หลังจากเสร็จศึกหนักกลางป่า ผมก็จูงมือเหมยฮัวที่เดินขาสั่นพั่บๆ กลับมาที่บ้านไม้หลังเล็กของผม เธอพยายามจัดเสื้อผ้าที่ขาดวิ่นให้ดูเรียบร้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ ใบหน้ายังคงซับสีเืจางๆ จากอารมณ์ที่พึ่งมอดไหม้ไป
"พี่เรฟ... ข้าหิวจังเลยจ้ะ ใช้แรงไปเยอะขนาดนั้น..." เหมยฮัวพูดพลางลูบท้องตัวเองเบาๆ
‘หึหึ... หิวเหรอ จัดไปแม่สาวน้อย ระบบ... ขอซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบบถ้วยรสหมูสับเผ็ดร้อนมา 2 ถ้วยสิ เอาแบบที่มีส้อมพลาสติกข้างในด้วยนะ’ ผมสั่งการในใจ
[รับทราบ... หักแต้มราคะ 2 แต้ม ได้รับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปตรา 'นรกแตก' 2 ถ้วย]
ผมเดินไปที่หลังบ้าน จุดไฟต้มน้ำร้อนครู่เดียวก็เทลงไปในถ้วยกระดาษล้ำสมัย กลิ่นหอมของเครื่องปรุงรสจัดจ้านโชยฟุ้งไปทั่วบ้านไม้ จนเหมยฮัวถึงกับตาโตฟุดฟิดจมูกไม่หยุด
"กลิ่นอะไรน่ะพี่เรฟ! หอม... หอมจนข้าน้ำลายสอเลย"
"นี่เขาเรียกว่า 'หมี่วิเศษจากแดน์' กินซะสิ" ผมยื่นถ้วยที่มีเส้นเหนียวนุ่มให้เธอ เหมยฮัวลองใช้ส้อมพลาสติกม้วนเส้นเข้าปากคำแรก...
"อื้อออออ! อร่อย! อร่อยที่สุดในชีวิตข้าเลยพี่เรฟ! เส้นมันเด้งสู้ลิ้น รสน้ำซุปก็เผ็ดร้อนสะใจจริงๆ อ๊าาา..." เธอซดน้ำซุปดังโฮกใหญ่ ใบหน้าสวยๆ เต็มไปด้วยความสุขฟินสุดขีด
ในจังหวะที่เหมยฮัวกำลังเคี้ยวเส้นตุ้ยๆ อย่างเพลิดเพลิน ผมที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็เริ่มอยู่ไม่สุข มือหนาของผมเลื้อยลงไปใต้กระโปรงผ้าป่านของเธออีกครั้ง แล้วตะปบเข้าที่ โหนกหี ที่ยังบวมเป่งและชุ่มฉ่ำอยู่เต็มแรง!
"ว๊ายยย! พี่เรฟ!" เหมยฮัวสะดุ้งสุดตัวจนบะหมี่เกือบหก เธอหันมามองผมด้วยตาที่เบิกกว้าง "ทำอะไรจ๊ะ... อยู่ดีๆ ก็มาจับ 'ตรงนั้น' ของข้าอีกแล้ว!"
ผมหัวเราะในลำคอพลางใช้นิ้วกลางเขี่ยร่องหีของเธอผ่านเนื้อผ้าเบาๆ "อะไรกันเหมยฮัว... เมื่อกี้ข้าเพิ่งจะ 'เย็ดหี' เ้าไปหยกๆ จนน้ำแตกกระจายเต็มป่า ตอนนี้จะมาทำเป็สะดุ้งทำไมกัน? ร่างกายเ้าน่ะ ข้าััมาหมดทุกซอกทุกมุมแล้วนะ ไม่คุ้นมือผัวคนนี้หรือไง?"
เหมยฮัวหน้าแดงแป๊ดจนถึงใบหู เธอวางถ้วยบะหมี่ลงแล้วบิดตัวหนีมือนักรบของผมอย่างขัดเขิน "ก็มัน... มันไม่ชินนี่จ๊ะพี่เรฟ อยู่ดีๆ พี่ก็จู่โจมเข้ามาแบบนี้ ใจข้าสั่นไปหมดแล้ว... แล้วนี่มือพี่... ทำไมมันซนขนาดนี้เนี่ย อ๊ะ... อย่าเขี่ยตรงนั้นสิ ข้าเพิ่งล้างไปเองนะ"
"ล้างแล้วก็แฉะใหม่ได้" ผมกระซิบข้างหูเธอพลางบีบเน้นที่ติ่งเสียวแรงๆ "ดูสิ... พอข้าแตะนิดแตะหน่อย น้ำหวานของเ้าก็เริ่มซึมออกมาอีกแล้วนะเหมยฮัว หีเ้านี่มันช่างร่านมือข้าจริงๆ"
"พี่เรฟบ้า! พูดจาลามกที่สุดเลย!" เธอตีแขนผมเบาๆ แต่กลับไม่ยอมปัดมือผมออก แถมยังแอบโยกสะโพกเบียดเข้าหานิ้วผมเบาๆ อย่างลืมตัว
"ฮ่าๆๆ ... ปากบอกบ้า แต่หีเ้ามันบอกว่าชอบนะเหมยฮัว กินต่อเถอะ... เดี๋ยวคืนนี้ข้าจะให้เ้า 'กิน' ของข้าอีกรอบ คราวนี้เอาให้ลึกถึงคอหอยเลยดีมั้ย?"
เหมยฮัวก้มหน้ากินบะหมี่ต่อด้วยท่าทางขัดเขินสุดขีด แต่ในใจเธอกลับโหยหาััป่าเถื่อนของเรฟคนใหม่นี้อย่างประหลาด