“ถึงบ้านแล้ว….”ทำให้พิมฐาหลุดออกจากความคิดต่าง ๆ ระหว่างนั่งรถมาเธอได้คิดอะไรเรื่อยเปื่อย ๆเื่วันนี้มันช่างเหมือนฝัน มันรวดเร็ว จนเธอเองก็ตั้งตัวไม่ทัน….
รถได้มาหยุดจอดที่หน้าบ้านแห่งหนึ่งที่ดูไม่ใหญ่และไม่เล็กจนเกินไปศุกลวัฒน์ได้เปิดประตูรถให้พิมฐาออกมาจากรถ เขาก็พาเธอเดินเข้าบ้านพิมฐามองไปเรื่อย ๆ ได้เห็นบ้านไม้ชั้นเดี่ยว สีขาว สะอาดตาบริเวณกว้างหน้าบ้านดูร่มรื่น มีชิ่งช้า์อยู่ตรงสวนหย่อนหน้าบ้านทำให้บ้านดูอบอุ่นและน่าอยู่ ด้านในบ้านก็ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้ เป็ส่วนใหญ่มีโซฟาเป็ที่รับแขกและนั่งพักผ่อน ด้านในเข้าไปมีห้องนอนแบ่งแยกด้านซ้ายกับขวามีครัวขนาดเล็กด้านนอกบ้าน เป็ครัวไทย และมีโต๊ะนั่งกินข้าวทำด้วยไม้สักพิมฐาได้เห็นบ้านของสามีเธอ ทำให้เธอแปลกใจว่า ภายนอกของเขาทั้งการตกแต่ง หน้าตาผิวพรรณนา และรถที่เธอนั่งมานั้น มีราคาที่แพงมากแต่ทำไมเขาถึงได้พาเธอมาอยู่บ้านแบบนี้ และเหมือนศุกลวัฒน์จะเดาความคิดของพิมฐาออกก็ได้บอกเธอไปว่า
“ผมคงลืมบอกคุณไปว่าจริง ๆ ผมเป็แค่พนักงานบริษัทเอกชน และที่มีสูทหรูและรถราคาแพงขับนั้นก็เป็แค่รถประจำตำแหน่ง” ศุกลวัฒน์ได้มองปฏิกิริยาการแสดงออกของเเธอเมื่อมาถึงบ้านหลังนี้ ลูกคุณหนูอย่างเธอจะรับได้ไหมที่ได้สามีเป็คนระดับล่างแต่พิมฐาเธอไม่มีอาการใหรือโวยวายอะไรเลย
พิมฐาได้แต่พยันหน้า และบอกว่า“ฉันชอบบ้านแบบนี้นะ ดูอบอุ่นดี”
คำพูดของพิมฐาทำให้ศุกลวัฒน์รู้สึกใจชื้นขึ้นมาที่เขาเลือกคนไม่ผิด
“ฝั่งนี้ห้องนอนคุณ”ศุกลวัฒน์ชี้ไปฝั่งขวามือแต่นั่นทำให้พิมฐาแปลกใจ
“หรือคุณจะ…นอนห้องนอนเดี่ยวกับผม” ศุกลวันฒน์ไม่พูดเปล่าได้ยืนหน้าเข้าใกล้พิมฐาแต่ด้วยขนาดที่สูงกว่าทำให้เขาต้องย่อตัว และเอาหน้าเข้าใกล้เธอ นั้นทำให้พิมฐาค้อนตาใส่ศุกลวัฒน์ และวิ่งเข้าห้องของตัวเองไปแต่ก่อนที่พิมมฐาจะปิดประตูได้มีเสียงลอยมาว่า
“เอาหอม ๆ น่ะครับ”คำพูดของศุกลวัฒน์ทำให้พิมฐาหน้าแดง และรีบปิดประตูล็อกห้องเธอได้อุทานกับตัวเองเบา ๆ
“ไอ้คนบ้า …พูดอะไรไม่อายฟ้าอายดิน”
……….
เมื่ออาบน้ำเสร็จพิมฐาก็ได้เลือกเสื้อผ้าที่มิดชิด ไม่ให้เห็นแม้แต่คอเธอใจจริงเธอก็ยังไม่พร้อมจะเป็ภรรยาของเขา ถึงแม้ว่าเมื่อวานเธอจะได้เป็ภรรยาของเขาไปแล้วก็ตาม แต่เมื่อวานเธอไม่ได้รู้สึกตัวแต่วันนี้เธอมีสติครบทุกอย่าง จะให้เธอนอนกับคนที่พึ่งรู้จักกันแค่วันหนึ่งทำให้เธอย่างร้องไห้….
