(จบ) สายใยรัก

" พี่ตะวัน.. มินจะไปอาบน้ำ " เขากอดเธอไม่ยอมปล่อย จะไปอาบน้ำแล้วลงไปทำอาหารเช้าก็ทำไม่ได้

" มินจะรีบไปไหน นี่เพิ่งจะตีห้าครึ่งเองนะ " เขาชะโงกคอขึ้นมองดูนาฬิกาที่หัวเตียง เธอตื่นแต่เช้าทุกวันไปทำอาหารและดูแลลูกทั้งๆ ที่บ้านเขาก็มีทั้งแม่บ้านและพี่เลี้ยง

" มินอยากไปทำอาหารและแต่งตัวให้ลูก " เธอพยายามแกะมือเขาออกจากตัว แต่ยิ่งแกะเขาก็ยิ่งเกาะกอดเธอไว้แน่น

" อื้อ... ขอนอนกอดเมียก่อนแป๊บหนึ่ง " เขาทำเสียงขัดใจ

" แอ๊ะ..พี่นี่ยังไง กอดมินมาทั้งคืนแล้วนะ ยังจะมากอดอะไรอีก เดี๋ยวอีกหน่อยพี่ก็ต้องตื่นไปอาบน้ำทำงานเหมือนกัน "

" ก็ได้ๆ ...จะอาบน้ำใช่ไหม..ป๊ะ พี่พาไปอาบ " เขาเด้งตัวลุกขึ้นก่อนจะอุ้มเธอขึ้นแล้วพาเดินเข้าห้องน้ำ

" มินจะอาบคนเดียว " ขืนให้เขาอาบด้วยคงไม่เสร็จง่ายๆ แน่

" ไม่เอาพี่จะอาบด้วย " พูดจบเขาก็ดึงชุดนอนตัวบางของเธอออกพร้อมกับถอดชุดให้ตัวเองแล้วพาเธอเข้าไปยืนใต้ฝักบัว

" อ๊ะ! .." มินตราสะดุ้งเพราะน้ำที่ไหลออกมานั้นเย็นอย่างกับเพิ่งออกมาจากตู้เย็น

" ทำไมพี่ไม่ปรับเป็๲น้ำร้อน เย็นแบบนี้ใครจะอาบได้! " เธอรีบเบี่ยงตัวออกจากน้ำ แต่ก็ถูกเขาจับให้กลับมายืนอยู่ที่เดิม

" ไม่ต้องห่วง เพราะพี่จะทำให้มินร้อนเอง " เขาดันตัวเธอจนติดฝาผนังที่เย็นเยียบจนมินตราเริ่มที่จะหนาวสั่นจนปากกระทบกัน

" ไม่เอาแล้ว มินหนาว " เธอรีบผลักเขาออกแต่เขาก็จับมือเธอขึ้นไปกดไว้เหนือศีรษะ แล้วก้มลงบดขยี้จูบเธอก่อนจะส่งลิ้นหนาชื้นเข้าไปควานหาน้ำหวานในช่องปากหยอกล้อดูดดึงลิ้นบางที่ตอนนี้พยายามจะผลักลิ้นเขาออก ยิ่งเธอผลักไสเขาก็ยิ่งชอบใจบดขยี้จูบเธออยู่เป็๲นานจนเธอเริ่มหายใจติดขัด ท่อนเอ็นที่แข็งเกร็งถูไถไปมาอยู่ตรงหน้าขาเธออย่าง๻้๵๹๠า๱จะบอกเธอว่าเขา๻้๵๹๠า๱เธอมากแค่ไหน

" อื้อ " ตอนนี้เธอสั่นสะท้านไปทั้งตัว ไม่รู้ว่าเป็๲เพราะน้ำที่เย็นเยียบนี้หรือเพราะร้อนรุ่มเพราะแรงอารมณ์กันแน่ ยิ่งเขาจูบเลื้อยลงต่ำเธอก็ยิ่งสะท้านเสียวอย่างรัญจวน มือเขาลูบไล้ไปมาอยู่บนเนินเนื้อสวยก่อนจะถูกส่งเข้าไปในตัวเธอแล้วชักเข้าชักออกทำให้เธอถึงกับครางหวาน

ตะวันจูบไล้ต่ำไปตามหน้าท้องสวยก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงเนินเนื้อสวยที่เขาแสนหลงใหล เขายกขาเธอข้างหนึ่งขึ้นพาดบ่า แล้วก้มลงละเลงลิ้นดูดกลืนน้ำผึ้งแสนหวานจนมินตราครางไม่เป็๲สรรพ

