Survival Games [เกมส์แห่งการเอาชีวิตรอด]

ประตูเขตใต้ จุดอพยพที่ 6...
เมื่อทุกคนในกลุ่มมารวมตัวกันพร้อมแล้วก็เร่งรีบออกเดินทางทันที โดยคราวนี้ให้บาส เฟิร์น ลัคกี้ นำหน้า ส่วนโชคกับใบหม่อนอยู่กลางคอยป้องกันเด็กๆ และกันต์เดินปิดท้ายอย่างโดดเดี่ยว ตลอดการเดินทางโชคเอาแต่ใจลอย จนบางครั้งเกือบถูกสัตว์กลายพันธุ์เล่นงานอยู่บ่อยครั้ง
กระทั่งผ่านเข้าเขตป่าต้องห้ามมาได้ แต่คราวนี้กลุ่มพวกเขาเลือกที่จะอ้อมไปอีกทาง เพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะกับกองทัพลิซาร์ดแมน โดยอาศัยการคำนวนทิศทางที่ลิซาร์ดแมนจากไปครั้งที่แล้ว โชคดีที่บาสนั้นค่อนข้างมีฝีมือ และดูเหมือนจะมีประสบเการณ์เดินป่ามากพอสมควร ทำให้การเดินทางค่อนข้างรวดเร็วพอสมควร
พอเริ่มตกเย็นพวกเขาเลือกที่จะตั้งเต็นในพื้นที่เปิดโล่งติดกับโขดหิน เพื่อให้สามารถมองเห็นการมาเยือนของสัตว์กลายพันธุ์ได้ถนัดตา โดยใช้โขดหินเป็นที่กำบังให้กับพวกเด็กๆ ที่ต่อสู้ไม่ได้ ส่วนโชคกับบาสอาศัยประสบการณ์ที่มากกว่าวางกับดักรอบๆ บริเวณ ก่อนจะกินอาหารเม็ดเป็นมื้อเย็น และแบ่งสลับกันเฝ้ายามในตอนกลางคืน
"นี่เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่ได้ออกมาไกลแบบนี้ คืนนี้จะนอนหลับหรือเปล่าก็ไม่รู้" เฟิร์นเอ่ยขึ้นอย่างเป็นกังวล ส่วนคนอื่นๆ ก็ไม่ต่างกันมากนัก เพราะไม่มีใครเคยเดินทางไกลมาก่อน ยิ่งการพักแรมในป่าไม่ต้องพูดถึงเลย
"ไม่เป็นไรหรอก ถึงเวลากลางคืนสัตว์กลายพันธุ์จะแข็งแกร่งกว่าตอนกลางวัน แต่จากประสบการณ์ของผมแล้วมันจะไม่ค่อยออกนอกพื้นที่กันสักเท่าไหร่ มักจะชอบวางกับดักล่อให้เหยื่อไปติดกับซะมากกว่า" กันต์เอ่ยขึ้นตามประสบการณ์ที่เขาพบเจอมา
"ถ้ากันต์บอกแบบนั้นก็สบายใจเถอะ เพราะเขาเป็นโซโล่ที่ชอบออกล่าตอนกลางคืน ที่สำคัญยังรอดชีวิตกลับมาได้ทุกครั้งอย่างปาฏิหารย์อีกด้วย" ลัคกี้พูดให้ทุกคนรู้สึกดีขึ้น แต่เหมือนจงใจแขวะเล็กน้อย
"นั่นสิอย่ากังวลเกินเหตุเลย อีกอย่างผมกับพี่โชคก็วางกับดักรอบๆ แล้วไม่น่าจะมีปัญหาอะไรนะ" บาสกล่าวสมทบตาม เพื่อช่วยคลายความกังวลของทุกคน รวมทั้งปลอบขวัญตัวเองไปในตัวด้วย
"เปลี่ยนเรื่องคุยเถอะค่ะ ว่าแต่พี่เขยทำไมถึงเป็นโซโล่ หรือว่าพี่เขยชอบลุยเดี่ยว!?" ใบหม่อนถามขึ้นอย่างสนอกสนใจ ส่วนคนอื่นๆ ก็มองตามอย่างใคร่รู้
