ภรรยาตัวน้อยของท่านประธาน ผู้แต่ง/fortune _28

    Chapter 3 ไม่ได้อยากรู้จริงๆ



    มีอีบุ๊คด้วยยยยย

    179บาทค่ะ อิอิ

    sds​




    เฮียผา....



    ตอนนี้เหมือนว่าจะแข่งขันกันเสร็จแล้วทุกคนพร้อมใจกันมากอยู่ในห้องประชุม พวกเขากำลังคัดสรรค์ผลงานที่โดดเด่นเพียง3ชิ้นเท่านั้นที่จะได้ฝึกงานที่นี่ และมีเพียงแค่ผลงานชิ้นเดียวเท่านั้นจะได้เข้าทำงานที่ KS Jewelry Group ของผม



    "เชิญเฮียผาที่ห้องประชุมครับ กรรมการพร้อมแล้ว"

    ผมลุกขึ้นสวมชุดสูทเดินออกมาจากห้องประชุม เมื่อตอนมาผมไม่ใส่สูทมาแต่เจอผู้คนมากๆ ก็ต้องใส่เพื่อความน่าเกรงขามนิดหนึ่ง



    "อืม ไปเถอะ"

    ผมเดินออกไปจากห้องทำงานเดินเลี้ยวไปอีกฝั่งทางห้องประชุม มาถึงก็มีคณะกรรมการที่คัดเลือกอยู่สามคน ก็เป็๲พนักงานบริษัทผมนั้นแหละ แต่อยู่แผนกออกแบบเครื่องประดับโดยตรง ผมเดินมาถึงก็สะดุดตาเข้ากับแบบสร้อยเส้นหนึ่ง



    'สวย!!! สวยมาก!! '



    พอเห็บแบบสร้อยเส้นนี้แล้วนึกไปถึงแหวนของเด็กน้อยที่เจอในลิฟท์เมื่อตอนเช้าเลย มันน่าจะเข้ากันได้ดี



    "พวกเราคัดเลือกมาได้สิบแบบค่ะเฮียผา ตอนนี้กำลังลังเลกันอยู่ น่าจะเป็๞เฮียผาคนเดียวที่จะสามารถตัดสินใจได้ดีที่สุด"

    ผมหยิบแบบสร้อยเส้นนั้นขึ้นมาแล้วกลับหลังดู ขอดูชื่อคนออกแบบหน่อยเถอะมันดึงดูดใจเหลือเกิน



    'ชรันดา ธาราภิรมย์'



    ผมมองชื่อที่ติดอยู่ข้างหลังรูปก่อนจะยิ้มออกมาทันที ใช่เด็กน้อยคนนั้นจริงๆ ด้วย ฝีมือไม่ธรรมดาจริงๆ คนนี้ ผมยื่นมือไปหยิบสร้อยเส้นอื่นมาดูอีกหลายแบบ ผมว่าของเด็กน้อยคนนั้นสวยสุดละ แต่พอหันไปมองแบบที่มาเป็๲แบบของวันนี้มันดูไม่ค่อยจะเข้ากันเท่าไหร่



    "แบบนี้สวยมากดีไซน์เก๋ดี"



    "พวกเราก็เห็นตรงกันค่ะ แต่สร้อยไม่เข้ากับนางแบบเท่าไหร่"

    ช่างออกแบบของผมเอ่ยขึ้น คือมันก็จริงไม่ใช่ว่ามันไม่เข้าแต่ชุดนี้สร้อยมันต้องใหญ่นิดหนึ่ง เส้นที่เด็กน้อยคนนั้นออกแบบมามันเล็กไปแต่มันสวยแค่นั้นแหละ



    "เอาเป็๲ว่าผมชอบแบบสร้อยชิ้นนี้ ให้ผ่านเข้ารอบสามคนพวกคุณคัดกันเลย ส่วนของคนนี้ ผมให้เข้ารอบพิเศษแถมตำแหน่งในบริษัทให้ตอนฝึกงานเสร็จพร้อมทำงานได้ทันที ผมอยากได้คนหัวคิดแนวนี้อยู่แล้ว เอาเป็๲ว่าอีกสามคนพวกคุณคัดเลือกเอง"



    "เท่ากับว่าจะมีคนผ่านเข้ามาฝึกงานเพิ่มเป็๞สี่คนใช่มั้ยคะเฮียผา"

    ผมพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มาถ่ายรูปแบบสร้อยของเด็กน้อยคนนั้น



    "ตามนั้นแหละ ผมไปละ"

    ผมวางแบบสร้อยไว้ที่โต๊ะก่อนจะหันหลังแล้วเดินอมยิ้มออกไป เก่งขนาดนี้ใครจะปล่อยให้หลุดออกไปละจริงมั้ย? ????



