“ฉู่ลี่เ้าลองตรวจชีพจรของเ้าตอนนี้เลยได้หรือไม่ วันนี้ทำเื่เร่งด่วนนี้ให้ครบก่อน ข้าจะพาซินอี๋ไปหัดใช้อาวุธล่าสัตว์แต่ละชนิดกับสอนนางฝึกวรยุทธป้องกันตัวให้มากหน่อย่ที่เ้าตรวจร่างกายนะ แม้ข้าจะมีตำราวิชายุทธมากมายไว้ให้นางศึกษา แต่นางอาจจะไม่เข้าใจเท่าข้าสอนเอง หากเ้าตรวจชีพจรร่างกายตนเองเสร็จแล้วมาบอกข้าด้วยนะว่าอาการเป็เช่นไร รักษาอย่างไรได้บ้าง ้าสมุนไพรใดข้าจะไปหามาให้ แล้วเ้าค่อยมาตรวจร่างกายข้าบ้าง”
ฉู่ลี่มองสามีอย่างมีความในใจหลายอย่างอยากพูดกับเขา แต่ทำได้เพียงเก็บงำเอาไว้ก่อน นางคงต้องทำตามที่เขา้าให้แล้วเสร็จ ไม่เช่นนั้นแล้วเขาคงไม่ยินยอมให้นางตรวจชีพจรของเขาเป็แน่
“เ้าค่ะท่านพี่ ข้าจะรีบทำตามที่ท่าน้า ท่านพาซินอี๋น้อยไปฝึกยุทธเถิดเ้าค่ะ”
ซินกวงเห็นว่าฉู่ลี่รับปากเขาแล้วเขาจึงวางใจพาซินอี๋น้อยไปฝึกฝนที่ลานหน้าเรือนเื่การล่าสัตว์ เขาเริ่มสอนนางใช้อาวุธทุกอย่างที่มีในกระเป๋ามิติ ทั้งยังสอนเื่การทำกับดักล่าสัตว์ด้วย วันนี้ทั้งวันเขาขลุกอยู่แต่กับบุตรสาวจนค่ำ อาหารที่ฉู่ลี่ทำไว้แต่เช้านั้นมากจนกินได้ทั้งวัน หิวเมื่อใดก็ไปหยิบมากินได้ เขาเองแอบมองดูภรรยาจับคลำดูชีพจรตนเองไปมาด้วยสีหน้าจริงจังและใหลายคราเหมือนพบเจอสิ่งใดผิดปกติ ก่อนจะจดสิ่งนั้นสิ่งนี้ลงในกระดาษ ในใจคิดว่านางคงพอรู้แล้วว่าร่างกายของนางไม่เหมือนเดิม เขาต้องจากไปอยู่อีกโลกหนึ่ง แม้เขาจะเป็คนของที่นั่นแต่การตายจากโลกนี้ไปคงทรมานน่าดู ทั้งต้องลาจากภรรยาและบุตรสาวอีก
เมื่อส่งซินอี๋ที่อ่อนเพลียจากการฝึกยุทธทั้งวันเข้านอนที่ห้องนอนของนางแล้ว ฉู่ลี่ที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จจึงเดินมานั่งเก้าอี้ไม้ใกล้ๆ สามีของนาง เขากำลังอ่านเขียนบางอย่างที่โต๊ะหนังสือในห้องนอนอย่างตั้งใจแม้สีหน้าจะดูอ่อนล้ามากแล้ว แต่กลับไม่หยุดเขียนสักที นางจึงคิดว่าคงต้องพาเขาไปพักผ่อนแล้ว
เขาทั้งเดินทางไปล่าสัตว์ในป่า ไปขายสัตว์ิญญาที่ต่างเมือง แถมยังต้องตระเวนไปซื้อหาเสบียงมากมาย ก่อนเร่งรีบเดินทางกลับมาหานางและบุตรสาวในเวลาเพียงแค่ 2-3 วัน เหตุใดวันนี้กลับมาถึงเรือนแล้วแต่เขากลับไม่รีบพักผ่อนเลย
ฉู่ลี่พอรู้แล้วว่าร่างกายนางอ่อนแอลงมาก ทั้งในร่างกายเหมือนถูกวางยาพิษที่นางไม่รู้จักมานานแล้วั้แ่ก่อนจะตั้งครรภ์ซินอี๋ ซึ่งน่าจะเป็ท่านอาจารย์ของนางวางยาพิษนางเป็แน่
