แจ๊คได้สอนวิถีการต่อสู้และวิถีหอกให้กับบัดเสร็จ แจ๊คได้นำต้นไม้ต้นหนึ่งมาทำเป็โต๊ะ เก้าอี้ 2 ตัว พร้อมสอนหนังสือต่าง ๆ ที่แจ๊คสามารถจำได้ ไม่ว่าจะเป็วิชาคณิต ภาษาและอื่น ๆ มากมายอีกอย่างแจ๊คสอนเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์มนุษย์ให้กับบัดได้เรียนรู้ก่อนสอนเื่เกี่ยวกับความดีและความชั่ว
แจ๊คจึงถามไปว่า
"บัดเ้าคิดอย่างไรเกี่ยวกับความดีและความชั่วเป็อย่างไรในรูปแบบของเธอ"
บัดมองแจ๊คสักพักหนึ่งก่อนตอบกลับไป
"ผมไม่รู้ว่าคืออะไร ทว่าคุณคิดว่าอย่างไรกัน เกี่ยวความดีและความชั่วของคุณ"
"ฉันหรือ ฉันคิดว่ามันเหมือนกับเหรียญ ฉันคิดว่าเธอคงไม่เคยเห็นเหรียญ ฉันจะอธิบายง่าย ๆ ตอนที่เธอยืนบนเหนือแสงพระอาทิตย์ส่งผ่านตัวเธอ เธอจะเจอกับอะไรอีกด้านหนึ่งของแสงอาทิตย์"
บัดมองแจ๊คอย่างสับสนไม่รู้ว่าแจ๊ค้าจะสื่อถึงอะไร
"พระอาทิตย์คืออะไรหรือ"
แจ๊คได้ฟังคำตอบของบัดจึงทำให้แจ๊คโกรธขึ้นมาแต่ไม่นานก่อนหายไป แจ๊คเริ่มเข้าใจเกี่ยวกับคุณครูประถมที่ต้องสอนเด็กขึ้นมานิดหนึ่ง
"โอเค พูดไปเื่พวกนี้จะน่าปวดหัวเปล่าแต่จงจำเอาไว้อย่างหนึ่ง ความดีและความชั่วเป็สิ่งที่เปลี่ยนแปลงได้เสมอไม่มีคนเลวหรือคนดีั้แ่ต้น มีแต่เป้าหมายเท่านั้นที่จะกำหนดชีวิตของบุคคลนั้น หรืออาจจะไม่ใช้เป้าหมายแต่เป็สีผิว เชื้อชาติ ศาสนาหรือเผ่าพันธุ์ เธออาจจะทำความดีมาตลอดเวลา แต่ถ้าเธอเป็คนที่แปลกแยกกับคนอื่น ๆ และคนอื่นได้หวาดกลัวเธอ คนอื่นจะตีตราว่าเธอเป็คนชั่วทันที เพราะว่าไม่มีใครมาดูว่าเธอทำความดีมากเท่าไร แต่พวกคนอื่นจะดูที่ว่าเธอทำความผิดตอนไหนเมื่อถึงตอนนี้ต่อให้ความดีที่เธอได้ทำมาตลอดก็ไม่ได้ช่วยแก้ไขสิ่งที่เธอทำผิดได้ เธอไม่เข้าใจในตอนนี้ขณะ่เวลานี้ แต่จงจำคำพูดของฉันให้ดี คำพูดของฉันจะฝังในความคิดของเธอไปจนโต"
แจ๊คได้สอนเกี่ยวกับความดีความชั่วให้บัดเรียบร้อย ต่อมาแจ๊คได้สอนเกี่ยวกับชีวิตประจำวัน การเดิน การกิน พูด ด่าและการเอาตัวรอดต่าง ๆ มากมาย พอรู้สึกตัวอีกทีมันถึงเวลาที่บัดจะต้องนอนมันเป็เวลา 3 ทุ่ม
แจ๊คไล่บัดให้ไปนอน ส่วนตัวแจ๊คได้เดินไปที่ป่าออกไปจากกระท่อม 3 กิโลเมตร เพื่อมาทำอะไรสักอย่างหนึ่ง เดินจนมาเจอกับทะเลสาบขนาดเล็กแห่งหนึ่งแจ๊คได้หยุดเดินก่อนหันหลังไปมองหู่เสวีย
