ฟุ่บๆๆ!
.
เสียงฝ้ายควงดาบไม้
วนไปมาด้วยสองมืออย่างชำนาญ
ดูเหมือนว่าผมจะไม่ได้
สังวรตัวเองเลยแม้แต่น้อย
กับการต้องสู้กับเพื่อนสาวคนนี้นั้น!
.
"ยอมแพ้เถอะอ้วน...
ฝ้ายไม่อยากตีอ้วนนะ..."
.
"เอ้อ... ไม่ได้หรอกฝ้าย...
เราอยากเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ถ้าแค่นี้ยังผ่านไม่ได้
แล้วจะเปลี่ยนแปลงได้ยังไง?"
.
ผมปากดีออกไป แต่บอกเลย...
แค่จับดาบไม้ในมือผมก็โคตรจะสั่นแล้วเนี่ย!
ถึงผมจะไม่ได้รู้เื่วิชาดาบอะไร
แต่ท่าทางของฝ้ายที่ทั้งนิ่งมีสมาธิ
ก็บอกให้รู้ว่าเธอเก่งแน่ๆ...
.
แถมเธอดูสวยชะมัดในยามนี้
ฝ้ายในชุดซ้อมแบบสปอร์ตรัดทรง
นมใหญ่คัพดีที่กระเพื่อมตามการเคลื่อนไหว
พร้อมกางเกงวอร์มออกกำลังกาย
รัดทั้งตูดทั้งเนินหีอย่างเซ็กซี่
.
บรื๋ออๆๆๆ!
.
ไม่ใช่แล้วมั้ยมึง?
นี่มึงจะโดนตีด้วยดาบไม้อยู่แล้ว
ยังมามัวมองหีมองนมเพื่อนอีกเหรอ?
.
ชึ่บบ!!!
.
ผมรีบยกดาบคู่ขึ้นตั้งท่าบ้าง
แต่ท่าทางกางแขนขึ้นสองข้างอย่างเก้งก้าง
ก็ทำเอาคนดูรอบๆอมยิ้ม...
.
อืม... อะ...แฮ่ม...
.
ไม่เอาดีกว่า...
ผมคิดแล้วเปลี่ยนเป็วางดาบลงอันหนึ่ง
แล้วจับดาบแบบซามูไร เพราะดาบอีกข้างผมถือไม่ไหว
ควบคุมไม่ได้ดั่งใจด้วยมือซ้ายที่ไม่ถนัด...
อย่างน้อยผมก็ดูหนังเล่นเกมมาบ้าง
เอาวิชาดาบซามูไรนี่ล่ะวะ!
.
ย้าาาาากกกก!!
.
ผมพุ่งเข้าไปฟันฝ้ายอย่างตรงๆ!!
เพราะผมจำมาว่าดาบเดียวพิฆาตร!
ฝ้ายน่ะไม่ได้มีแรงมากกว่าผม
ยังไงก็รับดาบผมไม่ไหวแน่ๆ
แต่ว่า!
.
ฟุ่บ!!
ผัวะ!!
โอ๊ยย!!!
แกร๊กกๆๆ!
.
ดาบไม้ในมือผมร่วงหล่น
ผมโดนฝ้ายหลบดาบได้ง่ายๆ
และตีมาที่ข้อมือ จนผมต้องทรุดลง
ไปนั่งกุมมืออย่างเ็ปสุดๆ!
.
"อีฝ้าย!! กูบอกให้ตีเต็มที่ไง!
มึงออมแรงทำไม!"
.
"เอ๋? อาจารย์คะ! ถ้าตีแรงกว่านี้
เนื้อแตกเลยนะคะ!"
.
หา???
นี่ยังตีไม่แรงอีกเรอะ?!
.
ผมได้ยินแล้วก็หน้าถอดสี
ไอ้ที่ผมคิดทั้งแรงและความเร็ว
ผมเทียบฝ้ายไม่ติดสักนิด?
แล้วผมจะชนะได้ยังไงล่ะ?
