่จะเข้าเมืองไปขายสัตว์ป่าและสมุนไพรก่นนะประเดี๋ยวจะมืดค่ำ"
"เ้าค่ะท่านพี่"
"ท่านพ่อข้าอยากกินเนื้อไก่อย่าเอาไปขายหมดได้หรือไม่ขอรับ" น้องเล็กผู้น่ารักขของนางพูดอย่างเขินอายออดอ้อนบิดาคงไม่อยากกัดแผ่นแป้งเหมือนพี่รองสินะ อา-อาหารมื้อนี้จะได้กินเนื้อแล้ว
"ได้พ่อจะเอาไว้ทำอาหารหนึ่งตัว" ท่านพ่อเดินเข้าเมืองไปขายสัตว์ป่าและสมุนไพร หมู่บ้านของหว่านอิ่งอยู่ห่างจากเมืองสองลี้
"ท่านแม่นั่งพักก่อนเถิดเ้าคะวันนี้ข้าจะเข้าครัวเอง"
"ได้สิแต่ถ้าเ้ามีอะไรให้แม่ช่วยก็บอกแม่ได้" มารดานางพูดอย่างเอ็นดูดีเ้าของร่างนี้นางเข้าครัวทำอาหารบ่อยไม่มีใครสงสัย
"ข้าจะไปช่วยน้องรองเองขอรับท่านแม่ไปพักผ่อนเถิด"
หว่านอิ่งวิ่งไปเอาชามมาสามชามเพื่อเอามาลองเืไก่ เครื่องในไก่และตัวไก่
"พี่ใหญ่ฆ่าไก่แล้วเอาเืใส่ชามนี้นะเ้าค่ะ ส่วนชามนี้ใส่เครื่องในไก่ห้ามทิ้งเด็ดขาดนะเ้าคะ" หว่านอิ่งบอกพี่ชายจากที่นางได้รู้มาคนโบราณมักจะไม่รู้จักวิธีกินเืและเครื่องในสุตว์และมักจะนำไปทิ้ง
"เ้าจะเอาไปทำอะไรหรือน้องรอง" ชางอวี่ถามน้องสาวเพราะทุกครั้งที่ฆ่าสัตว์เขามักจะไม่เก็บของสิ่งนี้ไว้
"ประเดี๋ยวก็รู้เ้าค่ะ"
หว่านอิ่งนำไส้ไก่และเครื่องในไก่มาล้างให้สะอาดไม่มีกลิ่นเหม็นคาวและให้พี่ชายเอาเนื้อตรงอกไก่มาหั่นเป็ชิ้นพอดีคำ ส่วนตัวไก่นำมาสับเป็ชิ้นเล็กๆนำเืที่แข็งตัวไปต้นและนำมาหั่นเป็ลูกเต๋า เมนูวันนี้คือไข่ผัดบวบหว่านอิ่งใช้ไข่สองฟองใส่กระเทียมดับกลิ่นคาวของไข่และนำบวบที่หั่นพอดีคำ ปรุงรสด้วยเกลือ ซอสถั่วและน้ำผึ้งเพราะบ้านนางไม่มีน้ำตาลจึงใส่น้ำผึ้งแทน ผัดกุยช่ายเครื่องในไก่ น้ำแกงไก่นางนำกระเทียมรากผักชีใส่เพื่อดับกลิ่นคาวและไก่ผัดหัวหอมใหญ่
หว่านอิ่งอยากทำไก่ผัดขิงมากแต่ตอนนี้นางยังไม่มีขิงนางจึงนำเืไก่ เนื้อไก่ หัวหอมและเห็ดหูหนูมาผัดรวมกันใส่พริกและต้นหอมให้มีสีสันน่าทานโชคดีที่บ้านหวงยังมีเงินซื้อเกลือและซอสถั่วไม่งั้นรสชาติคงออกมาสยองเป็แน่ หว่านอิ่งนำอ้อยที่ได้มาไปต้มทิ้งไว้เพื่อนำมาใช้แทนน้ำตาล ถ้ามีรสดี ซอสหอยนางรม ผงซูรสก็คงดีและเมื่อบิดากลัยมาถึงบ้านก็ล้อมวงกินข้าว
"อิ่งเออร์เ้านำสิ่งใดมาทำกับข้าวหรือทำไมแปลกตายิ่งมันจะกินได้หรือไม่"
"อะแฮ่มๆ อาหารที่อร่อยยิ่งกว่าเหลาอาหารในวันนี้ลูกขอเสนอ ไข่ผัดบวบ ผัดกุยช่ายเครื่องในไก่ น้ำแกงไก่และไก่ผัดหัวหอมใหญ่ใหญ่ใหญ่ ทุกอย่างเป็ผักที่สามารถกินได้หมดเลยเ้าคะลูกอ่านเจอจากตำราในห้องนอน ขึ้นเขาครั้งหน้าลูกจะนำไปด้วยเ้าคะจะได้มีผักป่าและผลไม้กลับมาเยอะๆ" ข้าเล่นใหย๋เสียจนคนในบ้านส่ายหน้า ฮ่าฮ่าตำลงตำราอะไรไม่มีหรอกข้าแค่แต่งเื่ขึ้นมาไม่เช่นนั้นวันนี้คงไม่ได้กินข้าวเพราะกังวลเื่พิษเป็แน่โชคดีที่มารดานางเป็บุตรสาวของพ่อค้าเล็ก บิดาและมารดานางสามารถอ่านออกเขียนได้และมีตำราติดตัวมาห้าหกเล่นทำไห้ครอบครัวเชื่อสิ่งที่นางพูด
