“ จุดอ่อนมันอยู่ที่ลำคอ เน้นลำคอของมัน” เฟยหลงส่งเสียงผ่านวิทยุ ที่สื่อสารกันได้เพียง เขากับ แพนด้าน้อย
แพนด้าน้อยไม่ปะทะซึ่งหน้า เพราะ หุ่นทหารหมายเลข 16 นั้นมีความแข็งแกร่งกว่าทุกๆ ด้านเลยต้องหลบแต่ว่า ไม่อาจหลบได้ทัน ถูกจับแขนเอาไว้ถูกต่อยเข้าที่กลางลำตัวจนทะลุ แพนด้าน้อยก็สวนหมัดเข้าที่ลำคอเช่นกัน เปรี้ยง !
หัวของหุ่นหมายเลข 16 ห้อยลงมา หยุดการเคลื่อนไหว แต่แพนด้าน้อยถึงแม้จะถูกต่อยจนร่างทะลุ ก็ยังเดินไปหยิบธง มาได้
สุดท้าย คู่ชิง คือ แพนด้าน้อย กับ หุ่นทหารหมายเลขที่ 17 ที่การแข่งขันในรอบนี้เขาไม่ได้ลงมือแม้แต่ท่าเดียว
เฟยหลงรีบทำการซ่อมแซมส่วนท้องที่ถูกต่อยจนทะลุ โดยใช้แผ่นตาข่ายซ่อมแซม จนโครงสร้างกลับมาเป็ปกติได้อีกครั้ง แล้วการแข่งขันชิงชนะเลิศหุ่นยนต์ผู้พิทักษ์ ประจำปีนี้ ก็ได้เริ่มขึ้น
หุ่นทหารหมายเลข 17 เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ก็ต่อยเข้าที่หน้าอกของ เ้าแพนด้าน้อย ทีเดียวก็ร่วงไปกับพื้น ชุดเกราะแตกกระจาย หน้าอกยุบไปครึ่ง
เฟยหลงก็อึ้งไม่คิดว่า หุ่นหมายเลข 17 เคลื่อนไหวโจมตีรวดเร็วเช่นนี้
หุ่นหมายเลข17 มันไม่ยอมซ้ำ รอให้แพนด้าน้อยค่อยลุกขึ้นมา แล้วมันก็พุ่งตัวเข้าหาอีกครั้ง ฉึก ! พลังหมัดคราวนี้ต่อยทะลุเข้าหัวใจ แพนด้าน้อย แต่มันคิดผิดถนัด
เพราะแผงวงจรการทำงานเมนบอร์ด ของแพนดาน้อย เปลี่ยนเป็ นาโนเทคโนโลยีไปแล้ว ไม่มีหัวใจ หมัดที่ต่อยมา ถูกกล้ามเนื้อเทียนยึดเอาไว้ แล้วแพนด้าน้อย ก็อ้าปากกว้างขึ้นกว่าปกติ แล้วงับเข้าที่คอของ หุ่นหมายเลข17 จนหลุดออกมาจากร่าง มันเดินไปมา ด้วยความมึนงง จึงถูก หมีแพนด้าน้อยะโถีบเข้าใส่ เปรี้ยง !!
ร่างหุ่นหมายเลข 17 ถึงกับลงไปนอนแน่นิ่ง แพนด้าคายหัวออกมา แล้วกระทืบหัวหุ่นทหารหมายเลข 17 จนจมไปกับพื้นดิน !
