ฉันยกยิ้มอย่างสาแก่ใจเมื่อยัยคุณหนูริต้าวาร์ลผู้นั้นถูกอาจารย์ดุด่าแล้วยังถูกเรียกพบผู้ปกครองตระกูลวาร์ลรีบมาที่โรงเรียนก่อนจะพูดอะไรบางอย่างกับอาจารย์ทำให้เหล่าอาจารย์ทุกคนมีท่าทีอึกอักแล้วหันมามองฉันอย่างตัดสินใจ
“แต่คนที่ผิดคือคุณหนูริต้าทำแบบนี้จะไม่เกินไปหน่อยหรือคะ"อาจารย์คนหนึ่งเอ่ยแย้งขึ้นมา
“ถ้างั้นฉันจะชดเชยเงินให้เด็กคนนั้นแทนเองแต่ต่อไปนี้เด็กคนนั้นจะต้องไม่มาเรียนที่นี่อีก”
ฉันมองผู้ปกครองจากตระกูลวาร์ลที่มีสีหน้าไม่ใยดีแล้วก็ได้แต่ร้องเหอะในใจอย่างหัวเสียดูท่าแล้วภารกิจการเป็หัวหน้าห้องคงทำไม่สำเร็จเสียแล้วล่ะ
ตระกูลวาร์ลนี่แค่เด็กอย่างฉันยังแทบไม่สนใจส่วนโรงเรียนพวกเขาก็ไม่เห็นหัว คงอาศัยว่ายัยคุณหนูริต้าวาร์ลถูกวางตัวเป็คู่หมั้นของลูกชายบารอนฟาริส คอนเนอร์แน่เลยถึงได้กร่างขนาดนี้
“ถ้างั้นคุณก็พูดกับผู้ปกครองของริต้าเองแล้วกันค่ะ”อาจารย์เอ่ยตัดบท
“ได้ พวกคุณเชิญผู้ปกครองของเด็กคนนั้นมาฉันจะจัดการเอง”คนตระกูลวาร์ลพูดด้วยท่าทางที่เหนือกว่า
ฉันมองพวกผู้ใหญ่พูดคุยกันก่อนจะกลอกตามองบนแล้วแกว่งเท้าไปมาอยู่บนเก้าอี้ไม่ไกลส่วนยัยคุณหนูริต้าผู้นั้นก็นั่งอยู่ห่างๆกับสาวใช้ของตระกูลซ้ำยังทำสีหน้าเยาะเย้ยฉันอย่างเปิดเผยอีกต่างหาก
ฮึม…มันน่าตบจริงๆให้ตายเถอะ
“โฮสต์ใจเย็นเข้าไว้ครับ”
‘เื่นี้ฉันไม่ผิดสักหน่อยถ้าเกิดว่าไม่ได้มาเรียนที่นี่อีกแล้วเื่ภารกิจนางเอกจะทำยังไง?’ฉันเอ่ยถามกับระบบในใจ
“โฮสต์ไม่ต้องเป็ห่วงครับหากเส้นทางของโฮสต์เปลี่ยนแปลงกะทันหัน ภารกิจจะทำการเปลี่ยนแปลงด้วยเช่นกัน”
‘จริงเหรอ?’
