"สู่สุคตินะพี่..." นทีเอ่ยเสียงแ่เบา
จากการตายแบบมีศพให้ฝังกลับกลายเป็อณูแสงแล้วลอยหายไปในอากาศนั้น ยิ่งตอกย้ำความจริงให้นทียอมรับต่อการเปลี่ยนแปลงของโลกใบนี้อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง
ทันใดนั้นเองเมื่อร่างของจอร์จสลายหายไปก็ปรากฏกล่องทรงสี่เหลี่ยมขนาดเล็กลอยค้างอยู่ในอากาศ ลักษณะของมันเหมือนกันกับกล่องใบแรกที่นทีได้ไอเท็มเริ่มต้น แตกต่างเพียงแค่กล่องตรงหน้าเป็สีขาวเท่านั้น เขาเอื้อมมือไปกดปุ่มแล้วก็เกิดแสงสว่างวาบขึ้นทันทีจากนั้นมันก็กลืนหายไปในตัวนทีเหมือนกับกล่องสีดำไม่ผิดเพี้ยน
คุณได้รับหนังสือทักษะใช้งาน : ศรน้ำแข็ง LV1 [Beginner]
ศรน้ำแข็ง LV1 [Beginner]
คำอธิบายทักษะ : สามารถร่ายศรน้ำแข็งมาจู่โจมศัตรู การโจมตีด้วยศรน้ำแข็ง
เพิ่มพลังโจมตีเวทย์ +5 ศัตรูที่ถูกศรน้ำแข็งโจมตีความเร็วจะลดลงเพียงเล็กน้อย
ความ้าเลเวล : 1
เงื่อนไข : ถืออาวุธประเภทไม้เท้าหรือคทา
มานาที่ใช้ในการร่าย : 4 หน่วย
เวลาร่าย : 1 วินาที
คูลดาวน์ : 0.5 วินาที
‘หนังสือทักษะแถมยังเป็ทักษะเวทมนตร์! ดรอปจากการกัดจำซอมบี้ตัวแรก?! นี่มันจะดวงดีเกินไปแล้ว!’ นทีไม่สามารถอธิบายเป็คำพูดได้ว่าตอนนี้เขามีความสุขมากขนาดไหน
การที่เขามีค่าความฉลาดถึง 49 หน่วยและมีคทาเวทย์ไว้ในแต่เขากลับไม่มีทักษะให้ใช้งานนั้นเปรียบดั่งการที่เขามีปืนเพชรฆาตแต่ไร้ซึ่งะุสังหาร แต่เหมือนพระเ้าเห็นใจมอบะุนัดแรกให้กับนทีเป็ที่เรียบร้อยแล้ว ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงการที่ได้ไอเท็มชิ้นแรกจากศัตรูตัวแรกที่เขาต่อกรอีกด้วย
คุณสามารถเรียนรู้ หนังสือทักษะใช้งาน : ศรน้ำแข็ง LV1 [Beginner] ได้
้าเรียนรู้เลยหรือไม่ [ใช่/ไม่]
ข้อความโฮโลแกรมแสดงผลมาพร้อมกับเสียงหุ่นยนตร์ที่เขาเริ่มจะคุ้นชิน นทีไม่รีรอรีบกดไปยังปุ่มใช่ในทันที
คุณได้เรียนรู้ทักษะใช้งาน ศรน้ำแข็ง LV1 [Beginner]
ทักษะใช้งาน 1/5
ศรน้ำแข็ง LV1 [Beginner]
หลังจากนทีเรียนรู้ทักษะแล้ว เขาก็ไม่สามารถอดทนรอได้อีก มือคว้าคทาเวทแล้วชี้ไปยังประตูห้องน้ำ
'ศรน้ำแข็ง' นทีเอ่ยชื่อทักษะออกมาในใจแต่ไม่มีสิ่งใดปรากฏขึ้น
‘อย่าบอกนะว่าต้องพูดชื่อทักษะออกมา?!’ นทีย้อนนึกถึงนวนิยายที่เคยอ่าน
การใช้ทักษะโดยการะโชื่อท่านั้น นทีมองว่าเป็จุดอ่อนร้ายแรงต่อจอมเวททั้งหลาย ทำไมพวกเขาต้องะโชื่อท่าเพื่อให้ศัตรูเตรียมพร้อมรับมือได้ทัน มันช่างไร้สาระสิ้นดี
"ศรน้ำแข็ง!" แต่สุดท้ายเขาก็ไม่อาจต่อต้านต่อความอยากรู้อยากลองได้
ทันใดนั้นที่ปลายคทาก็ค่อย ๆ ปรากฏน้ำแข็งรูปทรงปีระมิดแหลมคม มันหลอมรวมกันและมีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ หลังจากผ่านไป 1 วินาที น้ำแข็งที่มีขนาดความยาวประมาณสองไม้บรรทัด ก็พุ่งเสียบเข้ากับประตูด้วยความเร็วสูง
ปัง !
