ในห้วงฝัน
กังสดาลรู้สึกตัวตื่นด้วยอาการมึนงง สับสนไม่เข้าใจสถานการณ์ มีผู้ชายคนหนึ่งกำลังนอนอยู่บนตัวของเธอ เขาซุกไซ้ซอกคอ กัดขบติ่งหูของเธอ เธอยังไม่เคยมีแฟน ไม่เคยมีใครทำอะไรแบบนี้กับเธอมาก่อน มันทำให้เธอรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว
เขาใช้จมูกไล้ต่ำลงไปจากซอกคอไล่ลงมาถึงไหปลาร้า หยอกล้อเล่นกับซาลาเปาคู่งาม ทำให้เธอเคลิบเคลิ้มตามอย่างไม่อาจสะกดอารมณ์ได้ เขากำลังลุกล้ำเข้าไปยังของสงวนของเธอแล้ว ก่อนที่จะมีอะไรเกินเลยไปมากกว่านี้ เธอใช้เล็บจิกตัวเองอย่างแรง เพื่อกระตุ้นให้คืนสติโดยเร็ว เธอใช้กำลังอันน้อยนิดที่มีอยู่ผลักเขาออกจากตัว
“คุณเป็ใคร จะทำอะไรฉัน” กังสดาล
“อย่าเล่นตัวไปหน่อยเลยน่า ผู้หญิงรักสนุกอย่างเธอชอบเื่แบบนี้อยู่แล้วไม่ใช่หรือ” พงศกร
พงศกรไม่หยุดการกระทำพยายามลุกล้ำเข้าไปตัวของเธอ
“ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ” กังสดาล
“คุณพูดอะไร ฉันไม่เข้าใจ” กังสดาล
กังสดาลรู้สึกสับสนมึนงง ไม่เข้าใจว่าเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นกับเธอได้อย่างไร
“เธอเป็ฝ่ายเสนอตัวให้กับฉันเองนะ อย่าคิดจะมาเพิ่มค่าตัวเพราะฉันก็ให้เธอคุ้มกับที่เธอมอบความสาวให้กับฉันแล้วไม่ใช่หรือ” พงศกร
พงศกรไม่สนใจกระแทกใส่ตัวเธออย่างแรง กังสดาลสะดุ้งสุดตัว ใช้เล็บจิกเข้าไปที่หลังของเขา
“เวลานี้เธอควรจะเอาใจฉันไม่ใช่มาเล่นถามตอบ มันทำให้ฉันหมดอารมณ์” พงศกร
พงศกรไม่สนใจการต่อต้านของเธอ ยังคงหาความสุขจากร่างกายของเธอต่อ
“คุณพูดบ้าอะไร ฉันไปเสนอตัวให้กับคุณตอนไหน ฉันไม่รู้จักคุณด้วยซ้ำ” กังสดาล
กังสดาลพยายามหนี แต่เธอไม่สามารถลุกได้ถ้าของเขายังอยู่ข้างในตัวของเธอแบบนี้
“นี่อย่าบอกนะว่าเธอลืมเื่เมื่อคืนไปแล้ว ไม่เอาน่า เราสนุกกันมากไม่ใช่หรือ ฉันจำได้ว่าเธอก็มีความสุขมากนี่นา” พงศกร
“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ฉันจะแจ้งตำรวจว่าคุณข่มขืนฉัน โดยที่ฉันไม่ยินยอม” กังสดาล
“ไปแจ้งเลย ผมมีพยานรู้เห็นเยอะแยะว่าคุณเต็มใจมากับผมเอง กล้องวงจรปิดก็มี คุณอยากดูไหมล่ะ” พงศกร
พงศกรไม่สนใจกังสดาลอีกเขากำลังจะเสร็จ เขาปล่อยให้เธอโวยวายตามแต่ที่เธอ้า เธอคง้าขอเงินเพิ่ม ถึงได้มาเล่นตัวเอาเวลานี้ เมื่อคืนทั้งคืนเธอก็ยินยอมตอบสนองเขาเป็อย่างดี พอเช้านี้จะต้องแยกทางกันเธอกลับมาบอกว่าเขาข่มขืนเธอซะอย่างนั้น
เขาจัดการบรรเลงเองทั้งหมดโดยที่กังสดาลไม่ได้ให้ความร่วมมือ พอเสร็จสมอารมณ์หมายแล้ว เขาก็ลุกออกจากตัวของเธอไม่ได้สนใจว่าเธอจะมีสภาพแบบไหน เดินแก้ผ้าหน้าไม่อายเข้าไปอาบน้ำ กังสดาลนอนทบทวนความทรงจำของตัวเอง เธอจำที่เขาบอกไม่ได้เลย เธอไม่มีความทรงจำว่ามาอยู่ในห้องนี้กับเขาได้อย่างไร มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
พงศกรพันผ้าขนหนูเดินออกมาจากห้องน้ำ เขามองกังสดาลนอนตาลอยอยู่บนเตียง
