หัวหน้าโจรพุ่งเข้าโจมตีลี่ิอย่างดุดัน มันตวัดดาบใหญ่รวดเร็วจนลี่ิต้องใ แรงปะทะที่ได้รับรุนแรงจนกระบี่ในมือแทบจะหลุดกระเด็น ตามข้อมูลที่ได้รับ หัวหน้าโจรคนนี้ควรอยู่ระดับเดียวกับเขา คือ ระดับรวบรวมลมปราณ ขั้น 4 ลี่ิทำได้เพียงตั้งรับอย่างเหนียวแน่น พยายามหลบหลีกไม่ปะทะโดยตรงตามแนวทางวิชาสำนักที่เน้นตั้งรับมากกว่ารุก ในใจเขาหวังเพียงให้ ซูเหม่ย จัดการพวกโจรที่เหลือแล้วเข้ามาช่วยเขาได้ทันเวลา
หัวหน้าโจรแสยะยิ้ม ก่อนจะพลิกดาบจู่โจมต่อเนื่องด้วยความเร็วสูง ลี่ิตื่นตระหนกจนต้องใช้ตัวกระบี่ต้านรับคมดาบตรง ๆ แต่เดิมกระบี่นั้นบางและเน้นความพลิ้วไหว เมื่อต้องรับแรงปะทะจากดาบสองมือที่มีน้ำหนักมากกว่าหลายเท่า ผลลัพธ์จึงเลวร้าย... กระบี่ของลี่ิแตกออกเหลือเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น!
"เ้าไม่ใช่ระดับรวบรวมลมปราณ ขั้น 4! บุรุษย่อมต้องผ่าเผย เ้าอยู่ระดับใดกันแน่!" ลี่ิตะคอกถามด้วยสีหน้าซีดเผือด
"ข้าระดับ ก่อกำเนิด ขั้น 2 เ้าเด็กน้อย! ถือว่าเ้ายังมีอนาคตไกล เรียกข้าว่าพ่อสิ แล้วข้าจะยอมปล่อยเ้าไป" หัวหน้าโจรหัวเราะร่า
คำตอบนั้นทำให้ศิษย์สำนักไท่ซวนขวัญกระเจิง ความต่างของระดับมันต่างเกินไป ซูเหม่ยที่เห็นท่าไม่ดีรีบปาหมุนกระบี่ของตนส่งให้ลี่ิพร้ะโกนเรียกชื่อเขา ก่อนที่เธอจะคว้าเอาเหล็กแหลมจากศพโจรแถวนั้นขึ้นมาใช้แทน ลี่ิพุ่งตัวไปรับกระบี่ใหม่ ถึงเขาจะแปลกใจที่หัวหน้าโจรไม่เข้าโจมตีซ้ำในจังหวะที่เขาเสียหลัก แต่ด้วยระดับที่ต่างกัน ต่อให้มีกระบี่ใหม่สถานการณ์ก็ยังไม่ดีขึ้น
"ยอมแพ้เถอะ ถ้าพวกเ้าทิ้งอาวุธ ข้าจะปล่อยไป อย่าเอาชีวิตมาทิ้งที่นี่เลย" หัวหน้าโจรพูดพลางควงดาบ
"ข้าจะเชื่อใจเ้าได้อย่างไร!" ลี่ิตั้งท่าเตรียมใช้วิชากระบี่คู่
"ต่อให้ข้าโฉดชั่ว แต่ข้าก็ไม่ได้อยากมีเื่กับสำนักไท่ซวน ชีวิตเด็กน้อยอย่างพวกเ้าไม่มีค่าพอให้ข้าเสี่ยงรับศึกใหญ่จากสำนักของเ้าหรอก" หัวหน้าโจรพูดอย่างเปิดเผย ลี่ิเริ่มลังเล เพราะภารกิจนี้ข้อมูลผิดพลาดมหาศาล หากรักษาชีวิตศิษย์น้องไว้ได้ สำนักย่อมไม่เอาความ ทว่า...
"ข้าคิดว่าเสืออย่างพวกข้า จำเป็ต้องพูดคุยกับลูกสุนัขอย่างเ้ารึ! คิดจะปล่อยพวกข้า? ไม่คิดบ้างหรือว่าพวกข้าต่างหากที่ควรเป็ฝ่ายปล่อยพวกเ้าไป!" ซิ่วชุน ะโด่าทอทั้งที่มีาแเต็มตัว ลี่ิถึงกับถลึงตาใส่เ้าคนปากพล่อยในใจ ‘ไอ้สมองโง่ทึบ มีหัวไว้คั่นหูจริง ๆ!’ แต่ไม่ทันที่ลี่ิจะได้ห้าม หัวหน้าโจรก็พุ่งเข้าจู่โจมอีกครั้งด้วยความโกรธ
-----------------------------------------------------------------------------------------
ทางด้าน นาวี เขาต้องเผชิญหน้ากับโจรคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ โจรคนนั้นทิ้งอาวุธทวนในมือหมายจะขยี้เสี่ยวเอ้อด้วยมือเปล่า นาวีได้แต่ยิ้มรับน้ำใจอีกฝ่าย เขาเริ่มะโสลับเท้าเป็จังหวะ ด้วยร่างกายเสี่ยวเอ้อที่ไร้เรี่ยวแรง เขาไม่สามารถใช้มวยไทยที่เน้นการปะทะหนัก ๆ ได้ เขาจึงเปลี่ยนสไตล์มาใช้ความพลิ้วไหวแบบเทควันโดเพื่อรักษาแรง
