บทที่ 17: หลังเลิกงาน
วันรุ่งขึ้นพายุกระแสราคะและความอยากรู้อยากลองยังคงปั่นประสาทของผมตลอดเวลาทำงาน แสงสว่างเจิดจ้าของย่านสีลมสะท้อนความวุ่นวายของผู้คนและพนักงานออฟฟิศนับพันคน แต่หัวใจของผมกลับรอคอยเวลาพลบค่ำอย่างจดจ่อ ข้อความกระซิบยั่วยวนคำว่า 'รางวัล' ของมีน แฟนสาวผู้บริหารมาดเ็าของนัท เพื่อนสนิทและช่างภาพท่องเที่ยวที่ไว้ใจส่งมอบหน้าที่ผู้ดูแลให้ผม กลับกระตุ้นความกระสันอยากท้าทายจริยธรรมศีลธรรมให้ขยายตัวแน่นตึงในอก
ในใจของผมแอบนึกย้อนถึงวังวนตราบาปแสนหวานที่ผ่านมา... ั้แ่ริน แฟนของภัทรที่ต่างจังหวัดผู้เหงาอ้างว้าง ข้าวหอม แฟนของเอกที่เป็โปรแกรมเมอร์ขี้อายแต่แฝงราคะซ่อนเร้น เจล นักศึกษาแฟนเด็กของพี่วินที่เป็รุ่นพี่นักธุรกิจต่างชาติ และล่าสุดคือกิ๊ฟ แฟนของกานต์ที่ทำงานแท่นขุดเจาะน้ำมันกลางทะเล ทุกคนล้วนมีรอยแตกแยกของจิตใจและความโดดเดี่ยวที่ไม่มีใครดูแล และเป็ผมเสมอที่ก้าวเข้าไปขยับทำหน้าที่ละเมิดศีลธรรมทำลายความเงียบงันเ่าั้ และคืนนี้ 'มีน' แฟนของนัทก็กำลังจะเป็รายต่อไปที่ยอมจำนนต่อสัญชาตญาณราคะ
่พลบค่ำยามเลิกงาน ท้องถนนตามสี่แยกช่องนนทรีกลายสภาพเป็การจราจรที่ติดขัดเป็อัมพาต แสงไฟสีเหลืองส้มและแดงจากท้ายรถสาดสะท้อนกับหยาดละอองฝนบางเบาที่พรมพร่างพราวลงมาทึบตานิ่ง ผมจอดรถรอคอยเธอด้านล่างตึกธนาคารใหญ่เหมือนเดิม ไม่นานนัก ร่างบางสง่าของมีนก็ก้าวเดินพ้นประตูออกมา ท่ามกลางลมฝนเบา ๆ มีนสวมชุดเดรสเสื้อกระโปรงทรงสอบเข้ารูปสีขาวเรียบหรู ที่โชว์ส่วนเว้าโค้งของเอวคอดสะโพกมนเนียนละเอียด แขนกระบอกเสื้อยาว มัดผมเรียบร้อยสวมแว่นตากรอบเงินบางดั่งภาพพจน์ผู้บริหารคนเก่ง
เธอเดินตรงมาขึ้นรถของผมทันทีอย่างคุ้นเคย ปล่อยกลิ่นหอมสะอาดหรูหราฟุ้งกระจายโชยแตะจมูก มีนวางกระเป๋าถือแบรนด์เนมราคาแพงไว้บนตัก ปรับสายเข็มขัดนิรภัยให้เข้าที่ช้าๆ เสียงเม็ดฝนตกกระทบหลังคารถดังเปาะแปะประสานกับเสียงเครื่องปรับอากาศที่เป่าลมเย็นอ่อนๆ ช่วยไล่ความร้อนชื้นจากภายนอกกระจกรถที่เริ่มมีละอองฝ้าบางเบาเกาะจับ
"สวัสดีค่ะพี่อลัน... วันนี้เหนื่อยจังเลยค่ะ... ประชุมบอร์ดสินเชื่อเคร่งเครียดทั้งวันเลย..." มีนระบายสีหน้าระรื่นความโรยราพลางปลดแว่นตากรอกนวดหน้าผากเบาๆ
"เหนื่อยก็พักนะครับมีน วันนี้ผมพาไปแวะดื่มอะไรผ่อนคลายความเครียดก่อนกลับคอนโดดีไหมครับ? ดูท่าทางมีนเหนื่อยล้ามากเลยนะครับ ท้องถนนกรุงเทพฯ ่ฝนตกแบบนี้ก็ติดนรกแตกด้วย ขืนขับตรงกลับคอนโดทันทีมีหวังมีนเครียดตายคาเบาะรถแน่ๆ" ผมลองเอ่ยปากชักชวน มองสบสายตาคมหลังถอดแว่นตาของเธอ
มีนชะงักมองผม ั์ตาสวยคมสั่นระริกแฝงความยินดีระคนหวั่นไหว ก่อนจะพยักหน้าตอบรับแ่เบาเสียงหวาน:
"ดีค่ะ... มีนก็อยากดื่มสักแก้วอยู่พอดีเลยค่ะ ไม่อยากรีบกลับไปนอนเฝ้าห้องเงียบๆ คนเดียว..."
