"คุณหนูข้าอย่าวิ่งเ้าค่ะ ชุดสวยสวยที่ใส่จะเปรอะเปื้อนหมดแล้ว"
"ไม่ได้เลยองค์ชายจากในวังเชียวนะป้าถงมาสู่พี่สาวจ้าอยากเห็นขบวนเสด็จ"ดึงชายกระโปรงวิ่งลิ่วไปยังเรือนใหญ่ร่างเล็กกำลังจะโตเป็สาวของบุตรีคนเล็กของใต้เท้ากวงวิ่งนำไปข้างหน้า
"อุ๊ป ไม่เห็นหรือไรคนกำลังรีบมาขวางทาง"ร่างสูงรวบตัวเล็กของอีกคนไว้แน่น ดวงตาคมมีแววฉงนเล็กน้อยตาสบตาแววตาถือตัวของอิงนา ทำเอาเขายิ้มบางๆอิงนามองรอยยิ้มนั้นอย่างตกตะลึง
"องค์ชาย ทางด้านนั้นขอรับ"ขันทีข้างกายประสานมือเดินนำอิงนา มองตามแผ่นหลังผึ่งผาย อ้อมกอดกับรอยยิ้มอบอุ่น
วิ่งตาคนผู้นั้นไปทันที
"ท่านเป็องค์ชายที่จะมาสู่ขอพี่สาวข้าใช่ไหม"อิงนาตามไปจนทัน
"ใช่"
"ท่านชอบพี่สาวข้ามากไหม"มือยังดึงกระโปรงให้สูงขึ้นมา ิเซ่อใบหน้าเรียบเฉยพลางคิดว่าอย่าถือสานางไร้การอบรม
"มาก"
"ดี ดี ดี ท่านพูดแบบนี้ข้าก็ชอบท่านมาก"วิ่งออกหน้าไป ยังเรือนใหญ่ที่บิดาและมารดาต่างชะเง้อมองมาทางที่ิเซ่อ กำลังเดินเข้ามา
"กวงอิงนา อย่าแสดงกิริยา เช่นนั้นพี่สาวของเ้าจะขายหน้ามายืนอยู่ตรงนี้"ฮูหยินตระกูลกวงส่งเสียงดุอิงนาเบาๆ
"ค่ะท่านแม่"ก้มตัวลง ค่อยๆเดินไปยืนอยู่ด้านหลังบิดากับมารดาแต่ยังไม่วายชะเง้อคอยาวด้วยตัวเล็กจึงยากมองเห็นิเซ่อเดินเข้ามาพร้อมขบวนขันหมาก ขันทีข้างกายขันทีาุโ
"ถวายพระพรองค์ชาย"ใต้เท้ากวงและฮูหยิน ย่อตัวลงช้าๆอิงนา ก้มหน้าอมยิ้มย่อตัวเก้เก้กังกัง
"ฟางหลานเล่า"คำแรกที่เอ่ยถาม ใต้เท้ากวงพยักหน้าให้สาวใช้ เข้าไปในนำตัวฟางหลานออกมา เพียงครู่เดียว ร่างอ้อนแอ้นชดช้อยของฟางหลานก็ถูกพยุงออกมา ิเซ่อยิ้มกว้างสดใส เมื่อเห็นว่า ฟางหลานในอาภรณ์สีสวยสด
"ฟางหลาน"เอ่ยทัก ฟางหลานเหลือบตามองบิดาก่อนจะยิ้มบางๆ
"ฟางหลานคารวะองค์ชาย"ย่อตัวลงอย่างงดงาม อิงนา เผลอย่อตัวตามพี่สาวช้า
"ข้าเตรียมของหมั้นมามากหน่อย ให้ใต้เท้ากวงกับเ้าเลือกเฟ้น อิงนายิ้มดวงตากลมโตเป็ประกายอยากจะเห็นของหมั้น จนแทบจะระงับอาการไม่อยู่ผิดกับฟางหลานที่ยิ้งบางเบาเหมือนสายลม
"ขอบพระทัยองค์ชาย"แม้เสียงพูดเองก็บางเบาราวขนนกเช่นกันใต้เท้ากวงกับฮูหยินยิ้มมองสบตากัน อิงนากับคิดไปเองว่าทุกคนสุขสมรวมทั้งตัวเองด้วย พี่เขยคนนี้มีหลายอย่างน่าสนใจรอให้สนิทกันกว่านี้อิงนาจะต้องมีเื่รบกวนถามเขามากมายอย่างแน่นอน