ตอนที่ 9 แอบมาหา
บ้านเตชะวานิชย์
“ตานนท์ กลับมาแล้วหรือลูก ทานอะไรมาหรือยัง”คุณหญิงกานดานั่งรอลูกชายคนเดียวที่ห้องนั่งเล่น
“เรียบร้อยแล้วครับ แม่ยังไม่นอนอีกหรือครับ”
“แม่ก็รอลูกชายสุดหล่อของแม่นะสิ ไม่ได้เห็นหน้าเลย”ชานนท์รีบเข้าไปกอดเอวแม่
“นานๆจะได้ออกมาข้างนอกกันครับ แม่ครับพรุ่งนี้ผมต้องกลับเข้าโรงเรียนแต่เช้าเผื่อแม่ไม่เจอผมอย่าน้อยใจนะครับ”
“ทำไมกลับเร็วนักล่ะลูก”
“คือ...เอ่อ...่นี้ต้องซ้อมบอลหนักครับ แม่รีบเข้านอนนะดึกแล้ว เดี๋ยวพ่อจะเหงาเอานะ”ชานนท์หอมแก้มแม่ฟอดใหญ่ก่อนจะรีบวิ่งขึ้นห้อง
*********************************
.
“ริตา...พี่กลับถึงห้องแล้ว ริตาทำไรอยู่นะ”ชานนท์รีบโทรหาริตาทันทีที่ถึงห้อง
“ริตานั่งอ่านหนังสือค่ะ”
“อย่านอนดึกนักนะ พรุ่งนี้มีสอบด้วย รีบเข้านอนได้แล้ว”
“เ้าค่ะ ริตาก็ว่าจะเข้านอนเหมือนกัน หลับฝันดีนะคะพี่นนท์”
“ครับ คิดถึงริตานะ good night ครับ”
*********************************
หอพักหญิง
วันนี้ชานนท์มาที่หอพักริตาแต่เช้า เขาตัดสินใจกลับเข้าโรงเรียนตอนบ่ายเพราะอยากมาเจอริตาก่อน
“สวัสดีครับป้า คือ...ห้องน้ำอยู่ตรงไหนครับ”ชานนท์ถามป้าที่เป็แม่บ้านประจำหอพักที่ริตาอยู่
“เดินตรงไปทางขวามือน่ะพ่อหนุ่ม แล้วมาหาใคร”ป้าดาถามขึ้นเพราะไม่เคยเห็นหน้าปกติแขกที่มาป้าจะรู้จักเกือบทุกคนเพราะเป็หอพักหญิงจึงเข้มงวด
“เอ่อ...ผมมารอริตาครับผมเป็เพื่อนริตาครับ”
“อ้อ...หนูริตามีเพื่อนผู้ชายกับเขาด้วยป้าไม่เคยเห็นหนูริตาพาเพื่อนผู้ชายมาที่หอพักเลย เห็นแต่เรียนกับทำงานพิเศษ ขยันจริง ๆวันนี้หนูริตามีสอบเที่ยงก็คงจะกลับ พ่อหนุ่มรอนานเลยนะนี่เพิ่ง 9 โมงเอง”
“ผมรอได้ครับ”
“ถ้าหิวก็ไปหา ชา กาแฟกินได้นะที่ร้านขายของน่ะ ป้าอยู่ที่นั่นล่ะ”
“ครับป้า ขอบคุณครับ”ชานนท์ยกมือไหว้ขอบคุณป้าดา
*********************************
“อ้าว...พ่อหนุ่มมาหาอะไรกินก่อนไหม ”ป้าดาถามชานนท์เพราะเห็นนั่งอยู่ในห้องรับแขกนานแล้ว
“ครับป้า ขอบคุณครับ”ชานนท์จึงไปนั่งเล่นที่ร้านป้า
“ไม่เป็ไร หนูริตาน่ะ น่ารัก นิสัยดี เออ...หิวไหมมีนมอยู่ในตู้แช่นะหยิบเอาเลย”
ชานนท์จึงเดินไปหยิบนมรสช็อคโกแลตออกมาจากตู้
“พ่อหนุ่มกินนมรสเดียวกันกับหนูริตาเลยนะ ตอนเช้าก่อนไปโรงเรียนต้องมาแวะซื้อนมก่อน”
“ริตาชอบหรือครับ”
“ชอบมาก พ่อหนุ่มป้าถามจริง ๆ เราเพิ่งจะมาจีบหนูริตาใช่ไหม”ป้าดามองหน้าชานนท์อย่างสำรวจ
“เอ่อ...ครับป้าแต่เราสองคนกำลังเรียนหนังสือกันอยู่ก็เลยเป็เพื่อนกันไปก่อนครับ”ชานนท์ตอบป้าไปตรง ๆ
“ดี ๆ หนูริตาเป็เด็กดีมาก ป้าไม่เคยเห็นเขาไปเที่ยวเหมือนเด็กสาวคนอื่นๆ เรียบร้อย ขยันเรียนหนังสือ ทำงานพิเศษตอนเย็นทุกวัน ต้องหาเงินส่งตัวเองเรียน บางทีป้าก็เอานมไปไว้ให้ที่ห้อง หนูริตานอนดึกป้าเป็ห่วง บอกให้ซื้อนมเอาไว้เยอะ ๆ เอาไว้กินก็ไม่เอา ต้องประหยัดเงินเอาไว้เป็ค่าเทอม ค่าที่พัก ป้าภูมิใจแทนพ่อกับแม่เขาเลยล่ะ…”ด้วยความสุภาพของชานนท์ป้าดาจึงเล่าเื่ริตาให้ชานนท์ฟังเกือบทุกเื่
“ป้าครับผมจะรบกวนป้าหน่อยได้ไหมครับ”
"ได้ ๆ"ป้ายิ้มให้เด็กหนุ่มในความสุภาพของเขา
ชานนท์นั่งคุยกับป้าดาจนเกือบจะเที่ยงจึงออกมานั่งรอริตาที่ห้องรับแขก
*********************************
โรงเรียนสอบก.ศ.น.
