หลังจากที่ฟางหยวน มาที่จุดนัดประลอง ผู้าุโทุกคนได้มารวมกันที่ตำนักลานประลอง รวมทั้งศิษย์สายนอกและสายในทุกคน อีกด้วย
"ต่อไปนี้ข้า หลิงซาน ผู้อาวุโสลำดับที่5 จะกล่าวการประลองเลื่อนขั้นศิษย์สายใน ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ศิษย์สายนอกจะมีแค่ 10ที่สามารถกลายเป็นศิษย์สายในได้"
"แต่คนที่เป็นอันดับที่1-3 จะได้รับของรางวัลและฐานะที่พิเศษกว่าอันดับอื่นๆโดย เฉพาะอันดับที่1 การประลองจะแบ่งเป็น3กลุ่ม แต่ล่ะกลุ่มจะประลองกันเพื่อหาผู้ชนะประจำกลุ่มจำนวน5คน"
"จากทั้งหมด50คน และ15คนสุดท้ายจากผู้ชนะแต่ล่ะกลุ่ม ต้องมาประลองกัน เพื่อชิงความเป็นหนึ่งเท่านั้น ในเมื่อพวกเจ้าได้ยินดังนั้นขอให้ เตรียมตัวมาให้ดีก่อนที่งานประลองจะเกิดขึ้นภายใน1เดือนข้างหน้า"
หลังจากที่ศิษย์สายนอกได้ยินดังนี้ พวกมันก็มีทั้งดีใจ เสียใจและตื่นเต้น แต่ฟางหยวนนั้น เขายังคงคิดว่ากำลังของตนเองยังไม่มั่นคงพอ ที่จะยิงอันดับ1ใน10มาได้
เขาจำเป็นต้องแข็งแกร่งกว่านี้ เขายังคงรักษาใบหน้าเงียบขรึมไว้ตลอด จนกระทั่ง "เห้ยเจ้าน่ะ รู้ไหมว่าที่นี้อนุญาติให้เฉพาะศิษย์สายในเข้ามาเท่านั้น"
"คนอ่อนแออย่างแก มีสิทธิ์เข้ามายืนที่นี้ได้ยังไงกัน" บุคคลที่กล่าวเช่นนี้กับ ฟางหยวน มันมีชื่อว่า เฉินเฟย มันเป็นศิษย์สายนอกที่มี ตบะฝึกตนขั้นสามของค้นหาลมปราณ
มันมักมีนิสัยชอบรังแก และข่มขู่ศิษย์คนอื่นๆรวมทั้ง ปล้นชิงอีกด้วย แต่ฟางหยวน ไม่ได้สนใจมันแม้แต่นิด เขาได้เมินเฉยต่อวาจาที่ไร้สาระของมัน
และกำลังที่จะเดินออกไปจากลานประลองแห่งนี้ โดยไม่แยแสเลยซักนิดเดียว เฉินเฟยเห็นท่าทีของ ฟางหยวน ทำให้มันมีโทสะอย่างมาก ตั้งแต่ที่มันข่มขู่คนอื่นมาตลอด
มันไม่เคยโดนใครที่อ่อนแอกว่ามัน แสดงท่าทีแบบนี้ออกมาแม้แต่คนเดียว ดังนั้นมันจึงคิดที่จะเล่นงาน ฟางหยวน อย่างโหดเหี้ยมที่สุด
มันได้เอ่ยปากกล่าวกับ ฟางหยวน ที่กำลังจะเดินออกไปว่า "เจ้า เร่ร่อน แกบังอาจมาเมินกันได้ ข้าขอท้าเจ้าขึ้นลานประลองเจ้ากล้ารับคำท้าหรือไม่"
ฟางหยวนมีบุคลิกที่ ใครทำดีมาเขาจะทำดีคืนไป ใครมีความมุ่งร้ายต่อเขา เขาจะไม่ปราณี นั่นนิสัยโดยธรรมชาติของเขา เขาไม่คิดจะไปมีเรื่องกับใครตราบใด ที่คนๆนั้นยังไม่ยุ่งกับเขา
จากคำกล่าวของ เฉินเฟย ทำให้คนรอบข้างหันมาสนใจโดยทันที "เห้ยๆ ได้ยินว่า เฉินเฟยมันท้าประลองกับ ผู้ฝึกตนเร่ร่อนงั้นหรอ ใช่ๆข้าก็ได้ยินเช่นกัน"
"เฉินเฟยมันนี่ยังคงเป็น อันธพาลเช่นเดิมเลยสิน่ะ ทำไงได้ล่ะพวกเราไม่ได้มีตบะสูงกว่ามันซะด้วย คราวนี้คงเป็นความซวยของเจ้าเร่ร่อนนั้นแล้วล่ะ"
ผู้ฝึกตนโดยรอบถอดหายใจออกมา เฉินเฟย ยังคงกล่าวต่อไปว่า "เจ้ากล้ารับคำท้าหรือไม่ ถึงเจ้าไม่รับข้าก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะว่าพื้นฐานฝึกตนอันต่ำต้อยของเจ้าเป็นเรื่องธรรมดา"
"ที่ต้องหวาดกลัวกับ ตบะของข้าที่สูงกว่าเจ้าอยู่แล้ว" เฉินเฟยกล่าวออกมาเช่นนี้จริงๆแต่ฟางหยวน ได้ยินดังนั้น เขากล่าวตอบไปทันที ด้วยเสียงเย็นชาว่า ข้ารับคำท้า..
ถึงฟางหยวนนั้นจะฉลาด แต่เขาก็ไม่ได้ขี้ขลาด เขาเป็นคนที่ทรนงในศักดิ์ศรีของเขามาก ใครจะฆ่าเขาได้แต่หยามไม่ได้นั้นเป็นสิ่งที่ฟางหยวน ไม่มีวันยอมอย่างเด็ดขาด
6K