น้ำแข็งทะลุทะลวงเข้าไปเสียบคาอยู่ที่กลางประตู แม้ว่านทีจะรู้สึกกระอักกระอ่วนจากการเอ่ยชื่อทักษะ แต่ผลลัพธ์ตรงหน้าก็ทำให้ปากของนทีอ้ากว้างจากนั้นก็แปลเปลี่ยนไปเป็รอยยิ้มที่ไม่สามารถหุบลงได้ นี่คือการร่ายเวทเหมือนกับจอมเวทในนิยายครั้งแรกในชีวิตของเขา
‘การพูดชื่อทักษะออกมา…มันก็ไม่ได้แย่ซักทีเดียวแฮะ’ นทีเริ่มเข้าใจความรู้สึกของการเอ่ยชื่อทักษะก่อนใช้งานแล้ว และเขาก็ต้องยอมรับเลยว่า มันค่อนข้างเท่ไม่หยอกเลยทีเดียว หลังจากชื่นชมประติมากรรมน้ำแข็งที่ฝังอยู่ตรงประตูจนใจพอใจแล้ว จากนั้นเขาก็เปิดโฮโลแกรมขึ้นมาเช็คสถานะของตัวเองอีกครั้ง
นที รบูลย์กิจวินิตร อายุ 18 ปี
LV1 EXP 100/200 อาชีพ ไม่มี
HP 80/80 MP 21/25
ความแข็งแกร่ง: 6
ความว่องไว : 11
ความฉลาด : 49 [15+34]
พลังิญญา : 5
แรงกาย : 8
ทักษะใช้งาน 1/5
- ศรน้ำแข็ง LV1 [Beginner] 1/10
ทักษะติดตัว 0/5
Master Skill : Reading Master
Passive : จำนวนหน้าหนังสือที่อ่านแล้ว 345,600 หน้า ค่าความฉลาดที่เพิ่มขึ้น 34
อุปกรณ์สวมใส่
- คทาเวทมนตร์ ระดับ F
ช่องเก็บไอเท็ม 2/20
- ขนมปัง 5/99 ชิ้น
- น้ำยาฟื้นฟู MP เล็ก 5/99 ขวด
นทีกวาดสายตาตามองรายละเอียดทั้งหมดที่แสดงบนจอโฮโลแกรมเพื่อหาความเปลี่ยนแปลง
อย่างแรกที่เขาสังเกตเห็นก็คือค่าประสบการณ์ที่ได้จากการกำจัดซอมบี้จอร์จ นทีคาดว่าซอมบี้จอร์จน่าจะเป็เพียงซอมบี้ LV1 และมอบค่าประสบการณ์ให้เขาเพียง 100 เท่านั้น หากเขา้าที่จะเลเวลอัพ เขาต้องกำจัดซอมบี้แบบจอร์จอีกหนึ่งตัว
ถัดมาคือค่ามานาที่หายไป 4 หน่วยเกิดจากการร่ายศรน้ำแข็งที่ปักคาอยู่ที่ประตูห้องน้ำ ในช่องทักษะใช้งานนั้น มีศรน้ำแข็งเพิ่มขึ้นมาและเขาก็ยังสังเกตเห็นอีกว่า มีตัวเลข 1/10 ต่อท้ายอีกด้วย นทีคาดว่ามันบ่งบอกถึงทักษะนั้นสามารถพัฒนาและอัพเลเวลเพิ่มขึ้นได้ เขาคาดว่ามันคงเพิ่มตามความถี่ในการใช้งาน อย่างสุดท้ายคือคทาเวทที่ย้ายออกจากช่องเก็บไอเท็มไปอยู่ในอุปกรณ์สวมใส่แทน
‘ปกติแล้วมานาจะฟื้นกลับมาเต็มเมื่อเวลาผ่านไป แต่มันต้องใช้เวลานานเท่าไรกันล่ะ? หรือมานาของเราจะไม่เพิ่มกลับมาแล้วต้องดื่มน้ำยา MP เพื่อฟื้นฟูกันนะ?’ นทีครุ่นคิดกับระบบมานาของเขา
