ตำราเวทย์เล่มหนาที่เปิดได้แค่หน้ากลางเท่านั้น หน้าปกสลักคำว่า เนตรมนตรา ไว้ นอสเปิดมันอย่างช้าๆ ด้วยความระมัดระวัง
เมื่อนอสเปิดมันกลับไม่มีอะไรออกมาเลย
“อ้าว ทำไมมันว่างเปล่าแบบนี้อ่ะ”
นอสทำท่าทางแปลกใจ เพราะเขาไม่เคยแตะของแพงๆ แบบนี้เลย
“ของแพงๆ ทำไมจะใช้ทีมันต้องซับซ้อนด้วยนะ”
นอสลองเอานิ้วจิ้มๆ ดูที่กลางหน้ากระดาษ ทันใดนั้น ภาพโฮโลแกรมก็ปรากฏออกมาอยู่กลางอากาศ นอสสะดุ้งใเล็กน้อยกับสิ่งนี้ นอสคิดว่าตัวเองทำอะไรพังไปหรือเปล่า
ผู้ชายแก่ๆ คนหนึ่งลักษณะเหมือนกับนักวิทยาศาสตร์ซะมากกว่าอาจารย์ออกมาเป็ภาพโฮโลแกรมแล้วเริ่มอธิบายเกี่ยวกับวิชาเวทย์เนตรมนตราให้นอสฟัง แต่เนื้อหาที่ชายแก่ที่อยู่ในโฮโลแกรมสอนนั้นมันลึกซึ้งมาก ทำให้นอสต้องตั้งใจฟังมากๆ
กินเวลาไปหลายชั่วโมง กว่าที่ภาคทฤษฎีจะจบลงและแทบจะทันทีชายแก่ในภาพ เริ่มอธิบายการฝึกภาคปฏิบัติ นอสต้องตั้งสติจากความเหนื่อยล้าจากการฟังเนื้อหาวิชานานหลายชั่วโมง
คราวนี้นอสได้ฤกษ์ต้องเริ่มขยับตัวแล้ว
นอสเริ่มทำตามที่ชายแก่ในโฮโลแกรมบอกตามสเต็ปทีละสเต็ปไปเรื่อยๆ มีเพียงสเต็ปเดียวที่นอสไม่ได้ทำตามนั่นคือ การดื่มยาปรับสภาพกล้ามเนื้อแล้วฝึกวิชา
ตามที่ชายแก่บอกไว้ เนตรมนตรา เป็วิชาที่เกี่ยวกับดวงตาเป็วิชาที่ไม่เพียงช่วยเสริมการมองเห็นให้คมชัดมากขึ้นเท่านั้นข้อพิเศษอีกอย่างของวิชานี้ที่ไม่เหมือนกับเวทย์เสริมการมองเห็นอื่นๆ เลยของวิชานี้คือจะสามารถมองเห็นออร่าของพลังเวทย์ได้ โดยเขาบอกว่าคนที่ฝึกมันแล้วจะเริ่มมองเห็นออร่าพลังเวทย์ของสิ่งมีชีวิตได้
นี่คือข้อได้เปรียบของวิชานี้ แต่เมื่อใดก็ตามที่ฝึกวิชานี้แล้วั์ตา,นัยนาของคนคนนั้นจะเปลี่ยนเป็สีน้ำเงินเข้มออกไปทางดำเหมือนกับสีของจักรวาลและมีดาวเป็ประกายอยู่ที่ั์ตา,นัยนา ยิ่งวิชานี้พัฒนาไปมากเท่าไหร่ดาวที่ั์ตา,นัยนาจะมีมากขึ้นเรื่อยๆ ตามไปด้วยเช่นกัน
นี่เลยจะเป็ข้อสังเกตให้คนทั่วไปที่รู้เกี่ยวกับวิชานี้ รู้ว่าคนคนนั้นฝึกวิชาเนตรมนตราอยู่