"เช่นนั้นหรือ มาๆเริ่มกินข้าวกันเถิดจะได้ไปพักผ่อน"
"อืม อร่อยมากเลยขอรับพี่รอง เ้าก้อนกลมนี้คืออะไรหรือขอรับมันนุ่มมากมากเลย" อานตี๋เคี้ยวตุ่ยๆเต็มปาก
"นี้คือเืไก่พี่นำไปต้มให้มันเป็ก้อนแล้วนำมาผัด"
"น้องรองเครื่องในไก่นี้ไม่มีกลิ่มเหม็นหรือคาวเลยรสชาติดัยิ่งนัก"
"อิ่งเออร์ของพ่อเก่งยิ่งนักน้ำแกงไก่ของเ้าหวานหอมชดแล้วชุ่มคอ"
"อิ่งเออร์ทำอาหารเก่งกว่าแม่เสียอีกต่อไปนี้แม่คงไม่ได้เข้าครัวแล้วแน่เลย" จริ้งหรงเอ่ยปากชมบุตรสาว บุตรสาวนางทำอาหารอร่อยทุกอย่างทั้งยังแปลกใหม่ถูกปากทุกคนในบ้าน
"อิอิต่อไปนี้ท่านแม่ไม่ต้องห่วงเื่อาหารแล้วเ้าค่ะแม่ครัวหลวงคนนี้จะทำอาหารให้ทุกคนทานเอง"
"ฮ่าๆๆ เ้าช่างพูดเกินตัวนัก" ทุกคนในบ้านหัวเราะกับคำพูดใหญ่โตของนางจะมาหัวเราะข้าทำไมเล่าเห็นอย่างนี้นางก็เคยเรียนทำอาหารกับคุณย่าและคุณยายเลยนะข้าทำเป็ทั้งอาหารไทยและจีน ทุกคนกินข้าวจนอิ่มในรอบหลายเดือนและพูดคุยกันอย่างมีความสุข บิดานางได้เงินจากการขายไก่ป่าสามตัวหกสิบอีแปะ กระต่ายป่าห้าตัวเจ็ดสิบห้าอีแปะ โสมป่าแปดต้นแปดสิบอีแปะ ป๋อเหอสองต้นแปดสิบอีแปะ (ป๋อเหอ มีรสเผ็ด เย็น ช่วยระบายความร้อนในศีรษะและทำให้ตาสว่าง แก้เจ็บคอ กระทุ้งหัดปรับการไหลเวียน) หงฮวาหนึ่งดอกหนึ่งร้อยอีแปะ (หงฮวามีรสเผ็ด อุ่น เข้าสู่เส้นลมปราณหัวใจและตับ มัฤทธิ์กระตุ้นการไหลเวียนของเื ทะลวงเส้นลมปราณ ขจัดเืคั่งและระงับการปวด) บอดานางได้เงินมาทั้งหมดสามเก้าสิบห้าอีแปะ
เฮ้อ-ช่างน้อยนิดนักไม่ได้การล่ะข้าต้องวางแผนหาเงินเพิ่มให้เร็วที่สุด หลังจากกินข้าวเสร็จหว่านอิ่งและชางอวี่เก็บชามจานไปล้างและแยกย้ายกันพักผ่อน รุ่งเช้าครอบครัวหวงต้องพลิกหน้าหน้าดินเตรียมแปลงเพาะปลูก ครอบครัวหวงมีที่ทั้งหมดสามหมู่ หว่านอิ่งนอนห้องเดี่ยวกันกับพี่ใหญ่และน้องเล็กวันนี้หว่านอิ่งเหนื่อยมากเดินทั้งวันทำให้นางหลับสนิทตลอดคืน หว่านอิ่งตื่นมาล้างหน้าล้างตาเปลี่ยนชุดผ้าเย็บปะสีซีดและเดินเข้าครัวไปต้มโจ๊กไข่ใส่เกลือ ซอสถั่ว รากผักชี ผักชีและต้นหอม
"อิ่งเออร์ทำไมเ้าตื่นเช้านัก"
"ท่านแม่ตื่นแล้วหรือเ้าคะลูกต้มโจ๊กเสร็จแล้วเ้าค่ะ"
อาหารเช้าวันนี้โจ็กไข่ ผักดองและกล้วยที่เก็บมามื้อวานก่อน ทุกคนในบ้านตื่นขั้นมาล้างหน้าล้างตาและนั่งกินข้าวเพื่อจะไปช้วยกันทำงาน
