จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

EP : 41 เที่ยวหอนางโลม

“พระชายาขอรับ” เพิงเทียนเอ่ยขึ้นเมื่อมองซีเหลียนฮวาที่ตอนนี้แต่งตัวเป็นชายเพราะเหตุว่าอยากไปเที่ยวหอนางโลม ไม่รู้ทำไมอยู่ๆ ถึงอยากไปเที่ยวที่นั่นกัน

“น่าๆ เจ้าก็อย่าเสียงดังนักสิ ก็ข้าอยากไปดูนางโลมอันดับหนึ่งที่เขาลือว่างามราวกับนางเซียน” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกอันที่จริงแล้วที่

เธออยากไปดูนั้น

ก็เพราะว่าได้ยินข่าวมาว่านางโลมคนนั้นแอบหมายตาซิวเหวยหลงเอาไว้ เธอเลยอยากจะรู้ว่าหญิงสาวคนนั้นจะสวยงามขนาดไหน

“เอ่อ ถ้าเราถูกจับได้จะเป็นเรื่องเอานะขอรับ ยิ่งเป็นพระชายาแบบนี้ถ้าพวกขุนนางรู้เขาคงจะหาเรื่องอ้างให้ท่านทั้งสองหย่ากันเป็น

แน่ขอรับ” เพิงเทียนเอ่ยเตือนพวกยิ่งที่นั่นมีพวกขุนนางไปเที่ยวเยอะมาก

“อืม งั้นเราชวนท่านอ๋องไปกัน” ซีเหลียนฮวาทำหน้าครุ่นคิดก่อนจะคิดออกก็เอ่ยขึ้น พร้อมกับร่างบางที่รีบเดินไปหาซิวเหวยหลงที่ห้องทำงาน

“ท่านอ๋องไปเที่ยวกัน!” ซีเหลียนฮวาร้องบอกเสียงดังด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

จนซิวเหวยหลงที่ทำงานอยู่ก็เงยหน้าขึ้นมามองซีเหลียนฮวาที่แต่งตัวเป็นชายโดยเอาชุดของเขามาใส่ คนอื่นอาจจะมองไม่ออกแต่มีหรือจะหลอกเขาได้ จำเมียตัวเองไม่ได้ก็บ้าแล้วละ

“เที่ยวไหน” ซิวเหวยหลงเอ่ยถามเพราะอยากรู้ว่านางจะไปเที่ยวที่ไหนถึงได้แต่งตัวเป็นชายเช่นนี้

“หอนางโลมจันทราเจ้าค่ะ” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกเสียงใสพลางมองซิวเหวยหลงอย่างรอคำตอบ

“ไปทำไม” ซิวเหวยหลงถามเพราะอยากรู้ว่ามันมีอะไรน่าเที่ยวกัน อีกอย่างเขาก็ไม่เคยเที่ยวที่แบบนั้นด้วย

“ข้าอยากเห็นหญิงสาวที่บอกว่าชื่นชอบท่านนะเจ้าค่ะ” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกตรงๆ เพราะปิดบังไปก็เท่านั้นแหละ เดี๋ยวซิวเหวยหลงก็ต้องรู้เรื่องอยู่ดี

“เจ้าหึงข้า”

“เจ้าค่ะหึงมากด้วย” เมื่อซิวเหวยหลงเอ่ยถามเช่นนั้น ซีเหลียนฮวาก็เอ่ยยอมรับไปตรงๆ เก็บความรู้สึกเอาไว้ก็ไม่มีประโยชน์อะไร

“งั้นก็ไปสิ” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกเพราะก่อนจะพากันออกไปด้านนอก โดยที่เพิงเทียนอ้าปากค้างเมื่อซีเหลียนฮวาพาอ๋องซิวเหวยหลงไปด้วยจริงๆ แถมอ๋องซิวเหวยหลงยังยอมไปด้วยอีกต่างหาก

“ไปเตรียมรถม้าเร็ว” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกเมื่อเห็นอาการของเพิงเทียนที่ตอนนี้กำลังอ้าปากค้าง

“ขะ ขอรับ” เพิงเทียนเอ่ยบอกก่อนจะรีบไปเตรียมรถม้าทันทีอย่างรวดเร็ว

“ไปกัน” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกอย่างตื่นเต้นพลางดึงซิวเหวยหลงขึ้นรถม้าอย่างรวดเร็ว

