ชีวิตผมกลายเป็เกมจีบสาวไปซะแล้ว
| 1 |
เกมจีบสาว
ผมชื่อซันเป็เด็กหนุ่มวัยมัธยมปลายธรรมดาคนหนึ่ง หน้าตาก็ธรรมดา นิสัยก็ธรรมดา จะเรียกได้ว่าทุกอย่างของผมมันธรรมดาไปหมดแล้วก็ได้ ผมเป็นักเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายปีที่สี่ ครอบครัวของผมก็มี พ่อ แม่เลี้ยง น้องสาวต่างสายเื 1 คน น้องสาวสายเืเดียวกัน 1 คน และพี่สาวต่างสายเือีก 1 คน
พ่อของผมก็หน้าตาดีมาก แม่ของผมที่เสียไปแล้วก็หน้าตาดีมากไม่ต่างกัน จะบอกว่าทั้งบ้านผมหน้าตาดีกันทุกคนเลยก็ได้ แต่ผมเนี่ยดันกลายเป็หน้าตาธรรมดาที่สุดในบ้านเลย แต่ผมก็ไม่ได้คิดมากอะไรเพราะผมไม่ได้สนใจเื่พวกนี้เท่าไหร่ เพราะสำหรับผมน่ะขอแค่มีเกมจีบสาวให้เล่นก็พอแล้ว
ด้วยความที่ผมเป็ผู้ชายที่ธรรมดาเื่ผู้หญิงเลยไม่ค่อยมีเข้ามาเท่าไหร่ ถ้าไม่มีผู้หญิงในครอบครัวคุยด้วยผมคงแทบไม่ได้คุยกับผู้หญิงเลยด้วยซ้ำ แต่ถึงอย่างนั้นครอบครัวเราทุกคนต่างก็เข้ากันเป็อย่างดีนะ จะมีก็แต่ผมกับพี่สาวคนโตของบ้านที่ดูเหมือนจะไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่ แล้วผมก็ไม่เข้าใจด้วยว่าผมไปทำอะไรให้เธอ เธอถึงดูไม่ชอบขี้หน้าผมขนาดนั้น
ตอนนี้ผมอยู่ที่ห้างแถวบ้านแล้วก็กำลังเดินหาซื้อหูฟังอันใหม่อยู่ เพราะอันเก่ามันเริ่มจะไม่ค่อยดีแล้ว สายตาผมก็มองนั่นมองนี่ไปเรื่อยจนไปหยุดอยู่ที่หญิงสาวคนหนึ่งเธอน่าจะอยู่ในวัยเดียวกับผม หญิงสาวคนนั้นอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวตัวบางที่ทับในลงไปในการเกงยีนที่มีรอยขาดนิดหน่อย และสวมทับด้วยเสื้อไหมพรมสีชมพูอ่อนอีกทีหนึ่ง สายตาผมแทบจะละออกมาจากเธอไม่ได้เลย ทันทีที่ผมหันไปเห็นเธอ
(ถ้าฉันได้เป็คบกับผู้หญิงที่สวยแบบนั้นก็ดีสินะ) ผมพูดในใจกับตัวเอง พลางมองเธอไปจนสุดสายตา แต่ดูจากท่าทางของเธอที่รีบเดินขนาดนั้นเธอคงจะนัดแฟนไว้สินะ คิดแล้วก็อิจฉาแฟนเธอจริง ๆ ต้องทำยังไงถึงจะได้คบกับผู้หญิงที่สวยแบบนี้นะ แต่ช่างมันละกันไปเดินหาหูฟังเราต่อดีกว่า จะได้รีบกลับไปหาน้องฮานะจัง
สรุปกลายเป็ว่าผมไม่ได้ซื้อมาเพียงแค่หูฟัง ผมได้มาทั้งแป้นพิมพ์อันใหม่ เมาส์อันใหม่ ไหนจะหมอนรองคออีกไม่น่าวู่วามเลยเรา เงินแทบจะหมดกระเป๋าทีหลังจะไม่คล้อยตามพนักงานขายง่าย ๆ อีกแล้ว ผมหิ้วถุงใส่ของในมือเปิดประตูรั้วบ้านเข้ามา ก่อนที่จะเดินตรงมาถึงประตูบ้านแล้วเปิดเข้าไป
