ตระกูลนี้ผียังหลอน
ตอน นัดบอดกับคนรวย
แป๊ก! ๆ ๆ นิ้วเล็กๆกำลังพิมพ์ดีดคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊ค
"นัด เจอ กัน
ไหมคะ" เด็กหญิงขมุบขมิบปากขณะพิมพ์แชทกับหนุ่มในทวีต
คุณแม่กำลังรีดผ้าอยู่ข้างๆลูกสาววัยแปดขวบ พี่ชายวัยเก้าขวบกำลังนั่งพับกล่องพิซซ่าเพื่อหารายได้เสริม
"คนนี้รวยนะแม่" สโนว์ไวท์หันมาบอกแม่
"อื่อ พิมพ์ตามแม่สอนนะ" เจนนี่เอ่ยบอกลูกสาวพิมพ์ตามที่ตัวเองพูด
"ดิชั้น ยี่สิบเก้าค่ะ ยังโสดและไม่มีลูก" คุณแม่พูดโดยที่ยังก้มหน้าก้มตารีดผ้า
"ห๊ะ แล้วพวกเราเป็ตัวอะไรล่ะ ถ้าไม่ใช่ลูก" เด็กชายเจมส์บอนถึงกับหน้าเหว๋อ
"ก็จะหลอกเอาตังมันไง ดูโปรไฟล์สิ อ้วนท้วมใส่ทอง ดูแหวนเพชรก็รู้ว่ามันแต่งงานแล้ว มันคงกะจะหลอกฟันแม่"
เจนนี่บอกลูกๆพร้อมทั้งยื่นหน้ามองจอโน๊ตบุ๊คเก่าๆ
"ดิชั้น หยะ ยี่ ยี่สิบเก้า" สโนว์ไวท์ใช้นิ้วชี้ค่อยๆจิ้มพิมพ์ตามแม่สอน ขมุบขมิบปากพูดท่องไปด้วย
"หมายความว่าจะหลอกเอาตังก่อนที่คนรวยจะโดนเค้าหลอกฟันเราเหรอ ว๊าว แม่เราฉลาดชะมัดเลย" เจมส์บอนดีอกดีใจ
"ใช่แล้ว เราต้องฉลาดกว่ามัน" แม่ลูบหัวลูกชาย จากนั้นหันมาหาลูกสาว
ฟุ่บ! หล่อนเอาคางวางตั้งไว้บนบ่าน้อยๆของสโนว์ไวท์แล้วมองจอไปพร้อมกับลูก
"อย่าพิมพ์ผิดนะลูก เดี๋ยวเค้าจะรู้ว่าแม่เรียนมาน้อย"
"ค่ะแม่" สโนว์ไวท์พยักหน้า
รุ่งเช้าวันถัดมา
คุณแม่ยืนส่องกระจกในตู้ หล่อนหันซ้ายทีขวาที เผยเรือนร่างที่สูงขาวเพรียวสง่า
สวมรองเท้าส้นสูงสีขาว ใส่ชุดเดรสสีขาวเรียบหรู ประดับคอด้วยสร้อยเพชรปลอมๆ
ลูกชายคุกเข่าลูบชายเดรสของแม่ให้เรียบ ลูกสาวยืนบนเก้าอี้
พรื่ด! ๆ เธอกำลังเขย่งเท้าทาลิปสติกบนริมฝีปากสีชมพูของแม่
เจมส์บอนล้วงนาฬิกาก็อปเกรดเอใส่ข้อมือคุณแม่แล้วเอ่ยปาก "สวยแล้ว ปลอมแล้วทุกอย่าง แม่ชื่อแอนนานะ"
สโนว์ไวท์ชี้นมแม่ที่มีฟองน้ำยัดเอาไว้จนใหญ่บึ้ม " นมปลอม สร้อยปลอม นาฬิกาปลอม"
"ชื่อก็ปลอม ปลอมทุกอย่าง ปลอมแม้กระทั่งลมหายใจ ไม่มีใครจับแม่ได้แน่ฮริ! ๆ" สโนว์ไวท์เอ่ยต่อ
"ทำไมต้องแอนนาล่ะ" คุณแม่ก้มหน้าถามเด็กๆ
"ก็มันฟังแล้วดูรวยไงฮะ" เจมส์บอน
"เหมือนนางเอกในซีรี่ย์ไง ที่เป็ลูกผู้ดีไง๊" สโนว์ไวท์ย้ำ
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
เอี๊ยด! ๆ ๆ รถแท็กซี่จอดหน้าภัตตาคารอาหารจีน
แก๊ก! ๆ ๆ สาวสวยในชุดขาวสะพรั่งย่างกรายมาที่หน้าประตูกระจกหรูหราสูงใหญ่
"เชิญครับคุณนาย" ยามในชุดสูทดำสองคนเอ่ยพร้อมกัน พวกเค้าเลื่อนประตูเปิดแล้วโค้งคำนับเจนนี่
ร่างบางสูงยาวเดินเข้าร้านอาหารหรู สายตามองหาหนุ่มใหญ่ตัวท้วม
"ทางนี้ครับคุณแอนนา" หนุ่มหน้าตี๋ในชุดสูทสีเทาโบกมือเรียก
แก๊ก! ๆ ๆ คุณแม่ลูกสองย่างเดินมาหาหนุ่มอ้วนที่ดูรวยเอามากๆ ฮิ! หล่อนแสยะยิ้มเมื่อไม่เห็นแหวนที่นิ้วของเค้า คงเพราะแอบถอดไปซ่อนไว้