    "เฮียผาครับ ทำไมดูสนใจแบบสร้อยเส้นนั้นเป็๞พิเศษเลย"

    จาร์เอ่ยถามผมหลังจากที่เราออกมาที่ห้องประชุมแล้ว



    "ไม่มีอะไรหนิ ก็แค่สวยเท่านั้นเอง อย่ามาจับผิดเดี๋ยวจะโดนกระทืบ"

    ผมเอ่ยออกไปก่อนจะเดินลงไปชั้นล่าง ว่าจะออกไปหาอะไรทานสักหน่อยนี่มันก็เที่ยงแล้วนี่นา ผมเดินลงมาถึงชั้นล่างกำลังจะเดินออกจากประตูก็เจอเด็กน้อยคนนั้น ผึ้งน้อยยืนคุยกับพนักงานบริษัทของผมด้วยท่าทีสนิทสนม ผมชะงักไปก่อนจะยืนมองอยู่หลังประตู



    "ทำไมดูสนิทสนมกับขนาดนั้น? เด็กคนนั้นมีแฟนแล้วเหรอเนี้ย?? "

    รู้สึกใจเสียนิดหน่อยเมื่อรู้ว่าเธอมีแฟนแล้ว ทำไมผมถึงรู้สึกแบบนั้นกันนะ จาร์เดินมายืนข้างๆ ผมก่อนจะหันมามองหน้าผมสลับกับผึ้งน้อย



    "เฮียผามองน้องคนนั้นอยู่นานแล้วนะครับ สนใจเหรอ??? "

    ผมกระแอมเล็กน้อยก่อนจะรีบปฎิเสธ



    "ปะ.. เปล่านี่ ก็แค่สงสัยว่าสองคนนั้นเป็๞แฟนกันรึเปล่าแค่นั้นแหละ"

    ผมเอ่ยออกไปใครๆ ก็คงดูออกว่าผมกำลังแถ จาร์มองหน้าผมยิ้มๆ ก่อนจะเอ่ยออกมา



    "ผมว่าเฮียผาดูหน้าเสียนะครับ หรือว่าผิดหวังที่รู้ว่าคนที่เราสนใจเขามีแฟนแล้ว? "

    ผมยกมือไปตบหัวไอ้จาร์หนึ่งที แม่งปากมากชิบหาย นี่ลูกน้องหรือหัวหน้าวะ!!!



    "มึงมันจะรู้มากไปละไอ้จาร์"

    ผมเอ่ยออกไปมันยักไหล่ก่อนจะผลักประตูออกไป ผมรีบร้องห้ามมันไว้แต่ไม่ทันมันออกไปก่อนแล้ว



    "Shit!!! ไอ้จาร์!!! "

    ผมสบถออกมาอย่างหัวเสียแต่ไม่กล้าเดินออกไป ยังไม่อยากแสดงตัวให้ผึ้งน้อยเห็นตอนนี้ไง



    "อ่าว นนท์ มาทำไรตรงนี้ แฟนเหรอ?? น่ารักดีนะเนี้ยกินเด็กซะด้วย ชื่ออะไรเรา ????"

    ไอ้จาร์เดินตรงไปหาสองคนนั้นแล้วก็เปิดประเด็นแบบตรงๆ ทันที ไอ้เหี้ยจาร์ ไอ้เวรเอ้ย!!! มึงนี่มัน.....



    "มะ... ไม่ใช่ค่ะ นี่น้องค่ะแหะๆ คือพี่เขาเป็๞พี่ชายข้างบ้านนะคะเราสองคนรู้จักกัน อ่อ หนูชื่อผึ้งน้อยค่ะ????"

    ผมได้ยินประโยคนั้นจากปากของผึ้งน้อยก็ยิ้มออกมาทันที แสดงว่าไม่ได้เป็๲แฟนกันสินะ หึ!!



    "อ่อออออออ แล้วมีแฟนยังครับผึ้งน้อยสุดสวย"



    "ยังหรอกค่ะ หนูโสด แหะๆ "

    ผมมองผึ้งน้อยที่ยืนคุยกับไอ้จาร์แล้วก็ไอ้นนท์แล้วยิ้มออกมา ยิ้มแบบยิ้มไม่หยุดอ่ะ แม่งกูเป็๞อะไรไปวะ!!! ????



    "ไปบอกพี่จาร์เขาแบบนั้นเดี๋ยวก็โลกรู้หรอก อยากโดนหนุ่มๆ แถวนี้จีบไง"



    "ไม่มีใครมาจีบหนูหรอกน่า "



    "นั้นสินะ เอาเป็๲ว่าพี่จะไม่บอกใครนะว่าน้องโสด น่ารักแบบนี้ถ้าไม่รีบจีบเดี๋ยวมีคนคาบไปกินจะแย่เอา เนาะๆ "

    ไม่พูดเปล่าแถมยังหันมามองผมที่ยืนหลบมุมอยู่ตรงประตูอีก ไอ้เหี้ยจาเอ้ย!! มึงจะหันมาทำไมเดี๋ยวเขาก็เห็นกูหรอก ????



    "พูดเหมือนสนใจน้องผมอ่ะพี่จาร์"



    "เปล๊าาาาาา พี่ไม่ได้จะจีบ คนอื่นต่างหาก ????"



    'ไอ้เหี้ยจาร์!!!!! ????'









    ~~~~~~~~```~~~~~~~~



    พี่จาร์คือแสบมาก 55555

    เฮียผาเร็วๆ เดี๋ยวโดนคาบไปแดก 5555