เหมือนพ่อกับน้าจะไม่อยู่สินะดูจากรองเท้าบางคู่ที่หายไป สงสัยจะไปเที่ยวกันอีกตามเคย ผมเดินเข้าบ้านมาผ่านห้องนั่งเล่นก็ไม่เห็นใครเลย สงสัยต่างคนต่างจะอยู่ให้ห้องกันหมด เพราะนี่ก็วันอาทิตย์ด้วย คงจะใช้เวลาส่วนตัวกันอยู่ในห้องตัวเองหมด
ผมเดินขึ้นบันไดมาถึงชั้นสองของบ้าน ชั้นนี้จะมีแค่ผมกับน้องสาวสายเืเดียวกันที่อายุเท่ากันกับผมเพราะผมเกิดต้นปีและเธอเกิดปลายปี ส่วนชั้นล่างก็เป็ห้องพ่อกับน้าที่นอนด้วยกัน แล้วก็ห้องของพี่สาวคนโตกับน้องสาวคนเล็กของครอบครัว ผมเดินมาถึงหน้าห้องก็เปิดประตูเข้าไป ก่อนจะจัดของที่ซื้อมาใหม่ให้เข้าที่
ฮานะจัง : "ทะ...ที่นายพูดเมื่อกี้หมายความว่ายังไง"
A : ก็ไม่ได้มีอะไรเป็พิเศษหรอก ฉันแค่ไม่อยากให้เธอทำให้มันวุ่นวายแค่นั้น
B : ก็เพราะว่าฉันเป็ห่วงเธอนะสิ เดี๋ยวเธอก็เจ็บตัวเพราะทำมันหล่นใส่หรอก
แน่นอนอยู่แล้วสิ ยังไงมันก็ต้องเลือกข้อ B อยู่แล้ว ผมที่คิดแบบนั้นก็เลยเลือกกดตัวเลือก B ไป
ฮานะจัง : "นี่นายเป็ห่วงฉันหรอ"
ฮานะจังเป็เด็กสาวแสนน่ารักและเป็น้องสาวสายเืเดียวกันของตัวเอกในเื่เกมจีบสาวที่ผมกำลังเล่นอยู่ตอนนี้ เธอเป็ตัวละครตัวสุดท้ายแล้ว ถ้าผมผ่านเนื้อเื่ของเธอไปได้ผมก็จะเก็บฉากคัตซีนของเกมนี้ทั้งหมดซะที และแน่นอนว่าฉากนี้เองก็เป็ฉากจบของตัวละครฮานะจังแล้วด้วย
ยูตะ : "ใช่ฉันเป็ห่วงเธอ เธอเป็น้องสาวเพียงคนเดียวของฉันนะ ฉันก็ต้องเป็ห่วงเธออยู่แล้วสิ"
ยูตะชื่อตัวละครที่ผมเล่นพูดบทของตัวเองออกมา
ฮานะจัง : "เป็ห่วงฉันในฐานะน้องสาวเองสินะ"
A : ไม่ใช่นะ ฉันไม่ได้เป็ห่วงเธอในฐานะน้องสาว แต่ฉันเป็ห่วงเธอในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง
B : ก็ต้องใช่อยู่สิ เธอเป็น้องสาวฉันนะจะให้ห่วงในฐานะไหนได้อีกล่ะ
ถ้าตอบ B ไปตอนนี้ต้องเกมโอเวอร์แน่ ๆ ผมเลยขยับเมาส์ตอบข้อ A ไป
จากนั้นเกมก็ตัดเข้าคัตซีน ฮานะจังใบหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอายก่อนที่เธอจะเดินเข้ามาหายูตะผู้เป็พี่ชายช้า ๆ แล้วพูดขึ้น
ฮานะจัง : "นายพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง"
ยูตะ : "หมายความตามที่ฉันพูดไงล่ะ ฉันชอบเธอ ชอบเธอแบบที่ผู้ชายคนหนึ่งชอบผู้หญิงอีกคน"
ฮานะจัง : "แต่ว่าเราเป็พี่น้องกันนะ"
ยูตะ : "แต่เธอก็รู้สึกเหมือนกับฉันใช่ไหมล่ะ เรามาคบกันเถอะนะฉันห้ามใจตัวเองให้หยุดคิดเื่เธอไม่ได้เลย"
ฮานะจัง : "ถ้านายยืนกรานแบบนั้น ได้สิเรามาคบกันเถอะ เพราะฉันก็รู้สึกแบบเดียวกับนายเหมือนกัน"
ยูตะ : "งั้นวันนี้ก็เป็วันแรกของเราสินะ ถ้าอย่างนั้นฮานะจัง่เรียกฉันว่าพี่ชายหน่อยได้ไหม"
