ภรรยาในพันธสัญญาของบอส - Bosss Proposal

        เมาหนักขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย!

        คนใบหน้าหล่อเหลาย่นคิ้วหนาได้รูปนิดเมื่อมองสภาพไม่ค่อยดูชมของภรรยา เขาอาสามารับเองแทนที่จะปล่อยให้เธอนั่งแท็กซี่กลับบ้านตามลำพังหลังงานปาร์ตี้กับเพื่อนๆ สมัยเรียนมหาวิทยาลัยที่นัดเจอกันพร้อมหน้าในรอบหลายปี

        “บอกแล้วไงว่าอย่าดื่มเยอะ” เขาบ่นพลางเอี้ยวตัวไปคาดเข็มขัดนิรภัยให้ คนเมาแอ๋ยังติดลมฮัมเพลง โบกมือโบกไม้ เชื่อแล้วล่ะว่าสนุกสุดเหวี่ยงจริงๆ

        ดื่มเยอะขนาดนี้อันตรายหรือเปล่านะ

        ภัทรกรเหลือบมองคนคอพับคออ่อน แขนเล็กกอดกระเป๋าสะพายไหล่หลวมๆ ที่เขาซื้อให้อย่างหวงแหน

        จังหวะติดไฟฟ้าชายหนุ่มเลื่อนปรับเบาะให้ สายตาที่ทอดมองอ่อนโยนอบอุ่น มีรอยยิ้มน้อยๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าเมื่อได้ยินเสียงฮัมเพลงเพี้ยนๆ จากปากทั้งที่ตายังหลับ

        ยามอยู่บนเตียงเธอเป็นทั้งผู้ตามและผู้คุมเกมที่ดี ในบทบาทแม่บ้านก็ทำได้อย่างพิถีพิถัน ส่วนตำแหน่งภรรยาก็วางตัวได้สมกับสถานะไม่วางมาดมากหรือน้อยไปสำหรับคนที่เคยเป็นพนักงานแต่ผันตัวเป็นถึงภรรยาเจ้าของกิจการ

        กระทั่งถึงตอนนี้กณิกนันท์ก็ไม่เคยเรียกร้องขออะไรจากเขา นอกจากพยายามเป็นความสุขเป็นความสบายใจให้เขาทุกวันตลอดเวลาเกือบ 8 เดือน เขาเชื่อว่าทั้งหมดนั้นคือเนื้อแท้หากเสแสร้งแกล้งทำคงไม่เต็มไปด้วยความจริงใจและยาวนานขนาดนี้

        เขาชอบสายตาชื่นชมไร้ซึ่งคำถามยามที่เธอมองเขา และความลึกซึ้งแบบที่ชายหนุ่มไม่กล้าแปลเข้าข้างตัวเองว่าเธอรักเขา เพราะคำพูดนั้นไม่เคยหลุดออกจากปากเลยสักครั้ง

        เอาเถอะ คิดยังไงก็ช่าง ใกล้หมดเวลาในสัญญาก็ช่างหัวมันปะไรเขาจะสรรหาวิธีให้เธออยู่แบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ นานตราบเท่าที่เธอต้องการ

        คนตัวเล็กยังคงหลับสนิทกระทั่งเขาหย่อนลงบนเตียงนอน ถอดรองเท้าส้นสูงออกวางบนพื้น ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ แล้วเดินไปดูโต๊ะเครื่องแป้ง

        นี่หรือเปล่า… ชายหนุ่มอ่านฉลากบนขวด หาผลิตภัณฑ์ล้างเครื่องสำอาง

        ผู้หญิงสมัยนี้เขาใช้อะไรล้างหน้ากัน ขืนปล่อยให้นอนแบบนี้ทั้งคืนตอนเช้าตื่นมาพร้อมสิวคงเครียดไปทั้งวันเป็นแน่แท้

        เขาเปิดลิ้นชัก หยิบซองบรรจงทิชชูเปียกแล้วอ่านไม่ใช่แบบน้ำเทลงบนสำลีเหรอ สงสัยเขาคงห่างเหินจากวงการเครื่องประทินผิวนานเกินไปจนตามนวัตกรรมความงามไม่ทันแล้วละมั้ง

        ร่างเดินกลับมายังเตียงนอน พลิกกายหญิงสาวเบาๆ จับใบหน้าเรียวสวยให้ตรงบนหมอนนุ่มแล้วหยิบทิชชูสำหรับเช็ดเครื่องสำอางออกมาทีละแผ่น บรรจงเช็ดอย่างเบามือทีละส่วน ใบหน้าเนียนใสใต้เมคอัพปรากฏ

        ตอนแต่งหน้าก็ยิ่งสวยแต่เขาชอบมองความเป็นธรรมชาติละมุนสบายตาแบบนี้มากกว่า

        เขาไล่หลังนิ้วมือรอบกรอบใบหน้าขณะโน้มตัวเข้าหา

        กลิ่นแอลกอฮอล์ยังคลุ้งไปหมด

        “คุณภรีม” หญิงสาวลืมตาพลางขานชื่อด้วยเสียงหวานมือเล็กยกตะปบใบหน้าเขาแล้วผงกศีรษะขึ้นจุมพิตตรงแก้มเขาเบาๆ หนหนึ่งก่อนนอนลงเช่นเดิมแต่ใบหน้าแต้มรอยยิ้มน่ารัก

        ยัยบ๊องของเขาเมาแบบนี้ก็น่ารักไปอีกแบบ

        ภัทรกรโน้มตัวลงจุมพิตตรงหน้าผากคนลืมตาหากแต่ไม่ใสแจ๋ว ดูคล้ายจะถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์เล่นงานอย่างหนักหน่วง

        “คุณดื่มไปเยอะขนาดไหนเนี่ย”

        หญิงสาวกะพริบตาเชื่องช้าเหมือนสมองถูกลดความสามารถลงต้องใช้เวลาคิดทบทวนนานกว่าปกติ

        “4 ค่ะ”

        “แค่ 4 แก้วก็เมาขนาดนี้แล้วเหรอ”

        เขาคิดว่าภรรยาคออ่อนแต่ต้องปรับความเข้าใจเสียใหม่

        “ไม่ค่ะโซจู 4 ขวด” เธอทำ 4 นิ้วให้เขาดูประกอบ

        “4 ขวด!”

        อื้อออ!!

        คนขี้เมาพยักหน้า

        น่าตีให้ก้นลายชะมัด

        ชายหนุ่มพยักหน้าด้วยความเอ็นดู ก่อนกระซิบถามเรื่องที่ยังคาใจด้วยความเป็นห่วงเป็นใย

        “ประจำเดือนคุณมาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่”

        “อื้อ ไม่รู้”

        หญิงสาวตอบห้วนๆ พลางสั่นใบหน้าไปมาบนหมอน

        ผู้หญิงอะไรเนี่ยไม่รู้ว่าประจำเดือนมาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

        “เดือนนี้มาหรือยัง” ปลายเดือนแล้วถ้าตลอดทั้งเดือนยังไม่มาเขาอาจมีลุ้น แต่ก็ลุ้นด้วยความเป็นกังวลเล็กๆ เพราะสาวเจ้าเล่นกระดกเหล้าไปตั้ง 4 ขวดนั่นแหละ