---
ผมพามีนเลี้ยวรถขับตรงไปยังบาร์ลับสไตล์โมเดิร์นคลาสสิกที่ซ่อนตัวอยู่กลางซอยลึกย่านสาทร ภายในบาร์ตกแต่งด้วยโทนสีแดงสลัวรางอบอุ่น แสงไฟรำไรสะท้อนกระทบตู้โชว์ขวดแก้วเหล้าต่างประเทศเงาวับ เพลงแจ๊สจังหวะเนิบช้าคลอแ่เบาจากเครื่องเล่นแผ่นเสียงโบราณช่วยผ่อนคลายประสาท สองพวกเราพากันไปนั่งที่โต๊ะมุมส่วนตัวด้านในที่เงียบสงบและปลอดผู้คน มีเพียงแสงไฟกึ่งมืดกึ่งสว่างส่องกระทบโต๊ะกระจก
พวกเราสั่งค็อกเทลรสนุ่มละมุนละไมสีสันสวยงามมาดื่มร่วมกัน ผมสั่งค็อกเทลรสเข้มข้นอย่าง 'วิสกี้ซาวร์' ที่ตัดรสเปรี้ยวอมหวาน ส่วนมีนเลือกค็อกเทลสีชมพูหวานอย่าง 'คอสโมโพลิแทน' แอลกอฮอล์ฤทธิ์อุ่นซ่านเริ่มทำงานอย่างรวดเร็ว ชโลมแก้มเนียนละเอียดของมีนให้มีสีชมพูฝาดระเรื่อเย้ายวนตา มีนปลดขยับยางรัดผมปล่อยให้เส้นผมสีดำยาวสลวยสยายตกลงมาล้อมกรอบใบหน้าสวยคม แว่นตากรอบเงินบางถูกวางลงบนโต๊ะกระจก เธอเริ่มหมุนแก้วน้ำแข็งเบา ๆ ใช้นิ้วเรียวสวยลากไล้ขอบแก้ว คล้ายกำลังพิจารณาความคิดในใจ
ภาพสาวออฟฟิศมาดนิ่งเรียบร้อยผู้บริหารธนาคารบัดนี้มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงหญิงสาวสะสลวงสวยคมเซ็กซี่ที่ปล่อยอารมณ์ไปตามธรรมชาติ แววตาสวยคู่หยาดเยิ้มปนเปไปด้วยความอ่อนไหวอ้างว้างกวาดมองร่างกายกำยำของผม
"พี่อลันเชื่อไหมคะ... นัทเขาส่งไลน์แชตมาบอกมีนว่า่นี้ต้องออกไปถ่ายภาพวิวราตรีของปารีสกับเหล่านางแบบสาวสวยรุ่นใหม่ที่ฝรั่งเศส... เขาบอกว่างานยุ่งมากจนแทบไม่มีเวลาคุยสายกับมีนเลยค่ะ... สัญญาฉบับใหม่ที่มันเซ็นกับเอเจนซี่ต่างชาตินั้นสำคัญกับอนาคตมันมาก มันฝันอยากเป็ช่างภาพระดับโลก แต่ในความฝันของมัน... กลับไม่มีมีนอยู่ในนั้นเลย... มันยังส่งรูปนางแบบฝรั่งเศสชื่อโคลอี้มาให้มีนดูแล้วชมว่าน้องเขาหุ่นดีมาก มีนต้องไปยิมบ้างนะ... คำพูดเ่าั้มันทำให้มีนรู้สึกเจ็บหนึบในอก มันละเลยหัวใจของมีนไปหมดแล้วค่ะ... นางแบบพวกนั้นอายุสิบแปดสิบเก้า ผิวเต่งตึง สวยเซ็กซี่ ส่วนมีนก็เป็แค่สาวออฟฟิศวัยยี่สิบแปดที่เริ่มร่วงโรยไปตามงานประจำ นัทเขาคงเบื่อมีนแล้วล่ะค่ะ... วันนี้มีนขอดื่มอีกแก้วนะคะพี่อลัน"