“ริตาสอบเทอมสุดท้ายเสร็จแล้วไปเลี้ยงฉลองกันหน่อยไหม”รุ่นพี่ที่เรียนกศน.ด้วยกันชวนริตา
“ขอบคุณค่ะ วันนี้ริตาขอตัวค่ะ ใกล้สอบปลายภาคแล้วริตายังอ่านหนังสือไม่ถึงไหนเลย”
“งั้น..ไว้เจอกันวันประกาศผลสอบนะ”
“ค่ะ”ริตาแยกตัวออกมาจากรุ่นพี่นั่งรถเมล์กลับหอพัก
*********************************
ทันทีที่ริตาเดินมาถึงหอพักก็ใ เห็นพี่นนท์นั่งอยู่ในห้องรับแขกของหอพักด้วยท่าทางสบาย ๆเสื้อยืดคอโปโลสีขาวสะอาด กับกางเกงยืนสีดำยิ่งทำให้เขาดูน่ามองมากขึ้น ริตายืนนิ่งอยู่นานเพราะไม่คิดว่าพี่นนท์จะมาหา
“ริตา...”เสียงเรียงของพี่นนท์ปลุกริตาให้ตื่น
“พี่นนท์ มาได้ยังไงคะ ไหนว่าวันนี้ต้องกลับเข้าโรงเรียน แล้วมารอริตานานหรือยัง”
“มาถึงก็รัวคำถามใส่พี่เลยนะ มานั่งก่อน”
ริตาเดินเข้ามานั่งโซฟาข้าง ๆชานนท์
“พี่นนท์ไม่โทรบอกริตาก่อนว่าจะมาหาที่นี่”
“พี่ไม่อยากให้ริตากังวล เอ้า...ดื่มนมก่อนนะ น่าจะยังไม่กินอะไรเลยใช่ไหมเราน่ะ พี่ซื้อไว้ให้ริตา”ชานนท์ส่งกล่องนมให้ริตา
“ขอบคุณค่ะ พี่นนท์รู้ด้วยหรือคะว่าริตายังไม่ได้กินอะไรเลย”ริตาถามเสียงอ่อย ๆ ตาก็มองไปที่คนส่งนมมาให้แล้วรีบกินนมจนหมดกล่องด้วยความหิว
“ริตาขึ้นไปเปลี่ยนชุดนักเรียนนะพี่จะพาไปกินข้าว เอาหนังสือเรียนมาด้วยพี่จะช่วยติวให้”
“ค่ะ...ค่ะ”ริตารีบเดินขึ้นห้องด้วยความดีใจที่เห็นพี่นนท์อีกครั้งและรีบเปลี่ยนชุดลงมาข้างล่าง
“สอบเป็ยังไงบ้าง ทำได้ไหม”ชานนท์ถามขึ้นขณะเดินมาที่ร้านขายอาหารตามสั่งข้างๆ หอพัก
“รับรองค่ะว่าริตาสอบผ่านแน่นอน”
“ขี้คุยจังเลยนะเรา สอบตกอย่ามาร้องไห้ขี้มูกโป่งให้พี่ดูนะ”
“ว้า...ใจร้ายจังช่วยซับน้ำตาซักหน่อยไม่ได้หรือคะ”
“ไม่รับครับ ริตาสอบผ่านอยู่แล้วพี่เชื่อ”
ริตาพาชานนท์เดินมาทานข้าวที่ร้านข้างๆหอพักเธอไม่อยากไปไหนไกล ๆ
“ถึงแล้วค่ะ ริตามาใช้บริการประจำ อร่อยด้วย พี่นนท์กินอะไรค่ะ”
“ริตาสั่งให้พี่นะ พี่กินได้หมด”
“ได้เลยค่ะกินข้าวเสร็จไปนั่งติวหนังสือที่หลังหอพักนะคะ มีสวนเล็ก ๆอยู่คะ”
“ได้ครับ”