"เธอคิดว่าบัดจะสามารถทำลายดวงดาวแห่งนี้ได้ไหม"
หู่เสวียมองแจ๊คเล็กน้อยก่อนที่จะพูด
"ทำไมนายถึงสอนเื่แบบนี้ให้กับบัดแทนจะสอนวิธีการฆ่า ทิ้งความรู้สึก ให้รู้สึกแต่การฆ่าฟัน สิ่งที่นายสอนเหมือนกับพ่อสอนลูกไม่มีผิด"
แจ๊คถอนหายใจให้กับคำพูดของหู่เสวีย เป็อย่างที่หู่เสวียพูดไม่ผิดเกี่ยวการกับสอนของแจ๊ค
"เธอไม่คิดว่าจะให้เด็กคนนั้นมีอนาคตที่ดีบ้างหรือไง เราจะไปกำจัดเสรีภาพของบัดได้อย่างไร บัดมีสิทธิ์ที่จะเลือกเดินว่าบัดจะเลือกเส้นทางแบบไหน"
หู่เสวียมองแจ๊คด้วยสายตาที่เยาะเย้ยหลังได้ยินคำพูดของแจ๊ค
“นายจะบอกว่า ให้เด็กคนนั้นทำอะไรบ้างที่ตนเองชอบ ถ้ามันไม่ทำลายดวงดาวก็เป็เื่ของเด็กคนนั้นหรือ แล้วทำไมนายถึงเลือกเด็กคนนั้นให้กลายเป็ตัวแทนของนาย นายใจอ่อนหลังจากที่ช่วยเหลือเด็กคนนั้น ถ้านายยังใจอ่อนแบบนี้กับศัตรู นายจะมีแต่ความตายเท่านั้น”
แจ๊คได้ยินคำพูดของหู่เสวียได้ตอบกลับ
“เธอรู้หรือเปล่าว่าการใจอ่อนกับบางเื่จะไม่ใช่ว่าจะใจอ่อนกับทุกเื่ ฉันไม่มีทางที่จะใจอ่อนกับศัตรูได้ อีกอย่างหนึ่งฉันรู้สึกว่าบัดไม่ใช้มนุษย์แม้แต่นิดเดียว เืของบัดก็ไม่เหมือนกับมนุษย์”
หู่เสวียไม่ได้พูดอะไรมากกับคำตอบของแจ๊ค ก่อนได้พูดว่า
"ไม่ใช่เผ่ามนุษย์แน่นอน บัดคือเผ่าโลหิต เผ่าโลหิตเกิดมาจากเืของสิ่งมีชีวิตมหาศาลที่ได้ตายลงเืของสิ่งมีชีวิตมากมายได้ไหลลงไปในพื้นดินโดยมีแสงของพระอาทิตย์เป็ตัวเร่งการเติบโต ไม่มีใครรู้ว่าการเกิดของเผ่าโลหิตมีระยะเวลาเท่าไร บ้างบอก 1 วัน 10 วันหรือ 1 ปีไม่มีใครรับรู้ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ฉันจะบอกเผ่าโลหิตแข็งแกร่งมาก บางโลกเผ่าโลหิตนั้นมีนิกายเป็ของตนเองและมีความแข็งแกร่งมากแต่โลกนี้ฉันว่ามันคงจะไม่มีแน่นอนเพราะถ้ามีนายจะไม่ใช่เป็คนแรกที่เจอเด็กคนนั้นแต่เป็คนของเผ่าโลหิตเป็คนเจอเขาก่อนนายเพราะคนเผ่าโลหิตนั้นเชื่อมต่อกัน เผ่าโลหิตนั้นเป็ที่เกลียดชังของเผ่าที่นับถือเทพแห่งแสงมาก ทั้งที่เกิดมาจากความโลภอันไม่มีที่สิ้นสุดของพวกมันเองแต่พวกมันจะไม่เป็ที่ยอมรับของสังคมเพราะเผ่าโลหิตเกิดมาพร้อมกับพร์ที่ดีและมีความแข็งแกร่งั้แ่กำเนิด ที่มีเขตป้องกันนั้นเพื่อที่จะไม่ให้เด็กที่เกิดมาจากโลหิตออกไปสู่โลกกว้างยังไง เมื่อซากศพที่อาหารหมดเด็กที่เกิดมาจากเผ่าโลหิตก็จะตายลงในที่สุด ฉันคิดว่านายควรที่จะเริ่มการฝึกฝนวิชาได้แล้ว ฉันมีข้อเสนอให้ฝึกฝนเส้นทางปีศาจหรือเส้นทางนักเวทนายเลือกเอา ถ้านายยังไม่ฝึกฝนอาจจะทำให้ชีวิตของนายตกอยู่ในอันตรายได้ ถึงแม้จะมีฉันอยู่แต่โลกนี้มีเื่ทมากมายในดวงดาวแห่งนี้ จำเอาไว้"
