บทที่6
อำมหิต
@ 15.00 น.
@ dark danger pub
เฟรย่า freya talk
" สวัสดีค่ะ คุณจากัวร์ให้มาพบที่นี่ค่ะ " ฉันเดินไปที่ประชาสัมพันธ์ของผับเพื่อถาม
" คุณเฟรย่าใช่มั๊ยครับ " พนักงานตอบกลับ ท่าทางเขาจะรู้ว่าฉันจะมาอยู่แล้ว
" ค่ะ "
" เฮียจากัวร์ให้ผมเป็คนมาบอกว่าคุณเฟรย่าต้องทำอะไรวันนี้ครับ " เขาพูดขึ้น
" ค่ะ เรียกเฟรย่าเฉยๆก็ได้ค่ะ "
" เรียกเฮียว่าดริฟนะครับ งานแรกคือเช็ดจานกับแก้วของโซนผับให้เสร็จก่อนหกโมงเย็นครับ”
“ จากนั้นตอนทุ่มหนึ่งก็มาเสิร์ฟอาหารและเครื่องดื่ม พอผับปิดก็เก็บโต๊ะล้างทุกอย่าง เมื่อทำครบแล้วก็รอฟังว่าเฮียจากัวร์จะบอกให้ทำอะไรต่อ " เฮียดริฟพูดแบบรัวๆเลย ฉันเป็ทาสรึไงถึงให้ทำอะไรมากมายขนาดนี้
" เฮ้อ… ค่ะ " ฉันถอนหายใจ แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว
" ปกติเฮียจากัวร์ใจดีสุดๆเลยนะ นี่ไปทำอะไรเข้าละน้องเฟรถึงโดนแบบนี้ " เฮียดริฟถามฉัน
" เฟรก็ไม่รู้ค่ะ แต่เฟรสอบตกในวิชาของเขา " ฉันบอก
" สู้ๆนะครับไม่งั้นเฮียจะโดนหางเลขไปด้วยแน่ " เฮียดริฟพูดแบบนี้ฉันยิ่งกดดันไปอีก ก่อนจะเดินคอตกไปเริ่มงาน
" แล้วคนสั่งละคะ " ฉันหันไปถามเฮียดริฟ
" ปกติเฮียจากัวร์จะมาตอนทุ่มนึง วันนี้เวรเฮียเขาคุมผับ ส่วนเฮียคนอื่นก็สามทุ่ม " เฮียดริฟบอก
@ ห้องซักล้าง
" นี่มัน...... " เฮียดริฟพาฉันมาที่ห้องซักล้างอุปกรณ์จานชามแก้วน้ำต่างๆ ฉันถึงกับตะลึงห้องนี้มันใหญ่เกือบครึ่งสนามฟุตบอลเลย แล้วมีจานชามแก้วเป็หมื่นๆใบละมั๊ง ใครจะไปทำทันให้เสร็จก่อนหกโมงเย็น
" ครับผม ที่นี่แหละงานแรกของน้องเฟร ไม่ต้องห่วงมีคนช่วยทำ " เฮียดริฟบอกแต่ที่ฉันมองไปมีคนทำไม่กี่คนเอง ฉันว่าปกติในห้องนี้ต้องมีคนทำงานเยอะแน่ๆแต่เพราะฉันมาใช่มั๊ย ไอ้เสือใจร้ายถึงให้คนมาทำงานไม่กี่คน
" เริ่มเลยนะน้องเฟรเดี๋ยวไม่เสร็จท่าทางวันนี้คนเยอะ " เฮียดริฟบอกแล้วเดินออกจากห้อง ฉันจำใจเริ่มทำงาน
@ หนึ่งชั่วโมงผ่านไป
เพล้ง !!!!!
