“เราจะโกหกเ้าไปไย”เทพจื่อหลันทำหน้าตาใสสื่อ แววตาดูเหมือนคนรู้สึกผิดเต็มประดาขัดกับความหล่อเหลาของเขาเสียจริง เทพจื่อหลันพูดต่อ “แต่ในเมื่อเกิดความผิดพลาดของระบบที่อยู่ภายใต้ความดูแลของเราเราจะหาทางช่วยเ้าให้กลับมาเป็มนุษย์อีกครั้ง แต่ว่า...” น้ำเสียงที่ดูเป็กังวล
“แต่ว่าอะไร...” เหวินอวี้ ต่อท้ายประโยคด้วยความสงสัยเทพจื่อหลัน มองหน้าแมวน้อย ก่อนตอบ “แต่ว่า ... เ้าเองก็ต้องช่วยข้าด้วย”
“ช่วยท่าน!?” เหวินอวี้ในร่างแมวเหมียวสีขาวขนปุยะโถอยหลังอย่างหวาดระแวงเทพสององค์นี้ไม่น่าไว้ใจจริงๆ ครั้งแรกก็ทำเขาตาย แล้วโทษระบบ ครั้งที่ 2ส่งเขามาเกิดในร่างแมว แล้วก็ยังโทษระบบอีก หากเขาต้องช่วยเทพทั้งสององค์นี้จริงๆเขาจะต้องเจอกับอะไรบ้างล่ะเนี่ย!
แต่อย่างว่า เขาสามารถเลือกได้ด้วยเหรอ? เขาถอนหายใจแต่ก็ต่องเล่นแง่บ้าง “พวกท่านส่งผมให้มาเกิดเป็แมวแล้วจะให้ผมช่วยพวกท่านได้ยังไงกัน ผมเกิดเป็เพียงสัตว์โลกผู้น่ารักตัวเล็กนิดเดียว พลังอะไรผมก็ไม่มีเลย”
“เื่นี่รึ!?เป็ปัญหาจริงๆ ด้วยสิ” เทพจื่อหลันพลันมีสีหน้าคิดหนัก “แต่ไม่เป็ไรเราจะช่วยเ้าอีกแรง ก่อนอื่น เ้าดูข้อมูลเื่ที่เ้าจะต้องช่วยเราก่อน”สีหน้าของท่านเทพจื่อหลันเปลี่ยนเป็ปกติ พร้อมกับมองไปยังแมวน้อยตัวเล็กน่ารักแล้วเขาก็อดที่จะอมยิ้มไม่ได้ ก่อนจะปรับสีหน้าเป็ปกติ
เทพจื่อหลันสะบัดมือหนึ่งครั้งภาพบุรุษผู้หนึ่งก็ปรากฏขึ้น “คนผู้นี้คือผู้ที่จะช่วยเรากำจัดปัญหาในระบบของยมโลกและสามารถแก้ไขบั๊กที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ได้ นามของเขา คือ ฮ่าวหลิงเซียว”เทพจื่อหลันชี้ไปยังบุรุษในภาพ เหวินอวี๋มองชายผู้นั้นจนตาค้าง
บุรุษที่ดูสูงสง่าในชุดคลุมสีดำประดับลวดลายัเงินใบหน้าคมคายแฝงความเ็า ดวงตาดำสนิทที่ไร้แววอารมณ์ใดๆ เขามองว่าเทพจื่อหลันหล่อเหล่าแล้วชายผู้นี่หล่อเหล่ายิ่งกว่า
ถึงแม้ชายที่ชื่อฮ่าวหลิงเซียวจะดูหล่อเหล่ากว่าแล้วไงล่ะแต่ดูน่ากลัวมากกว่า …เหวินอวี้กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เห็นแค่นี้เขายังขนลุกขนชันเลยหากเห็นตัวเป็ๆ ชายผู้นี้จะน่ากลัวขนาดไหนกัน
เขาจ้องภาพของบุรุษที่ถูกเรียกว่าฮ่าวหลิงเซียวด้วยความรู้สึกหลากหลายทั้งตื่นตะลึง ทั้งขนลุกอย่างบอกไม่ถูก
“ท่านให้ข้าดูภาพนี่ ท่านหมายความอย่างไร?”เหวินอวี้หันไปมองเทพจื่อหลัน
“ก็ไม่มีอะไรมากแค่เ้าช่วยให้ฮ่าวหลิงเซียวเข้าใจความรัก และพบกับมีรักแท้ก็เท่านั้น”เทพจื่อหลันพยักหน้า พลางยิ้มบาง “เ้าว่าง่ายหรือไม่?”