นอสที่ได้ยินแบบนั้น นอสก็ย้อนคิดกลับไปในตอนที่เขานั่งประชุมวางแผนกับหวังลิ่วที่แคมป์วันนั้น ติช่าที่อยู่ๆ ก็ยกมือขึ้นมาเพื่อแย้งอะไรบางอย่างกับหวังลิ่ว นอสก็สังเกตว่าที่ดวงตาของเธอมันดูสวยมากๆ แต่ตอนนั้นนอสยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับวิชาเนตรมนตราเลย ทำให้นอสคิดว่าที่ดวงตาของเธอสวยแบบนั้นอาจจะเป็เพราะกรรมพันธุ์ของพ่อแม่เธอแน่ๆ
แต่ตอนนี้นอสคิดว่าสาเหตุที่เธอแย้งหวังลิ่วขึ้นมานั้นน่าจะเป็เพราะเนตรมนตราของเธอที่น่าจะมองเห็นปริมาณพลังเวทย์ของเ้าฮันนี่แบร์ที่ถูกปล่อยออกมาจากถ้ำมันมากกว่าที่จะเป็แค่ระดับสีเหลืองก็ได้
“แต่ถ้าเธอรู้แล้วว่าเ้าฮันนี่แบร์นั่นอันตรายทำไมเธอถึงไม่หนีไปล่ะ…โอ้ย!! คิดมากปวดหัวฝึกต่อดีกว่า อย่างน้อยเราก็รู้ว่าตอนนั้นเธอจะแย้งหวังลิ่วว่าอะไร”
นอสหันกลับมาฝึกวิชาต่อ วิชานี้นอสคิดว่าตัวเองควรฝึกเอาไว้มันมีประโยชน์ต่อตัวเขาอย่างมากไม่ว่าจะช่วยในการต่อสู้หรือประเมินคู่ต่อสู้ก็ด้วย
นอสฝึกวิชานี้ตลอดหลายวันผ่านมา แม้ว่ามันจะยากกว่าปกติเพราะนอสไม่ได้ใช้ยาเลย แต่วันนี้นอสคิดว่ามันเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงแล้ว นอสรู้สึกได้ว่ารอบๆ ดวงตาตัวเองตอนนี้เริ่มเย็นลงเรื่อยๆ และมันก็เริ่มไหลซึมไปรวมอยู่ที่ั์ตา,นัยนาเรื่อยๆ นอสต้องอดทนกับความเย็นแต่ก็ไม่ได้หนักหนาอะไรสำหรับนอส
ผ่านไปสักพักมันก็หายไป เมื่อไม่มีความเย็นที่ดวงตาแล้ว นอสที่นั่งฝึกอยู่ก็ลืมตาขึ้นนอสหยิบกระจกออกมาจากแหวนที่ยึดมาจากติช่าแล้วตอนนี้มันก็เป็ของนอสเรียบร้อยแล้ว
“ว้าว!!~ดูสินี่อะไร ั์ตา,นัยนาของฉันมีดาวล่ะ ลิลิธดูสิ”
นอสชี้ที่ตาตัวเองให้ลิลิธดู
“ฝึกสำเร็จแล้วหรอคะ ท่านนอสยินดีด้วยค่ะ!!”
ลิลิธตอบกลับด้วยการแสดงความยินดี
นอสอวดั์ตา,นัยนาตัวเองให้ลิลิธดูได้แป๊บเดียว แล้วจู่ๆ ั์ตา,นัยนาของนอสก็กลับมาเป็สีดำปกติ
“อ้าวม่ายย~ ทำไมมันหายไปล่ะฝึกไม่สำเร็จหรอ”
นอสกระวนกระวายใจที่จู่ๆ ดวงตาของเขาก็กลับมาเป็สีดำอีกครั้ง ก่อนที่นอสจะลองใช้งานเนตรมนตราอีกรอบ ดวงตาของนอสก็เริ่มเปลี่ยนเป็สีน้ำเงินดำอ่อนๆ และมีรูปดาวขนาดใหญ่ที่ั์ตา,นัยนาของตัวเองอีกครั้ง
นอสลองยกเลิกการใช้เนตรดูมัน ั์ตา,นัยนาของนอสก็กลับมาเป็สีดำและลองใช้งานอีกรอบมันก็เปลี่ยนสี
“อ้า แบบนี้นี่เอง..”
