สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 112

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย !!” ซาร่าอุทานออกมาหลังจากพาสตีฟเหาะออกมาจากอุทยานแห่งชาติเยลโล่สโตนได้สำเร็จ

“ดูเหมือนสัตว์กลายพันธ์พวกนี้จะย้ายถิ่นฐานจากด้านในอุทยานออกมาข้างนอกนะ มันคงหนีมังกรพวกนั้นออกมา” สตีฟพูดพลางมองดูสัตว์กลายพันธ์ด้านล่างที่มีจำนวนนับไม่ถ้วน

“มันกำลังมุ่งไปที่เมืองสตีฟ” ซาร่ามองไปที่เมืองซึ่งอยู่ห่างไปไม่ไกลสัตว์กลายพันธ์พวกนี้กำลังมุ่งไปทางนั้น

หวอ !!! เสียงสัญญาณเตือนดังมาจนถึงหูสตีฟและซาร่า

“นั่นเสียงสัญญาณเตือนนี่นาประชาชนคงอพยพกันแล้วเรารีบไปกันเถอะซาร่าเราคงต้องถ่วงเวลาให้ประชาชนหนีได้ทันแล้วล่ะ” สตีฟพูด

“อือ” ซาร่าพยักหน้าก่อนจะรีบเหาะไปทางเมืองทันที

“นี่พวกเราเป็นคนทำให้มันตื่นขึ้นมาหรือเปล่าสตีฟ” ระหว่างที่เหาะอยู่ซาร่าก็พูดออกมา

“ไม่หรอกน่าเรายังไม่ได้ทำอะไรเลยนะมันอาจจะถึงเวลาตื่นของพวกมันแล้วก็ได้ใช่มั้ยล่ะ อีกอย่างพวกเราจะไปรู้ได้ยังไงกันว่ามีตัวอะไรแบบนั้นจำศีลอยู่ใต้ดินและไม่แน่ว่าพวกเราไม่ไปมันก็อาจจะตื่นขึ้นมาเองก็ได้ใครจะรู้” สตีฟพูดเพื่อไม่ให้ซาร่าคิดมาก

“แต่ว่าถ้าเราไม่เข้าไปมันอาจจะไม่ตื่นขึ้นมาก็ได้นะสตีฟดูสิเพราะการตื่นของมันทำให้สัตว์กลายพันธ์พวกนี้หนีออกมานอกอุทยานเลยนะ” ซาร่าพูด

“อย่าคิดมากเลยที่รักตอนนี้พวกเรารีบไปหยุดพวกนี้และหาทางให้ประชาชนอพยพออกไปให้ได้มากที่สุดดีกว่า” สตีฟพูดซาร่าได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าก่อนจะเพิ่มความเร็วขึ้นทันที

อีกด้านหนึ่ง

ถนนเส้นนี้เป็นถนนสายสำคัญที่เป็นเส้นทางใช้เดินทางไปอุทยานแห่งชาติเยลโล่สโตนตอนนี้มีรถถังกว่าห้าสิบคันจอดเรียงกันเป็นแถวสวยงาม ห่างไปไม่ไกลมีฝูงสัตว์กลายพันธ์จำนวนหนึ่งกำลังวิ่งเข้ามาเหมือนกับคลื่นยักษ์ที่ถาโถมเข้าฝั่ง

“บรรจุกระสุน ยิงได้ !!!” เสียงของทหารนายหนึ่งสั่งการเหล่าทหารของเขา

บึ้ม !!! เสียงกระสุนถูกยิงออกไปข้างหน้าก่อนจะระเบิดตรงจุดที่มีสัตว์กลายพันธ์เลเวลร้อยวิ่งเข้ามาเต็มๆโดยไม่ต้องเล็งเพราะไม่ว่าจะยิงไปตรงไหนก็ถูกพวกมันทั้งหมด

“ท่าน ผบ. ครับกระสุนเราใกล้หมดแล้วเกรงว่าคงต้านไว้ได้อีกไม่นาน” เสียงของลูกน้องคนหนึ่งรายงาน