ท่านอาจารย์เป็แพทย์พิษอันดับ 1 ย่อมทำได้ง่ายดายนัก ท่านคงคิดว่านางจะหนีจากไปสักวันจึงใช้ยาพิษนี้ เผื่อว่านางจะกลับไปหาท่านเพื่อขอยาถอนพิษกระมัง แต่นางไม่มีทางกลับไปแน่นอน แม้พิษนี้จะไม่มีอาการใดแสดงออกมาเลย แต่กลับทำร้ายนางทางอ้อม มันกัดกินร่างกายนางให้ไร้ภูมิต้านทานจากทุกสิ่งในร่างกายตนเอง มิน่าล่ะพอนางไม่อยากอาหารนางก็กินอะไรแทบไม่อร่อยเลยเป็ปีๆ
ไม่แน่ว่าซินอี๋อาจจะถูกพิษนี้ั้แ่อยู่ในครรภ์ของนาง ทำให้มีผลข้างเคียงเป็อยากอาหารมากเกินไปเวลาหิว เพราะควบคุมความหิวของร่างกายตนเองไม่อยู่ หากไม่ได้กินก็ทุรนทุรายจนชัก นางคงต้องลองเปลี่ยนวิธีรักษาซินอี๋แล้ว เพราะนี่คือยาพิษแปลกประหลาด คงต้องเริ่มรักษาตัวนางเองก่อน เพราะนางคงเป็คนส่งต่อพิษร้ายนี้ให้บุตรสาว ต้องแก้ที่ต้นเหตุก่อนจึงจะรักษาซินอี๋ได้
อย่างน้อยตอนนี้ก็ทำให้รู้ว่าซินอี๋ไม่ได้ป่วยหรือเป็เพราะนางผิดปกติแต่กำเนิด แต่เกิดจากการถูกยาพิษ หากหายารักษาได้ซินอี๋คงกลับมาเป็ซินอี๋น้อยน่ารักที่กินได้อย่างคนปกติแล้ว
“ท่านพี่จะนอนเมื่อไหร่เ้าคะ ค่ำมืดแล้ว ท่านเหน็ดเหนื่อยเดินทางมาหลายวันแล้วนะเ้าคะ หากท่านรักข้าท่านต้องเข้านอนพร้อมกับข้านะเ้าคะ”
ฉู่ลี่ที่นั่งใกล้ๆ ซินกวงจนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยเนิ่นนานแล้ว แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าเขาจะเข้านอนสักครา นางจึงต้องขอร้องให้เขาพักผ่อนบ้างแล้ว หรือนางต้องทำให้เขาเพลียมากกว่านี้ก่อน
ในใจฉู่ลี่มีแผนการมากมายที่จะทำให้สามีนางเชื่อฟัง วันนี้เขาดูแปลกไปมาก ทั้งท่าทางและคำพูดหลายๆ อย่างมันทำให้นางสงสัย แต่เพราะซินอี๋น้อยอยู่ด้วยนางจึงไม่อยากเปิดโปงสามี แต่คืนนี้นางจะทำให้เขายอมสยบและบอกกล่าวทุกอย่างแก่นางเอง เขาหลงใหลนางมาก วันนี้นางจึงอาบน้ำนานหน่อยเพื่อทำให้เขาพอใจ หากเขาไม่ยอมเปิดเผยความลับ นางจะทำให้เขาโหยหานางแต่ไม่อาจให้ดู!
ซินกวงเมื่อได้ยินภรรยาของตนเองเอ่ยปากถามเช่นนี้จึงวางมือจากสิ่งที่กำลังเขียนอยู่ลงทันที แม้เขาจะมีเื่ให้คิดมาก แต่เพราะห่วงใยภรรยาและบุตรสาวจึงต้องเขียนทุกสิ่งที่จำเป็สำหรับพวกนางไว้มากหน่อยเท่านั้น แต่เขาก็ไม่อยากจากนางด้วยความไม่เข้าใจกัน เขารักนางมากกว่าสิ่งอื่นใด ทั้งยังไม่อาจตัดใจจากนางได้จึงต้องทุกข์ใจเช่นนี้อย่างไรเล่า
“ข้ารักเ้ามากกว่าสิ่งใด ที่ผ่านมาข้าเคยทำผิดต่อเ้าหรือ?”
