พฤกษาสวรรค์หวนคืน

    พ่อลูกพบหน้า?(1)(เล่ม 1)

    หนิงฮวานั่งดูทีมทนายและคนตระกูลจงขนของกันอย่างแข็งขันก็นึกเ๱ื่๵๹หนึ่งขึ้นมาได้

     

    “คุณลุงทนายคะ เอกสารที่เฉิงเจี๋ยตัดฉันออกจากตระกูลตอนนั้นอยู่ที่ไหนคะ ฉันต้องลงชื่อรับทราบด้วยหรือเปล่า” หนิงฮวาถามหัวหน้าทนายที่ดูแลเธอกับแม่ของเธอ

     

    “ทนายของคุณท่านเฉิงเอาเอกสารนี้มาให้ผม ๻ั้๹แ๻่ประกาศตัดคุณหนูออกจากตระกูลแล้วครับ คุณหนูไม่ต้องลงชื่อยินยอมหรือรับทราบอะไร เพราะคุณเฉิงเป็๲หัวหน้าตระกูล มีอำนาจสามารถตัดชื่อคุณหนูออกได้เลย ผมเก็บไว้ให้เรียบร้อยแล้วครับ อีกอย่างคุณหนูไม่ใช่คนตระกูลเฉิงแล้วนะครับ เพราะนายท่านจงใส่ชื่อคุณหนูเข้าไปในรายชื่อสายหลักของตระกูลจงเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้คุณหนูคือจงหนิงฮวา คุณหนูเล็กแห่งตระกูลจงสายหลักครับ” ทนายอธิบายยิ้ม ๆ ให้กับคุณหนูเล็กแห่งตระกูลจงสายหลักคนใหม่

     

    หนิงอ้ายที่ได้ยินด้วยเช่นนั้น ถึงกับกำมือแน่นจนเ๣ื๵๪แทบซิบ

     

    ‘ทั้งที่ชื่อเสียงเสียหายป่นปี้ แถมยังถูกไล่ออกจากตระกูลแล้วแท้ ๆ ทำไมมันยังถูกรับกลับไปอยู่ในตระกูลใหญ่ ที่ทั้งมั่งคั่งและมีชื่อเสียงแบบนั้นได้อีก ทำไมมันไม่ตาย ๆ ไปซะ’ หนิงอ้ายคิดอย่างริษยา

     

    “ดีเลยค่ะ จงหนิงฮวา สกุลของคุณแม่ คุณลุงก็คงดีใจที่ฉันกลับไปอยู่กับท่าน” หญิงสาวกล่าวเสียงหวาน พร้อมกับเอ่ยชื่อสกุลใหม่ของตัวเองด้วยตาเป็๲ประกาย . . คุณหนูจงหนิงฮวา

     

     

    หนิงฮวาพูดคุยกับทนายและหานเฟิง ระหว่างรอการขนย้ายไปด้วย โดยไม่ได้สนใจสองแม่ลูก ที่ยืนมองของของแม่เธอกำลังถูกขนออกไปจากคฤหาสน์อย่างต่อเนื่องเลยแม้แต่น้อย . . ทันใดนั้น

     

     

    “ฮวาฮวา ลูกออกจากโรงพยาบาลมา๻ั้๹แ๻่เมื่อไหร่ทำไมไม่บอกพ่อจะได้ไปรับ แล้วนี่ลูกกำลังทำอะไร” เฉิงเจี๋ยเดินเข้ามาในบ้านรีบเอ่ยถามทั้งที่รู้อยู่แล้วจากการที่สองแม่ลูกโทรรายงานเขาที่บริษัท ทำให้เขารีบเร่งกลับมายังคฤหาสน์ตระกูลเฉิง

     

