“บ้านหลังนี้คุณป้าซื้อชื่อพี่เลยใช่มั้ยเนี่ย” เขายืนเงยหน้ามองบ้านหลังโต
“ใช่ พึ่งซื้อปีที่แล้วเอง” เธอยิ้มมองการแสดงออกของเขา
“จะนอนนี่มั้ย? หรือให้พี่ไปส่งบ้านคุณแม่ของนาย”
“นอนนี่ถึงวันเกิดได้มั้ยครับ”
“ได้สิ” เธอยิ้มจะหยิบกระเป๋าอินแจลงกลับโดนเ้าตัวเดินเข้ามาแย่งไป
ทั้งคู่เข้าบ้าน เธอก็พาเขาไปห้องนอนรับแขก
“อยากนอนกับพี่จัง”
“อะไรนะ?” เธอไม่ค่อยได้ยินเขาเท่าไหร่ เธอไม่ได้ตั้งใจฟัง
“เปล่าครับ” เขายิ้มด้วยใบหน้าใสซื่อ
“ไหนล่ะ ของที่นายจะให้พี่” เธอทวง ลุ้นจะแย่กับของขวัญจากเขา
“หันหลังก่อนสิครับ” เธอหันหลังมองประตู
เขาเดินเข้ามาสวมกอดจากข้างหลังและยื่นกล่องอะไรสักอย่างให้ เธอฝังอยู่ในแผงอกเขาเหมือนกับเธอกลายเป็คนตัวจิ๋วถ้ายืนเทียบ
“สร้อยคอที่พี่อยากได้” เธอเปิดกล่องก็พบกับสร้อยคอราคาเจ็ดหลัก
“ดะ เดี๋ยวนะ” เธอตาโตมอง ใมากกว่าจะแสดงออกว่าดีใจ
“พี่แค่บ่นเล่นๆเองนะ” ตอนเธอโทรคุยกับเขาเมื่อสองเดือนก่อนเธอเลื่อนในเน็ตแล้วผ่านไปเจอเลยส่งให้เขาดู ไม่คิดว่าจะได้ของขวัญเป็สิ่งนี้
“ผมอยากให้” เขายังไม่ปล่อยเธอออกจากอ้อมกอดของเขา
“ขอบคุณนะ” เธอหันเข้าหาเข้ากอดคอคนตัวสูงก้มตัวลงมาหอมแก้ม
อินแจโดนแครอทจู่โจมไม่ทันตั้งตัวก็ยืนตัวแข็ง
“อะไรกัน นี่พี่สาวทำแค่นี้ยังใ” เธอยิ้มหอมแก้มเขาไปอีกฟอด
“งั้นผมทำคืนบ้าง” มือใหญ่จับใบหน้าเล็กเงยขึ้น
จุ๊บ..
เขาจุ๊บมุมปากเฉียงไปทางแก้ม ทำเธอใยืนตัวแข็งคืน สะกดจิตตัวเองว่า เขาไม่ได้ตั้งใจ
“พี่ไม่ได้แอบมีแฟนไม่บอกผมใช่ไหม?” เธอได้สติจากประโยคที่เขาถามออกมา
“ไปเอามาจากไหนว่าพี่แอบมี ฮะ?” เธอบีบแก้มเขาอย่างหมั่นเขี้ยว
“เปล่า..” เขาหลบสายตา
“แล้วคนชื่อณายอะไรนั่น” เขาได้โอกาสก็รีบถาม
“พี่พึ่งรู้จักเขาวันนี้เอง เป็นักแสดงเหมือนกัน แบ๋มแค่แนะนำให้รู้จักกันไว้เฉยๆ
“อ๋อ” เขาได้ยินก็โล่งใจ ถ้าพี่แครอทแอบมีแฟนเขาไม่ปล่อยเอาไว้แน่
“แล้วอินแจแอบมีแฟนไม่บอกพี่รึเปล่า หืม” เธอถามเขากลับบ้าง
“ผมมีแค่พี่ก็พอแล้วนี่” เขายิ้มเ้าเล่ห์ก้มหน้าเข้ามาใกล้
“พี่หึงหรอ?” ยิ่งเธอมองเขาใกล้ๆก็ใจสั่น
น้องชาย น้องชาย น้องชาย น้องเท่านั้น
“บ้าหน่า น้องชายพี่หน้าตาดีขนาดนี้ไม่มีแฟนสิแปลก” พูดไปก็คิดว่าถ้าเขามีแฟนล่ะเธอคงเศร้าแน่ เพราะ.. เพราะอะไรกันล่ะ
“พอๆ เลิกแกล้งพี่ เดี๋ยวพี่ไปเปลี่ยนชุดแล้วออกไปกินข้าวกัน” เธอเปลี่ยนเื่หาทางหนีจากคนที่เคยตัวเล็กกว่าเธอจนวันนี้เขาตัวใหญ่กว่าเธอมาก
“ครับผม” เขาปล่อยเธอหนีไปแบบเสียดาย
ทั้งคู่ไปกินข้าวกันที่ร้านอาหารทะเลแห่งนึง
“ทำไมเลือกร้านนี่ล่ะ ไม่อยากกินไข่เจียวชะอมหรอ?” ตอนแรกเธอเสนอร้านอาหารไทยให้เขาแต่เขากลับเลือกร้านอาหารทะเล เธอก็เลยตามใจเขาวันนี้
“พี่ชอบกินกุ้งนี่” เขาพูดตอบแล้วตักข้าวผัดให้เธอ
“พี่อยากให้นายกินของที่นายชอบนี่” เธอกอดอกหันหน้าหาเขา คนทั้งคู่ไม่ได้นั่งตรงข้ามแต่นั่งเก้าอี้ติดกันเคียงข้างกัน คนในร้านก็ไม่ได้ให้ความสนใจพวกเธอเลยยิ่งรู้สึกส่วนตัวเข้าไปอีก
“ผมก็อยากให้พี่กินในสิ่งที่พี่ชอบ” เขาตอบกลับมาทำเธอใจเหลวเป๋ว เขาแกะกุ้งแล้วยื่นมาจ่อชิดปากเธอ
“พี่อยู่ที่นี่กินเมื่อไหร่ก็ได้แต่นายพึ่งกลับมา” เธอเถียงเขากลับแต่ก็รับกุ้งที่ยื่นมากินเข้าไป
“ผมก็จะอยู่นี่ยาวแล้ว กินเมื่อไหร่ก็ได้เหมือนกัน” เธอไม่เถียงเขาอีก
ทั้งคู่กินอาหารจนเสร็จก็มืดแล้ว เลยเดินทางกลับบ้านทันที
2K
