ย้อนเวลากลับไปเมื่อเกือบสองเดือน
“แม่~...ยูไม่แต่ง..แม่ชอบ..แม่ก็แต่งเองเลย”ยูทากะ หรือยู/ยูกะ/ยูกิ เด็กหนุ่มหน้าใส ในวัย24ปี ลูกครึ่งญี่ปุ่นสวีเดน
ชายหนุ่มรูปร่างผอมบาง ผิวขาวเนียนละเอียด ใบหน้าหล่อหวานละมุน บ่งชี้เพศสภาพ เรือนผมสีน้ำตาลอ่อน ั์ตาแวววาวสีน้ำตาลเข้ม มองผิวผ่านดูเป็ฝรั่งลูกครึ่งหน้าหวาน
ร่างบางร้องโวยวายใบหน้าบูดบึ้ง เมื่อมารดา บังคับให้เขาแต่งงานกับลูกชายเ้าพ่อย่ากูซ่า ที่ทั้งเ้าชู้ และไม่เอาไหน ซึ่งยูกะก็รู้จักเป็อย่างดี
“ยังไงลูกก็ต้องแต่ง ลูกโตแล้วนะ จะมาเที่ยวเล่นไปวันๆไม่ได้ ตระกูล เราต้องดูแลหัวเมืองส่วนล่างทั้งหมด ลูกจำเป็ต้องสืบทอด”
“และจำเป็อย่างยิ่ง ที่ลูกจะต้องสร้างฐานเสริมความแข็ง แกร่งให้กับตระกูลเรา”คุณนายฮารุโก๊ะ เอ่ยคำเสียงดุกับบุตร
คุณฮารุโก๊ะ มารดาชาวญี่ปุ่น ผู้มีใบ้หน้างดงาม อดีตลูกสาว
คนรอง ของตระกูลยากูซ่า ที่ยิ่งใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น
“แม่ครับ..ยูไม่อยากแต่ง..อื่ม..ให้ยูไปช่วยพี่เร็น ที่เมืองหลวงก็ได้ หรือไม่ก็ไปช่วยพี่โยโก๊ะที่เมืองใต้ก็ได้นะๆ.. ”ยูกะ โอบกอดออดอ้อนมารดา เพื่อให้ตนต้องแต่งงาน
เพราะตัวเขาเป็บุตรคนเล็ก ของตระกูลผู้นำแก๊งนักเลง ที่สืบทอดอำนาจ การคุ้มครองดูแลเมือง
ไม่ต่างจากแก๊งเ้าพ่อมาเฟีย ของจีนแผ่นดินใหญ่ หรือยากูซ่าที่ประเทศญี่ปุ่น เพียงแต่ที่นี่ใช้คำเรียกขานว่า แก๊ง เท่านั้น
และที่นี่เป็เพียงเกาะขนาดเล็ก จึงแบ่งแยกเป็สองตระกูลใหญ่ให้ดูแล หรือที่เรียกง่ายๆ แบ่งแยกเหนือใต้
ในส่วนที่ตระกูลของยูกะดูแลอยู่ เป็ใต้มีสัญญาลักษณ์ของแก๊งคือ กระต่าย ซึ่งผู้ก่อกำเนิดต้นตระกูล เป็ชาวญี่ปุ่น ที่ได้มาตั้งรกรากและทำมาหากินที่นี่
ซึ่งชาวญี่ปุ่นมีความเชื่อในเื่สัตว์มงคล นั้นก็คือกระต่าย แทนความหมาย แห่งความเจริญรุ่งเรืองก้าวหน้า
