ตอนที่ 15 มีเหตุผล (1)
พ่อบ้านที่อยู่ด้านข้างยิ้มแล้วเข้ามารับเสื้อคลุมของลู่โจว ทันทีที่เห็นว่าบนลำคอของลู่โจวมีป้ายคำสั่งทหาร...หลักฐานแสดงอำนาจของนายหญิงตระกูลลี่ห้อยอยู่ก็อดเผยความประหลาดใจออกมาไม่ได้ ท่าทีที่มีต่อลู่โจวก็ยิ่งนอบน้อมกว่าเดิม
หลานรั่วหร่านก็เห็นป้ายคำสั่งทหารเช่นกัน เดิมทีเธอไม่พอใจเพราะลู่โจวเรียกเธอว่าคุณแม่ แต่พอเห็นป้ายคำสั่งสีหน้าก็ยิ่งแย่เข้าไปอีก เธอจึงรีบลุกขึ้นมาอยู่หน้าลู่โจวแล้วถาม “เธอเอาป้ายคำสั่งที่อยู่ตรงหน้าอกของเธอมาจากไหน”
ั์ตาของเก่อเซียงอี้ฉายแววสงสัย เธอไม่ใช่คนตระกูลลี่ย่อมไม่รู้ว่าป้ายคำสั่งคืออะไร ทว่าบนป้ายคำสั่งมีคำว่า ‘ลี่’ สลักอยู่ สิ่งนั้นคงสำคัญกับตระกูลลี่มาก
ลู่โจวตอบ “หนานเสวียนให้ผมมาครับ”
หลานรั่วหร่านราวกับถูกโจมตีซ้ำ เอ่ยพึมพำเสียงเบา “พวกเขาทำแบบนี้ได้ยังไง...”
ั้แ่เธอเข้ามาในตระกูลลี่ เธอก็คิดมาตลอดว่าภรรยาจอมพลซึ่งก็คือแม่สามีของเธอไม่ค่อยชอบเธอนัก ทุกครั้งที่ในตระกูลเกิดเื่ใหญ่ขึ้น แม่สามีของเธอจะให้สะใภ้คนอื่นมาช่วยจัดการ ปล่อยให้เธอทำแค่เื่เล็กน้อยจำพวกงานสังสรรค์รวมญาติหรืองานเลี้ยงของตระกูลเท่านั้น ถึงกระนั้นเธอก็ยังพยายามทำมันออกมาให้ดีที่สุด ด้วยหวังว่าจะมีสักวันที่แม่สามีจะเห็นค่าในตัวเธอบ้าง เห็นว่าเธอก็เป็หญิงแกร่งคนหนึ่งที่ไม่แพ้ใครทั้งสิ้น และยอมมอบตำแหน่งนายหญิงตระกูลลี่ให้กับเธอ
ลูกชายของเธอนับวันยิ่งเก่งขึ้นเรื่อยๆ ความดีความชอบก็ยิ่งมากขึ้น ทำให้แม่สามีพอใจในตัวเธอมากขึ้นตามไปด้วย ซึ่งเธอก็รู้สึกภูมิใจในตัวลูกชาย เช่นกัน และนั่นทำให้เธอคิดว่าไม่ช้าก็เร็วตำแหน่งนายหญิงของตระกูลจะต้องตกมาอยู่ในกำมือของเธออย่างแน่นอน แต่ตอนนี้แม่สามีไม่เพียงไม่ยอมมอบสัญลักษณ์ประจำตัวนายหญิงตระกูลลี่ให้เธอ อีกฝ่ายยังทำให้ลูกชายคนโตที่เธอภาคภูมิใจที่สุดมอบของสิ่งนั้นให้กับผู้ชายที่ยังไม่ได้เป็คนตระกูลลี่และเพิ่งจะรู้จักกันแค่ไม่กี่วันด้วยตนเอง
เธอยอมรับเื่นี้ไม่ได้