พูดเสร็จหู่เสวียได้หายตัวไป แจ๊คคิดว่าระหว่างเส้นทางปีศาจกับเส้นทางนักเวทจะเลือกอันไหน และมันต่างต่างกันอย่างไร หู่เสวียพูดเอามาแบบไม่ให้แจ๊คถามกลับแม้แต่นิดเดียวพร้อมกับหายไป
“เส้นทางปีศาจ คือเส้นทางที่ฉันจะเลือก”
แจ๊คคิดว่าจะฝึกฝนเส้นทางปีศาจ ส่วนความคิดที่ว่าทำไมถึงฝึกฝนเส้นทางปีศาจ แจ๊คคิดเล็กน้อยก่อนจะไม่ได้สนใจมากพร้อมกับหาวิชาฝึกฝนของตนเอง
{ลมปราณพื้นฐานปีศาจ}
ของทั่วไปที่หาไปไม่ยาก เพิ่มพลังทุกส่วนของร่างกาย
แต้มที่แลก 0
{ลมปราณสายฟ้าปีศาจ}
ความเร็วจะเพิ่มขึ้นสุดครั้งที่ตัดผ่าน
แต้มที่แลก 50
{ลมปราณแห่งความตาย}
การโจมตีจะมีไอแห่งความตายออกมา
แต้มที่แลก 50
{ลมปราณแห่งกระบี่}
ทำให้มีจิติญญากระบี่
แต้มที่แลก 60
{ลมปราณ 5 ธาตุ}
มีพลัง 5 ธาตุในร่างกายและปล่อยออกมาได้
แต้มที่แลก 60
{ลมปราณปีศาจศักดิ์สิทธิ์}
เหมือนพื้นฐานแต่เพิ่มพลังปริมาณปราณมากถึง10เท่าและทุกครั้งที่ตัดผ่านมีโอกาสได้ ร่างกายศักดิ์สิทธิ์
แต้มที่แลก 70
แจ๊คดูรายการทั้งหมดและคิดอยู่นิดหนึ่งก่อนจะเอาลมปราณปีศาจศักดิ์สิทธิ์ เพราะร่างกายศักดิ์สิทธิ์ในคำอธิบายเหมือนกับยาทำลายร่างกาย 9 ครั้งของตนเองเกี่ยวข้องกันหรือเปล่า แจ๊คไม่แน่ใจแต่เลือกวิชานี้
{กดยืนยัน}
สิ้นสุดการแลกเปลี่ยน ความรู้เกี่ยวกับการฝึกฝนเส้นทางปีศาจได้พุ่งเข้ายังหัวสมองของแจ๊คแทบจะทันที และทำให้แจ๊ครับรู้ระดับของปีศาจก่อนที่จะขึ้นไปเป็เทพ มีทั้งหมด 9 ระดับ
-ปีศาจน้อย
-ปีศาจฝึกฝน
-ปีศาจเริ่มต้น
-ปีศาจขั้นกลาง
-ปีศาจขั้นสูง
-ราชันปีศาจ
-จักรพรรดิปีศาจ
-ราชันจักรพรรดิปีศาจ
-ครึ่งก้าวผู้เป็เทพ
เมื่อแจ๊คเห็นระดับทั้งหมดจึงรับรู้ว่าระดับพลังถือว่าเยอะมากก่อนจะกลายเป็เทพ แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่า ยาทำลายร่างกายทำลาย 9 ครั้ง การทำลายไป 1 ครั้ง เพราะฉะนั้นมันเหลือ อีก 8 ครั้ง ตรงกับ ระดับชั้นการฝึกฝนพอดี รู้สึกว่าได้ทำลายร่างกายครั้งแรกยังเ็ปไม่ลืมให้กับแจ๊คอีก 8 ครั้ง คิดมากก็รู้สึกปวดหัวเปล่า