ยูกะมีพี่น้องทั้งหมด 3คน พี่ชายคนโต ที่พึ่งสืบทอดการเป็
หัวหน้าแก๊ง ประจำดูแลกิจการอยู่ที่เมืองหลวง
ซึ่งเป็จุดกึ่งกลางของเกาะ ห่างออกไป จากเมืองนี้ขึ้นไปราว 3ชั่วโมง และพี่สาวคนรอง ที่แต่งงานกับลูกหัวหน้าแก๊งเล็กๆแต่มีอิทธิพล อยู่ถัดจากเมืองที่ยูกะอยู่ ลงไปราว 2 ชั่วโมง
นอกจากนั้นยังมีคนในตระกูล ที่แบ่งหน้าที่กันดูแลกิจการต่างๆ ในพื้นที่เกาะส่วนใต้ ให้เจริญรุ่งเรือง
ทั้งค้าขาย สิ่งปลูกสร้าง และกิจการการเดินเรือ ซึ่งถือว่าเป็เศรษฐกิจที่มูลค่ามหาศาล บนเกาะส่วนใต้แห่งนี้
แต่ก็ยังจะต้องสร้างฐานอำนาจให้แข็งแกร่ง เพื่อปกป้องพื้นที่ส่วนใต้ให้มั่นคงอยู่ดี ถึงแม้จะมีข้อตกลงร่วมกันแก๊งเหนือใต้
โดยมีสภาของเกาะ เป็คนคอยกำกับ ดูแลสองแก๊งอย่างตรงไปตรงมา ั้แ่รุ่นทวด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า ทั้งสองแก๊งจะไม่รุกล้ำ ก้าวก่ายกันและกันหากมีโอกาส
ดังนั้นเพื่อเสริมความแข็งแกร่ง ลูกหลานที่เต็มใหญ่ ก็มักจะถูกจับคู่ ให้แต่งงานกับกลุ่มแก๊งที่มีอำนาจ และยูกะ ก็เป็หนึ่งในนั้น
“ไม่ได้คะคุณยูทากะ”
“ลูกเลื่อนแม่มาหลายครั้งแล้ว จนตอนนี้คุณพ่อจะต้องใช้ไม่ตายกับลูกแล้วนะ”มารดาเอ่ยต่อเสียงจริงจัง
“แม่ครับ~~ ยู..ขอเวลาทำใจ”
“กี่วันค่ะ”มารดารู้ทันบุตรแกล้งเอ่ยคำถาม
“หนึ่ง”ยูกะเอ่ยตอบ พลางอมยิ้มอย่างเ้าเล่ห์
“หนึ่งวันเหรอ..ได้..แม่ให้ลูกถึงสามวันเลยจ๊ะ”มารดาเอ่ยต่อ
“หนึ่งปีครับ”ยูเอ่ยตอบพลางยกยิ้มออดอ้อน
“ไม่!”มารดาถึงกับขึ้นเสียงดังทันทีเมื่อได้ยินคำตอบ
“แม่~งอนแล้ว...”ยูกะรีบพับเก็บรอยยิ้ม เปลี่ยนเป็ยู่ปากอิ่ม ทำสีหน้าเศร้าสร้อยผิดหวังลงทันที
ก่อนจะรีบก้าวเดินคอตกหมดสิ้นหนทาง ขึ้นห้องนอนของตนไปอย่างครุ่นคิดหาทางออก
แกร๊ก ประตูห้องปิดลง
พรึบ! ร่างบางทิ้งตัวลงนั่งที่นอนนุ่มของตน พลางถอดลมหายใจเฮือกใหญ่..