"อืมมม!!" กันต์ตอบรับแบบส่งๆ ไป
"ไม่ใช่หรอก ที่กันต์เป็นโซโล่น่ะเพราะเข้ากับคนอื่นไม่ได้ ทั้งยังสีหน้าตายด้านของเขา ทำให้ถูกคนในกลุ่มกลั่นแกล้งบ่อยๆ แต่ส่วนมากจะถูกโกงเงินเวลาออกล่าแบบเป็นกลุ่มน่ะ" ลัคกี้อธิบายให้คนอื่นๆ เข้าใจ เมื่อเห็นกันต์ไม่ยอมพูดความจริง
"อ้าว!! แล้วพี่เขยก็ยอมให้พวกเขาโกงแบบนั้นหรือคะ!?" ใบหม่อนรีบยิงคำถามต่อทันที
"ถ้ายอมได้ก็ยอม ถ้ายอมไม่ได้ก็ไม่ยอม" กันต์ยังคงตอบแบบขอไปที จนคนอื่นๆ ต้องหันไปมองลัคกี้แทน
"ก็คงประมาณนั้น ถ้าโดนโกงเล็กน้อยหมอนี่ไม่สนใจหรอก แต่ถ้าโดนโกงมากหน่อยก็แค่ไปทวง ถ้าหัวหน้ากลุ่มให้ก็ดีไป แต่ถ้าไม่...เจ้านี่ก็ลงมือฆ่าทันที ชื่อเสียงก็เลยไม่ค่อยดีนัก จนเมื่อสองปีก่อนได้รับฉายาว่า นักฆ่า แต่รู้สึกว่าฉายานี้จะหายไปนานแล้วนะ แต่คงมีคนจำได้เลยตั้งฉายาใหม่ว่า นักฆ่าสีดำ คงเพราะรูปลักษณ์ที่เปลี่ยนไป"
ลัคกี้ตอบราวกับว่าเป็นสโตกเกอร์ที่คอยตามติดชีวิตของกันต์ตลอดเวลา จนใบหม่อนอดรู้สึกตะหงิดๆ ไม่ได้ ก่อนจะลองถามขึ้นอีกครั้ง
"พี่ลัคกี้รู้มั้ยว่าพี่เขยชอบไปล่าเขตไหน ไปช่วงประมาณกี่โมง กลับมาประมาณกี่โมง มีครั้งไหนที่บาดเจ็บกลับมาบ้าง แล้วออกไปเที่ยวที่ไหนบ้างในเขตอพยพ"
"ก็ล่าแถวเขตป่าชั้นในรอบนอก เวลาออกล่าประมาณห้าโมงเย็นกลับเช้า บางทีก็ค้างคืนอยู่ในป่า นานสุดเจ็ดวันถึงกลับก็มี ส่วนที่เที่ยวก็มีแค่บาร์เหล้ารู้สึกจะชื่อร้านทรีเซ่ ที่เหลือก็ขลุกอยู่แต่ในบ้าน" ลัคกี้ตอบราวกับเป็นเรื่องปกติ แต่ก็ทำเอาใบหม่อน บาส เฟิร์น ถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย พลางคิดไปในทิศทางเดียวกัน นี่มันสโตกเกอร์ชัดๆ
ระหว่างที่ต่างคนต่างคิดกันไปต่างๆ นานา กันต์ที่สังเกตเห็นโชคผิดปกติไปตั้งแต่เมื่อกลางวันแล้ว อดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมาบ้าง "พี่โชคเป็นอะไรรึเปล่า ผมเห็นพี่ใจลอยทั้งวันเลยนะครับ"
โชคที่กำลังคิดอะไรเพลินๆ ถึงกับสะดุ้งตกใจไปเล็กน้อย พลางได้แต่ถอนหายใจอย่างคิดไม่ตก ก่อนจะเริ่มเล่าถึงสิ่งที่เขากำลังคิดและเป็นกังวลมากที่สุด
"อันที่จริงพี่แค่คิดถึงเรื่องของจุดอพยพที่ 1 น่ะ แม้มันจะเป็นสถานที่ปลอดภัยมากที่สุด แต่ระบบการปกครองมันก็ไม่ได้สวยหรูอย่างที่คิดหรอกนะ"
"ทำไมครับ!!"