" โอ๊ย !!!! " ฉันเผลอทำแก้วที่เช็ดอยู่หลุดมือแตก แล้วก็บาดนิ้วตัวเองนิดหน่อย ฉันรีบดูดเืจากนิ้วออกเพื่อจะได้ทำงานต่อไม่งั้นไม่เสร็จแน่และถ้าไม่เสร็จงานก็ไม่จบ เฮียจากัวร์ก็ต้องหาทางอื่นเล่นงานฉันอีก
" แสบๆๆๆ " ฉันทั้งเช็ดทั้งแสบมือไปหมดวันนี้ทั้งโดนกระดาษบาดทั้งโดนแก้วบาด เฮ้อ อะไรเนี่ย
จากัวร์ jaguar talk
" สำออย ซุ่มซ่าม " ผมบ่นพึมพำหลังมายืนดูยัยเด็กใจร้ายทำงาน เธอโดนแก้วบาดมือแม่งไม่ระวังเองคนอื่นก็โดนบาดเหมือนกันทำไมกูต้องสงสาร ไม่ตายหรอกแค่นี้เอง
" มาเร็วจังเฮีย มาดูน้องเฟรเหรอ " ไอ้ดริฟเดินมาแซวผม
" หึ เออ กูต้องมาดูหน่อยว่าทำอะไรเสียหายรึเปล่า " ผมบอกมัน
" ไม่สงสารน้องเหรอ ใช้งานหนักไปป่าว " ไอ้ดริฟเข้าข้าง ยัยนี่มีดีอะไรวะใครๆถึงเข้าข้างเธอจัง
" กูไม่สงสาร " ผมตอบชัดเจน
"เสือใจดีหายไปไหนวะ" มันถาม
" หรือมึงจะให้กูใจร้ายกับมึงอีกคนเอามั๊ย " ผมสวนกลับ
" อย่าเลยครับท่าน "
" ไปทำงานของมึงได้ละ อ้อ แล้วอย่าลืมพาเฟรย่าไปเปลี่ยนชุดเด็กเสิร์ฟด้วยละ " ผมสั่ง
" ครับผม "
@ 19.00 น
" เฮ้อ อดทนสิเฟรย่า " ฉันบอกตัวเองหลังเปลี่ยนชุดเด็กเสิร์ฟที่มันไม่เหมือนเด็กเสิร์ฟเลย เพราะชุดมันสั้นและรัดติ้วจนเห็นทรวดทรงของฉันชัดเจนไปหมด เห็นเฮียดริฟบอกว่าตรีมงานวันดีเดย์วันนี้คือตรีมเซ็กซี่คอสเพลย์ พนักงานเสิร์ฟก็เลยต้องแต่งชุดเซ็กซี่และฉันก็ได้ใส่ชุดคอสเพลย์เด็กเสิร์ฟสุดเซ็กซี่สีชมพู ที่มันโคตรจะโชว์เนื้อหนังแบบสุดๆ แต่ฉันทำอะไรได้ละ ก็ต้องทำ
" ให้เฟรทำอะไรบ้างคะ " ฉันเดินออกมาจากห้องแต่งตัวพนักงานเสิร์ฟทั้งผู้หญิงผู้ชายหันมามองฉันเป็ตาเดียว มองทำไมกันก็ใส่ชุดเหมือนๆกัน
" สวยโคตรอะ "
" นี่มันสาวเสิร์ฟในฝันชัดๆ"
" นายไปหาที่ไหนมาวะ "
" ดูตาดิแม่งโคตรโตเลยอะ มองในตาเหมือนโลกกำลังยิ้ม " ทุกคนซุบซิบและมองมาที่ฉันจนฉันประหม่าไปหมดแล้ว
" เอ่อ วันนี้วันดีเดย์นะทุกคน คนจะเยอะมากตั้งใจทำงานนะครับผม " เฮียดริฟบอก ก่อนที่จะหันมาสั่งให้ฉันรอฟังคำสั่งจากบาร์เทนเดอร์ว่าจะให้ไปเสิร์ฟน้ำหรืออาหารโต๊ะไหน
" เข้าใจนะครับเฟรย่า " เขาหันมาถาม
" ค่ะ " ฉันบอก ก่อนที่จะมองออกไปที่ลานกว้างของผับที่เต็มไปด้วยแสงสีเสียงตระการตาที่ตอนนี้คนทยอยเข้ามาไม่ขาดสายเลย สงสัยคงเสิร์ฟทั้งคืนแน่เลย
จากัวร์ jaguar talk
" หึ " ผมมองลงไปที่ลานด้านล่างของผับจากชั้นลอย เห็นเฟรย่าที่ตอนนี้เปลี่ยนชุดเด็กเสิร์ฟวันดีเดย์ในตรีมเซ็กซี่คอสเพลย์
" แม่งเป็เหี้ยไรวะไอ้จากัวร์ " ผมมองที่ร่างบางเนียนสวยของเฟรย่าแบบไม่วางตา เอาตรงๆมันโคตรเซ็กซี่เลย และเธอแม่งโคตรออร่าผู้ชายผู้หญิงมองเด็กเสิร์ฟที่ชื่อเฟรย่ากันอย่างไม่วางตา แต่ช่างปะไรใครจะมองก็ช่างผมไม่สนหรอก แค่ได้แก้แค้นเธอผมก็พอใจแล้ว มึงเกลียดเขาไอ้จากัวร์ มึงเกลียดเขา ผมบอกตัวเองไม่ให้หวั่นไหว
453
![ฝืนชะตาท้าสามภพ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721906142_38669137.webp)