นาวีพุ่งเข้าหาในระยะเตะ ทำท่าจะเตะเข้าสีข้าง โจรเห็นท่าร่างแปลกตาจึงตั้งรับอย่างระมัดระวัง มันนำแขนมาป้องลำตัวเตรียมสวนกลับ ทว่าเท้าของนาวีก่อนจะถึงเป้าหมายกลับสะบัดเปลี่ยนทิศทางกลางอากาศ เตะเข้าที่ศีรษะของโจรอย่างจังจนมันมึนงง
นาวีใช้เท้าซ้ายเป็หลัก ะโสลับเปลี่ยนมุมกดดันตลอดเวลา เขาแกล้งถีบตรงด้วยขาขวา ก่อนจะหมุนตัวกลับหลังเตะ ด้วยเท้าซ้าย แต่ครั้งนี้อีกฝ่ายไม่หลงกลและรับไว้ได้
เ้าโจรคนนี้คือ รองหัวหน้ากลุ่มโจร ระดับก่อกำเนิด ขั้น 1 มันรับรู้ได้ทันทีว่ากระบวนท่าของเ้าเสี่ยวเอ้อคนนี้แม้จะแปลกประหลาด แต่ลมปราณกลับต่ำเตี้ยเรี่ยดิน รองหัวหน้าโจรเริ่มทิ้งการป้องกัน บุกเข้าจู่โจมด้วยหมัดต่อเนื่อง นาวีเปลี่ยนไปใช้ท่ายืนแบบมวยสากล พยายามใช้การโยกหลบหลีก แต่ทว่าร่างกายของฉางตงที่หิวโหยมาทั้งคืนเริ่มรับภาระไม่ไหว
ในจังหวะที่นาวีพยายามจะโยกหลบหมัดเหวี่ยงขวา ขาของเขากลับสั่นจนก้าวไม่ออก ส่งผลให้เขาเสียจังหวะเปิดช่องโหว่ขนาดใหญ่
"ปึก! ปึก!" หมัดตรงของรองหัวหน้าโจรพุ่งเข้ากระแทกใบหน้าของนาวีอย่างจังถึงสองครั้งซ้อน จนศีรษะของเขาหงายไปด้านหลัง เืกำเดาไหลทะลักออกมาทันที นาวีพยายามจะยกการ์ดขึ้นมาป้องกันแต่แขนที่ไร้เรี่ยวแรงกลับหนักอึ้งเหมือนแท่งเหล็ก รองหัวหน้าโจรเห็นดังนั้นจึงตามซ้ำด้วยหมัดฮุกซ้ายเข้าที่กรามอีกหนึ่งที จนนาวีเซถลาไปพิงต้นไม้ ตาเริ่มพร่าเบลอ
"หมดน้ำยาแล้วรึไงเ้าหนู!" รองหัวหน้าโจรคำรามพลางหัวเราะร่า มันใช้ฝ่ามือแทรกเข้ากลางการ์ดที่สั่นระริกของนาวี ปัดแขนทั้งสองข้างของเขาออกอย่างง่ายดาย ก่อนจะรวบรวมลมปราณไว้ที่ฝ่ามือแล้วฟาดเข้าที่ท้องของนาวีจนร่างกระเด็นไปนอนหายใจรวยรินอยู่กับพื้น
รองหัวหน้าโจรแสยะยิ้ม เดินเข้าไปดึงคอเสื้อนาวีขึ้นมาแล้วใช้นิ้วกระแทกสกัดจุดหมายจะให้เขานิ่งสนิท ทว่าในวินาทีที่มันชะล่าใจ นาวีที่ดูเหมือนจะสลบไปแล้วกลับลืมตาขึ้นมา... ดวงตาของเขายังคงเต็มไปด้วยประกายของนักสู้ที่ไม่ยอมแพ้ เขาได้แต่ยิ้มขื่น ๆ ให้กับตัวเอง ก่อนจะรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายโขกศีรษะเข้าที่ดั้งจมูกของโจรโฉดเต็มเหนี่ยว!
"อั๊ก!" รองหัวหน้าโจรผงะถอยพร้อมเืที่พุ่งกระฉูดออกมาจากจมูกที่หักสะบั้น มันใสุดขีดที่การสกัดจุดไม่ได้ผล (เพราะนาวีไม่มีจุดลมปราณให้สกัดเหมือนคนอื่น) แต่ด้วยความโกรธจัดที่ถูกลอบกัด มันจึงพุ่งเข้าใส่หมายจะสังหารในครั้งเดียว
นาวีเปลี่ยนท่าตั้งรับเป็มวยไทย ใช้จังหวะที่อีกฝ่ายถลันเข้ามาเตะเจาะเข้าที่ข้อพับขา จนรองหัวหน้าโจรเสียหลัก มันฝืนความเ็ปพยายามจะชกหมัดชุดอีกครั้ง แต่นาวีพุ่งเข้าคลุกวงในทำให้มันออกหมัดไม่สะดวก ก่อนจะงัดศอกซ้าย เข้าใต้คางจนหน้ามันหงายขึ้น และในจังหวะที่หัวมันกำลังก้มลงมาตามแรงโน้มถ่วง นาวีก็สับศอกขวาเข้าที่ขมับ อย่างแม่นยำจนรองหัวหน้าโจรตาค้างสลบเหมือดคาที่
สภาพของนาวีตอนนี้ใบหน้าปูดบวมและร่างกายบอบช้ำไปหมด เขาค่อย ๆ เดินถอยหลังไปพิงต้นไม้ใหญ่ด้วยความเหนื่อยล้าจนแทบขาดใจ ก่อนจะเหลือบไปเห็นสิ่งที่อยู่ในพุ่มไม้ที่สั่นไหว... อวิ๋น นั่นเองที่ยืนเบิกตาค้าง เห็นเหตุการณ์ "การต่อสู้ที่ป่าเถื่อนแต่อันตราย" นี้ั้แ่ต้นจนจบ
7K