น้ำเสียงขื่นขมและสายตาตัดพ้อของเธอแสดงความอ่อนไหวและไม่มั่นใจในสรีระและเสน่ห์ของตนเองที่สะสมกดทับไว้ภายใต้มาดเ็าเรียบร้อย ผมเอื้อมฝ่ามือหนาไปกุมทับสองมือเรียวของเธอที่เกาะกุมแก้วค็อกเทลไว้แน่น บีบกระชับช้าๆ ส่งไออุ่นร้อนแผ่ซ่านลบล้างความหนาวเหน็บในใจ ในหัวสมองมีภาพใบหน้าของนัทแวบเข้ามาคอยเตือนสติในเื่ศีลธรรมและหน้าที่เพื่อนสนิท แต่ทว่าผิวกายอันนุ่มลื่นและกระแสความอ่อนไหวของมีนที่นั่งสบตาพึมพำกระเส่าอยู่ตรงหน้า กลับบดบังทุกกรอบจริยธรรมไปจนสิ้น
---
หลังจากบทสนทนาละลายความอึดอัดเคล้าแอลกอฮอล์และเสียงเพลงแจ๊สนานนับชั่วโมง ผมพยุงร่างบางของมีนก้าวเดินออกจากบาร์ลับ มีนเมาจนเดินเซเล็กน้อยสะโพกสอบสั่นไหวเบาๆ ตลอดทางเดินขึ้นรถ เธอเอนศีรษะซบแผ่นอกแกร่งและกอดแขนของผมไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ััเนินเนื้ออวบอัดที่เสียดสีถูไถกอดรัดท่อนแขนของผมทำให้ผมเสียววาบ ร่างกายส่วนล่างพองขยายโป่งเป้ากางเกงยีนส์หนาจนหนึบตึงขีดสุด ยามที่เธอถอนหายใจยาวและส่งกลิ่นสุราละมุนผสมแป้งกายสาว ยิ่งกระตุ้นให้ผมกระสันใจอย่างรุนแรง
ผมขับรถฝ่าสายลมฝนที่ตกลงมาเป็ระยะจนละอองฝ้าเกาะหน้าต่างบันบันทอนทัศนวิสัยภายนอก มีเพียงแสงไฟหน้ารถและไฟข้างทางที่สลัวส่องทาง พาร่างบางมาส่งถึงลานจอดรถคอนโดของเธอ ผมดับเครื่องยนต์พยุงประคองเธอเดินเข้าลิฟต์ขึ้นสู่ชั้นเพนต์เฮาส์้า ภายในลิฟต์สี่เหลี่ยมแคบๆ ที่เงียบสงัดและมีบานกระจกบานใหญ่สะท้อนเงาของสองพวกเราที่ยืนโอบกอดประคองกันอย่างแนบชิด มีนช้อนสายตาปรือหวานสบสายตาของผมผ่านเงากระจก พลางกระชับอ้อมกอดอุ่นเบียดตัวตนส่วนหน้าขาเข้าหาร่างหนาของผมเสียงฝีเท้าดังสะท้อนเบาๆ ยามลิฟต์เลื่อนขึ้นสูงลิ่วจนดัง ตึ้ง! ประตูเปิดออกสู่โถงทางเดินคอนโดชั้นสูงเงียบสงบเงียบงัน มีเพียงแสงไฟกะพริบตรวจจับความเคลื่อนไหวที่ค่อยๆ สว่างขึ้นเป็ทางยาวตามพื้นพรมสีแดงหรูหรา