ผมมองฝ้ายที่ยืนเถียงกับพ่อผมอยู่นั้น
และแล้วความคิดสั้นของผมก็เกิดขึ้นมาอีก!
.
ทีเดียว? ของแค่ทีเดียว??
.
แปะ!
.
ผมลุกขึ้นเอาดาบไปแตะที่ไหล่ฝ้าย
ด้วยความคิดอย่างศรีธนญชัย
แต่ว่าสุดท้ายศรีธนญชัยมันก็เป็แค่นิทาน!
.
ผัวะ!!
อ๊าาาาากก!!!
.
ดาบไม้ของพ่อแม่งโคตรเร็ว
ขนาดว่าผมเห็นตอนท่านคว้าจากมือฝ้าย
ผมกลับไม่รู้ตัวว่าร่วงลงไปกองเอาตอนไหน?
แถมกรามผมโย้ไปเลยด้วยซ้ำ?
.
"ไอ้เหี้ย!! มึงมันหน้าตัวเมีย!
นี่มึงถึงขนาดลอบตีอีฝ้ายข้างหลังเลยเหรอ!!"
.
ผัวะ!!ๆๆๆๆ!
อ๊าก! โอ๊ย! อ๊ากๆๆ!!
.
"อาจารย์คะ! พอเถอะค่ะ!
ได้โปรด! อาจารย์คะ!"
.
พ่อฟาดผมไม่ยั้ง
กว่าที่ลูกศิษชายจะช่วยกันเข้ามาห้ามเอาไว้ได้
ผมก็โดนไปเป็ 10 ไม้ ช้ำไปทั้งตัว
มีแผลเนื้อแตกบางจุดอีกด้วย!
.
"เอามันไปทิ้งไว้หน้าสำนัก!"
"เอ๋? อาจารย์ครับ/คะ!!"
.
"ใครไปช่วยมัน!
พวกมึงก็ไม่ต้องมาเรียกกูว่าอาจารย์อีก!
มันโตเป็ควายแล้ว โดนแค่นี้ไม่ถึงตายหรอก
ตังค์แม่มันก็เยอะ เดี๋ยวมันก็เรียกรถไปโรงพยาบาลได้!"
.
ตุบ!
.
ผมถูกพวกพี่ๆหิ้วปีกออกมาจริงๆ
และวางทิ้งไว้ที่ป้ายรถข้างทางนั่น
.
"เฮ้ยไอ้น้อง!
พวกกูขอโทษว่ะ แต่ตรงนี้มีรถผ่าน
มึงเหมารถแป๊ปเดียวก็ถึงโรงบาลแล้ว
โหสินะที่ช่วยได้แค่นี้!"
.
"มะ... ไม่เป็ไรครับ...
ขอบคุณที่ช่วยนะครับ..."
.
ผมตอบไปอย่างทุลักทุเล
งานนี้แม่งเละกว่าตอนโดนพวกไอ้กรกระทืบเสียอีก...
แต่ผมก็ยอมรับว่าคราวนี้ผมนั่นแหละที่ผิด
และทำอะไรงี่เง่าลงไปแบบนั้น...
.
"ฝ้าย... เธอก็ไปเถอะ..."
"ฉันจะอยู่ช่วยเรียกรถให้..."
"ไม่ต้อง!!!"
.
บ้าชะมัด! ...ผมทำตัวเองอีกแล้ว
ทั้งๆที่ฝ้ายอยู่เป็คนสุดท้าย
คอยช่วยผมแบบนั้น...
.
หน้าของฝ้ายที่เหลือบผมมองนั้น
เธอมีแววตาที่เ็ปและกัดริมฝีปาก
ก่อนจะเปลี่ยนเป็มองผมอย่างสมเพช...
.
"ขอโทษ..."
.
ผมหันไปมองเธอและขอโทษออกไป
เธอไม่ได้ทำสีหน้าใ
สายตาของเธอยังคงสมเพช
ผมจึงได้แต่หันหน้าหลบกลับมา...
.
"ฉันรู้..."
"อื๋อ?"
.
ฝ้ายพูดขึ้นมาบ้าง
ก่อนจะเงยหน้ามองขึ้นไปยังท้องฟ้า
ไม่ได้มองมายังหน้าของผม
.
