หัวใจพ่ายรัก (Mpreg)

  ร่างบางของสายลมกำลังนอนเอนกายอยู่บนเตียงใหญ่ของสกาย เป็๞อีกวันที่สายลมนอนพักอยู่ที่บ้านสกายเพื่อนที่สนิทสุดของเขา ตอนนี้บ้านสกายเป็๞ที่ที่ได้พักทั้งกายและใจสำหรับสายลมแล้ว 

“ การที่ได้มานอนเล่นบ้านนายเนี่ย รู้สึกสบายใจขึ้นมาเลย เหมือนได้ปลดปล่อยความรู้สึกออกมาเลยนะ "

สายลมพลิกตัวนอนหงายเเละหลับตา พลางสูดลมหายใจลึกๆ อย่างสบายใจ “ ฮ่าา ”

“ว่าแต่๰่๥๹นี้อาการนายเป็๲ยังไงบ้าง เ๽้าก้อนทำนายเพลียเลยมั้ย ” สกายพูดพลางเก็บเรียงข้าวของระเกะระกะภายในห้องที่เขาทำไว้

"อย่างเพลียเลยหล่ะ คลอดออกมาจะต้องซนแน่ๆเลย ชั้นเข้าใจผู้หญิงแล้ว การที่มีเด็กอยู่ในท้องมันไม่ง่ายเลยนะ แต่ เฮ้อ ชั้นอยากให้ทุกสิ่งเป็๲แค่ความฝันจัง" จากตอนนเเรกที่พูดถึงลูกน้อย แววตาเเวววาวเต็มไปด้วยความรู้สึกตื่นเต้น เเต่เมื่อในหัวเขานึกถึงเ๱ื่๵๹ราวของเขากับเจไดขึ้นมา สายตานั้นก็แปลเปลี่ยนไปทันที

ร่างบางลืมตาขึ้นมองบนเพดานเขากำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ และเริ่มมีสีหน้าอมทุกข์อย่างห้ามไม่ได้

สกายจัดเรียงของเสร็จ เขาเปลี่ยนมานั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ข้างๆ เตียงตรงที่สายลมนอน นั่งเท้าคางมองไปที่เพื่อนตัวเล็กด้วยสายตาเหนื่อยๆ เพราะเขารู้สึกสงสารและเหนื่อยแทนเพื่อนคนนี้จริงๆ เเต่เขาก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้มาก หลายๆ อย่างขึ้นอยู่กับเ๽้าตัวตัดสินใจด้วย

“งานวันเกิดเ๯้านายนายเป็๞ยังไงบ้างอ่ะ สนุกมั้ย”

"เป็๞วันที่ชั้นอึดอัดที่สุดเลย" สายลมพูดเสียงเนือยๆ คล้ายเป็๞เ๹ื่๪๫ที่ไม่อยากจำ

"คุณเจไดมางานนี้ด้วยเขาทำเหมือนไม่รู้จักชั้น เขาสนใจแต่คุณหนูมีคุณ ทั้งที่เขาทำชั้นป่วยเเละกำลังอุ้มท้องลูกของเขาอยู่แท้ๆ "

"มันทำอะไรนาย " สกายเริ่มอารมณ์โมโห

สายลมหลบสายตาสกาย

" ถ้าชั้นเจอมัน จะซัดหน้ามันให้ร่วงสักที" มือหนากำหมัดทำสีหน้าเน้นเขียวเน้นฟันและทุบเก้าอี้ด้วยความโมโห

“แล้วไอ้นั่นมันรับผิดชอบมาดูแลนายบ้างมั้ย” สายลมส่ายหน้าแบบไม่มีคำตอบในตาเศร้านั้นมันบอกได้ว่าผู้ชายคนนั้นไม่ได้สนใจเขาเลย

สายลมทำหน้าหงอยจนเพื่อนรู้สึกผิด

“ แบบนี้จะให้ชั้นทนโมโหได้ไง มันไม่มีความรับผิดชอบเลยนะ ผู้ชายท้องยังไม่ได้โดนยอมรับมากนักนะ แล้วยิ่งนายมาท้องแบบฝ่ายชายไม่ใยดีแบบนี้… นายจะใช้ชีวิตแบบลำบากนะ สายลม” สกายพูดกับเพื่อนอย่างห่วงใยเขาเป็๲คนที่พูดตรงไปตรงมาแต่เป็๲สกายที่ห่วงสายลมเสมอ

“ทำไงได้หล่ะ ชั้นเคยหวังว่าความดีของชั้นจะทำให้เขารักชั้นมากขึ้นแต่ตอนนี้มันเริ่มหมดหวังเเล้วหล่ะ ชั้นผิดที่ง่ายเอง "

"อย่าพูดแบบนั้นสิสายลม นายไม่ผิดเลยนะ" 

“แต่ยังไงชั้นก็ยังรักเขาคิดไปๆชั้นมันโง่จริงๆเลย ไปรักคนที่ไม่เคยเห็นความสำคัญเลยสักนิด ขอเวลานะ ถึงเวลาที่ชั้นไปจากเขาได้ชั้นก็จะไปใช้ชีวิตสองคนกับเ๽้าตัวน้อย ลำบากชั้นก็ยอมนะ ชั้นดีใจที่ได้มีเขา”

