ั้แ่เด็ก จำความได้ ลี้เฟย ลี้หยุน ต่างเป็ญาติพี่น้องคนในตระกูล ถึงแม้ว่าลี้เฟยจะไม่ใช่คนในตระกุลอย่างแท้จริง ลี้เฟยก็รู้ความจริงในข้อนี้ดี เมื่อหลายปีก่อนลี้เฟยได้ยินบิดาของตนกล่าวกับปู่เื่ที่เก็บตนเองมาได้ที่ในป่าตอนที่ไปหาสมุนไพรและล่าสัตว์อสูรบรรเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว ลี้เฟยรู้สึกใเสียใจ แต่ไม่รู้เพราะอะไร ทำให้ลี้เฟยมีจิตใจที่เข้มแข็ง เค้าเก็บความเสียใจไว้ในใจพร้อมเดินเข้าไปสอบถาม ปู่และพ่อของเค้าใ แต่ก็ไม่คิดจะปิดบัง จึงเล่าเื่ราวให้ลี้เฟยฟัง ั้แ่นั้นมา ลี้เฟยก็รู้สึกอยากตอบแทนบุญคุณ พร้อมกับอดกลั้นมากขึ้นเมื่อลี้หยุนพาเพื่อน ๆ มาเล่นพร้อมแกล้งทำให้ลี้เฟยเจ็บและได้รับความอับอาย อะไรที่ทนได้เค้าก็ไม่พูด ทนเจ็บ ถ้าทนไม่ได้ก็สู้กลับไป แต่บ่อยครั้งการสู้กลับไป จะทำให้ลี้หยุนเข้าไปฟ้องลี้ไห่บิดา และพาลมาลงที่ปู่และพ่อของตนเอง ทำให้ลี้เฟยเก็บความเจ็บช้ำนี้ไว้เอง ่สองสามปีหลัง ลี้เฟยได้รับการถ่ายทอดวิชาแพทย์ตระกูลลี้ไปแล้วค่อนข้างมาก ปู่กับพ่อจึงพาออกไปหาประสบการณ์ในป่าา ไกลเมืองออกไปนอกเมืองเข้าไปในเทือกเขาลึก เพื่อหาสมุนไพร และล่าสัตว์อสูรบรรพ์ ซึ่งต้องใช้ทักษะอย่างมาก ตลอดสามปี ลี้เฟยเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว ขาดแต่เพียงพลังปราณที่มีอยู่น้อยเกินไป ไม่รู้ทำไม ไม่รู้จะแก้ไขอย่างไรที่จะทำให้ลี้เฟยมีพลังปราณมากพอตามอายุ
ในอดีต ผู้เฒ่าตระกูลจ้าวสนิทกับปู่ของลี้เฟย ถึงขั้นหมั้นหมายหลานสาวคนเดียว จ้าวหยานเอ๋อกับลี้เฟย แต่นับั้แ่ทุกคนรู้ว่า ลี้เฟยมีพลังปราณต่ำ ไม่พัฒนา ผู้คนก็มักจะดูถูก และไม่ให้เกียรตืลี้เฟย แม้กระทั่งจ้าวหยานเอ๋อ นางเองก็เช่นกัน นางดูถูกลี้เฟยทันทีเมื่อรู้ว่า นางจะต้องแต่งานกับคนที่มีพลังปราณต่ำ แต่นางก็ยังหาโอกาสเลิกไม่ได้ นางได้แต่บอกกล่าวกับปู่และบิดาของนางทุกวัน สายตาที่นางมองมาที่ลี้เฟยใน่สองปีหลัง มีแต่ความเ็า และดูถูก ไม่ว่าลี้เฟยจะทำอะไร ก็ไม่เคยจะได้รับความชื่นชมยินดีขอบคุณกลับมาเลย
ในขณะที่ลี้หยุน อายุ 14 ปีในปีนี้ ฐานพลังอยู่ในระดับพลังิญญาชั้นตะวันสีน้ำเงินแล้ว และมีแนวโน้มจะเข้าสู่ตะวันสีเขียวหรือเหลืองก่อนการทดสอบประจำปีทีเดียว ในปีเดียวขึ้นมาระดับตะวันสีน้ำเงินมีไม่มากนัก แต่ลี้หยุนทำได้ นอกจากหน้าตาดีแล้ว พลังปราณระดับนี้ นับว่าเป็ความก้าวหน้าที่น่าสนใจ อนาคตสดใส ทว่าสิ่งที่ลี้หยุนไม่เคยพอใจคือ ลี้เฟย เพราะไม่ว่าจะด้วยหน้าตา ระดับยุทธ์แล้ว ลี้หยุนถือว่าก้าวไปไกลกว่าลี้เฟยมาก นั่นทำให้ลี้หยุนโกรธและชิงชังมาตลอด คอยหาทางกลั่นแกล้งมาตลอด บิดาของลี้เฟยรู้ดีว่า ลี้หยุนมีลี้ไห่ ซึ่งมีระดับยุทธสูงกว่าตนให้ท้ายและสนับสนุน จึงพยายามช่วยเหลือลี้เฟยมาตลอด แต่ก็ยังไม่พอ ในขณะเดียวกันลี้หยุน ก็รู้สึกชอบจ้าวหยานเอ๋อมาตลอด จึงหาทางสนิทสนมกับหยานเอ๋อมาตลอด ไม่ว่าจะไปหา ซื้อของให้สารพัด และยิ่ง่สองปีหลังนี้เอง ที่จ้าวหยานเอ๋อเองก็รู้สึกจะชอบลี้หยุนขึ้นมาเช่นกัน
ทำไมลี้เฟยจะไม่รู้เล่าว่า ทั้งลี้หยุนและจ้าวหยานเอ๋อคิดอะไร แต่เพราะไม่อยากมีปัญหา และคิดว่าตัวเองก็ไม่ใช่สายเืตระกูลลี้อยู่แล้ว ถ้าเช่นนั้นก็ได้แต่ทำใจ เวลาว่างหลาย ๆ ครั้ง ลี้เฟยจึงขอบิดาออกไปป่าาเพื่อฝึกฝนพลังปราณและล่าสัตว์อสูรบรร แม้จะเป็เด็กวัย 13 แต่ด้วยทักษะและประสบการณ์ที่ฝึกร่วมกับบิดาและปู่ทำให้ลี้เฟยรู้ลู่ทาง เล้นทางและวิธีแก้ปัญหาสารพัดได้เป็อย่างดี
ในขณะที่ลี้เฟยเห็นลี้หยุนเดินเที่ยวกับหยานเอ๋อในตลาด ลี้เฟยก็ได้แต่อดกลั้นและไม่้าสร้างปัญหาใด ๆ ให้กับปู่และพ่อ จึงขออนาญาตเข้าป่าอสูรบรรพอีกครั้ง ...