เขายังไม่แน่ใจและไม่มีข้อมูลว่ามานาของเขานั้นมันจะฟื้นฟูกลับมาเหมือนกับเกมทั่วไปที่เคยเล่นหรือเขาต้องกินน้ำยาเพื่อฟื้นฟู หากเป็อย่างหลังการมีมานาไม่พอใช้งานจะกลายเป็ปัญหาใหญ่ในภายภาคหน้า เขาเหลือบมองไปยังช่องเก็บไอเท็มที่มี ขนมปัง และน้ำยาเพิ่ม MP เล็กอยู่แล้วกดอ่านรายละเอียด
ขนมปังธรรมดา
ประเภท : สำหรับบริโภค
คำอธิบาย : ขนมปังธรรมดาสามารถหาได้ทั่วไป เพิ่มค่ารีเจน HP 10 หน่วยต่อวินาที เป็เวลา 10 วินาที
การใช้งาน : รับประทาน
ระดับความหายาก : ทั่วไป
น้ำยาฟื้นฟู MP เล็ก
ประเภท : สำหรับบริโภค
คำอธิบาย : เครื่องดื่มฟื้นฟูพลังมานา ฟื้นฟูมานาทันที 10 หน่วย
การใช้งาน : สำหรับดื่ม
ระดับความหายาก : ทั่วไป
นทีลองลากขนมปังออกมาถือในมือ เขาพบว่ามันเหมือนขนมปังบาแก็ตที่มีขนาดค่อนข้างยาว ัันุ่มมือ เขาจึงใส่มันกลับไปในช่องเก็บของ จากนั้นจึงลองนำน้ำยาฟื้นฟู MP ออกมา ขวดแก้วขนาดเล็กเท่านมเปรี้ยวมีสีออกฟ้าจาง ๆ ปรากฏขึ้นในมือ เขายกขึ้นลองชิมรสชาติ ััรสเปรี้ยวก็เตะลิ้นทันที
'นี่มันนมเปรี้ยวชัด ๆ แต่อร่อยดีแฮะ' นทีคิดว่ามันค่อนข้างคล้ายกับนมเปรี้ยวที่เคยดื่มเป็ประจำ จากนั้นจึงใส่มันกลับเข้าไปในช่องไอเท็มดังเดิม
ถึงจะดูเหมือนว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนานสำหรับนทีนั้น แต่จริง ๆ แล้วนับั้แ่ที่เขาตื่นมาจนกระทั่งปราบซอมบี้จอร์จแล้วฉลองกับการร่ายเวทมนตร์ครั้งแรกของเขานั้นมันผ่านไปยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเสียด้วยซ้ำ
ทันใดนั้นเองเสียงกรี๊ดแหลมบาดหูดังทะลุมาถึงยังห้องของนที ต้นตอของเสียงดังมาจากใต้อพาร์ทเม้น เขาลุกขึ้นพร้อมกำคทาในมือแน่น แล้วเดินออกมาจากห้องน้ำไปยังหน้าต่าง เขาชะโงกออกไปดูก็พบกับภาพที่ทำให้เขาขนลุกขนชัน
‘นี่มันวันโลกแตกสินะ’ ภาพที่เห็นตรงหน้าเกือบทำนทีช็อก ซอมบี้มากกว่าสิบตัวกำลังวิ่งไล่ลุงยามรักษาความปลอดภัย ลุงยามพยายามวิ่งหน้าตั้งไปยังทางออกสุดฝีเท้า ถึงแม้ภาพที่ซอมบี้กำลังวิ่งไล่ผู้คนอยู่นั้นจะดูเหมือนหลุดมาจากภาพยนตร์แต่มันคือเื่ที่กำลังเกิดขึ้นจริง
แต่เมื่อนทีสังเกตดี ๆ เขาพบว่าซอมบี้เหล่านี้นั้นความเร็วในการวิ่งของพวกมันดูช้ากว่าคนปกติทั่วไปอยู่เล็กน้อย สิ่งถัดมาที่ดึงดูดสายตาของเขาคือ สุนัขหลายตัวกำลังกลุ้มรุมกัดกินเนื้อของหญิงสาวคนหนึ่งที่แทบจะดูไม่ออกว่าเป็หญิงสาว หากเขาไม่เห็นกระโปรงที่หลุดรุ่ยนั่น