“เดี๋ยวๆๆ ... ให้ผมไปช่วยผู้ชายคนนี้เข้าใจความรักและพบรักแท้เนี่ยนะ?” เหวินอวี๋เหมือนจะเข้าใจ แต่ก็คิดหนัก(จะให้ผมสนับสนุนผู้ชายหน้าตาดีรักกับชะนีเนี่ยนะ ... ให้ตายเถอะ!ผมเป็สายวายนะท่าน ท่านเข้าใจไหมสายวายนะ!) เหวินอวี๋บนในใจแต่เขาก็พอจะรู้ว่าถึงอย่างไรท่านเทพยมบาลผู้นี้ก็อ่านใจเขาได้
เหวินอวี๋ เริ่มวิเคราะห์ถึงสิ่งที่จะเป็ไปได้“ท่านก็รู้ ประสบการณ์ความรักของผมแทบเป็ศูนย์ แล้วผมจะทำให้คนคนหนึ่งเข้าใจความรักและพบรักแท้มันแทบจะเป็ไปไม่ได้เลยนะครับ แถมผมยังไม่เข้าใจความรักของชายหญิงด้วยท่านก็รู้...” ท้ายประโยคเหวินอวี้เอ่ยเสียงเบา ทำหน้าหงอย ใช้สิ!เขาไม่เคยมีความรัก ไม่เคยมีแฟน แต่ตอนนี้เขาจะต้องมาเป็เทพเ้าสื่อรักโลกนี้มันชั่งใจร้ายกับเขาเสียจริง!
เทพจื่อหลันหัวเราะเบาๆ เอ็นดูกับท่าทางแมวน้อยขี้งอนตัวนี้“เราเชื่อว่าเ้าทำได้ ... อีกอย่าง เราลืมบอกเ้าไป รักแท้ใช่ว่าจะมีเพียงหญิงและชายเท่านั้นเ้าเข้าใจหรือไม่” ประโยคของเทพจื่อหลันทำเอาเหวินอวี้หันไปมองหน้าคนที่พูด“ท่านหมายความว่าอย่างไร?” เหมือนจะเข้าใจ แต่ก็ไม่ทั้งหมด
“ตามที่เราพูด ไม่มีความหมายใดแอบแฝง”เทพจื่อหลันตอบเป็ความนัย
“ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ ... ตอนนี้ผมเป็แมวแล้วผมจะเป็พ่อสื่อคิวปิดผู้น่ารักชักนำรักแท้มาให้เขาได้อย่างไรกัน!?”ใบหน้าเศร้าสร้อยของเหวินอวี้แสดงออกมาอย่างชัดเจน เื่นี้ใช่ว่าจะทำได้ง่ายๆแถมตอนนี้เขายังอยู่ในร่างแมว! มันจะเป็ไปได้อย่างไรกัน!
“เราจะมอบร่างมนุษย์ให้กับเ้า” เทพจื่อหลันเอ่ยสิ่งที่ทำให้เหวินอวี้ใมากกว่าภารกิจพิชิตการเกิดใหม่ของเขา
“ท่านสามารถช่วยให้ผมกลายร่างเป็มนุษย์ได้! แล้วทำไมท่านยังให้ผมทำภารกิจคิวปิด!” เหวินอวี๋โพล่งคำโตจากสิ่งที่ได้ยิน
“เราสามารถช่วยเ้าได้เพียงหยิบยืมพลังแห่งเทพจันทราเท่านั้นเราไม่สามารถช่วยให้เ้ากลายร่างเป็มนุษย์ได้ตลอดไปจนกว่าจะแก้ไขระบบให้กลับมาเป็ปกติได้ และภายใต้แสงแห่งจันทรา ในคืนพระจันทร์เต็มดวงเ้าจะกลายร่างเป็มนุษย์ได้เพียง 7 วัน เมื่อพลังเทพจันทราหมดลงเ้าก็จะกลับสู่ร่างเดิมและเ้าจะสามารถกลับมาเป็มนุษย์ได้อีกครั้งในคืนพระจันทร์เต็มดวงในเดือนถัดไป”คำตอบของเทพจื่อหลัน ที่เหวินอวี้พอจะรู้ ว่ามันน่าจะเป็คำแก้ตัว แต่จะให้ทำไงได้เขาสามารถกลับมาเป็มนุษย์ได้เดือนละ 7 วันก็ถือว่าดีแล้ว ดีกว่าเป็แมวไปตลอดหากเขาทำภารกิจสำเร็จ เขาก็จะสามารถกลับมาเป็มนุษย์ได้ตามเดิม
เหวินอวี้กะพริบตาปริบๆ อุ้งเท้าน้อยๆยกขึ้นกุมหน้าผากราวกับว่าตัวเองยังมีมือให้จับ เสียงถอนหายใจดังขึ้นอย่างจำยอม “ชีวิตผมแย่กว่ามนุษย์หมาป่าหรือเนี่ย7 วันเท่านั้นที่ผมจะกลับเป็มนุษย์ได้”เหวินอวี๋บ่นให้กับความซวยของตนที่ต้องมาอยู่ในอุ้มมือของเทพยมบาล
