Ethereal เมื่อจอมเวทต้องสู้ระยะประชิด

    87 คาดหวัง

    “ แอ็กเซล นายคิดจะเข้ารอบสุดท้ายของ 7 มังกรและฟีนิกส์ไหม ”


    เท้าที่กำลังเดินขึ้นยานขนส่งหยุดลง เช้านี้แอ็กเซลกำลังจะเดินทางไปยังซากโบราณสถานรังซ้อนรังระดับ 4 การที่เขาเลือกพื้นที่แห่งนี้ก็เพราะว่านักศึกษาระดับ 5 ดาวและ 4 ดาวไม่น่าจะเดินทางเข้าไปด้านในมากนัก


    เหลืออีก 14 วันที่รายการ 7 มังกรและฟีนิกส์จะจบลง แอ็กเซลคิดว่านักศึกษาที่ต้องการเข้าร่วมรายการนี้ในรอบสุดท้าย คงเลือกพื้นที่ใหม่ การเข้าสู่เขาวงกตหากไม่มีความชำนาญจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยครึ่งเดือนภายในนั้น แอ็กเซลจึงคิดจะใช้ที่นี่ในการล่าเพื่ออัพระดับ สำหรับการเข้าร่วมรายการสุดท้าย เขาไม่คิดยุ่งเกี่ยว ถึงมันจะน่าสนุก แต่เขาคิดดูแล้วระดับ 4 ดาวที่ใกล้จะเลื่อนระดับในเร็วๆนี้ มันยังไม่พอจะเอาชนะระดับ 5 ได้อย่างขาดรอย


    เขาได้ลองนำความสามารถของตนเองในช่วงที่เป็นระดับ 4 ดาวมาเปรียบเทียบกับชาล็อตที่เป็นระดับ 5 ดาว พลังที่เธอแสดงออกมาน่ากลัวไม่น้อย  ต่อให้เขาจะสามารถลดพลังของอีกฝ่ายได้ เธอมีสกิลและอาชีพที่ทรงพลัง การจะเข้าถึงตัวของเขาก่อนที่พลังคอสมิกจะหมดลงนั้นมีโอกาสเป็นไปได้มาก การถูกจำกัดให้ต่อสู้ในพื้นที่เล็กๆกับคนอย่างเธอและคนที่มีความแข็งแกร่งไม่ต่างจากเธอที่เป็นตัวเต็งของงาน เขายังไม่พร้อมเพราะงั้นจึงคิดจะรอให้งานจบแล้วนำแต้มไปแลกของรางวัลจากสหพันธ์


    “ นายจะเข้าร่วมไหม ”


    “ ไม่ล่ะ ระดับฉันไม่สูงพอจะรับมือกับพวกเขา ขอตัวก่อน ”


    “ เดี๋ยวก่อนสิ เป็นเรื่องจริงใช่ไหมที่นายขอของรางวัลจากสหพันธ์เป็นทักษะฝึกร่างกายระดับ 7 ดาว  ”


    เท้าที่กำลังเดินหยุดลงกระทันหัน จากนั้นแอ็กเซลก็มองไปยังชายร่างอ้วนที่ได้สอบถามเรื่องทักษะของเขา แอ็กเซลจำได้ดีว่ามันคือหนึ่งในทีมของทอม 


    ทักษะนี้ไม่ควรจะมีใครรับรู้นอกจากเขา แต่ก็ยังมีบรรณารักษ์และคนที่มอบทักษะนี้ให้เขารู้เกี่ยวกับมัน  สิ่งที่ทำให้แอ็กเซลอยากรู้มากที่สุดคือความคิดของคนที่สอบถาม  ทำไมถึงบอกว่าเขาเป็นคนร้องขอทักษะนี้ ทั้งๆที่สหพันธ์เป็นคนล็อกทักษะให้กับเขา นอกจากนั้นแล้วเขายังอยากรู้ด้วยว่า มันเกี่ยวข้องกับทักษะฝึกร่างกายระดับ 7 ดาวที่เขาได้รับหรือไม่  หากเป็นคนอื่นถามเขาพอเข้าใจได้ แต่มันกลับเป็นฝ่ายถามเขาแทน แอ็กเซลจึงคาดหวังว่าทอมจะเป็นคนลงมือทำเรื่องนี้