‘ถ้าเราไม่หาทางเอาชีวิตรอด เราก็จะมีจุดจบไม่ต่างกับเธอ ต้องรีบหนีออกไปจากทีนี่!’ ความคิดแรกที่แล่นเข้ามาในหัวของนทีคือการหนี ต่อให้เขาตื่นเต้นจากการที่ได้รับพลังอันเหลือเชื่อแค่ไหน เขาก็ไม่คิดว่ามันเพียงพอจะต่อกรกับซอมบี้มากมายขนาดนั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเหล่าหมาจรจัดที่ตอนนี้กลายสภาพเป็หมาซอมบี้ไปเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
นทีเริ่มคิดแผนการในการหลบหนี จากการที่เขาสังเกตจากความเร็วของพวกซอมบี้ที่วิ่งไล่ลุงยามนั้นค่อนข้างเชื่องช้า แต่ปัญหาคือเหล่าฝูงหมาซอมบี้ หากพวกมันสังเกตเห็นเขาล่ะก็ทางเลือกสุดท้ายคือต้องสู้เท่านั้น
'ถ้าจะหนีก็ต้องไปยังร้านสะดวกซื้อ เรา้าอาหาร น้ำและยา พวกมันจำเป็ที่สุดใน่เวลาแบบนี้ ' นทีคิดถึงสารคดีสึนามิ ที่หลังจากมันถล่มเมืองจนราบเป็หน้ากลองแล้ว ปัญหาที่ตามมาคือน้ำและอาหารที่ไม่เพียงพอ หากยิ่งเกิดอาการเจ็บป่วยแล้วด้วยล่ะก็ ยิ่งทำให้โอกาสรอดน้อยลงไปอีก เขาจึงเลือกไปยังร้านสะดวกซื้อที่เขาทำงานพาร์ททามอยู่
ด้วยความเคยชินเส้นทางเป็อย่างดี ทำให้เขามั่นใจว่าสามารถไปถึงได้โดยไม่เป็อาหารซอมบี้ไปซะก่อน เขาเดินไปยังมุมห้องที่มีกาน้ำร้อนวางอยู่ สิ่งที่วางอยู่ข้างกันนั้นคือบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปยี่ห้อดังหนึ่งห่อ เขาทดลองนำบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปห่อใส่เข้าไปในช่องเก็บของแล้วพบวันมันสามารถเก็บได้
‘ฟู่ว เป็ไปตามที่คิด โชคดีที่ช่องเก็บของใส่อย่างอื่นที่ไม่ใช่ไอเท็มได้ ถ้าหากต้องแบกทั้งน้ำและอาหารไปมาจำนวนมากล่ะก็ คงโดนซอมบี้รุมทึ้งก่อนแน่’ นทีถอนหายใจเฮือกด้วยความโล่งอก เมื่อรู้ว่าช่องเก็บไอเท็มของเขานั้นสามารถเก็บอาหารได้ มันเหมือนกับกระเป๋าวิเศษของแมวสีฟ้าตัวนึงอย่างไรอย่างนั้น
หลังจากนั้นนทีก็รีบนำขวดน้ำ 1.5 ลิตรใส่เข้าไปอีก 2 ขวด นทีหยิบกระเป๋าเป้ขึ้นแล้วพลิกด้าน เขาเขย่ารัว ๆ เพื่อที่จะเทหนังสือหรือทุกอย่างที่ไม่จำเป็ออกจากกระเป๋าเป้ เขา้ากระเป๋าเป้ใบนี้ติดตัวไปด้วย ต่อให้มีช่องไอเท็มเก็บของสุดมหัศจรรย์ แต่ถ้าหากมันเต็มแล้วล่ะก็สุดท้ายเขาก็ต้องพึ่งพาเป้อยู่ดี
‘ต้องไปอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบที่สุด ไม่อย่างนั้นอาจะดึงดูดซอมบี้หรือหมาซอมบี้มาได้’ นทีคิดขณะสะพายเป้