    “คุณท่านเฉิง ฉันแค่มาเก็บของของแม่กับของฉันออกไปจากตระกูลเฉิงตามที่คุณประกาศไว้ ส่วนฉันจะออกจากโรงพยาบาลวันไหนนั้น คุณไม่จำเป็๲ที่จะต้องรู้หรอกค่ะ” ร่างบางเอ่ยเสียงเรียบและเรียกเฉิงเจี๋ยด้วยสรรพนามที่เปลี่ยนไป ไม่มีคำว่าพ่อ ต่อไปนี้จะมีแต่นายท่านเฉิง

     

    “ฮวาฮวา ถ้าลูกโกรธพ่อ ที่พ่อตัดลูกออกจากตระกูล พ่อยกเลิกได้นะลูก ลูกกลับมาอยู่บ้านเราเถอะ พ่อจะดูแลลูกเอง น้าฉินกับน้องก็อยากให้ลูกกลับมาอยู่กับเรา” เฉิงเจี๋ยหยุดพูดเพื่อคำนวณว่าลูกสาวกำลังคิดอะไร 

     

    “.....” หนิงฮวานิ่งเงียบ เธอเพียงพยักหน้าให้เฉิงเจี๋ยพูดต่อ

     

    “เพียงแต่ก่อนหน้านี้ลูกมีข่าวเสื่อมเสียเยอะไปหมด พ่อเลยอยากให้ลูกเซ็นยกหุ้นกับสมบัติของเจียวเหม่ยมาให้พ่อดูแลให้ก่อน เพราะชื่อเสียงของลูกที่เป็๲ถึงผู้ถือหุ้นใหญ่ ทำให้ผู้ถือหุ้นคนอื่น ๆ ไม่ค่อยเชื่อถืออีกแล้ว” เฉิงเจี๋ยตีหน้าเศร้าและยกข้ออ้างขึ้นมาอย่างไม่ละอายใจ

     

    “ใครบอกว่าฉันอยากกลับมาอยู่บ้านหลังนี้กันคะคุณเฉิง อีกอย่างเ๱ื่๵๹ทรัพย์สินของฉัน ฉันคงไม่ต้องรบกวนคุณหรอกค่ะ ฉันมีคนของตระกูลจงดูแลให้เป็๲อย่างดีเพราะตอนนี้ฉันคือจงหนิงฮวา” หนิงฮวาตอบอย่างไม่ใส่ใจ จากนายท่านเฉิงก็เหลือแค่คุณเฉิง เพราะเธอเสแสร้งนับถือคนแบบนี้ต่อไปอีกไม่ไหว

     

    “นายท่านเฉิงไม่ต้องกังวล ผู้ถือหุ้นส่วนใหญ่เป็๲คู่ค้ากับตระกูลจง อีกอย่างผู้ดูแลหุ้นของคุณหนูแจ้งมาแล้ว ว่าข่าวของคุณหนูจงหนิงฮวาไม่มีผลต่อความเชื่อมั่นของผู้ถือหุ้นคนอื่น ๆ ” ทนายเอ่ยอย่างรู้ทันความคิดเห็นแก่ตัวของเฉิงเจี๋ย  

     

    เฉิงเจี๋ยได้ยินอย่างนั้น ก็มองหน้าผู้ที่ได้ชื่อว่าลูกสาวอย่างโมโห

     

    “ถ้าแกอยากออกไปนัก ก็ไสหัวไปเลย แต่แกจะมาเอาของที่ฉันหาเงินซื้อมาออกไปด้วยแบบนี้ไม่ได้” เฉิงเจี๋ยตะคอกใส่หนิงฮวา หลังถูกทั้งเธอและทนายหักหน้ายับเยินต่อหน้าภรรยาและลูกสาว รวมทั้งคนรับใช้ในบ้าน

     

    “คุณเฉิงเข้าใจผิดแล้ว ของทุกอย่างที่ฉันเอาไป ถึงจะเป็๲เงินคุณที่ซื้อ แต่มันเป็๲ชื่อของแม่ฉันทั้งหมด กรุณาเข้าใจใหม่ด้วยนะคะ” 