ชั้นแรกของการเป็ปีศาจน้อยคือการรวบรวมพลังงานจากธรรมชาติที่ตรงหัวใจเพื่อให้หัวใจผลิตเืใหม่ที่แข็งแกร่งกว่าเืเดิมมากขึ้นมา ถ้าเืใหม่เปลี่ยนหมดทั่วร่างกายจะเข้าสู่ระดับต่อไปคือปีศาจฝึกฝน
พอผ่านไป 1 คืนแล้วแจ๊คยังไม่รู้สึกถึงพลังธรรมชาติหรือเืใหม่จากหัวใจแต่แจ๊คไม่ได้ท้อแท้ใจถ้ามันฝึกฝนง่ายขนาดนั้น คงมีคนเป็เทพกันเต็มไปหมดละ
แจ๊คได้เดินกลับไปที่กระท่อมจนเห็นบัดได้ตื่นขึ้นมาแล้ว จึงไล่ให้บัดไปอาบน้ำที่ทะเลสาบประมาณ 3 กิโลเมตร ้ตรงที่ ๆ แจ๊คนั่งรวบรวมพลังจากธรรมชาติเมื่อคืน
เมื่อเห็นบัดกลับมาจากการอาบน้ำ แจ๊คจึงต้องไปอาบน้ำหลังบัด เมื่อแจ๊คอาบน้ำเสร็จแจ๊คได้ถามหู่เสวียว่าทำไมร่างกายของเธอถึงเป็เหมือนกับิญญา
แจ๊คได้รับคำตอบกลับมาว่าร่างกายของเธอยังไม่สมบูรณ์และที่เหลือยังอยู่ในระบบผู้ร่วงหล่น มีอีก 5 ส่วนของร่างกายเธอจึงจะสมบูรณ์ ชิ้นส่วนนั้นคือ ร่างกายผู้ทำความผิด แขนขวาผู้ทำความผิด แขนซ้ายผู้ทำความผิด ขาขวาผู้ทำความผิด และขาซ้ายผู้ทำความผิด และชิ้นละ 150,000 แต้มผู้ร่วงหล่น
แจ๊คได้สอนวิถีการต่อสู้และวิถีหอกให้กับบัดจนถึงเที่ยงของทุกวัน พอมาถึงตอนเที่ยงได้พักกินข้าว แต่เวลากินข้าวนี้ทรมานสุดเลย เพราะไม่มีใครทำอาหารเป็แม้แต่นิดเดียว แจ๊คจึงจับหมาป่าหรือหมีดำฆ่าให้ตายพร้อมกลับมาย่างกินกันทั้งแบบนั้นไม่มีเกลือหรือพริกไทยกินแบบคนเถื่อน
หลังกินข้าวเสร็จ เริ่มต่อสู้กันระหว่างแจ๊คกับบัดเพราะทั้งคู่ไม่เคยมีประสบการณ์การต่อสู้ การต่อสู้กันเพื่อหาข้อผิดพลาดต่อกันและกันก่อนจะนำมาแก้ไขเพื่อให้ดีขึ้นกว่าเดิม
ตกเย็นแจ๊คได้แลกหนังสือเกี่ยวร่างกายของสิ่งมีชีวิต (ส่วนเล็กน้อย) มา 10 แต้ม ตามด้วยวิชาฝังเข็ม
เพราะแจ๊คอ่านนิยายเื่หนึ่งที่ตัวเอกเป็หมอที่เก่งมากในการฝังเข็มที่จะฆ่าหรือช่วยชีวิตของคนอื่นได้
แจ๊คคงจะคิดว่าเท่มากที่ใช้นิ้วจิ้มแล้วศัตรูตายทันที
มา 5 แต้ม
จนแต้มแจ๊คเหลือ มา 13 แต้มผู้ร่วงหล่น เมื่อมองไปยังแต้มที่เหลือทำให้แจ๊คเหนื่อยใจมาก
แจ๊คไม่ได้ห่วงวิชาที่จะเรียนรู้คนเดียว แจ๊คได้สอนให้กับบัดอีกคนเพราะร่างกายของบัดเวลาต่อสู้จะมีเืออกมาจากร่างกายเพื่อป้องกัน แจ๊คสอนวิธีซ่อนเืของบัดเพื่อเวลาต่อสู้ อีกหนึ่งสาเหตุที่แจ๊คแลกหนังสือเกี่ยวกับร่างกายของสิ่งมีชีวิตมาศึกษา