เขาเดินไปหยิบกุญแจมอเตอไซค์ที่แขวนอยู่ข้างประตู แล้วค่อย ๆ แง้มประตูออกมามองซ้ายขวา เมื่อเห็นว่าทางสะดวกแล้วเขาก็ย่องหลบตามมุม เขาใช้ฝีเท้าให้เบาที่สุดที่เขาจะทำได้เพื่อไม่ให้เกิดเสียงที่จะดึงดูดความสนใจซอมบี้ข้างนอกเ่าั้
เมื่อลงมาถึงชั้นล่างเขาก็มองเห็นมอเตอร์ไซสีแดงสภาพเก่า ๆ จอดอยู่ มันคือสิ่งเดียวที่พ่อเขาให้มาหลังจากที่ทิ้งเขาไว้ที่อพาร์ทเม้น นทีย่องไปยังมอเตอร์ไซค์แล้วขึ้นคร่อม เขาเสียบกุญแจแล้วสตาร์ทรถในทันที
บรื้น !
ทันใดนั้นเสียงเครื่องยนตร์ที่ดังขึ้นก็ดึงดูดเหล่าซอมบี้ นทีบิดรถออกไปทันทีโดยไม่สนใจซอมบี้เ่าั้ ความเร็วที่นทีเร่งเครื่องนั้นหากในเวลาปกติขับด้วยความเร็วนี้เขาคงโดนใบสั่งไปสามสี่ใบ
เขารีบบิดรถไปตามถนนเส้นเล็ก ๆ ที่มุ่งสู่ร้านสะดวกซื้อ หากเวลาปกติต้องใช้เวลาประมาณห้านาทีในการเดินจากร้านสะดวกซื้อมาถึงอพาร์ทเม้น แต่เมื่อเขาขี่มอเตอร์ไซค์แล้วล่ะก็นทีคิดว่าไม่เกินสองนาทีเขาก็สามารถไปถึงได้ สาเหตุที่เขาไม่เคยใช้มอเตอร์ไซค์นั้นเพราะเขาไม่มีเงินที่จะเติมน้ำมันนั่นเอง
นที้าจะไปให้ถึงร้านสะดวกซื้อให้เร็วที่สุดเพราะความกังวลถึงคนอื่นที่กำลังพบเจอเหตุการณ์เหล่านี้ คงมีคนที่คิดได้เช่นเดียวกัน หากไปถึงช้า อาจจะไม่มีเสบียงหลงเหลืออยู่เลยก็ได้
"ช่วยด้วย! ช่วยฉันด้วย! ใครก็ได้ช่วยที!" เสียงกรีดร้องตามข้างทางดังขึ้นเป็ระยะ ๆ
ระหว่างที่นทีขับรถไปตามถนนนั้นก็ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือมากมาย แต่เขาก็ไม่ได้จอดเพื่อให้ความช่วยเหลือพวกเขาเ่าั้เลย อันที่จริงเขาแทบไม่หันมองไปเลยด้วยซ้ำ เพราะเขารู้ดีว่าหากชีวิตตัวเองยังเอาไม่รอด การเข้าไปเสี่ยงเพื่อช่วยเหลือคนอื่นก็อาจจะทำให้เขามีจุดจบที่ไม่สวยเช่นกัน เป้าหมายของเขามีเพียงอย่างเดียวคือการตรงไปยังร้านสะดวกซื้อเพื่อเก็บเสบียงให้มากที่สุดแล้วถึงค่อยคิดเื่อื่น
แต่ในระหว่างที่กำลังจะขับผ่านร้านหนังสือร้านประจำที่นทีใช้บริการ เขาก็ชะงักเมื่อได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือ
"ช่วยฉันด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วยได้โปรด!" เสียงหวานใสที่คุ้นเคยแต่ผสมไปด้วยอารมณ์อันแตกตื่นดังออกมาจากร้านหนังสือ