“เฮ้อ!.ทำยังไงดี ไอ้บ้านั่น!..เอาแต่เ้าชู้ไปวันๆ เราแต่งกับมันมีหวังบ้าตายแน่ๆ .เฮ้อ! ”ยูกะนอนลงที่นอน อย่างหมดสิ้นหนทาง
ก่อนจะรีบดีดตัวลุกขึ้นทันที เมื่อมองไปยังรูปถ่ายสามคนพี่น้อง ที่อยู่โต๊ะทำงานข้างเตียง นึกถึงทางรอดขึ้นมาได้ทันที
ในเวลาเดียวกัน เมืองหลวง ซึ่งเป็ที่ตั้ง เขตแดนระหว่างการคุ้มครองดูแลของสองแก๊ง เหนือใต้ กำลังมีปัญหาขัดแย้งกันครั้งใหญ่
เมื่อหัวหน้าแก๊งส่วนใต้กระต่าย ดันไปชอบพอกับหญิงสาวคนเดียวกันกับ หัวหน้าแก๊งหมาป่า ที่ได้ชื่อว่าดุร้าย ไม่ยอมแพ้ใคร
ปัญหานี้เกิดขึ้นยืดเยื้อมาหลายเดือน นับั้แ่หญิงสาวคนกลางได้ตัดสินใจ คบหาเปิดตัวเป็แฟนกับหัวหน้าแก๊งกระต่าย
จนถึงขั้นไปเปิดตัวกับครอบครัวฝ่ายชาย และนั่นมันก็เป็ชนวนเหตุให้อีกผ่านไม่พอใจ
ยิ่งนับวันยิ่งคุกรุ่นทวีคูณ เมื่อหญิงสาวก็ดัน ให้สถานะกับเ้าหัวหน้าแก๊งหมาป่า เพียงเพื่อนรัก ไม่เคยชอบพอมีใจให้ มันยิ่งสร้างความโกรธแค้น และเพิ่มพูน ความ้ามากยิ่งขึ้น
เพราะไม่เพียงความรัก แต่มันหมายถึงศักดิ์ศรีของแก๊ง ที่เหนือชั้น ในการแย่งชิงหญิงสาวมาเป็ของตน ซึ่งสองคนถือเป็ผู้สืบทอดอำนาจ ที่พึ่งถูกแต่งตั้งขึ้นมาไม่นาน ล้วนแต่เป็หนุ่มไฟแรงทั้งคู่
สองวันต่อมา ที่ห้องน้ำสาธารณะ ในเมืองศูนย์กลางของเกาะ
“เฮียครับตอนนี้คนของเรา รออยู่จุดนัดพบแล้วครับสายรายงาน แก๊งโน้นไม่มีความเคลื่อนไหว” เสียงชายคนหนึ่งคุยโทรศัพท์ในห้องน้ำ ขณะทำธุระส่วนตัวของเขาไปด้วย
ขณะนั้นยูกะกำลัง นั่งปลดทุกข์อย่างสบายใจ หลังจากที่เขาแอบหนีออกจากบ้าน เพื่อมาหาพี่ชายคนโตหัวหน้าแก๊งกระต่าย ที่ประจำการและดูแลแก๊งอยู่ที่นี่
ยูกะตั้งใจมาเพื่อขอความช่วยเหลือพี่ชายสุดที่รัก ในเื่ที่เขาจะต้องแต่งงาน ตามคำสั่งของมารดา
ซึ่งเพียงพี่ชายเอ่ย บิดามารดาก็เป็อันรับฟัง หากมีเหตุผลพอ และยิ่งพี่ชายอยู่ในตำแหน่งสูงสุด แม้บิดาที่เคยเป็หัวหน้าแก๊งมาก่อน ก็ไม่อาจแย้งได้
แต่พอได้ยินเสียงชายข้างนอกคุยโทรศัพท์ ครั้งแรกก็ไม่ได้สนใจ แต่พอเอ่ยถึงคำว่า แก๊ง
ก็รู้ได้ทันที ว่าเมืองนี้ เป็ศูนย์บัญชาการที่ตั้งของสองแก๊งใหญ่ๆเพียงเท่านั้น ซึ่งหนึ่งในสอง ก็คือแก๊งของเขา
“เฮียครับ ผมส่งคนไม่รอที่ทางเข้าบ้านคุณอลิชแล้วครับ”
“เฮียแจ้งนายให้ออกมาตามเวลาได้เลยครับ”ชายคนเดิมคุย ต่อพลางเดินออกจากห้องน้ำ
“อลิช..แก๊ง..พี่เร็น..แย่แล้ว”ยูกะแอบเอียงหูฟัง ได้ยินชื่อคุ้นๆ เพราะเป็ว่าที่พี่สะใภ้ของตน
ซึ่งพี่ชายพึ่งพาไปแนะนำตัว ให้ที่บ้านได้รู้จักเมื่อหลายเดือนก่อน และยูกะเองก็พูดคุยถูกคอกับว่าที่พี่สะใภ้คนนี้อยู่มาก
ร่างบางครุ่นคิดอยู่ในห้องน้ำครู่ใหญ่ ก่อนจะรีบโทรศัพท์หาว่าที่พี่สะใภ้ โดยยูกะบอกไปว่าตนนั้นมีของมาฝาก และอยากนัดดื่มกาแฟด้วย
“น้องยู..สวัสดีค่ะ”อลิช หญิงสาวหน้าตาสวยงาม
รูปร่างผอมเพรียวราวนางแบบ เอ่ยคำขึ้นทันที เมื่อเดินเข้ามาถึงร้านกาแฟที่ยูกะนัดหมาย
“ครับ ..พี่อลิช ยูมีเื่รบกวน..เอ่อ..ตรงๆ เลยนะ พี่กับอลิชพี่ชายของยู..และผู้ชายแก๊งหมาป่า..ยังไง?”