"ฉันรู้ว่านายมีปัญหา...
พอนายเปลี่ยนเบอร์ไม่รับโทรศัพท์พวกนั้น
พวกมันก็กระจายภาพและวีดีโอของนาย
จนเพื่อนทั้งชั้นรู้หมดแล้ว...
และฉันก็ติดต่อนายไม่ได้ด้วย
ไม่นึกด้วยซ้ำว่าจะมาเจอนายที่นี่..."
.
"งะ... งั้นเหรอ?"
.
ผมไม่ได้ใหน้าซีดอะไร
เพราะเตรียมใจกับเื่นั้นเอาไว้แล้ว...
.
"ฉันดีใจนะที่ในที่สุดนาย
ก็คิดจะต่อสู้และเปลี่ยนแปลงตัวเอง"
.
ฝ้ายยังคงพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
ก่อนจะเปลี่ยนเป็ตะคอกใส่!
.
"แต่คราวหน้า... ขอโทษฉันเร็วๆนะเ้าบ้า!"
.
พร้อมกับใบหน้าที่ร้องไห้!
ผมโคตรจะะเืใจ!
และเริ่มร้องไห้ไปกับเธอ!
.
"ขอโทษ! ขอโทษ!! ฮืออ!!"
.
เราไม่ได้กอดซบหรืออะไรกัน
ผมเพียงแต่ก้มหน้าร้องไห้น้ำตาเช็ดหัวเข่า
แล้วเธอก็ลูบหัวลูบหลังปลอบผมเบาๆ
ก่อนที่ผมจะ...
.
"ฝ้ายไปเถอะ...
อย่างที่พ่อบอก เราโตแล้ว
แค่นี้ไม่ถึงตายหรอก เราดูแลตัวเองได้"
.
"เอ๋? นะ....แน่นะ?"
"อื้อ!"
.
ผมทำเป็เข้มแข็งยิ้มให้เธอดู
แล้วฝ้ายก็จากไป...
แต่ความจริงแล้วมันเหงาอยู่สักหน่อย...
.
อึ๊ก!
.
...แผลแตกแม่งเริ่มแสบและปวดชิบหาย!
ไอ้พ่อบ้า! ตีซะแรง! จะฆ่าลูกรึไง!
.
ฮะฮะฮะ! ฮะฮะฮะ!
.
ผมบ่นในใจแล้วกลับเริ่มหัวเราะ
ทั้งที่ก้มหน้ากอดเข่าอยู่แบบนั้น
เกิดมาผมก็ไม่เคยมีประสบการณ์อะไร
ที่แม่งสุดๆขนาดนี้มาก่อน?
หมายถึงห่วยสุดๆขนาดนี้น่ะนะ!
.
"เหี้ยเอ๊ย!! แม่งเจ๋งว่ะ!! ฮ่าฮ่าฮ่า!!"
.
ผมเงยหน้าขึ้นมาหัวเราะอย่างดัง
ราวกับว่าชีวิตวันนี้นั้น
แม่งพิเศษและโคตรปลดปล่อย
แต่ว่า!
.
"ฮึฮึฮึ! อะไรของนายเนี่ยไอ้หนู?
เดี๋ยวก็หัวเราะ? เดี๋ยวก็ร้องไห้?"
.
"เอ๊ะ...เอ๋? ...เอ้อ???"
.
นอกจากผมจะอายที่อยู่ๆเธอ
โผล่มาเห็นผมร้องไห้ปนหัวเราะแบบนั้น
มันยังเป็เพราะเสียงของเธอไพเราะจับใจ
และรอยยิ้มของเธอโคตรมีสเน่ห์ชิบหาย!
ผมเองก็เป็หนุ่มกลัดมันทั่วไป
.
สาวๆสวยๆก็เห็นมาเยอะไม่น้อยตามเนท
ดาราไอดอลต่างๆ แต่นี่มันแม่งเหมือนส่วนผสม
ที่ลงตัวของทุกๆอย่าง! ผมมองเธอย่างตาค้าง
ลืมไอ้เื่เศร้ากับชีวิตบัดซบไปชั่ววูบหนึ่งเลย!