     

    “แกจะคิดเห็นแก่ตัวแบบนั้นได้ยังไง เงินที่ฉันหามาได้ จะให้แกเอาไปทั้งหมดแบบนี้เนี่ยนะ!!” เขากล่าวน้ำเสียงโมโห

     

    “ถ้างั้นฉันไม่เอาไปก็ได้ค่ะ แต่ในเมื่อคุณแม่ลงทุนลงแรงกับคุณมา๻ั้๹แ๻่ต้น ของทุกอย่างก็ควรจะแบ่งครึ่งกันทั้งหมดถึงจะถูกใช่ไหมค่ะ ทั้งที่ดิน ทรัพย์สิน รวมทั้งคฤหาสน์หลังนี้..อ้อ!! ยังมีบ้านและทรัพย์สินอื่น ๆ ที่คุณโอนไปให้ฉินลู่หลินอีกด้วย ที่ต้องเอามารวมกัน แล้วแบ่งครึ่งทั้งหมดถึงจะถูกต้อง อย่างนั้นใช่ไหมค่ะ” หนิงฮวาเอ่ยหน้าตาย เพราะหานเฟิงบอกเธอมาบ้างแล้ว ว่าเฉิงเจี๋ยแอบโอนบ้านและทรัพย์สินบางส่วนไปให้กับฉินลู่หลินมาเรื่อย ๆ ๻ั้๹แ๻่สิบปีที่แล้ว

     

    “นี่แก!!!” ชายวัยกลางคนตะคอกลูกสาวอย่างอัดอั้น ก่อนจะพยายามระงับสติอารมณ์

     

    “ได้ งั้นแกก็เก็บข้าวของพวกนี้แล้วออกไปจากบ้านของฉันซะ!! แล้วไม่ต้องเสนอหน้ากลับมาที่นี่อีกนะ” เฉิงเจี๋ยกล่าวอย่างเหลืออด

     

    “ตามนั้นค่ะ” ริมฝีปากบางเอ่ยเสียงหวานอย่างสะใจ

     

    ‘เ๽้าโง่ แค่ที่ดินโง่ ๆ ไม่กี่แปลงในชื่อของเ๽้า กับคฤหาสน์เก่า ๆ นี่น่ะหรือ จะมีค่าเท่าของสะสมที่เจียวเหม่ยสะสมมา เ๽้าคงไม่เคยใส่ใจเลยสินะ ว่านางซื้อของหายากมาไว้เยอะแค่ไหน’ 

     

    หนิงฮวาคิดขำในใจกับความโง่ของเฉิงเจี๋ย ไม่น่าแปลกที่เขาจะไม่รู้ เพราะเฉิงเจี๋ยไม่ใช่คนตระกูลเก่าแก่ จึงมองของโบราณราคาสูงพวกนี้ไม่ออก ว่าของพวกนี้ไม่ใช่เพียงแค่มีเงินก็มีได้

     

    “ขนของเสร็จเรียบร้อยแล้วครับคุณหนู” คนของตระกูลจงเดินเข้ามารายงานหนิงฮวา

     

    “งั้นฉันลานะคะคุณเฉิง ขอบคุณที่ดูแลฉันมาตลอด 19 ปี ขอให้คุณใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในทุก ๆ วันนะคะ” 

     

    ‘เราจะทำให้เ๽้าทุกข์ทรมานมากขึ้นเรื่อย ๆ จนเ๽้าไม่อยากจะหายใจเลยล่ะ...เฉิงเจี๋ย’ 

     

    หนิงฮวาลุกขึ้นเอ่ยลาเฉิงเจี๋ยพร้อมอวยพร (ในใจ) ให้เขาอย่างพร้อมสรรพ แล้วเดินออกไปขึ้นรถทันที

     

     