เพียงว่าที่พี่สะใภ้ทิ้งกายลงนั่ง ยูกะก็เอ่ยคำถามทันที แม้จะเคยได้ยินข่าวมาบ้าง แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจ
จนเมื่อมาได้ยินอีกแก๊งพูดคุยนัดหมาย จึงอยากจะล่วงรู้ความจริง ว่าสิ่งที่พวกเขากำลังจะก่อการ มันคืออะไรกันแน่
“ฮ่า ฮ่า น้องยู ..เอ่อ..ถามมา..คงได้ยินข่าว”หญิงสาวหน้าตางดงามกลับหัวเราะ ด้วยสีหน้าเป็กังวล อย่างเห็นได้ชัด
“ยูแค่อยากรู้..ว่าพี่รู้สึกยังไงกับพี่เร็น..และผู้ชายอีกคน”
“พี่..เอ่อ ขอโทษที่ทำให้ทุกคนไม่สบายใจ..พี่กับเร็น..เรารักกัน..แต่ไรอัน เขาเป็แค่..เพื่อนสนิทของพี่เท่านั้น”อลิชเอ่ยตอบ ด้วยถ้อยคำที่จริงจัง
“แล้วทำไมเขาถึง..”ยูกะไม่สิ้นสงสัย
“พี่ผิดเองที่เป็สาเหตุ..พี่..พี่เอ่อ..”
“ยูเข้าใจแล้ว..คืนนี้พี่อาจมีอันตราย ยูจะให้พี่ไปนอนโรงแรม และขับรถของยูออกไปจากที่นี่ไป..”
“ห๊ะ!..มะ..หมายความว่ายังไง..พะ..พี่.เอ่อ”อลิชทำใบหน้ามึนงงขึ้นทันที เมื่อได้ยินน้องชายของแฟนตนเอ่ย
“อย่าพึ่งถามอะไรตอนนี้เลยครับ..พี่เอาชุดที่ยูเตรียมมา ไปเปลี่ยน..แล้วเอาชุดพี่ใส่มาให้ยู และยูจะกลับเข้าบ้านพี่แทนคืนนี้”
“ไม่ได้นะน้องยู ไรอันเขาไม่ใช่คนโง่ และเขาไม่..”
“เอ่อ..ไม่น่าจะทำอะไรแบบนั้นกับพี่”อลิช พอจะคาดเดาเื่ราวออก รีบเอ่ยคำอย่างไม่แน่ใจ
“คนเราเวลามันบ้าคลั่ง มันก็ไม่ต่างอะไรกับหมาป่าเหมือนชื่อแก๊งของมันนั่นแหละ.หึ!แต่ถ้ามันได้เสียหน้า นี่สิ!”
“..อยากจะรู้เหมือนกัน..ว่ามันจะเป็ยังไง..งานนี้..สนุกแน่..หึ!”ยูกะยกยิ้มอย่างเ้าเล่ห์ เมื่อนึกถึงเส้นชัยที่ตนวาดไว้ในหัว
หลังจากสองคนเปลี่ยนชุดที่ร้านกาแฟเสร็จ ต่างก็แยกย้าย ถึง แม้อลิชจะห้ามปราม แต่สุดท้ายก็ต้องยอมทำตามแผนการของยูกะ
ยูกะปลอมตัวเป็อลิช และเดินทาง กลับไปยังบ้านพักของหญิงสาว ซึ่งอลิชได้มอบทั้งกุญแจบ้าน รวมไปถึงข้อมูล อื่นๆ เวลากลับบ้านของหญิงสาวให้กับยูกะ
ในขณะที่เดินทางเข้าบ้าน ยูกะก็แอบสังเกตเห็น คนของอีกแก๊ง ที่ซุ่มอยู่รอบๆ เป็ไปตาม ที่รู้มาจริงๆจนอดขำขันไม่ได้ “หึ!..”
