ตึกสูงใหญ่วุ่นวายไปด้วยพนักงานบริษัท...
เนื่องจากท่านประธานคนเก่าได้แต่งตั้งลูกชายขึ้นมาเป็บริหารงานทั้งหมด ทำให้หน้าที่การงานของแผนกบางฝ่ายโยกย้ายไปไม่เหลือ แม้ว่าพนักงานหลายคนจะไม่พอใจ แต่อย่างน้อยคนที่เหลือรอดก็ดีใจที่ตัวเองไม่ถูกไล่ออก หลังจากที่ลูกชายของท่านประธานเข้ารับตำแหน่งได้เพียงสามวัน พนักงานที่ไร้ประสิทธิภาพก็ถูกกวาดเกลี้ยงจนฝ่ายบุคคลต้องรีบประกาศหาพนักงานกันให้วุ่น...
ชายผู้นั้นเป็หนุ่มไฟแรงพึ่งเรียนจบมาจากเมืองนอก แม้หน้าตาจะหล่อเหลาแต่นิสัยกลับเ็าจนหัวหน้าฝ่ายต่างๆไม่กล้ามอง เขาเป็คนเด็ดขาด เด็ดเดี่ยว และบางครั้งก็โเี้ในเวลาเดียวกัน แต่ถ้าพูดถึงความฉลาดและวิธีการทำงานแล้วนั้น ก็ไม่มีพนักงานคนไหนกล้าเถียงเื่ความสามารถ จากบริษัทที่ขาดทุนอย่างหนักกลับพลิกชีวิตมามีต้นทุนได้เพียงแค่หกเดือน...
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“คุณเคชินทร์คะ”
“….”
เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ...แต่ก็ไร้การตอบรับ
สายป่านเลขาสาวอยากจะเคาะประตูกระจกทึบให้ดังกว่านี้ เธอรู้ดีว่าท่านประธานไม่ชอบเสียงรบกวน ใบหน้าหญิงสาวดูอึดอัดและกระวนกระวาย เพราะเธอส่งอีเมล โทรหา และฝากข้อความเสียงไปยังห้องทำงานด้านในแล้ว แต่สุดท้ายก็ไร้สัญญาณการตอบรับจากชายร่างสูง
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
“ท่านประธานคะ”
“……เข้ามา”
หัวใจของสายป่านหล่นวูบเมื่อได้เย็นเสียงเ็าดังขึ้น เธอบิดประตูก่อนจะค่อยๆเดินก้มหน้าหอบเอกสารหนาใหญ่ไปที่โต๊ะทันสมัย แต่เมื่อได้เงยหน้าขึ้นไปสบตา เลขาสาวก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ใบหน้าหล่อเหลาพ่นลมหายใจหนักๆเหมือนเหน็ดเหนื่อย เม็ดเหงื่อไหลซุกข้างลำคอทั้งๆที่อุณหภูมิในห้องหนาวเย็นราวกับขั้วโลกเหนือ และสิ่งที่ทำให้สายป่านขมวดคิ้วเป็ปมคือเนคไทที่ปลดย่นลงมารุงรัง เ้านายของเธอเป็คนเ้าระเบียบมาก ถ้าเกิดว่าชายตรงหน้าบอกว่าคือตัวปลอมเลขาสาวก็พร้อมจะเชื่อทันที
“คุณมองอะไร”
“ป…เปล่าค่ะท่าน เอกสารค่ะ”
“เรียบร้อยดีใช่มั้ย”
“เรียบร้อยดีค่ะ ตอนเย็นท่านมีนัดท่านข้าวกับนักลุงทุนต่างชาติ ดิฉันจัดการตารางงานและเตรียมรถให้แล้ว รถจะมารอรับท่านที่หน้าประตูก่อนห้าโมงเย็น....ก่อนถึงเวลาจริงครึ่งชั่วโมงค่ะ”
สายป่านร่ายยาวด้วยท้อยคำฉะฉาน...
นี่เป็เหตุผลว่าทำไมเคชินทร์ถึงยังคงใช้งานเลขาต่อจากคุณพ่อ ผู้หญิงตรงหน้าเป็คนเ้าระเบียบ ตรงต่อเวลา แม้จะชอบหายไปจากโต๊ะหน้าห้องอยู่บ้างเขาเองก็ไม่ได้ใส่ใจ ชายหนุ่มพยักหน้าให้เป็คำตอบว่ารับทราบทุกอย่าง เมื่อสายป่านเห็นเช่นนั้นเธอจึงก้มหน้าและเดินทางออกมาจากชายผู้เ็าด้วยความรวดเร็ว
อรัก...???
“ซีดดด...หน้าซีดเชียว”
“ผ…ผม…ผมต้องกลับไปทำงานแล้ว....อึก”
“งานของนายอยู่ตรงหน้าแล้วนี่ไง”
เคชินทร์ก้มบอกคนด้านล่าง...
ใบหน้าจิ้มลิ้มของเด็กหนุ่มคนนั้นแดงก่ำ เขานั่งอยู่ใต้โต๊ะพร้อมกับพ่นลมหายใจร้อนๆออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่มสีสวย ไรผมข้างขมับเปียกเหงื่อเล็กน้อย ดวงตากลมโตจ้องมองใบหน้าของชายเ้าของตึกสลับกับท่อนลำหนาใหญ่กลางเป้ากางเกง ลำเนื้อสีเข้มเปียกโชกไปด้วยฟองน้ำลายั้แ่โคนจรดหัว และคราบเปียกชื้นตามไรแก้มป่องก็บ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่าเด็กหนุ่มคนนี้ใช้เวลาเลียไอติมท่านประธานมานานแล้ว
“แต่…พี่ป่าน...จะสงสัยนะครับ...ท่าน...”
“ฉันสั่งให้ทำต่อ...ก็รีบๆทำซะ”
“อรัก….อื้ออออออ”
แท่งเอ็นแข็งขืนขึ้นล้อมไปด้วยเส้นเืทะลวงผ่านริมฝีปากนุ่มอีกรอบ ขนตายาวจากคนที่นั่งอยู่ใต้โต๊ะกระพริบถี่และส่งเสียงสำลักออกมาจากลำคอ เสื้อเชิ้ตที่เหมือนจะตัวโตกว่าคนที่ใส่เปียกเหงื่อไปหมด ท่าทางกระเสือกกระสนพยายามอ้าปากควานหาอากาศนั้น...ถูกใจท่านประธานจนเขากระตุกยิ้มก้มมองไม่หยุด!
237K
![[นิยายแปล] เสน่ห์ปลายจวักของผีน่ารักบริษัทน้ำแกงยายเมิ่ง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1775108556_90716822.webp)
