เรื่องราวชีวิตของยัยคิดลบ

    ...นี่คือวันแรกที่ฉันได้เข้าเรียนที่โรงเรียนใหม่แห่งนี้​ เนื่องจากฉันเพิ่งย้ายมาได้ไม่นานมากนักและ... 

     ฉันต้องอยู่ตัวคนเดียว​ เนื่องจากฐานะครอบครัวที่ค่อนข้างลำบาก​ แม่ของฉันอยู่ในตัวเมือง

     แม่ฉันจะคอยส่งเงินค่ากินค่าอยู่มาให้ฉันในทุกๆเดือน​ ที่ครอบครัวฉันเป็๲อย่างนี้ก็เพราะว่า...

     (ตื่น)​แสงแดดแยงเข้าตาของฉันพร้อมกับเสียงนาฬิกาปลุกลั่นไปทั่วห้องทำให้ฉันตื่นจากความฝัน...

     สภาพผมยาวยุ่งเหยิง​ไม่เป็๲ระเบียบ

งัวเงียเหมือนกับว่าฉันนอนไม่พอ​ ฉันพยายามกวาดสายตาไปทั่วห้องของฉัน

     (ห้องที่ดูหมองหมนไม่มีชีวิตชีวา)​

ฉันออกแรงแขนเพื่อที่จะหยิบแว่นตาที่วางไว้บนหัวเตียง....

     ฉันจับแว่นอย่างมั่นใจด้วยมือข้างเดียวเพื่อใส่แว่นแต่ในขณะที่แว่นวางอยู่ตรงจมูกของฉัน

     ความชัดเจนของสิ่งที่ฉันมองเห็นก็ชัดเจนขึ้นมาอย่างกับว่ามันเป็๞เวทมนตร์​ของแว่นนี้

     แต่น่าแปลกที่ถึงแม้จะสวมแว่นแล้วก็ตามแต่มันก็ไม่ได้ทำให้ความหมองหมนไร้ชีวิตชีวา​นี้หายไป... 

     เหมือนกับว่ามันเป็๞คำสาบเลยก็ได้ที่โลกใบนี้มันไร้สีสัน​ ​ฉันพยายามหาคำตอบมา๻ั้๫แ๻่สมัยเด็กๆแต่ก็...ไม่พบคำตอบเลย

     คำถามของฉันก็คือ​ ทำไมโลกใบนี้ของฉันมันถึงไร้สีสัน​กันละ? 

​