"จากข้อมูลทั้งหมดที่พี่รวบรวมมาตลอดสองปี ที่นั่นจัดว่าเป็นปราการที่แข็งแกร่งมากที่สุด แต่ชนชั้นปกครองแบ่งออกเป็น 4 ประเภท กิลด์ สมาคมนักล่า พ่อค้า และทาส พวกเขาไม่ได้แบ่งเหมือนจุดอพยพอื่นๆ ที่มีพวกกรรมกรหรือเกษตรกรหรอกนะ แม้แต่ลูกจ้างทั่วไปยังจัดอยู่ในประเภททาสเลยด้วยซ้ำ"
"แต่ด้วยพลังรบในกลุ่มกับกำลังทรัพของพวกเรา ยังไงก็ไม่ตกเป็นทาสอยู่แล้วนิครับ ที่พี่กำลังกังวลคืออะไรกันแน่"
"อันที่จริงพี่ไม่ได้ห่วงเรื่องพวกนั้นหรอก สิ่งที่พี่คาใจคือเรื่องระบบของพวกเราทุกคน ก็แค่อยากรู้ว่าถ้าอัพเกรดถึงระดับ 5 แล้วมันจะเป็นยังไง ส่วนอาวุธที่สต็อคไว้มีระดับสอง 108 ชิ้น ระดับสาม 5 อัน ก็ต้องเอาไว้ซัพพอร์ตให้กับคนที่มาสมัครเข้ากิลด์อีก อันที่จริงตั้งแต่ที่พี่เก็บเงินได้ครบ 1,000 เหรียญทอง ก็เคยคิดจะอัพมาตั้งหลายครั้งแล้ว แต่เพราะเป็นห่วงสถานภาพของทุกคนก็เลยอดใจมาโดยตลอด ช่างเถอะอย่าไปสนใจมันเลย"
เมื่อโชคเอ่ยจบทุกคนต่างก็ครุ่นคิดตามทันที แม้ว่าทุกคนเองก็อยากรู้เหมือนกัน แต่จำนวน 1,000 เหรียญทองนั้นมากมายเกินไป ถึงแม้สองขั้วอำนาจใหญ่จะสามารถจ่ายได้ แต่ก็ไม่มีใครที่คิดจะทำกันด้วยเหตุผลที่ว่าเงินนั้นหายากมาก ทุกคนจึงได้แต่คิดทั้งยังไม่มีใครกล้าทดลองมาก่อน
เหตุผลหลักๆ คือ อาวุธที่ต้องซื้อทุกเดือน เพราะมันเสื่อมสภาพไปตามกาลเวลา แม้แต่ชุดเกราะเองก็เช่นกัน และโลกที่เปลี่ยนไป ทำให้ค่าอาหาร ค่าของใช้ต่างๆ ล้วนแต่ใช้เงินสกุลเดียวกันทั้งหมด ทำให้ไม่มีใครกล้าเสี่ยงมาก่อนนั่นเอง หลังจากขบคิดมานานกันต์ก็เลือกที่เอ่ยขึ้น
"ผมไม่มีปัญหาครับถ้าพี่อยากใช้เงินกองกลาง ใจจริงผมเองก็อยากรู้เหมือนกัน อีกอย่างยังมีเวลาอีกตั้งสองเดือน ถึงเงินจะไม่พอสร้างกิลด์แต่ก็ยังหาที่พักดีๆ ได้ และผมมั่นใจว่าเมื่อส่งทุกคนถึงที่หมายอย่างปลอดภัย ผมน่าจะหาเงินคืนได้อย่างรวดเร็วแน่นอน"
ก่อนที่ใบหม่อนจะพูดต่อ
"หนูก็ไม่มีปัญหาค่ะ พี่เขยว่าไงหนูก็ว่างั้น"
บาสกับเฟิร์นมองหน้าน้องสาวของพวกเขาเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วยเช่นกัน ส่วนลัคกี้ก็ไม่ได้ขัดอะไรอยู่แล้ว ทว่าโชคกลับกลายเป็นคนลังเลเองซะมากกว่า