ซินกวงเอ่ยถามภรรยาด้วยความน้อยใจ เขาเหน็ดเหนื่อยทำทุกสิ่งก็เพื่อพวกนาง หากเขาไม่อยู่แล้วพวกนางจะได้ไม่ลำบากนัก
ฉู่ลี่เมื่อได้ยินสามีกล่าวเช่นนี้ก็แอบยิ้มมุมปากเล็กน้อย นางเพียงเรียกร้องความสนใจจากเขาเท่านั้น ตอนนี้เขาหันมาสนใจนางแล้ว ต่อไปนางคงต้องหาวิธีทำให้เขาคายทุกสิ่งที่ปิดบังนางทั้งหมดออกมาให้ได้ นางจะยั่วยวนเขาให้ข่มความเป็ชายไว้ไม่ลงเลยทีเดียว นางอยู่กับเขามานาน ย่อมรู้ดีว่าจุดอ่อนของเขาคือที่ใดบ้าง
“เช่นนั้นท่านพี่เข้านอนพร้อมข้านะเ้าคะ ข้าจะปรนนิบัติท่านเอง ท่านกลับมาเหนื่อยๆ ข้าต้องดูแลสักหน่อย วันนี้ไม่เห็นท่านเล่าสิ่งใดให้ข้าฟังเช่นแต่ก่อนเลย เมื่อก่อนหากท่านไปไหนย่อมกลับมาเล่าเื่โลกภายนอกที่ข้าไม่รู้ให้ข้าฟังเสมอไม่ใช่หรือเ้าคะ”
ฉู่ลี่กึ่งจูงมือกึ่งควงแขนซินกวงให้เดินตามนางพลางพูดคุยไปด้วยก่อนมานั่งลงที่เตียงแล้วค่อยๆ ไล้มือไปตามลำแขนล่ำที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของเขาทั้งสองข้าง ก่อนจะค่อยๆ นวดไหล่นวดบ่าให้เขาอย่างช้าๆ เนิบๆ เมื่อเขาเดินตามนางมานั่งลงที่เตียงเคียงข้างกัน นางค่อยๆ ขยับตัวอ้อยอิ่งทิ้งหางตาให้เขาอย่างยั่วยวน ก่อนจะมาอยู่ทางด้านหลังและทำให้เขาผ่อนคลายจนเขาครางเสียงอื้ออ้าอย่างพอใจที่นางจับเส้นได้ตรงจุดที่แข็งเกร็งของเขา เขาคงเมื่อยล้ามาก แต่กลับไม่ยอมรีบพักผ่อน ร่างกายกล้ามเนื้อแข็งตึงไปทั้งตัว เพียงจับดูแค่นี้นางก็รู้แล้วว่าเขามีเื่ในใจที่ไม่อยากบอกนาง จึงทำให้ร่างกายเขาเครียดเกร็งไปด้วย
“ท่านพี่มีอะไรจะบอกข้าหรือไม่? ร่างกายท่านแสดงออกว่าท่านเครียดอยู่ ท่านปกปิดข้าไม่ได้หรอกนะเ้าคะ”
ซินกวงที่กำลังเคลิบเคลิ้มไปกับการบีบนวดของฉู่ลี่สะดุ้งใทันทีที่ได้ยินคำถามนี้จากนาง
“เ้ารู้หรือ!? เ้าไม่ต้องมาหลอกข้าเลย! ข้าไม่ได้เป็อะไรสักหน่อย!”