“ แพนด้าน้อย ชนะเลิศ” เสียงโฆษกสนามประกาศเสียงดัง
มีชายหนุ่มคนหนึ่งที่นั่งกับ นายทหาร ลุกขึ้นออกไปในทันที
“ คุณชายน้อย จะให้จัดการมันยังไงดีครับ”
นายทหารติดตามคุณชายน้อยเอ่ยขึ้นมา
“ นำหุ่นแพนด้าน้อยกลับเมืองหลวง ข้าอยากผ่าพิสูจน์ ว่ามันสามารถเอาชนะ หุ่นหมายเลข17 ได้อย่างไร” คุณชายน้อยผู้นี้เอ่ยจบก็ขึ้น ยานบินเล็กบินออกไปจากเมืองบลูเมาท์เทนทันที
“ หลังเลิกงาน พวกเ้าไปทำตามที่คุณชายน้อยสั่ง”
“ แล้วเ้าของมันล่ะขอรับ”
“ สั่งสอนมันก็พอ ไม่ต้องถึงตาย”
“ ขอรับ”
ทหารจากส่วนกลางกลุ่มนี้ ออกไปรอทางด้านหน้า ซึ่งเป็ทางกลับบ้านของเฟยหลง
เฟยหลงขึ้นไปรับถ้วยรางวัล พร้อมกับ เงินทั้งหมด สี่ร้อยเหรียญทอง ซึ่งสร้างความยินดีให้กับเขายิ่งนัก คิดว่าจะนำเงินจำนวนนี้ไปซื้อรองเท้าให้กับพ่อของเขาจะได้เดินขึ้นูเาอัญมณีได้สะดวกยิ่งขึ้น
ทันใดนั้น จ้าวหู่กับพวกอีก เกือบ สิบคนเดินเข้ามาหา
“ พวกแกนี่วอนหาเื่ใส่ตัวแท้ๆ ไม่รู้เลยหรือว่า หุ่นนักรบผู้พิทักษ์เหล่านี้เป็ของใคร พวกแกจบไม่สวยแน่ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
“ แกหมายความว่ายังไง”
“ คุณชายหวังอู่ บุตรแม่ทัพใหญ่ของรัฐบาลกลาง ยังไม่รู้จัก พวกแกระวังตัวไว้เถอะ คุณชายหวังไม่เอาแกไว้หรอก ฮ่า ฮ่า ฮ่า” จ้าวหู่กับพวกส่งเสียงหัวเราะเสียงดัง
“ ไอ้บ้าเอ้ย ใครจะไปรู้วะ ว่า เป็คุณชายหวังจากเมืองหลวง เราแย่ แน่ๆเลย” ซู่ติงเอ่ยด้วยความกังวล
“ พวกมันคงไม่กล้าทำอะไร โฉ่งฉ่างหรอก แค่การแข่งขันบ้านนอกเท่านั้น”
“ เ้าไม่รู้อะไร คราวก่อนแค่มีคน ซุบซิบนินทา คุณชายหวังอู่ ก็ถูกลูกน้องเย็บปากด้วยเข็มสด ๆ แล้วจับแขวนกับต้นไม้ 1 วันเต็ม คนในเมืองหลวงไม่มีใครกล้าล่วงเกินเขาอีกเลย แต่เ้ากับทำลายหุ่น ทั้งสามตัวของเขาพังจนหมด”
“ ช่างเถอะ ไม่ต้องห่วง ข้ายังมีหุ่นแพนด้าเป็ผู้พิทักษ์พวกมันทำอะไรข้าไม่ได้หรอกข้าจะแวะร้านรองเท้าซื้อให้ท่านพ่อ เ้ากลับบ้านไปก่อน ไม่ต้องห่วง”
“ เฮ้ย ไม่ได้พวกเราต้องกลับพร้อมกันซิ หากพวกมันดักทำร้าย จะได้ช่วยกัน”
“ หากพวกมันดักทำร้ายจริง เ้าจะเป็ตัวถ่วงข้ามากกว่า”
“ โธ่ ก็ได้ ข้ากลับไปก่อนก็ได้ พรุ่งนี้เจอกันตอนเช้า”
เฟยหลงออกจากโรงเรียนก็เดินผ่านไปร้านรองเท้า ก็ซื้อรองเท้าให้พ่อของเขาคู่หนึ่ง