" อ้าา..มินไม่ไหวแล้ว " เขาทำให้เธอแทบขาดใจทุกครั้งที่มีอะไรกัน

" พี่ก็ไม่ไหวเหมือนกัน " ตะวันลุกขึ้นจับขาเธอข้างหนึ่งขึ้นแล้วส่งตัวตนของเขาเข้าไปในตัวเธอพร้อมขยับเข้าออกอย่าเร่งรีบหนักหน่วง เพลิงสวาทลุกไหม้ยากจะมอดดับ เขาจับเธอกินครั้งแล้วครั้งเล่า จนเธอแทบจะหมดแรง และในที่สุดเธอก็ลงมาทำอาหารไม่ทัน จนอดที่จะเคืองเขาไม่ได้ ไม่รู้จะหื่นอะไรนักหนา กลางคืนก็กินเธอไปแล้ว ตอนเช้าก็ยังไม่ยอมปล่อยเธออีก

" ฮัดชิ้ว! " ตะวันที่เพิ่งกลับมาจากทำงานเห็นมินตรานั่งจามแล้วสืบน้ำมูกฟึดฟัดอยู่บนเตียง ก็ให้อดห่วงไม่ได้

" มินไม่สบายเหรอครับ " เขาเอามือไปแตะหน้าผากวัดไข้ให้เธอ

" พี่ว่ามินตัวรุมๆ นะ เดี๋ยวพี่หายามาให้นะครับ "

" ไม่ต้องหรอกค่ะ ขอแค่นอนพักก็พอ... แล้วที่มินเป็๲แบบนี้เพราะใครกันล่ะ " เธอทำหน้างอย่นจมูกใส่เขา

" โถ่มินจ๋า ก็มินตัวหอมๆ ใครจะไปอดใจไหว.. แล้วอีกอย่างพี่ก็อยากจะทำลูกด้วย " นี่ก็ครึ่งปีแล้วที่เธอกับเขาแต่งงานกัน แต่เธอก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะท้อง ทีนับดาวแค่ครั้งเดียวก็ติดแล้ว

" พี่ว่าพี่คงต้องเมาจนไม่ได้สติก่อนแล้วมั้งลูกถึงจะมา " มินตราฟาดลงที่แขนเขาด้วยความหมั่นไส้

" นี่แน่ะ! พูดเป็๲เล่นไป ถ้าเมาแล้วอย่ามาใกล้มินเลยนะ " ตะวันยกเธอขึ้นมานั่งทับบนตักเขาพร้อมกับออดอ้อนกดจมูกโด่งได้รูปลงบนซอกคอสวยสูดดมเอาความหอมจากเธอเข้าปอด

" ก็พี่อยากทำน้องให้นับดาวนี่น่า ดูสินับดาวจะห้าขวบอยู่แล้ว กว่ามินจะท้องแล้วไหนกว่าจะคลอดอีกนับดาวจะไม่ปาไปเจ็ดขวบรึ พี่ไม่อยากให้ลูกห่างกันเกินไป " มินตราเอี้ยวคอไปมองเขายิ้มๆ

" มินมีของขวัญให้พี่ด้วยค่ะ " ตะวันเลิกคิ้วมองเธออย่างไม่เข้าใจ นี่เธอกำลังเปลี่ยนประเด็นเพราะไม่อยากฟังเขาพูดเ๱ื่๵๹ลูกหรือยังไง แล้วของขวัญอะไร? วันเกิดเขาก็ไม่ใช่ แล้วเธอจะให้ของขวัญเขาเนื่องในโอกาสอะไร

" ของขวัญอะไร " มินตราชี้ไปที่ห้องน้ำจนเขาได้แต่มองตามมือเธออย่างไม่เข้าใจ ใครที่ไหนเอาของขวัญไปไว้ในห้องน้ำ

" อยู่ในห้องน้ำค่ะ " ตะวันมองเธอนิ่งก่อนจะยกตัวเธอลงจากตัก แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ ห่อของขวัญเล็กยาวติดโบว์ถูกวางไว้บนอ่างล้างหน้า ตะวันแกะมันออกดูก่อนจะขมวดคิ้วมองเ๽้าแท่งนี้ที่มีขีดสีแดงสองขีดอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะเดินถือมันเข้าไปถามเธอ

" มันคืออะไร " เขาชูมันขึ้นถามเธอ มินตรายิ้มไม่ตอบแต่กลับยื่นกล่องกระดาษให้เขา ตะวันยืนอ่านตัวอักษรบนกล่องนั้นนิ่งก่อนจะมือไม้อ่อนทำมันร่วงลงพื้น

" ทะ ท้อง? " เขาถามมินตราเหมือนคนละเมอ มินตรายิ้มกว้างพร้อมกับพยักหน้าให้เขา

" จริงๆ ใช่ไหม " เขาถามเธอซ้ำอีกครั้ง

" จริงค่ะ "

" เยส! " ตะวันร้องดีใจเสียงดัง ก่อนจะวิ่งเข้าไปกอดเธอ

" ขอบคุณนะครับ ที่มาเติมเต็มชีวิตพี่ พี่รักมินมากนะครับ " เขาจูบเธอไปทั่วอย่างตื่นเต้นดีใจ

" มินก็ต้องขอบคุณพี่ด้วยค่ะที่ทำให้มินมีวันนี้ มินก็รักพี่นะคะ " ชีวิตเธอจะไม่มีวันสมบูรณ์เลยหากไม่มีเขาอยู่ในนั้น