“คนเยอะ” ทันทีที่ลงจากรถม้าซิวเหวยหลงก็เอ่ยขึ้นทันที ถ้าไม่ใช่เพราะว่าซีเหลียนฮวาอยากมาเขาไม่มาสถานที่แห่งนี้แน่

“เราเข้าไปกันเถอะเจ้า เอ่อ ขอรับท่านอ๋อง” ซีเหลียนฮวาเอ่ยขึ้นก่อนจะนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองนั้นปลอมตัวเป็นชายก็เลยเปลี่ยนคำพูดใหม่

“อืม” ซิวเหวยหลงรับคำเบาๆ ก่อนจะเดินไปตามซีเหลียนฮวาที่เดินนำหน้าเขาเข้าไปด้านในก่อนแล้ว

“ต้องการให้หอนางโลมจันทรารับใช้อะไรหรือเพคะท่านอ๋อง” หญิงสาวนางหนึ่งที่ดูเป็นหญิงสาววัยกลางคนเดินเข้ามาหาพวกแขกทั้งงามก่อนจะเอ่ยขึ้นถาม สายตาของนางนั้นมองไปยังอ๋องซิวเหวยหลงเป็นพิเศษ

“ขอห้องพิเศษ” เพิงเทียนเอ่ยอย่างรู้ใจเจ้านายทั้งสองของตัวเอง เพราะมันจะเป็นส่วนตัวมากที่สุดแล้ว และยังสามารถมองเห็นได้ทั่วทั้งหอนางโลม

“ได้เพคะท่านอ๋อง เป็นเกียรติของหอนางโลมจันทรามากเพคะที่ได้ต้อนรับท่านอ๋องเดี๋ยวหม่อมฉันจะนำทางไปเองเพคะ” หญิงสาวเจ้าของหอนางโลมเอ่ยบอกในใจอดดีใจไม่ได้ที่อ๋องซิวเหวยหลงนั้นมาที่หอนางโลมของนาง

พลางพาทั้งสามเดินไปยังห้องพิเศษ ระหว่างทางนางก็อดไม่ได้ที่จะมองชายตัวเล็กที่สุดที่หน้าหวานราวกับหญิงสาว

“เดี๋ยวหม่อมฉันจะเอาเหล้าและหญิงงามมาให้ดูแลนะเพคะ” หญิงสาวเอ่ยบอกเมื่อนำทั้งสามมาถึงห้องพิเศษแล้ว

ที่นางเอ่ยบอกแบบนั้นเพราะคิดว่าชายใดที่เขามาที่แห่งนี้ก็ต้องการแบบนี้ทั้งนั้น แต่แล้วนางก็รู้ว่าตัวเองคิดผิด

“ไม่ต้องท่านอ๋องเพียงแค่พาหลานชายมาเที่ยวเท่านั้น” เพิงเทียนเอ่ยบอกเสียงเรียบทันที

ก่อนจะเพื่อสบตากลับอ๋องซิวเหวยหลง เขาคิดอะไรไม่ออกก็เลยกล่าวออกไปเช่นนั้น แต่ไม่คิดว่าซีเหลียนฮวาจะรับมุขต่อจากเขา

“ใช่แล้ว ข้าแค่อยากมาดูว่ามันเป็นอย่างไรเท่านั้นเอง ท่านกลับไปทำงานของท่าน อืม ถ้ามีขนมกับน้ำชาด้วยก็ดี” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกก่อนจะพึมพำเบาๆ

“เอาขนมกับน้ำชามาให้หลานข้าด้วย” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกทั้งที่รู้ว่าในหอนางโลมเช่นนี้ไม่มีของแบบนี้หรอก แต่ในเมื่อซีเหลียนฮวาอยากทานมัน นางก็ต้องได้

“เพคะ หม่อมฉันจะไปจัดการให้เร็วที่สุดเพคะ” หญิงสาวเอ่ยบอกพลางลอบมองชายตัวเล็กที่บอกว่าเป็นหลานชายของอ๋องซิวเหวยหลงไปด้วย อายุน่าจะสิบสามปีเห็นจะได้

“ข้าต้องเรียกท่านว่าท่านลุงหรือท่านน้าขอรับ” หลังจากที่หญิงสาวคนนั้นออกไป ซีเหลียนฮวาก็หันไปถามคนข้างกายทันที

“สามี”

“…”

“เรียกข้าว่าสามี” ซิวเหวยหลงย้ำอีกครั้งที่เห็นสีหน้าของซีเหลียนฮวาทำหน้าตกใจราวกับเห็นผี