ฮานะจัง : "พะ..พี่ชายจ๋า"
ทันทีที่ฮานะจังพูดจบยูตะก็ดึงร่างบางของฮานะจังเข้ามาจูบอย่างดูดดื่มทันที
"เย้ ในที่สุด ในที่สุดฉันก็เก็บคัตซีนของเกมนี้ครบสักที" ผมพูดออกมาเสียงดังด้วยความดีใจ แต่ทว่าจู่ ๆ ก็มีข้อความบางอย่างปรากฏขึ้นมาที่หน้าจอ
ระบบ : ยินดีด้วยคุณคือคนแรกที่เก็บคัตซีนของเกมนี้ได้ครับทุกฉาก นี่เป็รางวัลสำหรับผู้เล่นคนแรกเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถเก็บฉากคัตซีนได้ครับทุกฉาก คุณ้าจะรับรางวัลหรือไม่
ตกลง / ไม่ตกลง
ผมเลือกกดตกลงไปอย่างไม่คิดอยู่แล้ว ของรางวัลแบบนี้ใครจะตอบไม่ตกลงกันล่ะ จากนั้นก็มีข้อความจากระบบปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง
ระบบ : หากกดรับรางวัลแล้ว เกมจะทำการอัปเดตเวอร์ชันใหม่สำหรับคุณเพียงคนเดียว และคุณจะไม่สามารถลบเวอร์ชันใหม่นี้ออกไปได้ตลอดกาล
ตกลง / ไม่ตกลง
ถึงจะดูแปลก ๆ สักหน่อยแต่ผมก็ตอบตกลงไปอย่างไม่คิดอยู่ดี จากนั้นก็มีข้อความจากระบบปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง
ระบบ : รออัปเดตสักครู่ ประมาณ 8-10 ชั่วโมง
"โหนานขนาดนั้นเลย" ผมพึมพำออกมาพลางหันไปดูนาฬิกานี่ก็ 3 ทุ่มแล้ว พรุ่งนี้วันจันทร์ต้องไปเรียนด้วยสิ นึกว่าจะอัปเดตเสร็จได้เล่นวันนี้เลยซะอีก ต้องเปิดคอมทิ้งไว้สินะถ้าอัปเดตนานขนาดนี้
"งั้นไปนอนดีกว่าเรา" ผมพึมพำกับตัวเอง จากนั้นก็ขยับตัวลงจากเก้าอี้ ก่อนที่จะล้มตัวลงนอนที่เตียงไปเพราะง่วงมากแล้วด้วย และก็เพลียมากด้วยเพราะวันนี้ไปเดินซื้อของที่ห้างมาตั้งหลายชั่วโมงทันทีที่เอนหัวถึงหมอนผมก็หลับลงไปทันที
ติ้งงงงง ติ้งงงงง เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น ผมที่หลับตาอยู่ก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา ก็เห็นสิ่งแปลก ๆ ที่ปรากฏขึ้นมาตรงหน้า เป็ข้อความที่ลอยอยู่กลางอากาศ ผมคิดว่าผมคงฝันแน่น ๆ เลยหลับตาลืมตาอยู่สักพักพลางขยับมือไปจับข้อความที่ลอยอยู่กลางอากาศนั้น
ระบบ : อัปเดตเสร็จสิ้น
ระบบ : กำลังดาวน์โหลดข้อมูลของคุณ
ระบบ : ดาวน์โหลดเสร็จสิ้น
"นี่มันอะไรกันว้ะเนี่ยยยย" ผมลุกขึ้นมานั่งพร้อมกับพูดออกมาเสียงดังด้วยความใ เพราะมีหน้าต่างอะไรหลายอย่างปรากฏขึ้นมาที่หน้าผมเต็มไปหมด
-โปรดติดตามตอนต่อไป | สวัสดีวันฟ้าใสเขียน-
ชีวิตผมกลายเป็เกมจีบสาวไปซะแล้ว
โปรดกดถูกใจหรือคอมเมนต์เพื่อเป็กำลังใจให้ไรต์
และกดติดตามเพื่ออ่านตอนใหม่ได้เร็วก่อนใคร
2K