“ครับโฮสต์รอป้าเซเรียมาจัดการเื่นี้ดีกว่าครับเพราะการเป็เด็กที่ดีคือต้องเชื่อฟังผู้ปกครอง”
จ้ะ
ฉันเบนสายตามองไปยังกลุ่มผู้ใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลพร้อมกับเสียงสนทนาที่หยุดไปแล้ว หลังแกว่งขาเล่นสักพักใหญ่ๆป้าเซเรียก็มาถึงโรงเรียนด้วยแววตาที่เรียบเฉยผิดปกติฉันเห็นแล้วถึงกับสะท้านอย่างบอกไม่ถูก
ดูแล้วป้าเซเรียน่าจะโหดไม่เบาเหมือนกันนะเนี่ย
ฉันนึกอยากจะหัวเราะคิกคักเท้าเล็กะโลงจากเก้าอี้แล้วสั่นหางระริกระรี้ ไม่ใช่สิฉันต้องเอาหัวที่มีรอยช้ำนี้ไปให้ป้าเซเรียรับรู้ให้ได้
“โฮสต์กำลังวางแผนอะไรครับการทำแบบนี้ไม่ต่างจากการฟ้องเลยนะครับ”
แล้วไง ฉันไม่ใช่นางเอกจริงๆเสียหน่อยแล้วการที่ฉันไปร้องเจ็บไม่ได้บอกว่าเป็การประพฤติไม่ดีนะพ่อระบบนางเอกเห็นฉันอยู่ในกรอบระบบแบบแผนเข้าหน่อย อย่าคิดว่าฉันจะกลายเป็คนโง่จริงๆ
“ผมไม่ได้บอกว่าโฮสต์เป็คนโง่เสียหน่อย”พ่อระบบคร่ำครวญ
“ป้าเซเรียค่ะ”
รัศมีความรักจงทำงานซะเถอะเอาให้สว่างกระจ่างใสจนใครๆต้องหลงรักแบบนี้ถึงจะทำให้ฉันเป็นางเอกแบบโนสนโนแคร์ได้
“ริต้า”ป้าเซเรียเอื้อมมือไปรับเด็กหญิงที่กำลังกอดขาเธอเอาไว้ด้วยแววตาอ่อนโยนรักใคร่
“ป้าเซเรียริต้าเจ็บค่ะ”ฉันพูดแล้วจับที่หัวตัวเองน้ำตาคลอเบ้าอย่างน่าสงสาร
การแสดงแบบนี้ไม่ผ่านก็ให้มันรู้ไปสิ
ป้าเซเรียยกมือขึ้นสำรวจบริเวณที่ฉันบอกก็รับรู้ได้ว่ามันช้ำจริงๆหลังจากนั้นฉันก็รับรู้ได้ถึงกลิ่นอายเสียดแทงคนจากป้าเซเรียทันที
“นี่ถึงขนาดลงไม้ลงมือกันเลยงั้นเหรอ?”ป้าเซเรียเอ่ยถามเสียงเรียบแล้วมองไปยังอาจารย์ที่อยู่ไม่ไกลสายตาไล่มองจนกระทั่งไปเจอกับคนตระกูลวาร์ลที่ยังคงวางท่าทางสูงส่งนั้น
“เป็เพราะหลานสาวของคุณหัวเราะเยาะคุณหนูริต้าของเรา”คำพูดไม่น่าฟังนั้นทำให้ฉันนึกอยากตรงเข้าไปกระชากผมแล้วตบสักหลายตลบจริงๆ
โชคดีนะที่ฉันยังเป็เด็กอยู่ไม่งั้นคงได้เห็นดีกันแน่
“คุณหนูริต้า? ริต้าไหนกัน”ป้าเซเรียเอ่ยถามกลับ
“แน่นอนว่าต้องเป็คุณหนูริต้า วาร์ลว่าที่คู่หมั้นของบุตรชายบารอนฟาริสคอนเนอร์นะสิ”คนจากตระกูลวาร์ลเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“อ๋อ ที่แท้ก็ลูกสาวพ่อค้าตระกูลวาร์ลนั่นเองนึกว่าเป็คุณหนูตระกูลขุนนางสูงศักดิ์ที่ไหน”
“กล้าดียังไงถึงพูดเช่นนี้กับคนตระกูลวาร์ล”
“ทำไมฉันจะไม่กล้าแล้วอย่าเอาตำแหน่งว่าที่คู่หมั้นอะไรนั่นมาพูดบางทีพรุ่งนี้อาจจะไม่มีตำแหน่งนี้แล้วก็ได้”ป้าเซเรียส่ายหน้า
ฉันมองป้าเซเรียที่พูดคุยกับคนตระกูลวาร์ลก็พอจะรู้แล้วว่าตำแหน่งว่าที่คู่หมั้นนี้คงใกล้ถูกยกเลิกเต็มทีแล้ว
อ่า ช่างน่าสงสารยัยคุณหนูริต้าวาร์ลผู้นี้เสียจริง
“เอาล่ะ เื่ให้ริต้าลาออกจากโรงเรียนฉันจะทำให้เพียงแต่ไม่ใช่เพราะฉันกลัวตระกูลวาร์ลหรอกนะ แต่เป็เพราะเ้านายของฉันบารอนฟาริสคอนเนอร์้าเด็กอายุไล่เลี่ยกับบุตรสาวของท่านไปเป็เพื่อนเรียนด้วยกันและริต้าก็เป็หลานสาวของฉันการเรียนกับอาจารย์ชื่อดังที่บารอนเรียกใช้คงจะเป็ผลดีกับริต้ามากกว่าการเรียนร่วมกับเด็กที่ชอบใช้ตระกูลบังหน้าแบบนี้โตไปคงได้เป็แค่คุณหนูตระกูลพ่อค้าคนหนึ่งเท่านั้น ฐานะคงไม่สูงส่งกว่านี้หรอก”
“นะ นี่…”คนตระกูลวาร์ลพูดอะไรไม่ออก
พวกเขาไม่คิดว่าแท้ที่จริงป้าเซเรียจะเป็คนของบารอนฟาริสคอนเนอร์ การทำเช่นนี้ไม่เท่ากับการประกาศชื่อเ้านายรังแกลูกน้องงั้นเหรอ?