นทีจดจำได้ทันทีว่านี่คือเสียงของเจ๊ร้านหนังสือที่เขามักจะแอบเข้าไปอ่านในเวลาว่างนั่นเอง ในระหว่างซอยที่เขาต้องไปยังร้านสะดวกซื้อ ทางผ่านมันก็คือร้านหนังสือร้านนี้ นทีคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตัดสินใจจอดมอเตอร์ไซค์ ถึงแม้เขาจะไม่ได้สนิทสนมกับเ้าของร้านขนาดนั้น
แต่ในทุก ๆ ครั้งที่นทีแอบอ่านหนังสือนั้นเขารู้ดีว่า หากเ้าของร้านไม่ทำเป็มองไม่เห็นเขาสักพักแล้วถึงค่อยไล่เขาออกไป เขาก็คงไม่ได้อ่านหนังสือฟรี ๆ มาเป็เวลานาน เขารู้สึกซาบซึ้งในการกระทำเล็ก ๆ นี้ เขาเรียกคทาเวทออกมาถือไว้แล้ววิ่งเข้าไปในร้าน มุ่งตรงไปยังแหล่งที่มาของเสียง
เมื่อเขาก้าวขาเข้าไปก็พบเจอกับซอมบี้สามตัวที่กำลังใช้มือของพวกมันทุบประตูห้องออฟฟิศอย่างหนักหน่วง
"เอาวะเป็ไงเป็กัน มาเจอกันสักตั้ง!" นทีรวบรวมความกล้าและตัดสินใจที่จะช่วยเหลือเจ๊ร้านหนังสือ เขายกคทาเวทย์ขึ้นมาชี้ไปกลุ่มซอมบี้พวกนั้น
"ศรน้ำแข็ง!!" นทีะโแผดเสียงร่ายท่าทักษะสกิลเดียวที่มีอยู่
น้ำแข็งรูปทรงปีรามิดเริ่มก่อตัวขึ้นมันแผ่ไอเย็นซ่านออกมา ในขณะเดียวกันซอมบี้ก็หันขวับมายังต้นตอของเสียง พวกมันเริ่มออกตัววิ่งมาหานทีที่ยืนห่างกับพวกมันเพียง 10 เมตร เวลา 1 วินาทีผ่านไป ศรน้ำก็พุ่งไปด้วยความเร็วสูง มันปักเข้ากับหัวของซอมบี้ตัวแรกอย่างพอดิบพอดี
ฉึก!!
เสียงของแข็งกระทบกับก้อนเนื้อดังขึ้น ศรน้ำแข็งทะลวงเข้าไปยังหัวซอมบี้ตัวนั้นภายในเสี้ยววิ
ตึง!
เสียงร่างซอมบี้กระทบกับพื้นกระเบื้องดังขึ้น ก่อนที่จะล้มลงไปปรากฏรายละเอียดขึ้นบนหัวของมัน
ซอมบี้ LV 1
HP 0/100
‘มันตายแล้ว?! ด้วยการโจมตีเพียงแค่ครั้งเดียว? เป็ไปได้ยังไง พลังโจมตีเวทย์ของเราไม่น่าจะรุนแรงถึงขั้นนั้น หรือว่าพวกมันจะมีจุดอ่อน!!’ นทีตื่นเต้นเป็อย่างมาก
ก่อนหน้านี้นทีได้คำนวณพลังโจมตีเวทย์ของเขาไว้แล้วว่ามันไม่สามารถที่จะจัดการกับซอมบี้ได้ด้วยการโจมตีเพียงแค่ครั้งเดียว แต่สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าของเขานั้นกลับแสดงผลลัพธ์อีกอย่าง หากสิ่งที่เขาคิดถูกแล้วละก็ จากการที่ปกติเขาจะต้องร่ายศรน้ำแข็งสองครั้งเพื่อล้มซอมบี้ที่มี HP 100 กลายเป็การร่ายเพียงครั้งเดียวก็สามารถสังหารซอมบี้ลงได้ ข้อมูลใหม่ที่ได้รับมานี้เปลี่ยนแปลงวิธีการต่อสู้ของนทีไปอย่างสิ้นเชิง
8K
