ปกติแล้วาาัจะมีผิวเกล็ดและดวงตาสีน้ำเงิน แต่าาัของริวกลับเป็เกล็ดสีเงินและดวงตาสีทองที่ดูสง่างาม
“ เป็ไปได้ไหมว่านี่คือ สัตว์อสูรรูปแบบาา ” ริวคาดเดาอยู่ในใจ
โดยปกติสัตว์อสูรชนิดเดียวกันจะมีลักษณะภายนอกเหมือนกันหมด ยกเว้นจำพวกหนึ่งคือสัตว์อสูรรูปแบบาา
สัตว์อสูรรูปแบบนี้จะรูปลักษณะที่แตกต่างจากเผ่าพันธุ์ของพวกเขาอย่างชัดเจนและมีพร์มากกว่ารูปแบบปกติมาก เสมือนาาในเผ่าพันธุ์
ความล้ำค่าและความหายากของมันสามารถเทียบได้สัตว์อสูรกึ่งเทพได้เลย!
สัตว์อสูรกึ่งเทพเป็สัตว์อสูรที่มีเชื้อสายพันธุ์ที่สูงส่งมากและมีความสามารถมากกว่าสัตว์อสูรทั่วไปหลายสิบเท่า สัตว์อสูรกึ่งเทพไม่มีตัวไหนที่เกิดมาแล้วมีคุณสมบัติต่ำกว่าระดับาา!
มันเป็สัตว์อสูรที่หายากที่สุดและมีความสามารถมากที่สุดในเหล่าสัตว์อสูร ยกเว้นสัตว์เทพ
ณ ปัจจุบันสัตว์กึ่งเทพส่วนใหญ่ถูกควบคุมดูแลโดยสหพันธ์โลกอสูรเพื่อเพาะพันธุ์ ซึ่งในแต่ละทวีปต่างมีสัตว์กึ่งเทพที่มีเอกลักษณ์เป็ของตัวเอง
“ ฉันโชคดีมากจริงๆ! ปัจจุบันาาันักสู้มีจำนวนน้อยมากอยู่แล้ว เกรงว่านี่จะเป็าาันักสู้รูปแบบาาตัวเดียวในโลก ” ริวพูดออกมาด้วยรอยยิ้มที่เบ่งบาน
นี่จะเป็สัตว์อสูรที่จะเป็เอกลักษณ์ของเขา
ทุกวันนี้แชมเปี้ยนแต่ละคนต่างมีสัตว์อสูรที่มีเอกลักษณ์ของตัวเองอยู่ เมื่อพูดถึงสัตว์อสูรตัวนี้หลายคนจะนึกถึงเขา และ เมื่อพูดถึงเขาหลายคนจะนึกถึงสัตว์อสูรตัวนี้เช่นกัน
" โยชิ! โยชิ ! "
าาันักสู้ส่งเสียงร้องออกมาและยกมือทั้งสองข้างขึ้นราวกับอยากจะให้อุ้มเขา แน่นอนว่าริวที่เห็นแบบนั้นก็อุ้มเขาด้วยรอยยิ้มทันที าาันักสู้ที่ถูกอุ้มก็ส่งเสียงดีใจออกมา
“ เ้าตัวน้อยนี่น่ารักจริงๆ ” ริวพูดออกมาด้วยรอยยิ้มสดใส ถึงแม้ว่าตอนนี้มันจะน่ารักมากก็จริงแต่หลังจากที่มันวิวัฒนาการหน้าตาของมันจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่กลายเป็ัที่ทรงพลังและมีอำนาจ
“ ไข่ฟักแล้วเหรอลูก!? ”
ทันใดนั้นก็มีเสียงดังขึ้นและมีร่างสามร่างเดินเข้ามาซึ่งนั้นก็คือ พ่อ แม่และพี่ชาย ดูจากสีหน้าที่ยิ้มของอากิดูเหมือนัเพลิงตะวันของเขาจะพัฒนาไปเป็ระดับอิลิทแล้ว
“ ใช่ครับแม่! นี่คือาาัสู้ ” ริวพูดออกมาและาาัสู้ที่อยู่ในอ้อมแขนมองคนแปลกหน้าที่เข้ามาด้วยแววตาสงสัยและหวาดระแวงเล็กน้อย