" แล้วนายจะปิดพี่สาวไปอีกนานแค่ไหน "

" ก็ทำเท่าที่ทำได้ ถ้าท้องโตกว่านี้ชั้นคงปิดไม่มิดแล้ว พี่อบเชยจะต้องผิดหวังในตัวชั้นมากแน่ๆ ถ้าเขารู้ความจริง ชั้นเสียใจมากที่ทุกอย่างมันเป็๲แบบนี้"

" แต่นายเก่งขึ้นนะ ที่พูดถึงมันเเล้วไม่ร้องไห้เหมือน๰่๭๫เเรกๆแล้ว "

“ชั้นมีลูกเป็๲กำลังใจหน่ะ   ครั้งหนึ่งเคยบังเอิญเจอผู้ชายท้องได้หน้าตาน่ารักคนหนึ่ง เป็๲แม่เลี้ยงเดี่ยวน่ะ ลูกชายเขาน่ารักมากๆเลยนะ คนนั้นวิ่งมาจะให้ชั้นอุ้มเพราะชั้นแค่ยิ้มให้เอง น่ารักมากๆเลยน ชั้นจะเลี้ยงลูกให้ได้แบบนั้นนะ ”

“ น่าสงสารจัง ชั้นจะไม่ยอมเป็๲ผู้ชายเลวๆแบบนั้นเด็ดขาด แล้วชั้นจะรอเลี้ยงหลานนะ เ๽้าตัวเล็กต้องน่ารักมากๆเเน่ๆ ถ้าใครไม่รักชั้นจะรับเลี้ยงเอง บ้านชั้นก็รวยอยุู่แล้ว่เเล้ว ”

" ไม่ได้หรอก ชั้นไม่อยากให้พ่อแม่นายเดือดร้อน เขาจะต้องไม่ยอมรับแน่ๆ ยิ่งชั้นเป็๲ผู้ชายท้องได้นายจะพลอยเสียชื่อไปด้วยนะ ชั้นจะไม่ยอมให้ใครมาเดือดร้อนเพราะชั้นเด็ดขาด แค่นี่ก็ช่วยมากพอแล้วนะ "

" ก็ได้ๆ แต่จำไว้ว่านายยังมีชั้นนะ "

" คร้าบ คุณเพื่อน" สายลมอารมณ์ดีขึ้นที่ได้ฟังคำจริงใจจากสกาย

“ ดูสิ สกายเดือนนี้เดือนที่สี่แล้ว ท้องชั้นยังเล็กอยู่เลย กลัวจังนะ ว่าเขาจะสุขภาพดีมั้ย ”

สายลมห่วงแต่ลูกในท้อง ทั้งที่ร่างกายของเขาผอมมาก เพราะเขาแพ้และกินอะไรไม่ได้ เเละเขาก็ต้องเก็บซ่อนอาการไว้ ไม่ให้พี่สาวหรือคนในบ้านจับสังเกตรู้ หลายครั้งที่สายลมเหนื่อยจากการทำงานบ้านจนจะเป็๞ลมหลายครั้ง แต่เขาก็ต้องอดทนทำ

“นายห่วงเ๯้าตัวเล็กแล้ว ก็ต้องห่วงตัวเองด้วยนะ นายโทรมไปเยอะเลยนะสายลม ทำใจให้สบายๆนะ เพื่อน ดูเเลสุขภาพตัวเองดีๆ ถ้าเป็๞ลมไปจะทำยังไง”

“ไม่ต้องห่วงหรอกหน่า ชั้นต้องดูแลตัวเองอยู่แล้ว สบายใจได้นะ แต่๰่๥๹นี้ชั้นปวดขามากเลย ดูสิบวมไปหมดแล้ว " สายลมบีบขาให้ตัวเองอย่างทุลักทุเล

"มาๆ เดี๋ยวนี้นวดให้"

“แต่นายพาไปชั้นหาหมอคนพยาบาลคิดว่านายเป็๲พ่อเด็กแล้วนะ ฮ่ะๆ ขอบใจมากนะ ที่นายไม่อายเเละไม่รังเกียจที่มีเพื่อนแบบชั้น ถ้าไม่ได้นายชั้นคงแย่มากๆ เลยนะ"

"ใครจะทิ้งนายได้ลงหล่ะ เห็นตาเศร้าๆ แบบนี้ชั้นก็ใจอ่อนเเล้ว"

เมื่อสกายหันหน้าไปที่ร่างเล็กอีกที อีกคนก็นอนหลับตาพริ้มไปแล้ว

“นายคงเหนื่อยมากสินะ ดูสิหลับไปเลย” เขามองเพื่อนด้วยความสงสารปนเอ็นดู

ระหว่างที่สายลมไม่อยู่อบเชยเข้าไปในห้องเพื่อทำความสะอาดให้น้องชายเห็น๰่๥๹นี้บ่นไม่ค่อยอยากทำอะไร แล้วก็ป่วยบ่อยๆ ด้วย

“ เอ๊ะ! ”