แสงแดดยามเที่ยงวันร้อนระอุ
พื้นดินแห้งกรังแตกร้าว
เสียงคำรามต่ำ ๆ ปะปนกับเสียงขวานฟันไม้ และเสียงเหล็กกระทบหิน
ค่ายบารุกรา – แคมป์กลางป่าใหญ่ของเผ่าอ๊อก
ประตูไม้หนาทึบเปิดออก
รถลากบรรทุกเสบียงและ…ทาสหญิง
เรญานั่งก้มหน้าอยู่ในมุมท้ายสุด
เนื้อตัวมีเพียงชุดผ้าบางคล้ายเศษผ้าคลุม
แผ่นหลังเปลือยเปล่าเผยรอยตราประทับทาสอย่างชัดเจน
เธอไม่ได้พูดอะไร
ไม่ได้สบตาใคร
มีอ๊อกสองตัวยืนคุมอยู่ข้าง ๆ
เสียงคำรามหยาบ ๆ ดังขึ้น
“นังนี่มาใหม่เหรอ?”
“กลิ่นมันแปลกดีว่ะ กลิ่นน่าอร่อยชิบ”
เสียงสนทนาโง่ ๆ ที่เหมือนสัตว์มากกว่ามนุษย์ดังเข้าหูเธอ
แต่เรญาไม่ตอบสนอง
เธอใช้ “กลิ่นอาเชีย” ทำให้ร่างดูอ่อนแอ
และเธอรู้ดีว่า… “กลิ่นอ่อนแอ” คือเหยื่อโปรดของพวกมัน
หลังจากถูกลากลงจากรถ
เรญาเดินตามสายทาสโดยไม่ต่อต้าน
ดวงตากลับสังเกตทุกตารางนิ้ว
ค่ายนี้ใหญ่กว่าที่คิด
มีทั้งโซนฝึก โซนขัง โซนเสบียง และ…โซน “ระบาย”
เธอเห็นทาสหญิงหลายคนในสภาพเน่าโทรม
บางคนแทบเดินไม่ไหว
บางคนท้องโต
…บางคนไม่มีแม้แต่เสียงจะร้อง
“ข้าไม่ได้มาช่วยใคร…ข้ามาฆ่าเท่านั้น”
เธอกระซิบกับตัวเองในใจ
แต่ไม่ทันได้คิดต่อ
มือใหญ่ของอ๊อกตัวหนึ่งก็คว้าคอเธอทันที
“เอานังนี่ไปก่อนเลย เดี๋ยวจะเทสต์ของก่อนคัดเข้าคลัง
ห้องไม้สกปรกใต้โซนขัง
เรญาถูกโยนเข้าไปในห้องไม้
พื้นกระดานสกปรก
กลิ่นน้ำเชื้อ กลิ่นเหงื่อ และกลิ่นเน่าจากมุมห้องทำเอาแทบสำลัก
ประตูลั่นกุญแจจากด้านนอก
ก่อนที่อ๊อกตัวหนึ่งจะเดินเข้ามาในห้อง…
มันสูงเกิน 2 เมตร กล้ามเนื้อแน่นจนเส้นเืปูด
ผิวคล้ำออกเขียว ผมฟูยุ่งเหยิง
และใต้เอว…เป้ากางเกงมันตุงจนแทบทะลักออกมา
มันก้มลงมองเธอ แลบลิ้นเลียปาก
“นังทาสใหม่เหรอ? กลิ่นเ้าทำข้าคันไปทั้งตัวเลยนะ…”
เรญาไม่ตอบ
เธอแสร้งสั่นเล็กน้อย
มือจิกพื้นไม้เบา ๆ
มันพุ่งเข้ามาจับขาเธอแยกออกทันที
เสียงเนื้อกระแทกไม้ – ปัง!
เธอถูกดันลงนอนบนพื้นราวกับสิ่งของ
มันหัวเราะในลำคอ
“หึ…อย่าแกล้งกลัวนักเลย ข้ารู้ว่าเ้าชอบ”
มือมันจับแขนเธอกดกับพื้น
อีกข้างควักเอาอาวุธของมันออกมา
ขนาด…เกินมนุษย์ไปหลายขุม
เรญาเบิกตานิดหนึ่ง—เธอเคยซ้อมใจไว้แล้ว
แต่มันใหญ่เกินกว่าที่คิดไปเยอะ…และกลิ่นแรงจนแทบวูบ
“เข้ามาสิ…” เธอกระซิบในใจ
มันกดตัวเข้าหาเธอ
เอวกระแทกกับสะโพกเธออย่างแรง
ใส่ทีเดียวจนสุดที่จะเข้าไปได้
“อ๊าาา—อึก!!”
เสียงครางหลุดออกจากปากเธอแม้จะพยายามกลั้น
เรญารับแรงกระแทกครั้งแรกที่ทั้งหนักและแน่นเท่าที่ชีวิตนี้เคยเจอมา เธอหลุดไปพักนึง
แต่สักพักเธอก็สติตัวเองกลับมาได้
มันดันเข้าลึก รุนแรงจนเรญาตัวกระตุกไม่หยุด
เธอขยุ้มแขนมันแน่น ร่างสั่นสะท้าน
มืออีกข้างยันพื้น แต่แรงกระแทกแต่ละจังหวะกลับทำให้ มือเธอสั่นไม่หยุด
“มันทั้งใหญ่…ทั้งรุนแรง…ทั้งเจ็บ…แต่มันก็เสียวสุดๆ…”
เธอรู้สึกได้ถึงบางอย่างในตัว
จุดที่บิดเบี้ยว แต่อยากโดนกระแทกแรงขึ้นอีก
ยังไม่พอ ฉัน้ามากกว่านี้อีก
“อึกก…แรงอีกสิ…! ถ้าคิดจะทำให้ข้าสยบลงได้แค่นี้ยังไม่พอหรอกนะ ไอพวกปีศาจ!”
เธอเริ่มพูดออกมา ริมฝีปากสั่น ปนหยดน้ำลาย
มันหัวเราะ
แล้วเร่งจังหวะ
เสียงกระแทก – ปั่ก ปั่ก ปั่ก!!
กลิ่นพื้นเน่าๆ กลิ่นเหงื่อ กลิ่นของความราคะลอยคลุ้งในห้องไม้สกปรก
⏳– หลายชั่วโมงต่อมา
เรญานอนหอบอยู่บนพื้น
ต้นขาสั่น ร่างเปื้อนของข้นเหนียวสีขาว
แผ่นหลังมีรอยข่วน รอยกัด รอยมือเต็มไปหมด
…แต่มุมปากเธอกลับยกขึ้นยิ้มด้วยความพอใจ
“ข้ารู้ทางเข้าโซนกลางแล้ว…”
12K