ถึงแม้ยูทากะจะเป็เพศพิเศษ และไม่สนใจในเื่สืบทอดอำนาจ ไม่ชอบการใช้กำลังในการได้มา ซึ่งสิ่งที่้า
แต่ตัวเขาที่เกิดมาในตระกูลที่เป็ผู้นำ ย่อมโดนฝึกฝนบ่มเพาะกฎระเบียบ การต่อสู้ และการใช้ชีวิตแบบผู้นำ
ไม่ต่างอะไรกับพี่ทั้งสองคนของเขา ดังนั้นกลเกมแบบนี้ เขาก็พอจะคาดอีกฝ่าย ได้ไม่ยาก เพียงแต่หากพี่ชายของเขาได้ล่วงรู้ มันคงต้องมีเหตุการณ์หนองเืเป็แน่
ซึ่งตัวยูกะ มีวิธีที่แยบยลยิ่งกว่า ที่จะไม่ต้องสูญเสีย เืเนื้อแม้เพียงหยด ด้วยเชาน์ปัญญาของเขาที่มี แม้วงการนักเลงเขาไม่นิยม
แต่ยูกะกลับมองว่า เป็การเอาชนะ ที่ไร้คมอาวุธ แต่ได้ผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยม ร่างบางก้าวย่างเข้าในบ้าน ซึ่งมองผิวผ่านในเวลากลางคืน ไม่ต่างจากสตรีเลย
ยิ่งในตอนนี้อยู่ชุดผู้หญิง แทบจะแยกไม่ออกเสียด้วยซ้ำว่าเป็อลิชตัวปลอม
จนทำให้เหล่าบรรดาลูกน้องแก๊งหมาป่า ที่ซุ่มอยู่ รีบรายงานหัวทีมของพวกเขาทันที เมื่อเห็นหญิงสาว เดินเข้าบ้านตามเวลาปกติ
เวลาล่วงเลยเกือบสามทุ่ม ทั้งบ้านเริ่มปิดไฟนอน โชคดีที่วันนี้แม่บ้านของอลิชไม่อยู่ ทำให้ทั้งบ้านมีเพียงอลิช อยู่เพียงลำพัง
ซึ่งหัวแก๊งหมาป่า ก็ล่วงรู้ จึงได้เลือกลงมือในวันนี้ เพราะเขาเข้าออกบ้านนี้ั้แ่เด็กในถานะเพื่อนสนิท ที่แอบรักอลิชมาโดยตลอด
ยูกะเข้าบ้านมาก็อาบน้ำ แต่งตัวในชุดนอน และสวมใส่วิคผมยาวเท่ากับผมจริงของอลิชที่เตรียมมา
และก็ขึ้นนอนบนเตียง ของว่าที่พี่สะใภ้ อย่างเฝ้าระแวง และตื่นเต้น เพราะไม่อาจคาดเดาเหตุแม้จะคิดแผนมาดีเพียงใดก็ตาม
“นายครับ”
ปีเตอร์ลูกน้องหนุ่มหล่อคนสนิท และเลขาผู้รู้ใจ รีบเปิดประตูให้กับเ้านายหนุ่ม เอ่ยคำเสียงเบา อย่างไม่พึงพอใจ
ในการกระทำของเ้านายของเขาสักเท่าไหร่ แต่จะทำอย่างไรได้ ห้ามปรามแล้ว เ้านายของเขาก็ยังดื้อรั้นไม่ยอมรับฟัง เลขาหนุ่มจึงทำได้เพียงปล่อยวางตามใจเ้านาย
“อื่ม..”