ภายในจิตใต้สำนึก เธอคิดว่าแม่สามีรับฟังความคิดเห็นของลูกชายคนโตมาตลอด ขอเพียงลูกชายคนโตของเธอเอ่ยปากแทนเธอไม่กี่คำ แม่สามีจะต้องมอบป้ายคำสั่งทหารให้เธอแน่นอน แต่ลูกชายคนโตของเธอกลับไม่ทำเช่นนั้น เขาไม่ได้พูดถึงความดีความชอบของแม่ตนเองด้วยซ้ำ นี่จึงทำให้เธอรู้สึกเสียใจมาก
เก่อเซียงอี้สังเกตเห็นว่าหลานรั่วหร่านผิดปกติไป จึงรีบลุกขึ้นแล้วถาม “คุณป้าหลานเป็อะไรหรือเปล่าคะ สีหน้าดูไม่ดีเลย รู้สึกไม่สบายเหรอคะ”
ลู่โจวขมวดคิ้วแล้วบอกพ่อบ้าน “ลุงตี๋ รีบไปเชิญคุณหมอมา”
“ไม่ต้อง ฉันไม่เป็ไร ไม่ต้องเรียกหมอ” หลานรั่วหร่านไม่อยากให้คนอื่นเห็นเธอในสภาพที่น่าสมเพช จึงหายใจเข้าลึกๆ แล้วกล่าว “เก้าโมงแล้ว พวกเราดื่มชายามเช้ากันก่อนเถอะ”
เธอพาลู่โจวและคนอื่นมาที่ห้องอาหาร
คนรับใช้ยกขนมหวานฝีมือประณีตมาวางไว้บนโต๊ะ จากนั้นก็รินน้ำชาหอมกรุ่นให้กับพวกเขาคนละถ้วย
ลู่โจวยกถ้วยชาขึ้นสูดดม “ชาดี”
เก่อเซียงอี้มองเขาแวบหนึ่งก็ยิ้มแล้วเอ่ยกับหลานรั่วหร่าน “ป้าหลานคะ ก่อนหน้านี้หนูได้ยินเขาเรียกคุณป้าว่าแม่ ไม่ทราบว่าผู้ชายคนนี้คือ...”
หลานรั่วหร่านตอบ “ลู่โจว หลานชายคนโตของเ้าของบริษัทกั๋วอวิ้นกรุ๊ป”
“บริษัทกั๋วอวิ้นกรุ๊ปเหรอ” เก่อเซียงอี้ประหลาดใจเล็กน้อย ในประเทศจีน ใครบ้างจะไม่รู้จักบริษัทกั๋วอวิ้นกรุ๊ป นั่นคือผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตแบบครบวงจรที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเชียวนะ นอกจากนี้ยังเป็หนึ่งในผู้ประกอบการทางอินเทอร์เน็ตที่มีบัญชีผู้ใช้มากที่สุดในประเทศจีน ที่ได้รับความนิยมมากขนาดนี้ก็เพราะมีบริการหลากหลายรูปแบบ หนึ่งในนั้นคือสื่อโซเชียลมีเดีย ไปจนถึงแพลตฟอร์มเครือข่ายสังคมออนไลน์ แพลตฟอร์มเกมขนาดใหญ่มากมายที่อยู่ภายใต้ชื่อบริษัท เว็บไซต์การศึกษาและวรรณกรรม คู่ค้าเว็บไซต์ข่าวสาร บริการวิดีโอออนไลน์ และเว็บไซต์วิดีโอต่างๆ ถือว่าเป็องค์กรขนาดใหญ่ระดับท็อปสิบขององค์กรขนาดใหญ่ชั้นนำของโลก
นอกจากนี้หลานสาวคนโตสองคนและหลานชายคนเล็กสองคนของเ้าของบริษัทกั๋วอวิ้นกรุ๊ปต่างก็มีพร์ด้านการค้า เพราะมีพวกเขาอยู่ บริษัทกั๋วอวิ้นกรุ๊ปจึงยิ่งเจริญรุ่งเรือง แต่เธอไม่เคยเห็นลู่โจวมาก่อน หรือว่าเขาคือหลานชายคนโตที่ลึกลับที่สุดของประธานลู่ตามข่าวลือ