นอสคาดว่าที่วิชาเนตรมนตราของนอสเป็แบบนี้เพราะเขาไม่ได้ใช้ยาปรับสภาพกล้ามเนื้อทำให้นอสมีเนตรมนตราที่แตกต่างจากคนอื่นๆ ที่ฝึก เพราะปกติคนทั่วไปที่ฝึกเนตรมนตราั์ตา,นัยนาจะไม่สามารถเปลี่ยนสีไปมาแบบนอสได้
เมื่อเห็นแบบนั้นนอสคิดว่ามันอาจจะเป็เื่ดีที่มันเกิดแบบนี้ เพราะคนอื่นจะไม่รู้ว่าตัวของนอสนั้นฝึกวิชาเนตรมนตราเลยถ้านอสไม่ได้ใช้ให้ใครเห็น
นอสคิดว่าจะฝึกต่ออีกสักหน่อยเพื่อให้เกิดความเคยชิน นอสฝึกที่จะเปลี่ยนดวงตาของตัวเองให้เร็วขึ้นเพื่อไม่ให้ใครรู้ว่าเขาใช้เนตรมนตรา โดยใช้ลิลิธกับดาบของตัวเองเป็เป้าหมายในการมอง
“ได้เท่านี้ฉันว่ามันก็พร้อมที่จะใช้งานได้แล้วล่ะ”
นอสพอใจกับการฝึกของตัวเอง นอสฝึกมาได้สองสามวันแล้วั์ตา,นัยนาของนอสเริ่มมีดาวดวงที่สองขึ้นมาลางๆ แล้วตอนที่นอสใช้เนตรมนตรา
ใน่ระหว่างที่นอสฝึกอยู่ ตอนเหนื่อยๆ นอสจะชอบออกไปเดินสำรวจในถ้ำของฮันนี่แบร์เพื่อยืดเส้นยืดสาย ถ้ำนี้มันใหญ่มากแต่ฮันนี่แบร์ตัวนี้กลับสร้างรังตัวเองไว้ใกล้กับทางออก นอสคิดว่ามันต้องมีของน่าสนใจอยู่ข้างในแน่นอน นอสจึงเริ่มจะออกมาเดินบ่อยขึ้นหลังจากฝึกวิชาเสร็จ
และใน่นั้นนอสก็เจอเข้ากับทางลงที่เหมือนกับขั้นบันไดอยู่ มันชวนล่อใจให้นอสเข้าไปสำรวจอย่างมาก แต่นอสก็อดทนเอาไว้ก่อนเพราะเขาแค่มาเดินเล่น นอสตั้งใจว่าถ้าสำเร็จวิชาเนตรมนตราเมื่อไหร่จะลงไปสำรวจมันอีกที
และตอนนี้ก็ได้เวลาที่นอสจะได้ลงไปสำรวจแล้ว นอสเก็บของทุกอย่างเข้าไปที่แหวนมิติ
“ข้อดีของคนมีแหวนมิติมันก็แบบนี้ล่ะน้า~”
ั้แ่มีแหวนมิตินี้นอสสามารถพกพาของต่างๆ ได้มากขึ้นนอสจึงไม่ต้องทนแบกกระเป๋าเป้หนักๆ เดินทางอีกแล้ว
เดินไปไม่นานนอสก็มาถึงทางเข้าที่มีบันไดเดินลงไป นอสลองใช้เนตรมนตราเพื่อตรวจสอบดูเผื่อมีตัวที่เหมือนกับฮันนี่แบร์อยู่ เมื่อตรวจสอบแล้วไม่พบพลังเวทย์ นอสก็เริ่มเดินเข้าไปพร้อมกับลิลิธที่อยู่ข้างๆ
เส้นทางดำมืดตลอดทั้งทางมีเพียงแสงจากคบไฟของนอสเท่านั้นที่ส่องแสง นอสใช้งานเนตรมนตราอย่างต่อเนื่องเพราะมันอาจจะมีบางอย่างรอจู่โจมเขาอยู่ในความมืดก็ได้ นอสเดินไปช้าๆ ดาวที่ตาของนอสเริ่มเรืองแสง
นอสััได้ถึงพลังเวทย์จากด้านหน้าที่เป็เหมือนทางเข้า
“ศัตรูหรอ!!?”