“เธอยังอยากจะนอนอีกนานไหม แต่ฉันคงไม่ต่อรอบแล้วนะ เธอทำให้ฉันเสียอารมณ์ หมดอารมณ์จะต่อกับเธอแล้ว” พงศกร
กังสดาลหันหน้าไปมองพงศกร เธอรู้สึกเจ็บร้าวไปทั้งตัว ถึงเธอจะจำเหตุการณ์เมื่อคืนไม่ได้ แต่เธอจำเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านไปได้ดี กังสดาลน้ำตาไหลออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ ความรู้สึกที่เธอโดนกระทำย่ำยีเหมือนว่าเธอไม่ใช่คนที่มีชีวิตจิตใจ เขาไม่ได้รู้สึกสำนึกผิดบ้างเลยเหรอ
“อย่ามาบีบน้ำตา ฉันไม่ชอบ ้าเงินเพิ่มก็บอกกันดีๆ ก็ได้ ไม่ต้องมาเรียกร้องความสนใจ” พงศกร
กังสดาลพูดไม่ออก ผู้ชายคนนี้เลวจริงๆ
“ได้เห็นแก่ที่เธอเอาอกเอาใจฉันดีมาตลอดทั้งคืน ฉันจะเพิ่มให้เธออีกหนึ่งแสน พอใจไหม” พงศกร
“ออกไป ไสหัวไป อยากจะไปไหนก็ไป” กังสดาลตวาด
เธอขว้างหมอนใส่เขา
พงศกรวางเงินให้เธอเพิ่ม เขาแต่งตัวเสร็จแล้ว เขาไม่คิดจะหันกลับมามองเธอเลยสักนิด เปิดประตูเดินออกจากห้องไปอย่างไม่ไยดี
กังสดาลปาดน้ำตา เธอลุกขึ้นใช้ผ้าห่มพันกาย เดินไปเก็บเสื้อผ้าของเธอที่ถูกโยนทิ้งไว้บนพื้นอย่างกระจัดกระจาย แล้วเดินเข้าไปอาบน้ำ สระผม ล้างคราบความสกปรกออกจากตัว เธอแต่งกายอย่างรวกๆ เก็บเงินที่ผู้ชายคนนั้นให้ทั้งหมดใส่ถุงที่วางอยู่บนโต๊ะ ในถุงก็มีเงินอยู่อีกก้อนหนึ่งเช่นกัน คงเป็เงินที่ผู้ชายคนนั้นบอกว่าให้เธอั้แ่ตอนแรกสินะ เธอพาร่างกายอันบอบช้ำกลับไปนอนรักษาแผลใจที่ห้องเช่าของเธอ
กลางดึกคันนั้นเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น เธอกดรับสาย แต่ปลายสายไม่ได้พูดอะไร มีแต่เสียงคนกำลังคุยกัน เธอจำได้ทันทีว่าเสียงคนที่กำลังพูดคุยอยู่คือแพรวพราวเพื่อนสนิทของเธอเอง
“หมั่นไส้นังกุ้งนัก ชวนมาเที่ยวทำเป็กระแดะบอกว่าไม่ชอบ” เพื่อนคนหนึ่ง
“ฉันมีอะไรจะบอกพวกเธอด้วย พวกเธออยากรู้ไหมล่ะ” แพรวพราว
“อะไรเหรอพราว มีอะไรไม่บอกเพื่อนบ้างเลยนะ แบบนี้น่าน้อยใจ” เพื่อนคนหนึ่ง
“พวกแกจำงานวันเกิดฉันได้ปะ วันนั้นฉันใส่ยาให้นังกุ้งกินด้วยล่ะ สมน้ำหน้ามัน ทำตัวกระแดะน่าหมั่นไส้ ไม่รู้ว่าวันนั้นมันจะได้สามีไปกี่คน” แพรวพราว
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า” เสียงหัวเราะของทุกคน
“ทำไมแกคิดว่ามันจะได้สามีล่ะ” เพื่อนคนหนึ่ง
เปิดตัวมาก็สงสารน้องเลย โธ่ลูกสาวของฉัน โดนเพื่อนกลั่นแกล้งแบบนี้ เลิกคบเถอะลูกเอ๊ย มีเพื่อนเลวโดยแท้ มาช่วยกันเป็กำลังให้ลูกสาวสู้ชีวิตไปด้วยกันนะคะ
ถ้าชอบนิยายเื่นี้ช่วยกันกดแชร์หน่อยนะจ๊ะ ชวนเพื่อนมาอ่านด้วยกัน วิธีแชร์แค่กดจุดสามจุดมุมขวามือค่ะ
อ่านแล้วรู้สึกยังไงคอมเม้นท์บอกกันบ้างนะจ๊ะ ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน และกดหัวใจเพื่อเป็กำลังใจให้กันนะคะ
ยินดีรับฟังทุกคำวิจารณ์นะคะ ขอแค่กรุณาอย่าคอมเม้นท์หยาบคาย ขอบคุณค่ะ
302