.
"ฮึฮึฮึ! นี่จะตอบฉันได้รึยัง?
มองอะไรฉันเยอะแยะ?"
"เอ้อ..."
.
ผมยังคงพูดไม่ออก
ผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้า
เธอใส่ชุดกางเกงวอร์มฟิตๆผ้าเลื่อมสีเงิน
รัดสะโพกใหญ่แน่นตูดงอนกลมกลึง
และสปอร์ตบราสีขาวที่ประครองเต้าไว้แทบไม่มิด
.
เพราะนมเธอใหญ่มากระดับเกินคัพจี
สปอร์ตบราที่ปกติจะบีบให้ดูนมเล็กลง
ยังเห็นใหญ่ขนาดนี้
หน้าท้องที่เผยชัดต่ำจากสปอร์ตบรา
เนียนเรียบแอบมีกล้ามท้องเล็กๆให้เห็น
บ่งบอกว่าเป็คนออกกำลังกายแค่ไหน
.
ใบหน้าสวยใสน่ารักจิ้มลิ้ม
ตาโตปากแดงคล้ายดีเจโซดา
ผมสั้นประบ่าปลายโค้งเข้าหารับกับใบหน้า
ถ้าจะว่าแปลกสักหน่อยก็คือผมเธอเป็สีเงินขาว
และโคนผมยังเห็นสีดำแซมอยู่บ้างประปราย
ทั้งดูมีเสน่ห์และลึกลับน่าหลงไหลพิลึก
เพราะไม่ค่อยได้เห็นใครนอกจากดารา
กล้าทำผมสีแปลกๆแบบนี้
.
"ถูกพ่อตีมาจนเพี้ยนรึไงฮึเรา?"
"เอ๋? คุณรู้?"
.
ผมไม่แน่ใจว่าเธออยู่ในสำนักด้วยรึเปล่า?
แต่ถ้าอยู่ก็แปลก เพราะเธอสวยขนาดนี้
ถ้าผมไม่เห็นก็ต้องตาบอดแล้วล่ะ?
.
"ฉันสอนให้เอามั้ย? วิชาดาบอาทมาฏ
ไม่สิ? ความเป็ลูกผู้ชายน่ะ?"
"เอ๋?"
.
ผมพูดได้แต่...เอ๋?
ก็นี่แม่งแค่เจอผู้หญิงสวยระดับนางฟ้ามาคุยด้วย
ปกติแม่งก็คุยยากจะตายอยู่แล้ว!
แถมเธอยังพูดจาแปลกๆ
เหมือนรู้เื่ผมไปหมดทุกเื่
สมองผมมันประมวลผลไม่ทันไปหมด!
ไหนจะแผลที่เจ็บอยู่อีก!
.
"คุณบอกว่าวิชาอาทมาฏ?"
.
"อ้า... ก็บอกไม่ได้หรอกนะว่า
วิชาของพ่อเธอหรือของฉัน
อันไหนเป็ของแท้ ฮุฮุ!"
.
"ตะ...แต่...อยู่ดีๆทำไมคุณถึงมาจะสอนผม?"
.
"อา... นั่นสินะ?
กำลังห่วงว่าฉันมาต้มตุ๋นนายใช่มั้ย?
งั้นเอางี้เป็ไง? ค่าคอร์สแสนนึง!
นั่นเป็เงินทั้งหมดในบัญชีของนายใช่มั้ย?
เอามันมาให้ฉันซะ! แล้วฉันจะทำให้นายเป็ยอดคน!
เอาแบบที่นายกลับมาชนะพ่อนายได้เลย!"
.
"หาาา??"
.
หญิงสาวปริศนาผู้นี้
มีแต่เื่ที่ทำให้ผมอ้าปากค้าง
เื่เงินในบัญชีของผมนั่นก็ตรงยิ่งกว่านั่งทาง
แล้วผมควรจะตอบรับออกไปอย่างไร?
4K