    “ ฉันไม่ได้ระบุทักษะที่ต้องการ แค่ขอให้ทางฐานช่วยขอรางวัลให้ก็เท่านั้น ทางสหพันธ์จึงส่งทักษะฝึกร่างกาย 7 ดาวมาให้กับฉัน ว่าแต่ใครกันที่บอกเรื่องนี้กับนาย ”


    “ นายไม่ได้อ่านข่าวเหรอ ตอนนี้มีคนกำลังพูดถึงทักษะของนายเต็มไปหมดเลยนะ ทุกคนอยากรู้ว่านายจะฝึกทักษะไหน ”


    “ อ๋อ ถ้าไม่มีอะไรแล้วขอตัวก่อน ”


    แอ็กเซลเดินขึ้นยานมุ่งหน้าไปยังซากโบราณสถานรังซ้อนรังระดับ 4 ดาว  ในระหว่างนี้เขาไม่ลืมค้นหาเรื่องราวเกี่ยวกับเขาในอินเทอร์เน็ตจนพบเข้ากับข่าวลำดับที่ 47 ในหน้าต่างข่าวทั้งหมด ภายในมีคนเปิดเผยข้อมูลทักษะที่เขาได้รับจากสหพันธ์


    เพียงแต่ว่าการได้รับทักษะของเขา กลับใช้คำที่ดูผิดแปลกไปบ้าง ในเนื้อหาบอกว่าเขาร้องขอทักษะฝึกร่างกายระดับ 7 ดาวจากสหพันธ์


    หลายคนที่เข้ามาอ่านข่าวล้วนแล้วแสดงความเห็นไปมากมายหลายทาง บางคนที่โกรธเขาในเรื่องหัวขโมยแห่งแสงเข้ามาเหน็บแหนมเกี่ยวกับการฝึกทักษะร่างกายระดับ 7 ดาวจำนวน 2 ทักษะไปพร้อมๆกัน การเหน็บแหนมแสดงออกในเชิงว่าเขาจะต้องแข็งแกร่งขึ้นมากอย่างแน่นอนจากการฝึกทักษะร่างกายระดับ 7 ไปพร้อมกัน 2 ทักษะ


    ซึ่งความจริงแล้วไม่มีใครฝึกทักษะร่างกาย 2 อย่างที่ระดับเท่ากัน แอ็กเซลที่เลื่อนดูความคิดเห็นของนักศึกษาหลายคนเขาก็เริ่มแสดงความสงสัยเกี่ยวกับทักษะที่ได้รับมา หากนำทักษะของเขาและข่าวนี้มารวมเข้าด้วยกัน ราวกับว่ามีใครบางคนพยายามจะกลั่นแกล้งเขา


    จากเดิมสหพันธ์เป็นผู้มอบทักษะให้เขา ข่าวกลับเขียนว่าเขาร้องขอจากสหพันธ์ นอกจากนั้นแล้วเขายังขอทักษะร่างกายระดับ 7 ดาว จากสิ่งนี้ราวกับว่ากำลังมีคนพยายามเล่นงานเขา


    “ กลับออกมาแล้วค่อยหาเวลาไปถามมันก็แล้วกัน  ”


    แอ็กเซลถอนหายใจออกมาเล็กน้อย   เขาเตรียมใจเอาไว้เผื่อแล้ว ถ้าหากว่าคนที่สร้างข่าวนี้ไม่ใช่ทอม มันคงเป็นใครบางคนที่เกิดความอิจฉา หรือไม่ก็เป็นใครสักคนที่เขาเผลอไปทำตัวโดดเด่นกว่าในสงครามที่ผ่านมา ส่งผลให้เขาได้รับทักษะฝึกร่างกาย 7 ดาวเป็นของรางวัล  การทำแบบนี้จึงราวกับว่าเขาไม่ได้อะไรเลยจากการลงมือในครั้งนี้

