ข้าเพียงแค่ พาเ้ามาเพื่อพาหญิงอีกคนหนึ่งที่คู่ควรมาพบกับเทียนหลันเซ่อ ในเมื่อไม่เห็นค่าของเขาเ้าไปเสีย อย่าได้แพร่งพรายว่าเป็เจียงมีมี่ อีกต่อไป"
“เจียงมีมี่ก็เจียงมีมี่ ท่านจะให้ข้าหายไปได้อย่างไร” ถลาเข้าคว้าคอของเจียงมีมี่ฝ่ามือใหญ่ส่งต่อพลังบางอย่างผนึกเจียงมีมี่คล้ายกับคริสทัล ร่างแข็งทื่อมือเล็กดิ้นรนช่วยเหลือตัวเองเพียงครู่เดียวก็หมดสติ ถูกผลึกน้ำแข็งเกาะไว้ทั่วร่าง เซินหลันเซ่อ แสยะยิ้ม
“ข้าใช้เวลาทั้งหมดเพื่อดึงนางมาเพื่อช่วยเหลือเทียนหลันเซ่อ จะให้เ้ามาทำลายแผนการข้าง่ายดายไม่มีทาง” นั่งขัดสมาธิ หลับตาลงช้าๆ
“หลีนเซ่อ ใกล้ถึงเวลาที่ข้าจะทวงทุกอย่างคืนมา”
ตำหนักไทเฮา
“ฮุ่ยหลินตี้โง่งม ทำการแค่นี้ก็ไม่สำเร็จ เจียงมีมี่นางไม่กลัวคำขู่ของข้าทั้งยังเชิดหน้าอยู่ในฐานะชายาเอกที่เ้าสิบสี่รักใคร่ได้อย่างดี เกรงว่านางยังรู้จักข้าน้อยไป”
“ไทเฮาจับบิดานางมาเพื่อข่มขู่ดีไหม”
“ เ้าโง่ จับบิดานางมีประโยชน์ใดกันนางตอนนี้มีทั้งฮองไม่ฮาและเทียนหันเซ่อคอยปกป้องอีกทั้งยังฝ่าาที่ข้าไม่แน่ใจว่าอยู่ข้างนางหรือแค่ ยังไม่เอนเอียงฝ่ายไหน”
“ไทเฮาท่านฆ่านางเสียจึงดีอีกหน่อยเกรงว่านางจะเหิมเกริมกว่านี้ ตำแหน่งไท่จือแม้ยังไม่แต่งั้แ่ในเมื่อฮองเฮายังอยู่ก็เกรงว่าคงไม่อาจเป็อื่นคงต้องเป็ขององค์ชายสิบสี่อย่างแน่นอนองค์ชายห้ากับองค์ชายสิบสองตอนนี้ก้ยังรีรอ ไม่มีความเคลื่อนไหวหรือว่าอดใจไปเสียแล้ว”
“555ตำแหน่งไท่จือใครกันที่จะถอดใจ ข้าตั้งใจใส่พานมอบมันให้กับเทียนหลันเซ่อเพราะคิดว่าเขาควบคุมง่ายหากเขาเป็เช่นนี้ข้าควงต้องเปลี่ยนคนเสียใหม่ เ้าคิดว่าเ้าห้ากับเ้าสิบสองใครเหมาะสมกว่ากัน”ขันทีคนสนิทปู้ป่ายยิ้มบางๆ
“องค์ชายสิบสองอย่างแน่นอน”
“555เ้าผิดแล้ว ข้าคิดว่าเ้าห้าหน่วยก้านไม่เลว”ฮองเฮารู้ดีว่า ปู้ป่ายเป็คนขององค์ชายสิบสองหยินเซ่อเช่นไรจะไม่พูดเข้าข้างองค์ชายสิบสอง ที่ไม่เอาไหนคนนั้น วังหลวงล้วนไม่จีรังคนผู้หนึ่งที่คิดว่าภักดี อาจกลายเป็คนผู้หนึ่งที่ภักดีผู้อื่นยิ่งกว่า
“เช่นนั้นไทเฮาท่านมีแผนการเช่นไร”
“เ้าสิบสี่ต้องไม่เชื่อใจข้าแล้วอย่างแน่นอน เพราะฉะนั้นเ้าห้าข้าจะสนับสนุนเขา นำนี่ไปมอบให้องค์ชายห้าเพื่อแสดงเจตจำนงว่าข้า ้าเขาให้ร่วมมือในเื่แต่งตั้งไท่จือ”
“ไทเฮาท่านคิดว่าองค์ชายห้าจะยอมเชื่อหรือ”
“เขาคงได้ยินข่าวเื่เมื่อคืนที่ผ่านมาอย่างไรก็ต้องเชื่อ หรือป่านนี้อาจจะเชื่อไปแล้วก็ได้”ปู้ป้ายรับเอาข้อความก่อนจะประสานมือจากไป
ตำหนักเซ่อๆ
“เสด็จพ่อตื่นได้แล้ว”จินเข่อวิ่งเข้ามาในห้อง มีมี่ขยับตัวด้วยความเขินอายที่อีกคนนอนกอดไม่ปล่อย