ซินกวงยังปากแข็งไม่อยากบอกเื่ใดแก่นาง หากผ่านคืนนี้ไปเขาก็จะเหลือเวลาอีกแค่ 5 วันเท่านั้น เมื่อเช้าเขาก็ไอเป็เืแล้ว ในร่างกายนี้เริ่มครั่นเนื้อครั่นตัวไม่ค่อยสบายกายอย่างไรไม่รู้ แต่พอฉู่ลี่มาบีบนวดให้เขากลับรู้สึกดีขึ้นมากอย่างประหลาด
“แต่ท่านรับปากว่าจะให้ข้าตรวจชีพจรท่านแล้วนะเ้าคะ แต่ก็ยังไม่ยอมให้ข้าจับชีพจรสักคราเลย ทั้งยังดูมีเื่ปิดบังข้าอีก หากท่านผิดคำพูด ข้าจะถือว่าท่านผิดคำสาบานที่เคยให้ข้าก่อนเราจะหนีตามกันมานะเ้าค่ะ ท่านสัญญาว่าจะไม่มีความลับกับข้า จะซื่อสัตย์ต่อข้า แต่ตอนนี้ท่านกลับไม่บอกกล่าวอันใดแก่ข้าเลยทั้งที่มันต้องเป็เื่สำคัญมากแน่ๆ ไม่เช่นนั้นร่างกายท่านคงไม่แสดงออกว่าเครียดจนแข็งเกร็งเช่นนี้ ท่านกำลังผิดคำพูดนะเ้าคะ”
ฉู่ลี่เริ่มข่มขู่เขากับเื่คำสาบานก่อนหนีตามกันมา นางรู้ว่าเขายึดมั่นกับมันมาก หากนางเอ่ยเื่นี้ขึ้นมาเขาต้องยอมเปิดปากแน่
“นี่เ้า!”
ซินกวงไม่รู้จะทำเช่นไร เขาเคยสาบานกับนางไว้จริงๆ ทั้งยังเป็เพียงสิ่งเดียวที่ทำให้นางยอมติดตามเขามา นางเชื่อใจเขามาก หากเขามีความลับต่อนางก็เหมือนกับทรยศนางทั้งที่กำลังจะต้องจากกันแล้ว
ฉู่ลี่เลิกบีบนวดเปลี่ยนเป็ลูบไล้ไปทั่วอกแกร่งของซินกวงจากทางด้านหลัง นางโอบกอดเขาหลวมๆ แล้วสอดมือเข้าไปในเสื้อคลุมของเขา ลูบคลำอกทั้งสองข้างที่มีกล้ามเนื้อแข็งแรงอย่างคนฝึกยุทธของสามีนางอย่างหลงใหล นางใช้ทั้งไม้อ่อนไม้แข็งขนาดนี้ เขาจะปากแข็งได้อีกหรือ
“หากท่านพี่ยอมบอกข้า วันนี้ข้าจะมีรางวัลให้ท่านนะเ้าคะ ข้าจะทำให้ท่านผ่อนคลายทั้งยังสุขสมอีกด้วย”
ซินกวงได้ยินเช่นนั้นก็เริ่มเกิดความรู้สึกบางอย่างขึ้นมา เขาขนลุกขนชันไปทั่วทั้งร่าง เนิ่นนานแล้วที่ภรรยาไม่ได้เอาอกเอาใจเขาขนาดนี้ ที่เขาไม่อาจจะตัดใจจากนางไปได้เพราะเสน่ห์ยั่วยวนของนางนี่แหละ ที่ผ่านมานางทำให้เขามีความสุขเกินบรรยาย เขาจึงไม่อาจเลื่อนขั้นการฝึกฝนของตนเองเพื่อเป็เซียนได้สักครา
วันนี้แม้เขาจะเหนื่อยล้าเพียงใดท่อนล่างของเขาก็อดแข็งชูชันอยากสู้ศึกขึ้นมาไม่ได้ หรือเพราะเขาเครียดมาตลอดั้แ่รับรู้เื่ที่ต้องจากนางและบุตรสาวไป พอมาเจอนางทำให้ผ่อนคลายจึงยิ่งเกิดความ้าอย่างนั้นหรือ? เมื่อได้โอกาสก่อนจะจากกันแล้วเขาย่อมต้องคว้าไว้ ต่อไปเขาคงไม่ได้ทำเช่นนีอีกเป็แน่ วันนี้เขาคงต้องเคี่ยวกรำนางสักมากหน่อย ให้สมกับที่ต้องจากกันไปไกล แม้หากการไม่ได้พักผ่อนทำให้เขาต้องตายภายในวันนี้เขาก็ถือว่าคุ้มค่าแล้ว!
“ข้าจะบอกเ้าทุกอย่าง! ขอเพียงวันนี้เ้าทำให้ข้าพอใจมากกว่าทุกครั้งที่ผ่านมาก็พอ หากเ้าทำไม่ได้ข้าจะไม่เปิดปากบอกสิ่งใดแก่เ้า!”
ซินกวงยื่นข้อเสนอแก่ภรรยาสุดรักเพื่อหวังโกบโกยความสุขครั้งสุดท้ายจากนางให้มากที่สุด!
2K