"เชิญสั่งได้เต็มที่เลยนะครับ" หนุ่มใหญ่เอ่ยแล้วหยิบเมนูยื่นให้คุณแม่
ชั่วครู่อาหารจีนก็มาเสิร์ฟเรียงรายเต็มโต๊ะ
ขณะทานอาหารเค้าแอบมองเต้าใหญ่ๆและขาเรียวขาวของหล่อนอย่างตื่นเต้น ตาลุกวาว น้ำลายสอจนเลอะมุมปาก
เจนนี่ค่อยๆกินอาหารแบบผู้ดีอย่างละชิ้นอย่างละคำ
เออะ! หนุ่มใหญ่กินอย่างมุมมามจนเรอเสียงดัง
"เราไปต่อกันนะครับ" หนุ่มอ้วนเอ่ยชวน "น้องๆเช็คบิล" เค้าไม่รอคำตอบ รีบเรียกเด็กเสิร์ฟมาเก็บเงิน
"เดี๋ยวค่ะ ที่เหลือขอห่อกลับบ้าน" เจนนี่ชี้อาหารที่เหลือเต็มโต๊ะ มีทั้งเป็ดตุ๋นและปลาทอด ไหนจะกุ้งเผาตัวโตๆ
"หืม เอากลับทำไมครับ มันไม่ร้อนแล้วไม่อร่อยนะ" หนุ่มรวยมองคุณแม่อย่างสงสัย
"อ้อ พอดีที่บ้านรับอุปการะหมาแมวจรน่ะค่ะ กินทิ้งกินขว้างก็เสียดายเลยจะเอาไปให้พวกมันน่ะค่ะ" เจนนี่ด้นสด
"โหว คุณแอนนาสวยแล้วยังใจดีอีกนะครับเนี่ย แหม ๆ ๆ ดียิ่งกว่านางฟ้านาง์เสียอีก ผมนี่ปลื้มเลยครับ" หนุ่มอ้วนชมไม่หยุด
หนึ่งชั่วโมงต่อมา หนุ่มอ้วนเดินตามหลังสาวสวยต้อยๆ
"อยากได้อะไรผมซื้อให้หมดเลยนะครับ"
"ไม่เป็ไรค่ะ ชั้นจ่ายเองได้" เจนนี่เอ่ยขณะจับสร้อยแหวนขึ้นมามอง หยิบโน่นนี่ทีแล้ววางแบบไม่ชอบใจ
"ไม่ได้ครับ ผมต้องซื้อให้สิ ถือว่าเป็ของขวัญวันแรกที่คบกันไง" หนุ่มอ้วนรีบรวบรัดมัดมือชก
"ฮริ! ๆ ยังงั้นเหรอคะ ได้ค่ะ" เจนนี่กวาดเอาสร้อยแหวนนาฬิกาที่วางทิ้งเมื่อครู่ใส่ถาด
"เอาหมดนี่เลยค่ะ" เธอกล่าว
แหะ! ๆ ๆ หนุ่มอ้วนถึงกับเหงื่อตก
"รอแปบนะคะคุณผู้หญิง" พนักงานสาวสองคนยิ้มแป้นเพราะขายได้เยอะจัด
พอช้อปปิ้งแล้วหนุ่มอ้วนก็ชวนเจนนี่ไปที่คอนโดหรูของเค้าต่อ
"เอ่อ รอแปบนะคะ ขอเข้าห้องน้ำแปบนึง" คุณแม่ลูกสองเอ่ยแล้วถือถุงสินค้าวิ่งเข้าห้องน้ำหญิง
แคว่ก! ๆ ๆ เธอฉีกชุดเดรส ดึงฟองน้ำที่เต้าทิ้งถังขยะ จากนั้นเปลี่ยนใส่เสื้อกล้ามกางเกงยีนส์
ล้วงกระเป๋าเอาวิกผมสั้นมาสวมบนหัว เอาถุงสินค้าใส่ในถุงหิ้วใหญ่ๆ จากนั้นเดินออกจากห้องน้ำ
"ว๊าว ยัยนี่สวยจัง" หนุ่มอ้วนสูทเทามองตามเจนนี่ที่หอบถุงหิ้วใหญ่ๆกอดไว้ที่อก
วี๊ดวิ๊ววว! หนุ่มอ้วนผิวปากขณะมองตามตูดและขาขาวๆที่อวบแน่นกางเกงยีนส์ขาสั้น
แก๊ก! ๆ ๆ ๆ คุณแม่ลูกสองวิ่งตัวปลิวกลับบ้าน
ตอนเย็น
แอ๊ด! "มาแล้วครับ มาแล้วค่ะ" ลูกชายกับลูกสาวเปิดประตูห้อง ก้าวเข้ามาด้วยชุดนักเรียนประถม
"มานี่มา มากินอาหารจีน" คุณแม่นั่งกลางห้อง ชี้อาหารที่เพิ่งอุ่นร้อนๆ ทั้งหมดวางเรียงรายอยู่กับพื้น
"โหวว๊าว! กุ้งเผา" เจมส์บอนตาโต
"เหยดเข้ มีเป็ดย่างด้วย หนูไม่เคยได้กินแม่นานแค่ไหนแล้วแม่" สโนว์ไวท์คุกเข่าจกเป็ดขึ้นมากัดด้วยสองมือ
งั่ม! ๆ ปากมันแผล็บ
กร่วบ! ๆ เจมส์บอนกัดกุ้งเผากินทั้งเปลือก
"อ้าว มาให้แม่แกะก่อน" เจนนี่ใ รีบแย่งกุ้งในมือลูก
"แกะทำไม กินหมดนี้เลยของมันแพง" ลูกชายแย่งกุ้งกลับมาอม
จ๊วบ! ๆ ๆ เค้าคาบกุ้งดูดเหมือนไอศรีม
ฮร่า! ๆ ๆ แม่กับลูกสาวหัวเราะลั่น
281