“ ฮึม!? าาันักสู้มีลักษณะตัวเป็สีน้ำเงินไม่ใช่เหรอ!? ” อามิพูดถามด้วยความสงสัย
“ แม่..นี่คือาาันักสู้รูปแบบาา! ”
“ รูปแบบาา! ”
ทั้งสามอุทานด้วยความใ ไม่ว่าจะเป็สัตว์อสูรเผ่าพันธุ์อะไรก็ตามที่มีรูปแบบาามันจะสามารถไปถึงระดับาาได้ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด
“ ลูกต้องฝึกฝนาาัตัวนี้ให้ดีล่ะ.. ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดในอนาคตมันสามารถไปถึงระดับาาได้ ” อามิพูดออกมาด้วยน้ำเสียงดีใจและรอยยิ้ม
เธอดีใจกับริวจริงๆเพราะด้วยสิ่งนี้ในอนาคตเขาสามารถเป็ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับาาได้!
“ อีกอย่างอย่าเปิดเผยมันเมื่อลูกออกจากเมืองถ้าไม่จำเป็ ” ทาชิพูดเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง แน่นอนว่าาาันักสู้ตัวนี้สามารถดึงดูดความโลภของคนจำนวนมาก
ถ้าเป็ในเมืองซึ่งเป็อาณาเขตของพวกเขา พวกเขามั่นใจมากว่าจะปกป้องริวได้ แต่เมื่ออยู่ข้างนอกเมืองพวกเขาไม่มีความมั่นใจมากนัก
“ เข้าใจแล้วครับ! ” ริวพูดออกมาอย่างเข้าใจ
แน่นอนว่าเขารู้อยู่แล้วว่าเข้าต้องระวังตัวให้มากขึ้น ถ้าเป็ที่สาธารณะเขามั่นใจว่าจะไม่มีใครลอบโจมตีขโมยสัตว์อสูรของเขา เพราะนอกจากเขาจะเป็น้องชายของหัวหน้ายิมแล้ว
เขายังมีสายสัมพันธ์กับนักวิจัยสัตว์อสูรหลายคนซึ่งในนั้นมีคนที่เป็แชมเปี้ยนด้วย! แน่นอนว่าการเป็ศัตรูกับแชมเปี้ยมเพื่อแลกกับสัตว์อสูรคุณสมบัติาาไม่คุ้มค่ากันสักนิด
นี่คือพลังของคอลเน็คชั่น! แน่นอนว่าถ้าริวไม่มีความสามารถเป็ไปไม่ได้เลยที่เขาได้จะได้คอลเน็คชั่นนี้
แต่เมื่อออกไปข้างนอกริวจำเป็ต้องระมัดระวังยิ่งขึ้น เพราะถึงจะไม่สามารถทำเบื้องหน้าได้ ไม่ได้แปลว่าพวกเขาจะไม่ลงมือเื้ั
“ เอาล่ะวันนี้อากิประสบความสำเร็จกลายเป็ผู้ฝึกอสูรระดับอิลิทแล้ว พวกเรามาฉลองกันดีกว่า! ” ทาชิพูดออกมาด้วยรอยยิ้มที่ร่าเริง
อากิเป็ผู้ฝึกอสูรระดับอิลิท ส่วนริวก็ได้สัตว์อสูรที่ยอดเยี่ยม มันคุ้มค่าต่อการฉลองจริงๆ
จากนั้นครอบครัวของพวกเขาก็ได้ฉลองกัน ขณะนั้นเองริวก็ได้บอกความตั้งของเขาเกี่ยวกับการทำอาหารสัตว์อสูร แน่นอนว่าพ่อและแม่ต่างสนับสนุนเขาเต็มที่