“มนุษย์หมาป่า อะไรของเ้านะ!” ชิงหานที่ยืนเงียบอยู่นานเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย“ก็เื่ที่มนุษย์สามารถกลายร่างเป็หมาป่าได้ในคืนวันพระจันทร์เต็มดวงนะสิแต่มนุษย์หมาป่ายังสามารถเป็มนุษย์ได้ตั้ง 29 วัน แล้วผมล่ะ เป็มนุษย์ได้เพียงแค่7 วัน จะไม่ให้ผมแย่กว่าได้ไง ว่ามะ” เหวินอวี๋ทำหน้าเซ็งๆ
เทพจื่อหลันหัวเราะเบาๆ“เ้าก็ชั่งเปรียบเปรยเสียจริงๆ”
“ขำอยู่ได้!นี่มันเื่ใหญ่นะครับ!” เหวินอวี้ใช้อุ้มเท้าขยุ้มพื้นหางฟูพองเล็กน้อยเพราะความกังวล “ถ้าผมไม่สามารถทำให้คนผู้นั้นพบรักแท้ได้จะเกิดอะไรขึ้น?” ความกังวลภายในใจของเหวินอวี้พลันเกิดขึ้น
เทพจื่อหลันอมยิ้มเล็กน้อย“เ้าจะอยู่แบบนี้ไปจนกว่าจะหมดอายุขัยและเมื่อเ้าไปเกิดใหม่เราก็ไม่สามารถรับประกันได้ว่าเ้าจะไปเกิดเป็สิ่งใด” “หา!?”เหวินอวี้ร้องเสียงหลง
“เ้าอย่าเพิ่งใขอเพียงแค่เ้าช่วยฮ่าวหลิงเซียวได้พบรักแท้ และสามารถฟื้นพลังได้สำเร็จพลังของเขาจะเป็ตัวช่วยแก้ไขระบบของยมโลกให้กลับมาเป็ปกติและเ้าก็จะกลับเข้าสู่ครรลองที่ควรเป็ตามเดิม”คำอธิบายของเทพจื่อหลันยิ่งเพิ่มความวิตกให้เหวินอวี้
“แบบนี้ .. แสดงว่ามีเพียงแค่ช่วยให้ฮ่าวหลิงเซียวพบรักแท้เท่านั้นถึงจะช่วยให้ผมกลับมาเป็มนุษย์ได้อย่างนั้นสินะ”เหวินอวี้รู้ซึ้งถึงคำตอบ
“หากเ้า้ากลับมาเป็มนุษย์เ้าก็ต้องทำให้สำเร็จ และหากเ้า้าเวลาที่เร็วขึ้น เ้าก็จงทำให้เขาพบรักแท้ในเร็ววัน... หรือไม่เ้าก็ใช้ตัวเ้าเข้าแลกสิ เผื่อเขาจะหลงรักเ้า”เทพจื่อหลันยิ้มอย่างมีความสุข ทำเอาเหวินอวี๋ร้องเสียงหลง
“หา! … พูดง่ายจังนะท่านเทพ! ... จะให้ผมหาคู่มาให้เขาว่ายากแล้วจะให้ผมเอาตัวเข้าแลกเนี่ยนะ ขื่นสุ่มสี่สุ่มห้าเอาตัวเข้าแลกเขาจะได้หั่นลูกชายผมนะสิ! ... อีกอย่างตอนนี้ผมเป็แมวซะเป็ส่วนใหญ่ท่านอย่าลืมสิ” เหวินอวี้ประชดประชัน
“เราเชื่อว่าเ้าทำได้ ...และเราก็เชื่อว่าเ้าคงไม่อยากตายอีกครั้ง” เทพจื่อหลันหัวเราะแบบคนอารมณ์ดีทำเอาเหวินอวี๋หน้ามุ่ยทันที เทพจื่อหลันเห็นอย่างนั้นก็อดที่จะลูบศีรษะแมวน้อยเหวินอวี้ไม่ได้“เ้าจงเชื่อมั่นในตัวเอง”
“ท่านมั่นใจขนาดนั้นเชียว?”เหวินอวี้ยังคงไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะทำได้ “แน่นอน” เทพจื่อหลันยกยิ้ม
เหวินอวี๋คุ่นคิดถึงเป้าหมายที่เขาต้องพิชิต “ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขามีรสนิยมแบบไหน ...เอ๋~”ใบหน้าที่ฉายแววถึงสิ่งที่จะช่วยทำให้เขาพิชิตภารกิจนี้สำเร็จ เขายิ้มออกมา“ผมจะลองดู” เหวินอวี๋ถอนหายใจ ยอมรับภารกิจเพราะมันคือหนทางเดียวที่จะทำให้เขากลับไปเป็มนุษย์ได้
เทพจื่อหลันยิ้มพอใจ“เช่นนั้นข้าก็ขอให้เ้าโชคดี”
948
