จักรพรรดิกระบี่โอสถ

    บทที่ 50 — บทเรียนจากสำนักเทียนหลง

    เช้าวันใหม่ภายในหอฝึกขั้นกลางมาพร้อมสายลมเย็นจากเขตเหนือของสำนัก

    กลิ่นสนและหญ้าผสานกลิ่นกระบี่และหยาดเหงื่อของศิษย์หนุ่มสาวที่ยังคงฝึกฝนอย่างไม่หยุดยั้ง

    เสียงระฆังครั้งที่สามดังขึ้น พร้อมกับการประกาศจากอาจารย์ฉางเหวินที่ยืนอยู่บนลานฝึกสูงสุดของหอขั้นกลาง

    "วันนี้เรามีแขกพิเศษจากสำนักเทียนหลง — ศิษย์ภายในระดับกลาง นามว่า 'เซี่ยซูหลาน'

    ซึ่งจะมาแบ่งปันความรู้ในฐานะศิษย์พี่ และแสดงตัวอย่างการฝึกขั้นสูงเพื่อให้ศิษย์ชิงเหอได้ศึกษา"

    เสียงซุบซิบดังขึ้นทั่วลาน ศิษย์หลายคนหันมองกันไปมาอย่างตื่นเต้น บางคนกลืนน้ำลาย

    บางคนขยับตัวนั่งให้ตรงขึ้นราวกับการปรากฏตัวของศิษย์จากสำนักชั้นสูงจะเปลี่ยนชีวิตพวกเขาได้

    เซี่ยซูหลานก้าวขึ้นแท่นฝึกอย่างสงบ เสื้อคลุมสีกรมเข้มขลิบเงินพริ้วตามแรงลมเบา ๆ

    ใบหน้านิ่งสงบแต่เต็มไปด้วยแรงกดดันแปลกประหลาด ดวงตาของนางเหมือนสามารถมองทะลุจิตใจของทุกคนในลานฝึก

    "ไม่ต้องเกร็งเกินไป ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อแสดงอำนาจ ข้ามา...เพื่อให้เจ้าทุกคนได้เห็น ว่าในอีกไม่กี่ปี

    เจ้าเองก็อาจกลายเป็นเช่นข้าได้ ถ้าขยันพอ และเข้าใจวิธี"

    น้ำเสียงของนางไม่แข็งกร้าว หากแต่แน่นหนักราวสายฟ้าในพายุ

    "เราจะเริ่มจากท่าพื้นฐานของกระบี่ — แต่เป็นเวอร์ชันของสำนักเทียนหลง ซึ่งดัดแปลงจากวิชาชั้นสูง 'กงลี่ซานหวิน'

    ท่านี้เรียกว่า 'กระบี่ฟาดคลื่นสามชั้น' — โจมตีสามจังหวะในหนึ่งการเคลื่อนไหว ใช้เพื่อลวงตา หักปะทะ และซ้ำอย่างแม่นยำ"

    เสียงกระบี่ขณะเซี่ยซูหลานร่ายท่าดังขึ้นเบา ๆ ตามมาด้วยแรงลมบางจางที่พลิกเสื้อคลุมของศิษย์ฝึกคนใกล้ ๆ

    นางเพียงวาดกระบี่สามครั้ง แต่ในสายตาหลายคนมันเหมือนเคลื่อนไหวหกทิศทางพร้อมกัน

    “กระบี่ชุดนี้ต้องควบคุมปราณให้แยกเป็นสามคลื่น ไม่ใช่ใช้พลังมาก แต่ต้องใช้ ‘วิธี’ ที่ถูกต้อง"

    เมื่อแสดงท่าจบ นางเดินไปยังศิษย์แถวหน้า ก้มตัวเล็กน้อย

    "ใครอยากลองก่อน?"

    แน่นอนว่าไม่มีใครกล้า

    จนกระทั่ง เสียงหนึ่งดังขึ้นจากแถวกลาง

    "ข้าขอลองครับ..."