    ---------------------------------------------------------------


    “ ทอมเพื่อน ฉันได้ข่าวมาแล้วนะ เพื่อนรักของแกครั้งนี้มันเดินทางไปที่โบราณสถานระดับ  4 รังซ้อนรัง คาดว่าอีกครึ่งเดือนคงจะโผล่หัวออกมา ว่าแต่ครั้งนี้แกจะเอายังไง จะล่ามันไหม หรือว่าเราจะล่ามอนสเตอร์แทนเพราะแต้มของเรามีน้อยมากๆเลยนะ ”


    ชายร่างอ้วนเดินมานั่งบนโซฟา พลางมองดูเพื่อนที่กำลังนั่งจ้องมองหน้าจอ หลังจากเมื่อคืนมีคนปล่อยข่าวบางอย่างออกไปจนทำให้มีคนพูดถึงทักษะดราก้อนบลัดระดับ 7 ดาว


    “ อ้าว นี่แกยังอยู่กับข่าวนี้อยู่เหรอ แค่ข่าวนี้คนอย่างมันไม่สะทกสะท้านหรอก ฉันมีข้อมูลหนึ่งอยู่ แกอยากได้ไหมล่ะ ฉันเชื่อว่าสามารถทำให้มันจมดินได้เลยนะ ”


    “ ข้อมูลอะไร ” ทอมหันมองเพื่อนที่เดินมายืนใกล้ๆพลางส่องหน้าเข้าไปดูคำเหน็บแหนมของชาวเน็ตที่แสดงความคิดเห็นใต้โพสต์ทักษะฝึกร่างกายระดับ 7 ดาว 


    “ มันก็ไม่ใช่ข่าวใหญ่อะไรหรอก ฉันไปเจอข้อมูลหนึ่งมา เห็นว่าตอนนี้มีคนกลุ่มหนึ่งให้ความสนใจการมาของอาชญากรหมายเลข 9 ”


    ชิปบันทึกขนาดเท่านิ้วเล็บมือวางลงไปบนโต๊ะแล้วเลื่อนไปด้านหน้าของทอม ชายร่างอ้วนทำเพียงยิ้มหลังจากวางชิปบันทึกให้เพื่อนดู


    “ เปิดดูแล้วแกจะรู้เอง ฉันเชื่อว่าสิ่งนี้จะต้องทำให้แกพอใจ ”


    ทอมเปิดดูข้อมูลภายในชิปบันทึก จากเดิมบนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มน้อยๆหลังจากเห็นคนเหน็บแหนมแอ็กเซลจากข่าวเมื่อคืน รอยยิ้มของมันก็เริ่มฉีกกว้างมากยิ่งขึ้น   มันเชื่อว่าข้อมูลนี้จะต้องเล่นงานแอ็กเซลได้แน่นอน


    “ แกได้ข่าวนี้มาจากที่ไหน ”


    “  แกจะสนใจไปทำไมล่ะ ขอแค่มันใช้งานได้ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ ”


    ทอมขมวดคิ้วเล็กน้อย ข้อมูลที่มันได้รับน่าสนใจเป็นอย่างมาก มันกลับไม่กล้าที่จะโพสต์สิ่งนี้ลงไปตรงๆ ดังนั้นจึงค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมจนมั่นใจว่าสิ่งนี้ ไม่ใช่ความลับเพราะมันเห็นโพสต์หนึ่งที่มีต้นทางมาจากกลุ่มผู้คลี่คลายอธิบายเกี่ยวกับโครงการจับตามองคนที่เกี่ยวข้องกับอาชญากรหมายเลข 9 


    ทอมจึงตัดสินใจเปิดใช้งานแอคเคาท์สำรอง อย่างน้อยถ้าไม่ใช่เจ้าหน้าที่จากสหพันธ์ก็ไม่มีใครรู้ตัวตนผู้โพสต์อย่างมัน