“ยังไงก็ต้องต้านไว้ให้ได้ประชาชนในเมืองยังเหลืออีกมาก แล้วพวกฮีโร่ล่ะทำอะไรกันอยู่” ทหารที่มีตำแหน่งผู้บัญชาการถามลูกน้อง

“กำลังรับมือกับสัตว์กลายพันธ์หลายหมื่นตัวห่างจากพวกเราไปไม่กี่กิโลเมตรครับแต่เกรงว่าจะไม่ไหวเหมือนกันเพราะจำนวนศัตรูมากเกินไป” ทหารนายนั้นรายงาน

พวกทหารยิงต่อสู้กับสัตว์กลายพันธ์อยู่เกือบสิบนาทีระยะห่างค่อยๆถูกร่นเข้ามาเรื่อยๆตอนนั้นเองจู่ๆก็มีไบซันฝูงหนึ่งวิ่งนำหน้าเข้ามา

บึ่ม !! หัวกระสุนรถถังยิงถูกมันเข้าเต็มๆจนฝุ่นกระจายฟุ้งไปหมดแต่เมื่อฝุ่นจางลงเหล่าทหารก็ต้องรู้สึกสิ้นหวังเพราะไบซันพวกนั้นแทบไม่เป็นอะไรเลย

“บ้าน่ากระสุนยิงมันไม่เข้างั้นเหรอพวกเราไม่มีมิสไซส์เสียด้วยสิ !!!” ผู้บัญชาการทหารอุทานออกมาทันใดนั้นเองจู่ๆก็มีเสียงของคนตะโกนมาจากบนท้องฟ้า

หลบไป !!!!!!!!!!!!!!!! เสียงของผู้ชายตะโกนจากบนฟ้าทำให้ผู้บัญชาการทหารเงยหน้ามองโดยอัตโนมัติ

“นั่นมันคนนี่ แถมยังใส่ผ้ากันเปื้อน !!!” ผู้บัญชาการทหารอุทานออกมา

ตู้ม !! ร่างของชายคนนั้นตกลงมาหน้าฝูงไบซันก่อนผู้บัญชาการทหารจะได้ยินเสียงตะโกนของชายคนนั้น

“ย๊ากแหลกไปซะ !!!” เสียงตะโกนของชายคนนั้นดังออกมาจากฝุ่นควันพวกนั้นก่อนจะได้ยินเสียงระเบิดอย่างรุนแรงดังออกมา

ตู้ม !!! แรงลมจากการระเบิดทำให้ผู้บัญชาการทหารต้องยกมือขึ้นบังลมก่อนเขาจะค่อยๆยกมือออก ควันจากแรงระเบิดค่อยๆจางไปก่อนผู้บัญชาการทหารจะอ้าปากค้างกับภาพที่เห็น เพราะภาพที่เขาเห็นนั้นไม่ต่างจากภาพของการทำลายล้างของมิสไซส์หลายร้อยลูก

เหตุการณ์ก่อนหน้านี้

“ซาร่าพวกสัตว์กลายพันธ์มันแยงเป็นสองเส้นทางอ่ะพวกหนึ่งวิ่งไปทางภูเขา อีกพวกหนึ่งมันวิ่งไปตามถนนเอาไงดี” สตีฟถามซาร่า

“เดี๋ยวฉันจะไปทางนั้นเองพวกมันเลเวลร้อยต้นๆ ฉันน่าจะเอาอยู่แถมดูเหมือนตรงนั้นจะมีฮีโร่รับมืออยู่ด้วย” ซาร่าชี้ไปทางภูเขา

“จริงด้วยทางนั้นเริ่มปะทะกันแล้วสินะใช้สกิลกันตูมตามเลย ส่วนทางนั้นมันรถถังหรือเปล่า” สตีฟมองไปทางถนน