    เซียฉินก้าวออกมาพร้อมกระบี่คู่ใจ เขาโค้งให้นาง และรับคำแนะนำเบื้องต้นอย่างเงียบ ๆ

    เซี่ยซูหลานยิ้มบาง "เจ้าคือเซียฉินงั้นหรือ? ที่เป็นศิษย์ใหม่อันดับหนึ่งของรอบก่อน... ข้าจะดูว่าคำร่ำลือจริงเพียงใด"

    เซียฉินวาดกระบี่ช้า ๆ พยายามลอกแบบจังหวะทั้งสาม — แต่จังหวะที่สองหยุดชะงัก พลังไม่ต่อเนื่อง คลื่นที่สองไม่ออกจากปลายกระบี่

    เซี่ยซูหลานเดินเข้ามาข้างหลัง เอื้อมมือสัมผัสหลังไหล่เบา ๆ

    "เจ้าติดอยู่ที่กล้ามเนื้อ ไม่ใช่ปราณ...ผ่อนจิตลง ให้คลื่นที่สองเกิดจากการเปลี่ยน 'เจตนา' ไม่ใช่กล้ามเนื้อ"

    เซียฉินหายใจเข้าลึกอีกครั้ง พยายามอีกหน จังหวะที่สองไหลลื่นขึ้นเล็กน้อย แต่ยังไม่ต่อเนื่องนัก

    “ดีขึ้นแล้ว...เจ้าจะเข้าใจมากขึ้นถ้าได้ลองอีกสามวัน”

    หลังจากนั้น ศิษย์คนอื่น ๆ เริ่มทยอยเข้าลองฝึกตามคำแนะนำของเซี่ยซูหลาน

    นางเดินวนตรวจทีละคน ให้คำแนะนำอย่างไม่ถือตัว บางครั้งก็แสดงท่าให้ดูอีกครั้งอย่างใจเย็น

    “พวกเจ้ามีพื้นฐานพอใช้...แต่ยังฝึกไม่พอที่จะเรียกว่า ‘ควบคุมกระบี่’ ได้อย่างแท้จริง"

    เสียงหนึ่งจากกลุ่มด้านหลังตะโกนขึ้นเบา ๆ

    "งั้นข้าขอดูว่าเจ้าทำได้แค่ไหน!"

    หยูซ่งก้าวออกมาพร้อมกระบี่ในมือ แววตาเต็มไปด้วยท้าทาย

    เซี่ยซูหลานเลิกคิ้วเล็กน้อย “เจ้าอยากประลองกับข้างั้นหรือ?”

    “ข้าอยากรู้ว่าศิษย์จากสำนักใหญ่ มีอะไรเหนือกว่าศิษย์สายตรงของสำนักชิงเหอบ้าง!”

    บรรยากาศลานฝึกเริ่มตึงเครียดทันที

    อาจารย์ฉางเหวินก้าวออกมากั้นกลางเล็กน้อย “เพียงฝึกวันนี้พอ ไม่จำเป็นต้องเปรียบฝีมือจริง...

    หากต้องประลอง ให้เป็นเวทีในวันประกาศประลองภายในสำนัก”

    เมื่อเวลาผ่านไปจนบ่ายคล้อย

    ศิษย์ทั้งลานฝึกเต็มไปด้วยเหงื่อ ใบหน้าเปื้อนฝุ่นแต่ดวงตาเปล่งประกาย

    “ขอบคุณที่ให้โอกาสข้ามาแบ่งปัน” เซี่ยซูหลานโค้งศีรษะเล็กน้อยก่อนจากไป

    อาจารย์ฉางเหวินกล่าวตามหลัง “นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น พวกเจ้าควรสังเกต

    ไม่ใช่เลียนแบบ และฝึกให้เหมาะกับทางของตนเอง... เวลาที่ต้องลงสนามจริง ย่อมไม่มีใครช่วยพวกเจ้าได้นอกจากสิ่งที่เจ้าฝึกไว้เอง”

    คล้ายกับเรื่องจักรพรรดิกระบี่โอสถ ที่คุณอ่าน