ตอนที่ 1: ฟื้นคืนจากความตาย
เสียงระฆังแห่งวังหลวงดังก้องไปทั่วฟ้าครั้งสุดท้ายเมื่อใบมีดเย็นเฉียบฟาดลงมาบนต้นคอของเหยียนซือหรง
กลิ่นคาวเืคลุ้งไปทั่ว หยดเืหยดสุดท้ายซึมลงสู่พื้นหินเย็นเฉียบ
ท่ามกลางเสียงโห่ร้องของเหล่าขุนนางและประชาชน นางเห็นเพียงสายตาไร้อารมณ์ของเขา—“องค์ชายเฉิง” สามีของนาง…ผู้ไม่แม้แต่จะหันกลับมามองศพภรรยาตนเอง
“ข้าทำเพื่อเ้าแท้ ๆ…” นั่นคือความคิดสุดท้ายก่อนที่สติจะดับวูบ
…
แสงแดดยามเช้าส่องผ่านผ้าม่านสีครามจาง ร่างบางสะดุ้งตื่นขึ้น หอบหายใจหนักราวกับเพิ่งขึ้นจากนรก
“ห้องข้า…?” นางมองรอบตัว—ทุกอย่างยังอยู่ในจวนสกุลเหยียน…ที่ซึ่งนางอาศัยอยู่ก่อนแต่งเข้าไปในวัง!
นางถลาลงจากเตียงคว้ากระจกทองขึ้นมาดู หน้าตานี้ยังเยาว์วัย ไม่มีร่องรอยแห่งความทุกข์ทรมานในวัง ไม่มีาแจากการถูกทรมาน
“ข้ากลับมา…ในอดีต?”
หัวใจเต้นระรัว ภาพความทรงจำในชาติก่อนหลั่งไหลกลับมาไม่หยุด
—วันที่นางถูกหลอกให้แต่งเข้าวัง
—วันที่นางช่วยเขาปราบฏ ด้วยความรักที่เขาไม่เคยเห็นค่า
—วันที่เขายืนมองนางตายอย่างเ็า
“ชาตินี้ ข้าจะไม่เดินทางเดิมอีก”
นางเงยหน้าขึ้น ดวงตาคมแข็งเปล่งประกายราวกับเพลิงแค้น
“ไม่เพียงข้าจะไม่รักเขา…แต่ข้าจะทำให้เขาเจ็บ…เจ็บยิ่งกว่าที่ข้าเคยเจ็บ!”
เสียงฝีเท้าเร่งรีบดังขึ้นจากนอกห้อง
“คุณหนู! องค์ชายเฉิงส่งสารมาให้เ้าค่ะ บอกว่าขอพบตัวด่วนในวันนี้…!”
เหยียนซือหรงหัวเราะเยาะ
“เ้าจะได้พบข้าแน่นอน…แต่ไม่ใช่ข้าที่เ้าคุ้นเคยอีกต่อไปแล้ว”
1K