ทางร้านบอกว่า ใส่แล้วจะทำให้เืลมไหลเวียนดีขึ้น เดินขึ้นเขา จะไม่เหนื่อยเท่าไร ราคาเพียง 100 เหรียญทองเท่านั้น เฟยหลงตัดสินใจซื้อทันที
จากนั้นก็เก็บเข้าไปในกำไลมิติ จากนั้นก็เดินทางกลับบ้าน ระหว่างทางก็พบว่ามีทหารจาก ส่วนกลางมายืนขวางทางไว้ เกือบยี่สิบคน เฟยหลงรีบนำ แพนด้าน้อยออกมา
“ พวกแก้าอะไร”
“ พวกเราแค่จะมาเอาแพนด้าน้อยกลับไปเท่านั้น ส่วนแกไอ้หนูแค่ลอดหว่างขา ของพวกเราก็กลับบ้านไปได้”
“ พวกแกเป็คนของ คุณชายหวังอู่ใช่ไหม”
“ เมื่อรู้เช่นนี้ ก็ไม่ต้องพูดอะไรกันอีกแล้ว อัดมัน แล้วจับ ไอ้แพนด้าน้อยกลับไปให้คุณชาย” หัวหน้าทหารเอ่ยจบ ลูกน้องอีกยี่สิบคน ก็กระจายกำลังออกไปรอบ ๆ แล้ว ยิงปืนตาข่ายไฟฟ้า เข้าใส่ แพนด้าน้อย ซึ่งทำให้ร่างของมันถูก ช็อตทำให้ไบโอชิพ มีอาการผิดปกติ แต่ไม่นานมันก็กระชาก ตาข่ายออกกระจาย แล้วก็ไล่ต่อย ทหารกระเด็นกระจายไปจนหมด
“ แค่หุ่นยนต์บ้านนอก กล้าทำร้ายพวกข้าเชียวรึ หมัดพลังจ้าวจักรวาล ขั้นที่ 1”
พลังหมัดที่ปล่อยออกมาคล้ายเป็ลมพายุเกลียวหมุนอย่างรวดเร็ว โดนร่างแพนด้าน้อย กระเด็นไปไกล แล้วหัวหน้าทหาร ก็ผลัก แพนด้าไปทางด้านหลังแล้วกระชากแบตพลังงานออกมา แพนด้าน้อยหลับไปในทันที
เฟยหลง ะโเข้าไปหมายจะวิ่งชน หัวหน้าทหาร แต่ว่าไม่ทันไร ก็ถูกกระแทกด้วยปืนจากทางด้านหลัง แล้วจากนั้น ก็ถูกยำด้วยบาทา จนสะบักสบอม นอนกองไปกับพื้น สลบไม่รู้เนื้อรู้ตัว ผ่านไป สามชั่วยาม ก็รู้สึกตัว ร่างกายถูกอัดจนน่วมไปทั้งตัว เสื้อผ้าขาดวิ่น กำไลข้อมือ หลุดกระเด็นไปกองด้านข้าง เฟยหลงพยายาม คืบคลานไปหยิบกำไลมิติออกมา เพื่อจะนำเสื้อผ้าออกมาเปลี่ยน
แต่ทันใดนั้นเอง ท้องฟ้ากลับมีลูกไฟตกลงมาอย่างรวดเร็ว กระแทกใส่ข้างๆ ลำตัว จนเกิดแผ่นดินเลื่อนลั่นสนั่นหวั่นไหว ทำให้ เฟยหลงเกิดาเ็อีกครั้ง ก่อนสติจะดับวูบไป พบว่า มีศิลาสีเทาหน้าเหมือนคนจ้องหน้า เฟยหลงอยู่ จากนั้นสติก็ดับวูบไปอีกครั้ง
พอฟื้นมาอีกครั้ง คราวนี้มองไปรอบๆกลายเป็หลุมลึก มีผู้คนมามุงดูกันเป็จำนวนมาก เฟยหลงพบว่ามีก้อนหินสีเทาเข้ามาอยู่ในอกเสื้อของตน แต่ไม่ทันได้ใส่ใจ มีผู้คนเข้ามาสอบถามว่าเป็อะไรไหม เฟยหลงรีบบอกไม่เป็อะไร แล้วรีบตะกายขึ้นจากหลุม มองไปด้านล่าง เหมือนมีของขนาดใหญ่พุ่งเข้าชนโลก แต่ไม่เห็นวัตุถุชิ้นนั้น เฟยหลง รีบเดินทางกลับบ้าน อย่างอย่างทุลักทุเล เสื้อผ้าขาดวิ่น ร่ายกายเต็มไปด้วยความบอบช้ำระบม จากการโดนรุมกระทืบ และ แค้นใจที่โดนแย่ง แพนด้าน้อยไป