นอสรีบคว้าดาบออกมาจากแหวนมิติแล้วตั้งท่ารอทันที
นอสเดินเข้าไปใกล้เรื่อยๆ แต่ก็ไม่มีวี่แววที่ออร่าพลังเวทย์นั้นจะเคลื่อนไหวเลย นอสคิดว่ามีบางอย่างแปลกๆ แต่นอสก็ไม่คิดที่จะลดการป้องกันลงเลย เข้าใกล้ช่องที่เหมือนประตู นอสเห็นแสงสว่างส่องออกมาจากห้องๆ นั้น นอสรีบเดินเข้าใกล้ห้องแล้วชะเง้อมองเข้าไปที่ห้องนั้น
ในที่สุดนอสก็เจอเข้ากับตัวการที่ทำการปล่อยออร่าพลังเวทย์ออกมาสักที
“ร ระ.. แร่หรอ ทำไมแร่มันถึงมีพลังเวทย์อยู่ล่ะ?”
ลิลิธที่นิ่งเงียบอยู่นั่นจู่ๆ เธอก็เริ่มอธิบายแร่ที่อยู่ตรงหน้าให้นอสได้ฟัง
“เราโชคดีแล้วล่ะค่ะ ท่านนอสนี่คือแร่ที่หาไม่ได้ง่ายๆ เลยนะคะมันคือแร่ เอริเนี่ยม (Arinium) เ้าสิ่งนี้ถือว่าเป็แร่ที่ช่างทำอาวุธทุกคนโปรดปรานมากเลยล่ะค่ะ เพราะเอริเนี่ยมเป็แร่ที่มีคุณภาพที่สูงทั้งความยืดหยุ่นและความคงทนสูงกว่าแร่อื่นๆ และที่สำคัญมันเป็แร่ที่กักเก็บพลังเวทย์ได้ดีจึงทำให้อาวุธต่างๆ ที่มีแร่นี้เป็ส่วนประกอบร่วมด้วยจะทำให้ลดภาระการส่งพลังเวทย์ของผู้ใช้ที่จะต้องคอยเสริมพลังอาวุธตลอดเวลาได้ค่ะ ฉันแนะนำให้ท่านเก็บมาให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็ไปได้ค่ะ”
“มันเป็ของดีสินะ งั้นก็เริ่มเก็บมันเข้าเวทย์มิติเลยแล้วกัน เอ๊ะ! ลิลิธเราไม่มีที่ขุดกันนะเราจะเอามันมาได้ยังไงล่ะ”
นอสหันไปถามลิลิธ
“ส่วนมากเอริเนี่ยมมันจะเป็ก้อนแยกเดี่ยวๆ ไม่ติดกันถ้าท่านนอสขุดเข้าไปอีกนิดก็สามารถดึงมันออกมาได้ด้วยมือเปล่าแล้วล่ะค่ะ”
ลิลิธตอบ
เมื่อได้ยินแบบนั้นนอสก็เริ่มทำตามที่ลิลิธบอก นอสใช้ดาบเป็เหมือนกับพลั่วเพื่อขัดดินรอบๆ ก้อนแร่ออก แล้วเริ่มดึงออก นอสออกแรงดึงอยู่สักพักแร่ก้อนนั้นก็หลุดพ้นออกจากดินเรียบร้อยแล้ว
“เอาล่ะ ได้มาหนึ่งก้อนแล้ว ที่เหลือก็……เอาเท่าที่ไหวละกันเก็บหมดนี่ฉันว่าแขนได้หลุดออกไปแหงๆ”
แร่แต่ละก้อนถูกนอสดึงออกไปทีละนิดทีละน้อยเรื่อยๆ ไม่นานแร่ที่แต่เดิมอยู่ตามผนังถ้ำตอนนี้เริ่มมากองอยู่ที่พื้นเป็กองเล็กๆ แล้ว
..................................
310