"อร่อยมากขอรับ" อานตี๋วัยหกหนาวรูปร่างผอมแห้งมีเค้าโครงหล่อเหลาแต่เด็กเคี้ยวตุ่ยๆ เอ่ยปากชม อา-น้องชายนางน่ารัก
"ถ้าอร่อยก็กินเยอะๆ พี่ทำไว้เยอะเลย" ถ้าน้องชายนางอ้วนมีแก้มต้องน่ารักมากกว่านี้เป็แน่ ข้าจะชุนเ้าให้อ้วนเองนางปณิธานไว้ในใจ พี่ชายนางอายุสิบสองหนาวรูปร่างผอมสูงผิวคล้ำจากการทำงานหนัก ครอบครัวหวงเริ่มพลิกหน้าดินปลูกข้าว
"ท่านพ่อเ้าค่ะ เราจะปลูกข้าวทั้งหมดเลยหรือไม่เ้าคะ" หว่านอิ่ง้าแบ่งพื้นที่เพาะปลูปให้หลากหลาย
"ใช่แล้วอิ่งเออร์เราจะปลูกข้าวเก็บไว้กินในฤดูหนาว"
"ปลูกแค่ครึ่งหนึ่งได้ไหมเ้าค่ะ อีกครึ่งเราทำสวนผักเก็บไว้กินหน้าหนาวถ้าเหลือก็นำไปขายสวนผักที่มีอยู่ลูกว่ามันน้อยเกินไปเ้าคะ"
"เ้าจะปลูกอะไรบ้างหรือต้องใช้พื่นที่เยอะขนาดนั้นเลยหรือ" ท่านแม่หันมาถามนาง
"ลูกจะปลูกกะหล่ำปลี หัวไชเท้า ผักกาดขาว หอม กระเทียม และต้นผักและสมุนไพรที่เก็บมาจากเขาเ้าคะ" หว่านอิ่งเอ่ยตอบมารดา
"ได้สิ พลิกดินแปลงนาเสร็จแล้วค่อยไปทำแปลงปลูกผักแล้วกัน"
เมื่อถึงยามซื่อหว่านอิ่งมานั่งพักใต้ต้นไม้มองสำรวจรอบๆบ้าน
"พี่ใหญ่ เสี่ยวตี๋เราไปเดินเล่นกันเถอะเ้าค่ะข้าอยากไปตกปลาริมลำธารเพื่อนำมาทำอาหารเ้าคะ" สามพี่น้องตระกูลหวงเดินไปยังลำธารข้างหลังบ้านโดยมีพี่ใหญ่น้องชายคนเล็กถืออุปกรณ์จับปลา ส่วนหว่านอิ่งถือกระบุงและตำราเล่นหนึ่ง ตำราเล่นนี้เป็ตำราสมุนไพรชนิดต่างๆ ที่นางนำมาแบอ้างเป็ตำราผักและผลไม้แปลกๆ เพื่อให้คนในบ้านไม่สงสัยในตัวนาง
"พี่ใหญ่ชุดเหยื่อตกปลาตรงนี้ดีหรือไม่เ้าค่ะ แลดูจะได้เยอะ"
"อืม" พี่ชายนางขุดไส้เดือนขึ้นมาน้องเล็กเก็บใส่กระบอกไม้ไผ่ครอบครัวนางช่างไม่กลัวอะไรเสียเลยจริงๆ ดูน้องเล็กนางจะสนุกกับการเก็บไส้เดือนเอามาก
"พี่รองดูนี้สิขอรับตัวมันขาดแล้วยังดิ้นได้อีก"
"เสี่ยวตี๋เ้าเอามันไปเก็บเถิดเราจะได้รีบไปตกปลาพี่สาวจะได้ทำอาหารอร่อยๆให้เ้ากินดีหรือไม่" น้องชายผู้น่ารักยังจะจับมันเดินมาหานางอีก กลัวแล้วจร้ากลัวแล้วเอามันไปเก็บที
"ได้ขอรับพี่รองข้าจะรีบเก็บ" เด็กเห็นแกกินเลิกสงสัยและไปทำงานต่อ เมื่อได้มามากพอแล้วทั้งสามคนเดินไปโคดหินริมลำธาร พี่ใหญ่เป็คนใส่เหยื่อให้นางและน้องเล็ก
"พี่ใหญ่ว่าเราจะได้ปลาไหมขอรับหรือข้าจะไปตามท่านพ่อมาดี"
"ฮ่าๆๆ ทำไมเ้าใจร้อนนักยังนั่งไม่ถึงเค่อเลยรออีกหน่อยเถิด" ชางอวี่เอามือลูบหัวน้องเล็กผู้หิวโหย
"พี่ใหญ่ข้าไปเดินดูผักแถวนี้ก่อนนะเ้าค่ะ"
"อืม อย่าไปไกลนักเล่าอิ่งเออร์"
"พี่รองข้าไปด้วยขอรับ" หว่านอิ่งและอานตี๋ถือกระบุงเดินไปริมลำธารมองหาผักและสมุนไพรที่กินได้ ในมือก็เปิดตำราสมุนไพรไปด้วย เฮ้อลำบากนักจะทำสื่งใดต้องระวังไปเสียหมด