พอมาถึงบ้าน ก็อาบน้ำเช็ดตัวสะอาดดีแล้ว ก็ผลอยหลับไปยันเช้า พอตื่นขึ้นมาก็อ่อนเพลีย มีรอยช้ำตามตัวแล้วใบหน้าชัดขึ้น แต่ไม่เจ็บเหมือนเมื่อวาน แล้วจึงนำก้อนหินสีเทาที่อยู่ในอกออกมาดู
“ ก้อนหินอะไรเนี่ย มาอยู่ในอกเสื้อเราได้อย่างไร” เฟยหลงโยนก้อนหินลงไปวางบนโต๊ะ แล้วก็นำ รองเท้า และทองที่ยังเหลือ อยู่ 310 เหรียญออกมานับดู เห็นว่าของสำคัญยังอยู่ครบกำลังจะนำทองกลับเข้าไป ก็พบว่า ก้อนหินสีเทา เคลื่อนไหวได้มันมี ตา มีจมูก และปาก พร้อมมีขา และแขน เหมือนมนุษย์
“ เ้า…เป็ตัวอะไรกันเนี่ย?” เฟยหลงถามด้วยความใ
“ น้องชาย ไม่ต้องใ ข้าคือ ศิลานักปราชญ์ ข้าเป็ศิลาที่ฉลาดที่สุดในจักรวาล
ข้าสามารถผลิตช้อนชามกะละมัง หม้อไห ยันไปจนถึงยานอาวกาศได้”
เฟยหลงเห็นเช่นนี้ ก็มองด้วยสายตาที่สงสัย ไม่ได้กลัวเกรง เ้าหินขี้โม้นี่เท่าไร
“ ศิลานักปราชญ์ ฉลาดที่สุดในโลก ตลกเกินไปแล้ว พิสูจน์ซิ ว่าทำได้ นั่นเป็หุ่นยนต์แม่บ้าน มันถูก ไฟช็อตพังมานานแล้วข้ายังไม่ได้ซ่อมเลย เ้าทำให้มันเคลื่อนไหวได้ ข้าถึงจะเชื่อ”
“ น้องชาย ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำนั้นต้องมีพลังงานและวัตถุดิบในการสร้าง ข้าเองหลับไหลมาหลายปี ล่องลอยเคว้งคว้างอยู่ในอวกาศ ตกทุกข์ได้ยาก อดอยากปากแห้ง มานานข้า้าอาหาร ถ้าได้อาหารแล้ว อย่าว่าแต่ ซ่อมหุ่นยนต์เลย ต่อให้สร้างยานบินข้าก็ทำได้”
“ ก็ได้ อยากกินอะไร จะได้หามาให้”
“ ข้าอยากกินทองคำที่เ้าถือไว้ในมือนั่นน่ะ”
“ ทอง เ้ากินทองคำเป็อาหารอย่างนั้นรึ?”
“ เอาน่าข้ากินแค่ ครึ่งเดียวก็ได้ แล้วข้าจะสร้างหุ่นแม่บ้านให้ ”
เฟยหลงรู้สึกว่ามันโอเว่อร์ ตัวอะไรจะกินทองคำเป็อาหาร แม้ไม่อยากเชื่อ เลยลองพิสูจน์ให้ทองคำไป 150 เหรียญ เ้าศิลานักปราชญอ้าปากกว้างดูดเหรียญทองเข้าไปอย่างรวดเร็วจนหมด
“ อ้า นี่เป็อาหารที่ข้าไม่ได้กินมาสิบกว่าปีแล้ว อร่อยจริงๆ น้องชายไม่ต้องห่วงแค่ หุ่นยนต์แม่บ้าน ข้าจะสร้างให้เ้าเดี๋ยวนี้”
ศิลานักปราชญหันมามองที่หุ่นแม่บ้าน แล้ว เริ่มประกอบร่างหุ่นยนต์แม่บ้านใหม่อย่างรวดเร็ว โดยทำการหลอมละลาย หุ่นยนต์ทั้งหมดใหม่กลายเป็ หุ่นเหล็กที่เป็สีเงินยวงมีทรวดทรงองเอวเหมือนสตรี ศรีษะเป็รูปจอสี่เหลี่ยม แต่มีดวงตากลมโตขึ้น ่แขนเรียวยาวแต่ดูแข็งแรง ส่วนขาก็ยาวเหมือนนางแบบ