“ใช่แล้วล่ะนั่นรถถังพวกทหารคงตัดสินใจรับมือที่นั่นเพราะรถถังของพวกเขาวิ่งขึ้นภูเขาไม่ได้สัตว์กลายพันธ์ที่มุ่งไปทางถนนเลเวลร้อยสามสิบกว่าแทบทั้งนั้น คงต้องให้นายจัดการแล้วล่ะ” ซาร่าพูดก่อนจะเหาะไปทางถนนเพื่อไปส่งสตีฟลงก่อนและเธอค่อยเหาะไปทางภูเขาที่ไม่ใช่เส้นทางสัญจรหลักอีกที

และเมื่อซาร่าพาสตีฟมาถึงจุดที่เหล่าทหารกำลังปะทะกับสัตว์กลายพันธ์อยู่เขาก็บอกให้ซาร่าปล่อยเขาลงทันที

“หลบไป !!!!!!” สตีฟตะโกนเสียงดังมาจากบนท้องฟ้าก่อนร่างของเขาจะตกลงตรงหน้าฝูงสัตว์กลายพันธ์ทันที

ตู้ม !! เท้าของสตีฟสัมผัสกับพื้นเขาเงยหน้าฝูงสัตว์กลายพันธ์พวกนี้ก่อนจะตะโกนออกมาและปล่อยหมัดออกไปทันที

“ย๊ากแหลกไปซะ !!! ตู้ม !!!” สตีฟต่อยไปข้างหน้าเต็มแรงความรุนแรงจากหมัดของสตีฟทำให้ฝูงสัตว์กลายพันธ์ที่วิ่งเข้ามาแหลกกลายเป็นเนื้อบดทันที พื้นถนนกว่าหลายร้อยเมตรพังเละเพราะแรงหมัดของสตีฟ

“โหนี่หมัดตรูหนักขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย” สตีฟมองดูหมัดตัวเองเขาก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าเขาเองจะทำได้ถึงขนาดนี้

“ซาร่าไปแล้วสินะอย่าประมาทล่ะที่รัก” สตีฟเงยหน้ามองบนฟ้าก่อนจะเห็นร่างซาร่าที่กำลังเหาะไปจุดที่เหล่าฮีโร่กำลังปะทะกับฝูงสัตว์กลายพันธ์อยู่อีกจุด

สตีฟเหลือบมองไปด้านหลังก่อนจะเห็นเหล่าทหารที่อยู่ในรถถังโผล่หัวออกมาและมองมาทางเขาพลางอ้าปากค้าง

“พวกคุณกลับเมืองไปอพยพคนซะทางนี้ผมจัดการเอง” สตีฟตะโกนบอกทหารพวกนั้นแต่ไม่มีใครขยับหรือตอบรับอะไรทั้งนั้น

“เร็วๆเข้าสิอยู่ตรงนี้ก็เกะกะผม เดี๋ยวจะโดนลูกหลงเปล่าๆ” สตีฟตะโกนบอกอีกครั้งก่อนจะมีทหารนายหนึ่งพยักหน้าและตอบเราออกมาอย่างงงๆ

“คะ คะ ครับ” ทหารนายนั้นตอบรับก่อนจะรีบสั่งลูกน้อง

ทางด้านเหล่าทหาร

“พวกคุณกลับเมืองไปอพยพคนซะทางนี้ผมจัดการเอง” ชายคนที่กระโดดลงมานั้นหันมาสั่งพวกเขาผู้บัญชาการทหารที่ได้ยินก็ได้สติจากอาการตะลึงก่อนจะตรวจสอบสถานะของชายคนนี้ทันที

หน้าต่างชื่อ : สตีฟ แมคดูวัลล์ Level : 225อาชีพ : ฮีโร่อายุ : 29 ฉายา : สุดยอดพ่อบ้านRank : SSS