ทั้งสองตกลงจะจัดหาวัตถุดิบและจัดตั้งโรงงานการผลิตให้ตามที่ริว้า พวกเขามั่นใจว่าอาหารสัตว์อสูรที่ริวตั้งใจจะต้องเป็สิ่งดีแน่นอน
หลังจากฉลองเสร็จริวก็ตัดสินใจก็เดินไปหาาาันักสู้ตัวน้อยที่กำลังหลับน้ำลายไหลอยู่ซึ่งทำให้เขาหัวเราะเล็กน้อย เ้าตัวน้อยนี่เหมือนไก่มากกว่าัอีก
ในขณะที่ริวเดินเข้าไปเรื่อยๆอสูรตัวน้อยก็ดูเหมือนจะััได้และตื่นขึ้นมาทันทีพร้อมวิ่งเข้ามาหาริวอย่างร่าเริง จากนั้นมันก็ลูบท้องราวกับจะส่งสัญญาณบางอย่าง
“ เ้าตัวน้อยนายหิวแล้วเหรอ!? รอแป๊บนึงนะเดี๋ยวฉันจะทำอาหารให้นายเอง” ริวพูดด้วยรอยยิ้มก่อนจะอุ้มเ้าตัวน้อยไปที่โต๊ะอาหาร
ริวหาวัตถุดิบที่จะทำอาหารตามสูตรที่ได้รับมา ตอนนี้เขาสามารถทำตามสูตรอาหารระดับกลางได้เท่านั้น เนื่องจากขาดวัตถุดิบบางอย่าง ยิ่งอาหารมีคุณภาพสูงเท่าไหร่ ยิ่งต้องใช้วัตถุดิบที่มีคุณภาพมากขึ้นเท่านั้น
หลังจัดเตรียมวัตถุดิบเสร็จ ริวจึงเดินไปที่ห้องครัวทันที
“ ถึงเวลาแสดงทักษะที่แท้จริงแล้ว! ”
“ ฟึบ! ฟึบ ”
ริวจ้องมองไปที่วัตถุดิบด้วยแววตาเคร่งขรึม ภาพในหัวของเขาเริ่มปรากฏสูตรและทักษะการทำอาหารต่างๆ จากนั้นริวก็ได้ลงมือทำอาหารทันทีด้วยท่าทีเชี่ยวชาญและรวดเร็วมากราวกับทำมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน
เสียงของกระทะดังขึ้นอย่างต่อเนื่องในขณะเดียวกันกลิ่นหอมที่ชวนกระตุ้นความอยากอาหารก็เริ่มลอยไป ทำให้าาันักสู้ตัวน้อยที่นั่งรออยู่น้ำลายไหล
ไม่นานริวก็ยกอาหารที่เต็มไปด้วยกลิ่นหอมและดูสวยงามราวกับงานประติมากรรมาวางไว้บนโต๊ะ
“ กินได้เลย! เ้าตัวน้อย ”
“ ง่ำ ง่ำ ”
าาันักสู้ตัวน้อยไม่รอช้ารีบกินอย่างมูมมามทัน ความอร่อยของมันทำให้าาันักสู้เหมือนอยู่ใน์ หากเหมือนการ์ตูนเื่หนึ่งที่ริวเคยดูเสื้อผ้าของเ้าตัวน้อยคงะเิแล้วแน่นอน
ซึ่งนอกจากที่มันจะอร่อยมากแล้วมันยังมีโภชนาการที่สูงมากทำให้าาัตัวน้อยเต็มไปด้วยพลังงานที่เข้าไปหล่อเลี้ยงร่างกาย
ไม่นานาาันักสู้ตัวน้อยก็กินจนหมด สีหน้าของมันเต็มไปด้วยความพอใจและท้องยื่นออกมาเล็กน้อย
“ เอาล่ะ! เ้าตัวน้อยเรามาทำพันธะสัญญากันดีกว่า ”
ริวคิดว่าถึงเวลาที่เขากับเ้าตัวน้อยจะต้องทำพันธสัญญากันแล้ว แน่นอนว่าการทำพันธะสัญญาต้องอาศัยความเต็มใจจากทั้งสองฝ่ายซึ่งไม่มีปัญหาเลย เพราะเ้าตัวน้อยนี่ถือว่าริวเป็พ่อของมันแล้ว