    “ ไปกันเถอะ กว่ามันจะออกมาจากการล่าคงอีกนาน ไปล่าสักหน่อยแล้วค่อยกลับมาดูผลงานกัน ” ชายร่างอ้วนตบไหล่เพื่อน การนั่งเฝ้าหน้าจอทรมานเกินไป อีกฝ่ายอยู่ภายในซากโบราณสถานกว่าจะออกมาเห็นข่าวตนเองจะต้องใช้เวลาสักพักใหญ่ ไว้พวกมันล่าเสร็จแล้วค่อยกลับออกมาดูข้อมูลนี้ก็ได้ ชายร่างอ้วนจึงชวนทอมกลับเข้าไปล่า


    “ โอเค ฉันอารมณ์ดีมาก ล่าสัก 7 วันค่อยกลับมาก็แล้วกัน ” ทอมลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางมีความสุข จากข้อมูลที่มันโพสต์ลงไปเมื่อครู่จะต้องเล่นงานแอ็กเซลได้แน่นอน โดยที่มันไม่ต้องลงมือด้วยตนเอง จากสิ่งที่โพสต์มันมั่นใจว่าตนเองไม่มีความผิด เพราะสิ่งที่โพสต์เป็นการนำข้อมูลของผู้คลี่คลายออกมาขยายความ การที่ผู้คลี่คลายโพสต์ข้อมูลนี้ หมายความว่ามันไม่ใช่ความลับที่ถูกปกปิดเอาไว้


    ---------------------------------------------------------------

     

    มู่


    กระบองเพชรตบอกตนเอง มันภูมิใจกับพลังในตอนนี้มาก ระดับ 4 ดาวคือความแข็งแกร่งของมัน เจ้าตัวน้อยทั้งสองจึงผลัดกันทุบอกตนเองเพื่อบอกให้ผู้เป็นนายรู้ว่าเขาสามารถพึ่งพวกมันได้ แอ็กเซลจึงยิ้มให้พวกมันทั้งสอง ดูเหมือนว่าซากโบราณสถานรังซ้อนรังที่เขาเข้ามา กระบองเพชรจะมองเป็นสนามเด็กเล่น มอนสเตอร์ภายในนี้ล้วนแล้วมีระดับไม่ต่างจากพวกมัน จึงไม่ใช่เรื่องยากเลยที่ทั้งสองจะฆ่ามอนสเตอร์ที่โผล่ออกมา


    สถานที่ที่แอ็กเซลอยู่ในตอนนี้คือซากโบราณสถานระดับ 4 ที่ถูกเรียกว่ารังซ้อนรัง 


    สาเหตุที่สหพันธ์ตั้งชื่อนี้ก็เพราะว่าทางเดินด้านในซากโบราณสถานเป็นเขาวงกต ประกอบไปด้วยสิ่งก่อสร้างที่ต่างกันแต่อยู่รวมกันราว 3 อย่าง


    สิ่งก่อสร้างแรกที่เขามองเห็นถูกสร้างด้วยหินสีขาว ความหนาวเย็นคือสิ่งที่มันปลดปล่อยออกมาจนเขารู้สึกได้ สิ่งก่อสร้างที่สองมีสีน้ำตาล เขาสัมผัสได้ถึงความแข็งที่ผิดแปลกไปจากปกติ ต่อให้เขาจะต่อยเต็มแรง ผนังส่วนนี้ไม่แม้แต่จะเกิดรอยแตก  สิ่งก่อสร้างส่วนที่สามมีสีแดง ความร้อนคือสิ่งที่แผ่ออกมาจากมัน


    ทางเดินด้านหน้าของแอ็กเซลนั้นประกอบไปด้วยแผ่นหิน 3 สีตามที่เอ่ยมา พวกมันประกอบกันเป็นทางเดินทอดยาวไปไกล มีทั้งความร้อนและความเย็นสลับกันไป จากข้อมูลนักศึกษาจะใช้แผ่นสีน้ำตาลในการนั่งพักเพราะมันไม่มีพลังธาตุโจมตี ขณะที่แอ็กเซลยืนนิ่งอยู่หน้าทางเข้าไม่ขยับเขยื้อนไปที่ไหน เขาก็พบว่าทางเดินเริ่มสั่นไหว ทรายที่อยู่ตามซอกเริ่มร่วงตกลงมากองบนพื้นดินแล้วซึมลงไปในรอยแตกบนพื้น ทันใดนั้นเองเขาก็พบว่าตำแหน่งที่ตนยืนถูกพลิกให้กลับด้าน เท้าที่เคยยืนอยู่บนพื้นถูกเปลี่ยนทิศทางกลายเป็นชี้ขึ้นไปบนฟ้า ก่อนที่เขาจะร่วงตกลงมาบนพื้นดิน