มีนหยิบคีย์การ์ดปลดล็อคบานประตูไม้เนื้อหนาสีเข้ม แตุมือของเธอสั่นเครือจากความมึนเมาจนคีย์การ์ดร่วงหล่นลงพื้นพรมสีแดง ผมจึงก้มลงไปหยิบให้แล้วทาบทับััส่งคีย์การ์ดใส่ฝ่ามือนุ่มของเธอ นิ้วมือเราเกี่ยวพันกันเนิ่นนาน สบประคองกันพิงบานประตู แกรก... บานประตูเปิดออกกว้างเผยความมืดสลัวอบอุ่นระอุภายในห้องพักหรู ทว่าเธอกลับหยุดก้าวเท้าไม่ยอมเดินเข้าห้อง หมุนตัวกลับมาเผชิญหน้าประชิดตัวผมในโถงทางเข้าสลัว
สองแขนเรียวสวยของมีนเลื่อนขึ้นมาโอบรอบลำคอของผมแน่น ดึงรั้งใบหน้าของผมให้ก้มต่ำสบตาคมเย้ายวนใจในระยะไม่ถึงคืบ แววตาสวยคมไม่มีเลนส์แว่นปิดกั้นอีกต่อไป หยาดเยิ้มชื่นน้ำรักปนกระแสความกระสันดิบที่พวยพุ่งพัดพาจนละทิ้งจริยธรรมของมิตรภาพอย่างสมบูรณ์แบบ ริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่อชื้นสุราเผยอออกส่งกลิ่นแอลกอฮอล์ผสมกลิ่นกายเนื้อสาวหอมกรุ่นเป่ารดริมฝีปากผม
เธอยิ้มยั่วตาปรือสะกดดวงตากล้าแกร่งแล้วเอ่ยคำขอออดอ้อนเสียงกระเส่าหวานหยดที่ทลายขอบข่ายมิตรภาพสิ้นเชิง:
"พี่อลันคะ... คืนนี้มีนเหงาเหลือเกินค่ะ... แวะเข้าไปช่วยดูแลมีนข้างในห้องหน่อยได้ไหมคะ... มีนไม่อยากกอดความหนาวคนเดียวอีกแล้วค่ะ... ให้มีนได้พึ่งพิงพี่อลันนะคะ... เข้ามาในห้องมีนเถอะค่ะ..."
คำท้าทายแสนสวาทและลมหายใจร้อนระอุที่พ่นรดทำลายสติสัมปชัญญะของผมให้พังพินาศ ผมกุมบีบสะโพกมนรัดรูปในกระโปรงทรงสอบสีขาวของเธอกระชับแนบกาย ตัวตนส่วนล่างแข็งขึงชี้โด่ปัดััเนินเนื้อหน้าขาของเธออย่างชัดเจน ในหัวใจสับสนกังวลศีลธรรมแต่ความอยากรู้อยากลองกลับเอาชนะทุกลิมิตขอบเขต ผมมองกิ๊ฟมองเจลผ่านมา วันนี้ผมกำลังจะเป็ขโมยลักลอบกลืนกินผลไม้ต้องห้ามของนัท และผมก็ยินดีจะทำมันอย่างไร้ศีลธรรมและแสนหวานใต้ชายคาของมันโดยไม่มีทางเปลี่ยนใจแน่นอน! ผมประทับริมฝีปากหนาเข้าจูบไซ้ข้างแก้มเนียนระเรื่อของเธอแ่เบากระตุ้นอารมณ์ รอยยิ้มอุ่นซ่านของมีนในแสงไฟสลัวช่างดึงดูดสายตา ผมยื่นมือผลักบานประตูหนาของห้องพักให้เปิดกว้างขึ้น ดึงร่างของเธอก้าวเดินแทรกเข้าไปในความมืดที่ซ่อนตราบาปแสนหวานของพวกเราสองคนในค่ำคืนนี้โดยไม่ยอมหวนกลับคืนอีกต่อไป
---
(จบตอนที่ 17: หลังเลิกงาน)
4K