"ตะ..แต่..มันอาจทำให้พวกเราต้องเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์นะ"
"ไม่เห็นเป็นไรนี่พี่" กันต์ตอบอย่างสบายๆ ทำเอาโชครู้สึกปลากปลื้มอย่างบอกไม่ถูก
ขณะที่โชคจะทำการอัพระบบของเขาเป็นระดับ 5 จังหวะที่กำลังจะกดตกลงนั้น โชคก็ชะงักไปเล็กน้อย พลางหันไปมองทางกันต์แล้วยิ้มให้ แล้วนำเงินจำนวน 1,100 เหรียญทองออกมาให้กับกันต์แทน
"กันต์เอาเงินจำนวนนี้นายอัพระบบของนายเถอะ พี่คิดว่ามันน่าจะดีที่สุดเพราะนายเป็นคนเดียวที่มีระบบต่ำที่สุด เผื่อในกรณีที่มีคนในกลุ่มหายไปนายจะได้ตามหาพวกเราได้ ในที่นี้มีนายคนเดียวที่แข็งแกร่งมากที่สุด อีกอย่างนายคือหัวหน้ากิลด์นะ" สิ้นเสียงของโชคทุกคนต่างก็พยักหน้าเห็นด้วย
จนสุดท้ายกันต์ก็ต้องมาอัพระบบของเขาแทน ซึ่งอัพขึ้นระดับสี่ 100 เหรียญทอง อัพขึ้นระดับห้า 1,000 เหรียญทอง เขาทำการอัพโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เพราะแต่เดิมทีเขาก็ไม่ได้สนใจสักเท่าไหร่ แค่อยากให้พี่โชคสบายใจขึ้นก็เท่านั้นเองก็เลยพูดไปตามมารยาท
ฉับพลันนั้นเองก็มีเสียงดังขึ้นในโสตประสาทอย่างต่อเนื่องทำเอาเขาจำแทบไม่ทัน ก่อนที่ระบบของเขาจะประมวลผลเสร็จสิ้น โดยมีสายตาในกลุ่มมองตามกันอย่างลุ้นๆ ราวกับหวยกำลังจะออก เมื่อเสียงในหัวของเขาเงียบไป กันต์หันไปมองทุกคนที่มองมาทางเขา ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบง่าย
"รู้สึกว่าระบบจะแจ้งว่าผมเป็นคนที่สิบในโลก ที่ทำการอัพเกรดระบบเป็นระดับ 5 จึงได้รับสิทธิประโยชน์เป็นคนสุดท้าย คือเพิ่มฟังก์ชั่นแผนที่ทั่วโลกซึ่งจะบอกรายละเอียดทั้งหมด ว่าจุดไหนมีอมนุษย์และสัตว์กลายพันธุ์ชนิดไหนอยู่บ้าง ในพื้นที่รอบๆ รัศมี 50 กิโลเมตร จะสามารถระบุจำนวนที่แน่ชัดได้"
"โกงมาก!! แบบนี้เวลาเดินทางหรือพักแรม ก็สามารถเฝ้าระวังได้ร้อยเปอร์เซ็นเลยน่ะสิ" ลัคกี้พูดขึ้นเป็นคนแรกเมื่อได้ยินข้อมูลจากกันต์
"น่าเสียดายจัง แสดงว่าพี่เขยเป็นคนที่สิบของโลกที่อัพระบบแล้วได้ฟังก์ชั่นพิเศษแถม แล้วคนหลังจากนี้ก็อดได้ฟังก์ชั่นพิเศษแบบพี่เขยน่ะสิคะ" ใบหม่อนอดเสียดายไม่ได้