    เฉิงเจี๋ยมองร่างบางของอดีตลูกสาวตนเอง เดินจากไปด้วยแววตาสับสน เขาทั้งรู้สึกเสียดายหุ้นที่ควรจะเป็๞ของเขา ทั้งเสียดายที่ไล่หนิงฮวาออกจากตระกูล แต่เขาก็ทำอะไรมากไม่ได้ ในเมื่อเอ่ยปากไปแล้ว ยากที่จะย้อนเวลากลับไปแก้ไข เพราะทรัพย์สินทุกอย่างที่เป็๞ของเขา ตอนนี้ก็มากกว่าที่เขาหามาทั้งชีวิตแล้ว ถ้าไม่มีเจียวเหม่ยคอยช่วย เขาคงไม่ก่อร่างสร้างตัวมาได้ถึงขนาดนี้ ถึงใจจะโมโหหนิงฮวา แต่ก็ยังต้องขอบคุณมารดาที่แสนโง่เขลาของเธอ ที่ทำให้เขามีได้อย่างวันนี้

     

     

    หนิงฮวาและพรรคพวกกลับไปแล้ว สิ่งของในคฤหาสน์ถูกหนิงฮวาเอาไปด้วยกว่าแปดส่วน ที่เหลือมีเพียงแค่พวกชุดโซฟา โต๊ะต่าง ๆ และเฟอร์นิเจอร์ทั่วไป ของตกแต่งทั้งหมดเป็๲เจียวเหม่ยที่เสาะหามา ถูกหญิงสาวนำกลับไปตระกูลจงด้วยทั้งหมด ยังไม่รวมเครื่องประดับทั้งหมดของเจียวเหม่ยที่ซื้อไว้ ก็ถูกหนิงฮวากวาดมาหมดเช่นกัน 

     

     

    ร่างบางนั่งนิ่งบนรถ เผยรอยยิ้มสมใจ ตัดขาดก็ตัดแล้ว ของก็กวาดออกมาหมดแล้ว คราวนี้ก็ได้เวลาวางแผนแก้แค้น คนที่ฆ่าเจียวเหม่ยกับ หนิงฮวา วางแผนการใช้ชีวิตว่าหลังจากนี้ว่าจะอาศัยอยู่ที่ไหน ฝึกพลังตอนไหน และต้องทำอะไรต่อจากนี้ 

     

     

    เธอทำเ๱ื่๵๹พักการเรียนไปแล้วเนื่องจากปัญหาสุขภาพ แต่พอจัดการเ๱ื่๵๹ที่อยู่อาศัยใหม่เสร็จเรียบร้อย อาจต้องกลับไปเรียนให้จบตามความคาดหวังของเจียวเหม่ยผู้เป็๲แม่ของร่างนี้

     

     

    เธอไม่อยากอยู่รบกวนลุงกับป้าที่ตระกูลหลักมากนัก เพราะถึงอย่างไร เธอก็คือหลานนอกตระกูล ถึงจะถูกรับกลับเข้าตระกูลมาแล้ว แต่สายรองอื่น ๆ อาจไม่พอใจก็ได้ ที่เธอไปอยู่อาศัยที่ตระกูลหลักถาวร เธอกลัวจะมีเ๹ื่๪๫ให้พี่ชายและลุงของเธอปวดหัวด้วยเ๹ื่๪๫ไร้สาระตามมา ดังนั้นเธอจึงจะขอพักที่บ้านสายหลักเพียงแค่ชั่วคราว ระหว่างที่ให้คนหาบ้านหลังใหม่ในแบบที่เธอ๻้๪๫๷า๹ให้ได้เท่านั้นเอง

     

     

     

    *ภารกิจกวาดของกลับบ้านสำเร็จลุล่วงอย่างเกินความคาดหมาย

    ( ˘ ³˘)♥

     

    #ขอบคุณที่ติดตามนะคะ

    ʕ•ᴥ•ʔ