เด็กเกรียนเซียนจอมยุทธ NC+

"นี้มันบ้านของฉัน... ที่นี้ไง เอิ้กกกก......"

แม่นางนิรนามพูดพร้อมกับชี้ลงไปที่พื้นดิน ซึ่งนี้มันบ้านของบักพระเอก (บ้านน้องสินะได้เลยหึหึ !!!)

"แม่นางเข้าผิดแล้วกระมั้ง...ณ ที่แห่งนี้คือบ้านของข้า ส่วนบ้านของแม่นางอยู่ณ ที่ไหน ตระกูลอะไรเดี๋ยวข้าไปส่งเอง"

"เฮ้อ....."

บักพระเอกเอ่ยออกมา และเหนื่อยใจกับแม่นางนิรนามผู้เมามาย

(เหนื่อยใจหรือเหนื่อยอย่างอื่น เห็นนะว่าแอบยิ้มอยู่ !!)

"เอ๊ะ เ๯้าขอทานน้อยนี้...เอิ้ก...อุ๊บ !!! เ๯้านั้นและที่พูดมั่ว ข้าบอกว่าที่นี้คือบ้านของข้าเ๯้าจะมาเถียงข้าทำไม ?"

แม่นางนิรนามเอ่ยวาจาออกมาอีกครั้งด้วยความรำคาญและไม่พอใจเป็๲อย่างมากใบหน้าของนางแดงอมชมพู และขนาดเอ่ยวาจาโต้ตอบดวงตาของแม่นางผู้นี้ก็สลึมสลือแถบจะลืมตาไม่ขี้นอยู่แล้ว

"เห้อเห้อ แบบนี้สินะที่เขาบอกว่า (อย่าถือคนบ้า อย่าว่าคนเมา) "

มันเปยตามองแม่นางนิรนามผู้นี้อีกครั้ง ส่ายหัว แล้วจึงลุกขึ้นเพื่อจะเดินกลับ ไปที่ห้องของมันเอง ซึ่งอยู่ทางด้านหลังแม่นางนรินามผู้นี้ ไปทางขวามือพอเดินมาเกือบจะถึงห้องแล้วมันเห็นว่าเสียงของแม่นางผู้นั้นเงียบไปจึงคิดจะหันกลับไปดูว่าแม่นางนิรนามผู้นั้นหลับไปหรือยังไม่สงสัยใคร่รู้ว่าแม่นางผู้นี้เป็๞ใครมาจากตระกูลไหน และทำไมถึงได้เดินทางมาถึงที่นี้ด้วยสภาพชุดเสื้อผ้าหน้าผมที่ถ้าเปรียบเทียบเป็๞บุรุษคงมีสภาพไม่ต่างกับตัวของมันมากนะ

"เฮ้ออ...ทำไมตรูต้องมาเป็๞คนดีแบบนี้ทั้งหล่อ เท่ แถมยังใจดีอีก"

(มรึงงงม่ายใช่คนดีบัก KANJi)

เสียงของพระเอกถอนหายใจด้วยความคิดที่สงสารแม่นางนิรนามผู้นี้ที่เป็๲เหมือนกันกับมัน

(เหมือนคนที่โดนขับไล่จากตระกูล)

"แม่นางเ๯้าอยากเข้ามาอาบน้ำแล้วนอนที่ข้างในห้องหรือไม่ ?"

ข้ารู้ว่าด้านนอกห้องภายในห้องโถงนี้ถึงแม้จะมีกองไฟอยู่แต่อากาศมันก็เย็นมาก แล้วเ๽้ายังเป็๲สตรีอีกด้วยเดี๋ยวข้าจะเสียสละตัวเองเพื่อนอนที่ด้านนอกในคืนนี้เอง

มันหันหลังพูดเพื่อทำเท่เหมือนในนิยายจีนแต่เพราะแม่นางนิรนามผู้นั้นเงียบและไม่มีเสียงตอบรับทำให้มันคิดจะหันกลับไปพูดกับแม่นางผู้นี้แต่ขณะที่มันกำลังจะหันหลังกลับไปนั้นมันรู้สึกถึงใครบางคนพุ่งมาชนที่หลังของเขาอย่างแรงจนร่างกายที่พร้อมแห้งอยู่แล้วของมันกระแทกไปที่ประตูห้อง และเขาก็รู้สึกถึงอะไรสักอย่างนุ่มๆที่ชนกับหลังของเขาอยู่ (เองไม่ต้องรู้สึกหรอกข้ารู้ว่าเองรู้ ว่ามันคืออะไร ไม่ต้องมาทำเป็๞อาโนเนะ ซินเดเระ)

"โอ้ยยเจ็บโว้ย จมูกกรูจะหักไหมเนี้ย...เอ่ออ แม่นางท่านไม่เป็๞อะไรใช่ไหม ?"

มันถามโดยที่ไม่กล้าหันกลับไปมองนาง เพราะไม่อาจทำได้เนื่องจากมันกำลังชอบในสิ่งที่ชนหลังของมันอยู่เลยแสร้งทำตัวเป็๲บุรุษผู้ให้เกียรติสตรี(หราาาาาาาาาาาา บักหื่น)

"เอิ้ก...ข้า...เอิ้ก...ข้าไม่เป็๲อะไร"

"ข้า...เอิ้ก...ข้าได้ยินว่าขอทานน้อยอย่างเ๽้าจะเสียสละที่นอนภายในห้องให้กลับข้าใช่ไหม?"

"เอิ้ก...นั้นมันสมควรจะเป็๲แบบนั้นและถึงจะถูกต้องนั้นเ๽้าขอทานน้อยเ๽้าหลบออกไป ข้าจะได้เข้าไปอาบน้ำชำระกาย"

นางจึงพยายามจะพักบัก KANJi ออกจากแนวทางเดินเพื่อจะได้เข้าไปอาบน้ำภายในห้อง

(นางอยากเข้าไปทำธุระส่วนตัวที่ห้องน้ำ)และข้างแรมแต่ ทางเดินไหนเลยจะกว้างปานนั้น

"เ๽้า...เ๽้า...เ๽้า...เ๽้ารีบหลบออกมาจากประตูได้แล้ว...(ข้าจะไม่ไหวแล้ว)"

นางพูดด้วยเสียงที่เบาปานเสียงกระพือปีกของแมลงหวี่

"เฮ้ออออ...คนเมานี้เนาะเขาถึงบอกการดื่มสุราทำให้ความสามารถในการขับขี่ลดลง - ขี่รถคงเอารถไปชนยืมความเขามาขี่ไม่ไปตำดากชาวนาเหรอวะ...เฮ้อ"

มันบ่นออกมาด้วยความเหนื่อยใจ

"O..K...แม่นางเดี๋ยวข้าจะหลบทางให้แต่เ๽้าก็เห็นว่าทางมันคับแคบข้าจะผลักประตูเข้าไปก่อนแล้วกัน พอเ๽้าเข้าห้องแล้วข้าค่อยเดินออกไปนอกห้องแบบนั้นเ๽้าเห็นว่าอย่างไร...."

"เอิ้ก...zZZZz"

ไม่มีเสียงตอบรับมีแต่เสียงสะอึก และเสียงเงียบ

NC Coming Soon.....