"แล้วฟังก์ชั่นจากระบบสิบอย่างมีอะไรบ้าง!?" โชครีบถามเข้าประเด็นทันที
กันต์เรียกข้อมูลทั้งหมดออกมาเป็นภาพโฮโลแกรม แล้วไล่ดูฟังก์ชั่นที่เพิ่มเติมขึ้นมา ก่อนจะไล่ลำดับให้ฟัง
[1] ระบบแผนที่ = สามารถตรวจสอบจำนวนสัตว์อสูรรอบๆ ได้ในรัศมี 1 กิโลเมตร[2] ระบบเตือนภัย = จะช่วยแจ้งเตือนในกรณีที่มีศัตรูที่แข็งแกร่งกว่า ตามแต่ขอบเขตแผนที่ของเจ้าตัว[3] ระบบการซ่อม = สามารถซ่อมอาวุธและชุดป้องกันทุกชนิดให้กลับมาสมบูรณ์ได้ [4] ระบบการหลอม = สามารถรวบรวมวัตถุดิบเพื่อหลอมรวม น้ำยาชนิดต่างๆ อาวุธ ชุดป้องกัน และไอเทมพิเศษสำหรับจับสัตว์เลี้ยง[5] ระบบแลกเปลี่ยนเงินตรา = สามารถนำวัตุดิบชนิดต่างๆ ขายเพื่อแลกเปลี่ยนเป็นเหรียญทองได้ จำกัดการแลกเปลี่ยนที่วันละ 100 เหรียญทอง[6] ระบบเสริมคุณสมบัติพิเศษ = สามารถเสริมคุณสมบัติพิเศษกับอาวุธหรือชุดป้องกันได้[7] ระบบแปลภาษา = สามารถสื่อสารได้กับสิ่งมีชีวิตทุกประเภทที่สามารถพูดได้[8] ระบบการหายใจ = สามารถหายใจได้ทุกที่ทั้งในน้ำหรืออวกาศ[9] ระบบเคลื่อนย้าย = สามารถวางจุดเคลื่อนย้ายได้หนึ่งจุด เดินทางผ่านมิติไปยังจุดที่เลือกไว้[10] ระบบตรวจสอบคุณสมบัติ 100% = สามารถตรวจสิ่งของทุกชนิดได้อย่างละเอียด แม้แต่ค่าสถานะและรายชื่ออันดับต่างๆ ของทั้งโลก นอกจากไอเทมที่มีเงื่อนไขพิเศษ และอันดับที่ใช้ไอเทมพิเศษปกปิดเอาไว้[11] ฟังก์ชั่นพิเศษ แผนที่ทั่วโลก = บอกรายละเอียดทั้งหมด ว่าจุดไหนมีอมนุษย์และสัตว์กลายพันธุ์ชนิดไหนอยู่บ้าง พร้อมทั้งบอกคุณสมบัติและอัตราการดรอปไอเทม จากสัตว์กลายพันธุ์ทุกชนิด ในพื้นที่รอบๆ รัศมี 50 กิโลเมตร สามารถระบุจำนวนได้ชัดเจน
"โหดเว่อร์!!!!x5" ใบหม่อน ลัคกี้ บาส เฟิร์น และโชค ถึงกับโพล่งออกมาพร้อมกัน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

No.11 ออกเดินทาง

นิยายแนะนำ

Survival Games [เกมส์แห่งการเอาชีวิตรอด]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

No.11 ออกเดินทาง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้