ริวเดินไปหาาาันักสู้ตัวน้อยก่อนจะจับมือของมันและกระตุ้นพื้นที่จิติญญาของเขา ทันใดนั้นก็มีสายสีทองบางๆราวกับเส้นใยออกมาจากตัวของริว แล้วค่อยๆเคลื่อนตัวไปรอบๆาาันักสู้
“ เ้าตัวน้อยจำไว้อย่าขัดขืน ”
าาันักสู้ที่ตอนแรกรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยและพยายามขัดขืน เมื่อมันได้ยินเสียงของริวมันก็ไม่แสดงท่าทีขัดขืนอีกต่อไป
ทันใดนั้นเองก็มีเส้นใยสีทองออกมาจากร่างของาาันักสู้เช่นกัน ก่อนที่มันจะไปพัวพันกับเส้นใยของริวและหลอมรวมเข้าด้วยกันจนเกิดแสงสีขาวขึ้นมาแล้วค่อยๆจางหายไปอย่างช้าๆ
“ สำเร็จ ”
ริวพูดด้วยรอยยิ้ม เขาััได้ถึงความผูกพันธฺุ์ระหว่างเขาและาาันักสู้
“ ฉันจะพานายไปที่ๆนายจะอยู่อาศัยในอนาคต ”
แสงสีขาวปลุกคลุมร่างของาาันักสู้ ก่อนที่ร่างของมันจะหายไปทันที จากนั้นริวก็ได้เคลื่อนย้ายจิตสำนึกไปพื้นที่จิติญญาของเขา
ร่างที่หายไปของาาันักสู้ปรากฏที่พื้นหญ้าเห็นหนึ่งที่กว้างใหญ่ นอกจากพื้นหญ้าที่กว้างใหญ่แล้วรอบๆต่างมีป่าไม้ทีอุดมสมบูรณ์
ส่วนอีกฝั่งจะเป็ชายหาดทรายและมีท้องทะเลที่กว้างใหญ่ อากาศบริสุทธิ์ที่ล่องลอยไปตามทะเลและป่าทำให้เกิดความรู้สดชื่นผ่อนคลาย
แน่นอนว่าถ้าเป็พื้นที่จิติญญาของคนอื่นเป็ไปไม่ได้เลยที่จะมีพื้นที่ๆกว้างใหญ่และท้องทะเลแบบนี้ แน่นอนว่าริวต้องยกความดีความชอบให้กับหยกที่อยู่ในร่างกายเขามาั้แ่เกิด
มันมีส่วนช่วยพัฒนาและหล่อเลี้ยงพื้นที่จิติญญาของเขาอย่างมาก
“ นี่คือบ้านของนายนะ ถึงตอนนี่จะดูโดดเดี่ยวหน่อยแต่ในอนาคตนายจะมีเพื่อนที่อยู่ด้วยกันมากกว่านี้ ”
ด้านหลังของาาันักสู้มีร่างของริวปรากฏขึ้น เมื่อมันเห็นริวมันก็แสดงท่าทีดีใจและมองไปรอบๆอย่างร่าเริงด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“ ว่าแต่ดูเหมือนฉันจะยังไม่ได้ตั้งชื่อให้นายเลย ”
ริวทำท่าครุ่นคิดโดยมีาาันักสู้น้อยมองอยู่ด้วยดวงตาที่แวววาว
“ เอาล่ะ! ั้แ่นี้ไปนายจะมีชื่อว่า ไคจู ฉันจะทำให้นายเป็สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งที่สุดเอง! ”
“ โอ้! ” าาันักสู้กำมือขึ้นมาด้วยท่าทีร่าเริงและมุ่งมั่น
110
![[จบ] ฉันมีพี่ชาย 7 คน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1670481521_1917697.webp)