ก๊อก ก๊อกก เขามาแล้ว เธอจะทำไงดีพิมฐาไม่มีทางเลือก เลยต้องเปิดประตูให้เขาเข้ามาอย่างช้า ๆและเมื่อเขาเข้ามาก็อุ้มเธอไปที่เตียง แล้วคร่อมพิมฐาและใช้หน้าไซร้ซอกคอทำให้พิมฐาใอย่างมาก และเอามือมาปัดป้อง
“ไหนคุณบอกว่าจะนอนคนละห้องไง”
“แต่ผมไม่ได้บอกว่า …จะไม่ทำอะไรคุณนี้ วันนี้เราแต่งงานกันแล้วนะ”
คำตอบนั้นทำให้ เธอก็กำมือแน่น เพราะเธอเป็คนเลือกเองไม่มีใครเอามีดมาจี้เธอแล้วให้เธอจดทะเบียนสมรสกับเขานิยิ่งคิดก็ทำให้พิมฐาน้ำตาไหลออกมา
“อื่อออ”พิมฐาพยายามกลั้นเสียงร้องไห้แล้ว แต่มันกลั้นไม่อยู่จริง ๆ
“ฉันน…. ขอ….โทษ…. ทำอื่ออ ต่อเลย ….. ฉันนน ….ไม่ อื่ออออ เป็ไร…..”
ศุกลวัฒน์ไม่ได้้ามีอะไรกับพิมฐาั้แ่แรกแค่เขาจะแกล้งเธอเท่านั้น ไม่คิดว่าเธอจะกลัวเขาขนาดนี้ ศุกลวัฒน์ไม่ได้ทำอะไรต่อได้แต่มองคนใต้อ้อนกอดหลับตาสนิท เขาเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาบนแก้มนวลไม่ขาดสายนั้นทำให้พิมฐาััได้ถึงนิ้วหนาใหญ่แต่ััแก้มเธออย่างแบ่วเบาและทะนุถนอมทำให้พิมฐาลืมตาขึ้นมามองเขาเต็มสองตา ดวงตาที่กลมโตมองเขาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆทั้งสองจ้องตากันและศุกลวัฒน์ได้ค่อย ๆ ก้มลงจูบที่ปากเบาอย่างทะนุถนอมร่างเบาในอ้อนกอดเขาก็เริ่มหลับตาลาช้า ๆ เป็จูบที่ยาวนานและหอมหวานมาสำหรับพิมฐา….
“ฉันจะไม่มีทางทำอะไรเธอ…..จนกว่าเธอจะยอมเป็ของฉันเอง”เมื่อได้ฟังดังนั้นทำให้พิมฐารู้สึกอายและได้หลบตาเขา แต่ในใจลึก ๆพิมฐาก็ดีใจกับประโยคที่ได้ยิน
ศักลวัฒน์ได้ยืมเต็มตัวพิมฐาก็รีบนั่งและอยู่ห่างเขา
“คืนนี้ ฝันดีครับคุณภรรยา” ศักลวัฒน์บอกลาภรรยาเด็กของเขา อย่างอ่อนโยน
พิมฐาได้แค่ก้มหน้าเขิลอายกับคำที่เขาบอกเธอเมื่อสักครู่นี้ และเมื่อศักลวัฒน์กำลังเดินออกจากห้องไปพิมฐาก็ได้พูดว่า
“ขอบคุณคะ คุณสามี”ด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ
เมื่อได้ยินคำพูดเมื่อกี้ทำให้ศักลวัฒน์ถึงแม้จะเสียดายที่ไม่ได้ทำลิ้มลองความสาวจากเธอ แต่เขากับรู้สึกดีกว่าเมื่อเธอขอบคุณเขาจากใจ เขาจะทำให้เธอรักเขาเหมือนที่เขารักเธอ
“ฉันจะทำทุกอย่างให้เธอรักฉัน…..พิมฐา”
…….
ณ ผับแห่งหนึ่ง
“ออกไปป ให้หมด”ธนภพไล่พวกพนักงานเสิร์ฟและเด็กนั่งดริ๊งให้ออกไปข้างนอกให้หมดถึงแม้ว่าเขายอมเสียค่าvip แพง ๆ เพื่อมาหาพวกเธอ แต่วันนี้เขากับเมาอาละวาด ไล่ทุกคนออกไปจนหมด นั้นทำให้ทุกคนใวิ่งหนีออกมา
คมมือขวาของธนภพได้เดินเข้าไปสวนทางกับพวกที่วิ่งออกมาพอดี
“ใคร …ใครที่มันกล้าแย่งของกู… ใคร” เสียงคำรามถามมือขวาอย่างแค้นใจใครมันเก่งมาเหยียบหน้าเขาได้ แฟนสาวที่เขารักสุดหัวใจถึงได้หนีไปแต่งงานด้วยเขาคบกับพิมฐาถึง 7 ปี แต่ไม่เคยได้ััเธอเลยสักครั้งเขาคิดว่าอย่างไงเธอกับเขาก็ต้องได้แต่งงานกันแน่นอนเขาเลยไม่ได้รีบร้อนจะมีอะไรกับเธอ เพราะพิมฐาเป็ผู้หญิงที่เขารักจนสุดหัวใจถึงแม้เขาจะนอกกายอยู่บ่อย ๆ แต่ผู้หญิงพวกนั้นก็เป็แค่เครื่องมือที่ทำให้เขาได้ปลงปล่อยเท่านี้!!