“จินเซ่อวันนี้ไม่ไปคัดอักษรกับเสด็จย่าหรือไร”
“เสด็จย่าบอกว่าให้ชวนเสด็จพ่อกับ เสด็จแม่ไปร่วมเสวย”
“เสด็จแม่” ยักคิ้วหงึกหงัก
“ทำไมไม่เรียกมัม”มีมี่แสร้งทำเสียเข้ม
“เสด็จย่าบอกว่า เสด็จแม่ช่างเป็หญิงที่ เหมาะสมกับเสด็จพ่อที่สุดไม่ว่าเื่ไหนเสด็จแม่จัดการได้เรียบร้อยหมดจด เสด็จย่าเลย ให้จินเซ่อเรียกเสด็จแม่ว่าเสด็จแม่เสียที”มีมี่เวียนหัวกับคำว่าเสด็จแม่กับเสด็จย่ามที่ใช้ฟุ่มเฟือยเหลือเกิน
เทียนหลันเซ่อยิ้ม อุ้มร่างเล็กของจินเซ่อมานั่งตัก แต่เ้าตัวเล็กกับปีนขึ้นไปนั่งตักมีมี่ ฮึอย่ามาทำญาติดีต้องมีอะไรแน่ๆ
“เสด็จแม่เราดีกันเสด็จย่าสอนสั่งให้ข้าดีกับเสด็จแม่มากๆ เพราะว่าเสด็จแม่ ทำให้เสด็จพ่อเปลี่ยนไปข้า เลยมาคิดดูเล่นซ่อนหากับท่านสนุกไม่น้อย ข้าเลยคิดว่าก้ไม่ได้แย่อะไรหากเสด็จพ่อมีความสุขแล้วข้าก็มีคนเล่นด้วย”มีมี่ยิ้มเด้คนนนี้ฉลาดไม่เบาคิดได้คิดเป้น ว่าแต่ไม่มีอะไรตุกติกใช่ไหม
“เอาน่าาาเสด็จแม่อย่าได้กังวล จินเซ่อกลับตัวเหมือนที่เสด็จย่าบอกว่าเสด็จพ่อกลับตัวเพราะเสด็จแม่จินเซ่อก้เลยคิดจะกลับตัวต่อไปเราสองคนเป็แม่ลูกกัน”
“ไม่เชื่อ”
“เชื่อหน่อยเถอะเห็นไหมข้าน่ารักเหมือนท่านเลยเสด็จพ่อเลยตัดสินใจไม่ถูกว่าจะกอดใคร เอาอย่างนี้ข้าอนุญาตให้เสด็จพ่อกอดท่านก่อนได้ตามสบาย”มีมี่อมยิ้ม นึกขำกับความช่างพูด ก็ดีเหมือนกัน มีมี่ชอบเล่นกับเด็กเอ๊ยไม่ใช่ชอบแกล้งเด็กอยู่แล้วงานนี้สนุกแน่ๆ
จินเซ่อดึงมือเทียนหลันเซ่อให้กอดมีมี่ เทียนหลันเซ่อกอดรวบทั้งสองคนไว้ในอ้อมแขน หัวใจพองโตความสุข ที่เขาไม่เคยคิดว่าจะได้รับกำลัง รอเขาอยู่เบื้องหน้าทั้งสองคนเป็คนที่เขารักที่สุดในตอนนี้ ยิ้มเป็สุขสบตามีมี่อย่างมีความหมาย
วังหลวง
“55ในที่สุดเวลาที่ข้ารอคอยก็มาถึง ผู้สนับสนุนที่แท้จริงที่ข้ารอคอยมาแสนนาน คนคนนี้ เป็ผู้เดียวที่จะทำให้ข้าประสบความสำเร็จในการรั้งตำแหน่งไท่จือ”
“องค์ชาย เวลานี้เื่การใส่ความต้องมาแล้ว เช้านี้ฝ่าามีรับสั่งให้กับฮองเฮาว่าองค์ชายสิบสี่เปลี่ยนไปในทางที่ดี แล้วยัง เพิ่งจะเข้าใจว่า องค์ชายสิบสี่เป็เพียง หมากของไทเฺฮาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเื่ราวต่างๆ ที่ไทเฮาทำจึงเป็ควรว่าจะให้องค์ชายสิบสี่รับผิดชอบงานในราชสำนักบางส่วน”คิ้วคมขมวด
“ให้รับผิดชอบงานในราชสำนักว่าแต่เสด็จพ่อจะให้เขารับผิดชอบเื่ใดกัน”
“ฮองเฮาให้องค์ชายสิบสี่รับผิดชอบ ด้านการคุมกองทัพ”ตบเข่าฉาดใหญ่
“555เหมาะทีเดียวข้ากำลังคิดโยงเขาเข้ากับพ่อตาของเขาเข้ากับกองทัพพอดี”