    ทางเดินด้านหน้าที่เขาเห็นเมื่อครู่ยังคงปกติเช่นเดิม แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือทางเดินเชื่อมต่อ ทางเดินทางฝั่งด้านซ้ายเมื่อครู่ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นทางฝั่งขวาจากการพลิกกลับ แอ็กเซลไม่แปลกใจเลยทำไมนักศึกษาถึงไม่เข้ามาที่นี่ การพลิกกลับไปมาทำให้เกิดอาการหลงทิศทาง  นอกจากเส้นทางจะพลิกกลับด้านได้แล้วนั้น มันยังมีลูกเล่นอื่นรอเปิดใช้งาน แอ็กเซลไม่สามารถรอดูได้เพราะมันต้องใช้เวลา เขาจึงออกวิ่งไปตามทางเดินพร้อมกับทิ้งวงเวทเอาไว้ตามทางเพื่อใช้มันในช่วงขากลับ 


    เจ้าตัวน้อยทั้ง 6 พยายามเกาะแน่นๆไม่ยอมไปไหน นกน้อยไม่ยอมบินออกไปสำรวจเพราะที่นี่แคบเกินกว่าจะบิน พวกมันจึงพยายามใช้ดวงตามองดูเส้นทางเดิน ด้วยความสามารถในการมองที่ไกลกว่าผู้เป็นเจ้าของจึงพยายามเกาะแอ็กเซลราวกับไม้ขอนหนึ่ง


    มู่มู่


    “ มอนสเตอร์งั้นเหรอ ถ้างั้นพวกแกไปจัดการเลย ”


    กระบองเพชรทั้ง 2 กลิ้งไปด้านหน้าด้วยความเร็วไว กระทั่งมาถึงทางแยกที่มีทางเดินแตกแยกออกไป 5 เส้นทาง พวกมันก็วิ่งไปทางฝั่งขวามือ  แอ็กเซลไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาได้ยินแค่เสียงทุบพื้นดินและเสียงระเบิดของเปลวไฟและสายฟ้า เมื่อวิ่งตามมาถึงเขาก็พบว่าเจ้าตัวน้อยทั้งสองจัดการมอนสเตอร์ภายในเส้นทางไปแล้ว มันมีเพียงตัวเดียวเท่านั้น


    โดยมอนสเตอร์ของซากโบราณสถานแห่งนี้คือสโตนสกอร์เปี้ยน โครงร่างของมันเหมือนแมงป่อง เพียงแต่เกราะของมันสร้างมาจากหิน ที่น่าแปลกคือแขนของมันที่มี 4 ข้าง มันสามารถใช้แขนนี้ฉีกกระชากศัตรูได้ แต่กลับถูกกระบองเพชรทั้งสองฆ่าตาย แอ็กเซลจึงสำรวจรอบๆพบว่าข้างๆศพมีหนามกระบองเพชรหล่นอยู่ เขาจึงรู้ว่ากระบองเพชรใช้สกิลโจมตีโดยไม่ต้องรอคำสั่งของเขาอีกต่อไป


    “ ไม่มีโซลฟอร์ดดรอปออกมาใช่ไหม งั้นก็ไปกันเถอะ ”


    แอ็กเซลวิ่งต่อไป เขาอยากรู้เช่นกันว่าถ้าหากตนเองเก็บแต้มได้ครบ 1 ล้าน มันสามารถแลกเปลี่ยนสิ่งใดกับสหพันธ์ได้บ้าง เขาจึงเร่งรีบเก็บแต้มให้ครบโดยหวังว่าตนเองจะเจอมอนสเตอร์ระดับ 4 ดาวจำนวน  1,000  ตัว.




    คล้ายกับเรื่องEthereal เมื่อจอมเวทต้องสู้ระยะประชิด ที่คุณอ่าน