“ ละ ละ เลเวลสองร้อยยี่สิบห้า บ้าน่ามีฮีโร่ที่เลเวลสูงขนาดนี้อยู่ในประเทศเราด้วยงั้นเหรอ ไม่ใช่ว่าคนที่เลเวลสูงที่สุดคือหนึ่งในสิบผู้ก่อตั้งลำดับที่หนึ่งหรอกเหรอ” ผู้บัญชาการทหารอุทานออกมาเบาๆก่อนชายคนนั้นจะตะโกนบอกเขาอีกรอบ

เร็วๆเข้าสิอยู่ตรงนี้ก็เกะกะผม เดี๋ยวจะโดนลูกหลงเปล่าๆ” ชายคนนั้นตะโกนย้ำอีกที

จริงสิพวกเราอยู่ไปก็เป็นภาระเพราะกระสุนยิงพวกที่ถึกๆอย่างไบซันไม่เข้า สู้พวกเรากลับเข้าเมืองไปช่วยอพยพจะดีกว่า ผู้บัญชาการทหารคิดในใจก่อนจะตอบสตีฟกลับไป

“คะ คะ ครับ” ผู้บัญชาการทหารตะโกนบอกสตีฟก่อนจะรีบสั่งการลูกน้องให้หันหัวรถถังกลับและขับกลับเข้าเมืองเพื่อไปช่วยอพยพประชาชน

ทางด้านสตีฟ

“เอาล่ะทหารพวกนั้นถอยไปแล้วเท่านี้เราก็ไม่มีตัวหารซากสัตว์กลายพันธ์พวกนี้แล้ว หึหึ !!” สตีฟหัวเราะออกมาก่อนจะฉีกยิ้มแววตาของเขาแทบจะกลายเป็นรูปเงิน

ฟุ่บ !! ผัวะ !! โฮ่ก !! มอ !! สตีฟมองไปยังพวกสัตว์กลายพันธ์ทั้งหลายก่อนจะพุ่งเข้าไปจัดการมันอย่างรวดเร็วโดยออมแรงไว้ให้มากที่สุดเพราะถ้าใช้แรงมากเกินไปมีหวังไม่มีซากให้เก็บเอาไปขายพอดี

สำหรับสตีฟแล้วจะล้างโคตรพวกสัตว์กลายพันธ์เลเวลร้อยพวกนี้ทำได้สบายมากนี่ถ้าเขาไม่กลัวว่าฮีโร่คนอื่นๆจะไม่มีที่เก็บเลเวลล่ะก็เขากวาดมันเหี้ยนไปแล้ว

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

“โอ๊ยมากันไม่หยุดไม่หย่อนซักทีโว๊ยไม่ให้เวลาตรูชำแหละพวกมันหน่อยรึไงฟระ” สตีฟอดบ่นออกมาไม่ได้เขามองไปด้านหลังมีซากสัตว์กลายพันธ์หลายพันตัวกองอยู่บนพื้นถนนยาวเป็นกิโลส่วนกระเป๋ามิติของเขานั้นเต็มไปตั้งแต่สิบนาทีแรกแล้วตอนนั้นเองสตีฟก็ได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆมุ่งหน้ามาทางเขา

ตึง !! ตึง !! ตึง !! เสียงของฝีเท้าหนักๆของสัตว์กลายพันธ์ตัวหนึ่งกำลังมุ่งเข้ามาการมาถึงของมันนั้นทำให้การต่อสู้ของสตีฟและสัตว์กลายพันธ์หยุดชะงักไป

หน้าต่างจรเข้เพลิง Level : 238เป็นจรเข้ที่เกิดในภูเขาไฟที่ยังไม่ดับกินลาวาเป็นอาหารเกล็ดของมันมีความแข็งเป็นพิเศษ

“ว้าวไม่ธรรมดาเลยไหนซาร่าบอกว่ามีแต่พวกเลเวลหนึ่งร้อยต้นๆไงล่ะตัวนั้นท่าจะได้หลายตังนะเนี่ยเกล็ดสวยชะมัด ถลกไปขายบริษัทผลิตกระเป๋าท่าจะได้ราคา” สตีฟมองจรเข้ตัวนั้นด้วยสายตาแวววับตัวของมันใหญ่พอๆกับรถบัสนักเรียน