ช่างน่าขายหน้ายิ่งนัก
ฉันมองสีหน้าแปลกพิกลของคนตระกูลวาร์ลแล้วก็ได้แต่นึกขำหลังจัดการเื่ราวเสร็จป้าเซเรียก็พาฉันกลับบ้านหลังกำชับให้ฉันเล่นอยู่ภายในบ้านก่อนสักวันป้าเซเรียก็กลับไปที่ตระกูลคอนเนอร์ต่อ
“โฮสต์ลองเปิดดูระบบสิครับ ตอนนี้ภารกิจหายไปแล้ว”
เสียงของพ่อระบบนางเอกทำให้ฉันต้องรีบเปิดระบบดูทันทีแล้วก็เป็จริง ตอนนี้ภารกิจนางเอกหายไปแล้ว
...............
หน้าต่างระบบ
ริต้า แอนน์มารี
คะแนนความประพฤติ: 29/500(ระดับต่ำกว่าเกณฑ์นางเอก)
ภารกิจสำหรับนางเอก : ไม่มี
ช่องเก็บของ: ว่างเปล่า
ระบบแลกรับรางวัล: เปิดใช้งาน
ข้อเสนอแนะ: ระบบแลกรับรางวัลสามารถแลกเปลี่ยนได้วันละครั้งเท่านั้น
...............
ที่จริงแล้วระบบนางเอกนี่มันก็มีการปรับเปลี่ยนไปตามผู้ใช้สินะฉันคิดแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ โดยเฉพาะเมื่อเห็นคะแนนความประพฤติที่แสนจะน้อยนิดฉันคงต้องเร่งมือทำอะไรสักอย่างไม่เช่นนั้นฉันจะกลายเป็คนจนจริงๆเข้าสักวัน
หลังฉันใช้เวลาภายในบ้านของป้าเซเรียทั้งวันเย็นวันนั้นป้าเซเรียก็กลับมาพร้อมกับชุดเด็กขนาดพอดีกับตัวฉันหลังจากป้าเซเรียลองวางทาบลงบนตัวฉันแล้วก็ต้องพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
ฉันรู้หรอกว่าด้วยรูปร่างหน้าตาที่แสนน่ารักของฉันต่อให้ใส่ชุดไหนก็สวยน่ารักอยู่ดี
“พรุ่งนี้ริต้าไปเรียนกับคุณหนูมีอาต้องสวมชุดนี้ไปนะ”
“ค่ะ ป้าเซเรีย”ฉันขานรับ
ชุดที่ป้าเซเรียนำมาให้ดูคล้ายชุดแม่บ้านเพียงแต่มีขนาดเล็กและมีสีสันสดใสกว่ามากหวังเพียงว่าคุณหนูมีอา คอนเนอร์ผู้นี้จะมีนิสัยที่ดีกว่าคุณหนูตระกูลวาร์ลคนนั้นนะไม่งั้นเธออาจจะมีสภาพที่อนาถกว่ามาก
“โฮสต์ไม่ต้องกังวลไปครับตอนนี้โฮสต์มีรัศมีเชื่อฟังกับรัศมีความรักเด็กในวัยเดียวกันกับโฮสต์ย่อมจะััได้พิเศษกว่าผู้ใหญ่มาก”
หวังว่าจะจริงเถอะดูตัวอย่างคุณหนูริต้า วาร์ลคนนั้นสิ ไม่เห็นจะเชื่อฟังหรือรักใคร่ฉันเลยสักนิดพวกเด็กมันก็เอาใจยากแบบนี้ทุกคนนั่นแหละน่า
2K