หลังทานข้าวเสร็จก็พากันไปที่สวนหย่อมเล็กๆหลังหอพักกลายเป็สถานที่ติวหนังสือ ต้นไม้ใหญ่เป็ร่มได้อย่างดีริตาเอาเสื่อมาปูนั่งกับพื้นหญ้านุ่ม ๆ มีผลไม้ขนมวางอยู่ข้าง ๆ คนติวหนังสือก็ไม่ชวนคุยเล่น คนเรียนก็ตั้งใจ ทำให้วันนี้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
“ริตา...วันนี้พี่ต้องกลับก่อนนะไม่อยากกลับเลย พี่อยากติวหนังสือให้ริตาทุกวันแต่พี่มาไม่ได้ ถ้าไม่เข้าใจตรงไหนก็จดเอาไว้แล้วโทรถามพี่นะพี่รู้ว่าริตาไม่ค่อยมีเวลาอ่านหนังสือ และก็ไม่ได้ไปเรียนพิเศษเหมือนเพื่อนคนอื่นๆ เขา”น้ำเสียงที่ดูห่วงใยของพี่นนท์น้ำตาก็เอ่อไหลออกมาไม่เคยมีใครมาห่วงใย ใส่ใจริตาได้มากขนาดนี้
“ริตา...เป็อะไรไป ร้องไห้ทำไมหืม....ไม่ร้องนะคนดีของพี่นนท์”ชานนท์ใที่เห็นริตาร้องไห้จึงเอื้อมมือไปลูบผมริตาเบา ๆ และถามอย่างห่วงใย
“ริตา...ริตา...ดีใจค่ะที่พี่นนท์เป็ห่วงริตา คอยดูแลริตา ทั้ง ๆที่พี่นนท์เพิ่งจะรู้จักริตาไม่นาน พี่นนท์ดูแลริตาเหมือนน้องสาวตัวเล็กๆของพี่นนท์ ริตาไม่เคยมีพี่กับเขา วันนี้ริตามีพี่นนท์ที่แสนดี ริตาอยากให้เป็อย่างนี้ตลอดไป”
“พี่นนท์สัญญานะพี่นนท์จะเป็ทุกอย่างให้ริตา เลิกขี้แยได้แล้วนะไหนหันหน้ามาดูหน่อยซิ หมดสวยเลย...”ชานนท์เอาผ้าเช็ดหน้าค่อย ๆ เช็ดน้ำตาบนแก้มของริตา หัวเราะเบาๆกับท่าทางของริตาที่ไม่ต่างจากเด็กน้อยคนหนึ่ง
“พี่นนท์...ขอบคุณพี่นนท์นะคะ ริตาจะไม่ขี้แยแล้ว ต่อไปริตาจะตั้งใจเรียนให้มากขึ้นกว่าเดิม ริตาจะสอบเอ็นให้ติดปีนี้ให้ได้”
“ริตาคร้าบ...แค่นี้ริตาก็แทบไม่มีเวลาพักเลยนะ พี่เป็ห่วงสุขภาพนอนก็นิดเดียวกินก็น้อย ทำงานก็หนัก ต้องดูแลตัวเองด้วยนะ รู้ไหม”ชานนท์พูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนทำให้คนฟังได้แต่มองหน้าแล้วยิ้มรับอย่างเดียว
“พี่นนท์กลับเถอะค่ะเดี๋ยวเข้าโรงเรียนไม่ทัน ไปถึงแล้วค่อยโทรหาริตานะคะ”
“พี่กลับก่อนนะ ดูแลตัวเองดี ๆอย่าลืมดื่มนมทุกวัน กินข้าวเยอะ ๆมีอะไรให้รีบโทรหาพี่ทันที”
“ค่ะ...”
“อ้อ...ทุกวันกลับถึงห้องแล้วต้องไลน์บอกพี่นะมันดึก เป็ห่วงน่ะรู้ไหม”ชานนท์เอามือมาขยี้ผมริตาเบาๆ
“รับทราบค่ะ บ๋าย...บาย...”ริตาโบกมือให้ชานนท์จึงกลับขึ้นไปบนห้อง
4K