“ เสร็จแล้ว ขาดแต่พลังงานแบต เ้ามีแบตพลังงานเก่า ๆ เหลือบ้างไหม”
เฟยหลงยังอ้าปากค้าง ใกับสิ่งที่ ศิลานักปราชญ์สร้าง พอได้ยินเื่แบตพลังงาน จึงหยิบแบตลิเธียม ที่ใช้ไม่ได้แล้วให้ไป ศิลานักปราชญ ใช้ร่างกายชารต์แบตจนกลับมาใช้งานได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็นำไปใส่หุ่นแม่บ้าน
“ สวัสดีนายท่าน” หุ่นแม่บ้านทักทายออกมา
“ พูด…ได้ด้วยหรือนี่?” เฟยหลงใ
“ ข้าบอกแล้ว ข้าคือสุดยอดอัจฉริยะ เ้าไม่สนใจฟังเอง เอาละตั้งชื่อให้เธอซะ”
“ ลิลลี่ ต่อไปเ้าชื่อลิลลี่ก็แล้วกัน”
“ ขอบคุณนายท่านเ้าค่ะ ข้าน้อยชื่อลิลลี่แล้วนะเ้าคะ” หุ่นแม่บ้านเอ่ยด้วยน้ำเสียงดีใจ
“ นี่หุ่นสามารถแสดงความรู้สึกดีใจได้ด้วยหรือนี่”
“ ได้ซิ ลิลลี่ร้องไห้ซิ”
“ เ้าค่ะ ฮือ ฮือ ฮือ” ดวงตาในจอมมอนิเตอร์ เกิดมีภาพน้ำไหลออกมาด้วย
“ พอ พอแล้ว ข้าเชื่อ ว่าท่านเก่งจริง ข้าอยากให้สร้างหุ่นที่ต่อสู้ที่เก่งที่สุด ให้ข้า 1 ตัว ข้าจะได้เอาไว้เป็หุ่นพิทักษ์ส่วนตัวของข้า”
“ น้องชาย ข้าสร้างหุ่นแม่บ้านพลังงานของข้าก็หมดแล้ว ถ้าจะให้สร้างหุ่นยนต์เก่งที่สุด เ้าต้องหาทองมาให้ข้ากินอีก สัก 50 ล้านเหรียญทอง แล้วข้ารับรองเลยว่า ในบรรดาหุ่นยนต์ ไม่มีใครสามารถโค่นมันได้อย่างแน่นอน”
“ 50 ล้านเหรียญทอง บ้าไปแล้ว แค่หลักร้อยก็เืตาแทบกระเด็น ข้ามีเหลืออีก 160 เหรียญทองเท่านั้น”
“ ถ้าเช่นนั้น เอาเป็ว่า ข้าสร้างได้อีกตัว แต่ว่าแค่สามารถสู้ได้สักหลายตัว เอาไว้เ้าหาทองมาได้เยอะ แล้วค่อยอัพเกรดมันก็ได้”
“ ดี ถ้าเช่นนั้น ข้าจะไปหาวัตถุดิบมาสร้างใหม่ ท่านศิลานักปราชญ์ท่านเข้าไปอยู่ในกำไลมิติของข้าก่อนนะ”
“ เดี่ยวนะ กำไลกระจอกอย่างนี้ข้าไม่อยู่หรอก ถอดออกมาก่อน แล้วข้าจะอัพเกรดใหม่ให้ เอาเหรียญทองมาให้ข้า 10 เหรียญด้วย” เฟยหลงถอดกำไลมิติออกไปพร้อมให้ทองไปให้อีก สิบเหรียญ พอศิลานักปราชญ์กินทองไปจนหมด ก็หลอมกำไลมิติขึ้นใหม่ จากพื้นที่เก็บของได้ แค่ 5 ตารางเมตร กลายเป็สถานที่บรรจุได้ขนาดใหญ่เท่ากับสนามฟุตบอลขึ้นมาทันที แล้วกำไลที่ใส่ก็เปลี่ยนจากกำไลเงินธรรมดา กลายเป็ทองคำผสมกับเงินดูสวยงามมาก
“สุดยอดจริงๆ เลย ท่านศิลานักปราชญ์” เฟยหลงเอ่ยชมอย่างจริงใจ.....
115K