ตึง !! ตึง !! ตึง !! มันเดินมุ่งหน้าเข้ามาหาสตีฟเหล่าสัตว์กลายพันธ์เลเวลน้อยทั้งหลายต่างหลีกทางให้มัน

ซี่ !! เสียงพื้นถนนที่เป็นยางมะตอยเริ่มละลาย

“โหผิวของมันคงความร้อนสูงมากเสื้อผ้าตรูจะไหม้มั้ยล่ะเนี่ย” สตีฟไม่อยากเข้าไปใกล้มันสักเท่าไหร่ไม่รอช้าเขาหยิบเศษหินที่พื้นมาเตรียมไว้ทันทีก่อนจะยิงเปิดมันก่อนเลย

“แมทเทอร์บีม !!” สตีฟยิงหินออกไปด้วยแรงดีดของนิ้วมือเขา

ตู้ม !! ตู้ม !! ตู้ม !! สตีฟยิงหินออกไปสามนัดแน่นอนมันเข้าเป้าทุกนัดแต่ดูเหมือนมันจะทำให้เจ้าจรเข้นี่บาดเจ็บไม่ได้

โฮ่ก !! เจ้าจรเข้เพลิงร้องออกมาหลังจากโดนสตีฟโจมตีมันพุ่งใส่สตีฟทันที

ตึง !! ตึง !! ตึง !! ตึง !! เสียงมันวิ่งมาหวังพุ่งเข้ามาโจมตีสตีฟให้ตายในทีเดียว

“เกล็ดมันแข็งมากเลยเลเวลแค่สองร้อยแต่กันการโจมตีของตรูได้ไม่ธรรมดา” สตีฟพูดกับตัวเองก่อนจะทิ้งหินลงพื้นให้หมดเพราะหินคงจัดการมันไม่ได้คงได้แต่ต้องอัดมันให้ตายด้วยหมัดหรือเท้าของเขาสถานเดียว

“ย๊าก !!” สตีฟร้องออกมาก่อนจะกระโดดเข้าใส่มันหวังต่อยมันให้เต็มๆที่ตรงจมูกของมันเพราะสตีฟพอจะจำได้ว่าจุดอ่อนของมันอยู่ที่บริเวณจมูก

ในจังหวะที่หมัดของสตีฟจะต่อยโดนจมูกมันนั้นเองจู่ๆก็มีอะไรบางอย่างฟาดเข้ามาที่ด้านข้าง

ผัวะ !! ฟิ้ว !! ตู้ม !! ร่างของสตีฟถูกฟาดด้วยหางของมันก่อนร่างของเขาจะปลิวไปกระแทกกับพื้นห่างไปเกือบยี่สิบเมตร

“อูยตรูโดนอะไรฟระ” สตีฟลุกขึ้นมาก่อนจะมองไปที่เจ้าจรเข้เพลิงนั่น

ควับ !! ควับ !! สตีฟเห็นหางมันสะบัดเหมือนกับแสสตีฟแปลกใจนิดหน่อยที่มันฟาดหางได้แรงขนาดนี้ถึงเขาจะไม่บาดเจ็บก็เถอะ

“นี่คือแม้ไม้มวยไทยที่เขาเรียกว่าจรเข้ฟาดหางสินะ” สตีฟพูดออกมาพลางพยักหน้าอย่างเข้าใจ

(ไรท์ : มันใช่เหรอสตีฟ)

(สตีฟ : ใช่ดิ ก็นั่นไงจรเข้ แล้วนั่นมันก็ฟาดหางใส่ตรูหรือก็คือจรเข้ฟาดหางแม่ไม้มวยไทยชัดๆ หรือเอ็งจะเถียง)

(ไรท์ : -_- ทำไมตรูเถียงไม่ออกฟระ)

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 112 ถ่วงเวลา

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 112 ถ่วงเวลา

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้