[Hell’s part]
ผมจำเป็ต้องรีบผลักออกมาจากริมฝีปากอันแสนหวานของคิสแม่งถ้าผมไม่ต้องรีบไปหาแม่ผู้อันเป็ที่รักยิ่ง -_-;; ที่้าพบผมเดี๋ยวนี้แล้วล่ะก็ผมไม่ไปจากมันหรอก
อ๊ะๆอย่าพึ่งคิดว่าผมจะรับโทรศัพท์แม่แบบนั้นนะครับ ถึงผมจะเหี้ยยังไงแต่ผมก็ไม่ถึงกับด่าผู้มีพระคุณแบบนั้นหรอกครับ(ช่างประเสริฐแท้พระเอกฉัน - -“) แต่ที่ผมคุยน่ะมันเป็ลูกน้องของผมต่างหากมันบอกว่าถ้าผมไม่รีบกลับบ้านไปหาท่านเดี๋ยวนี่ท่านจะบุกมาหาผมถึงมหาลัยฯ กันเลยทีเดียว -_-;; ใหญ่ไหมล่ะแม่ผม
ผมคงจะลืมบอกอะไรไปครอบครัวของผมน่ะเป็ยากูซ่าคุณลองคิดดูดีๆ สิครับว่าคนปกติที่ไหนมันจะมาตั้งชื่อลูกตัวเองว่านรกกันผมถามแม่ตั้งหลายครั้งว่าทำไมถึงตั้งแบบนี้แม่ก็ตอบว่า
“พ่อของลูกเขาบอกว่าลูกเป็ตัวแทนของยมทูตเพื่อที่จะมาครองตำแหน่งหัวหน้าของแก๊งเราเพื่อจะมาเป็ใหญ่ไงจ้ะ ลูกน่ะนรกส่งมาเกิด ^^”
ชัดเลยนรกส่งกูมาเกิดจริงๆด้วย ไม่อยากจะบอกว่าไอ้อิลพ่อมันก็เป็มาเฟียซึ่งเป็เพื่อนสนิทกับพ่อผมพอดีหึ..แล้วยังไงเหรอ? พอพ่อตั้งชื่อให้ผมว่าเฮล(ดีหน่อยที่ตั้งเป็ภาษาอังกฤษถ้าตั้งเป็ภาษาไทยกูตาย -_-;;) พ่อไอ้เหี้ยอิลก็ตั้งชื่อมันว่าอิล ที่แปลว่าชั่วร้ายทันที แล้วผมกับมันก็เป็เพื่อนกันมาั้แ่เด็กๆจะว่าไปผมกับไอ้เหี้ยอิลมันก็เหี้ยสมชื่อกันจริงๆ นั่นแหละ
ผมขับเฟอร์รารี่สีแดงเพลิงของผมเข้ามายังบริเวณบ้านเอ๊ะ!! หรือว่าผมจะเรียกว่าคฤหาสน์ดีวะเพราะว่ามันใหญ่มากเลยนะสิ ครอบครัวของเราเป็ตระกูลยากูซ่าเก่าแก่ที่สืบทอดกันมาเรื่อยๆบ้านของผมก็เลยออกเป็แบบสไตล์ญี่ปุ่นนิดหน่อย
“แกมาช้าไปหนึ่งนาทีกับอีกสามสิบแปดวินาทีนะจ้ะลูกเฮลสุดที่รักของแม่^^” เมื่อเดินเข้ามายังห้องรับแขกที่ไอ้พวกนั้นบอกว่าแม่มารอผมอยู่ตั้งนานแล้วก็ต้องเจอประโยคขบกัดจากแม่ผู้เป็ที่รักทันที
“ช่างมันเหอะครับว่าแต่ที่แม่เรียกผมมาวันนี้มีเื่อะไรสำคัญเหรอครับร้อยวันพันปีไม่เห็นเคยอยากจะเห็นหน้า -_-;;” ใช่ก็แม่ผมอ่ะเป็คนที่บ้าพวกช็อปปิ้งมากก็เลยไม่ได้อยู่ติดกับบ้านสักเท่าไหร่ส่วนผมนานๆ ทีก็จะเข้ามานอนที่บ้าน เพราะส่วนใหญ่ผมจะอยู่ที่คอนโดฯเพราะมันใกล้กับมหาลัยฯ มากกว่าและอีกอย่างคือผมอย่างอยู่เงียบๆ คนเดียวถ้าให้ผมมาอยู่ที่บ้านที่มีพวกการ์ดเดินร่อนไปร่อนมาให้ผมไปตายเถอะ -_-!!
“คือว่าเพื่อนของแม่จะไปเที่ยวต่างประเทศน่ะแล้วเขาไม่อยากให้ลูกเขาอยู่บ้านคนเดียว”
“แล้วไงครับ?”
“แม่ก็บอกว่าให้มาอยู่กับลูกก็ได้น่ะสิลูกเองตอนนี้ก็อยู่คนเดียวไม่ใช่เหรอแล้วอีกอย่างคอนโดฯของลูกมันก็มีสองห้องนอนนี่นา”
“ใช่ครับ แต่ผมไม่อยากอยู่ร่วมกับใครที่เป็คนแปลกหน้า”
“แต่น้องเขาอยู่คณะเดียวกันกับลูกด้วยนะนี่รูปเพื่อลูกอาจจะเคยเห็นหน้า” แล้วแม่ก็ส่งรูปเด็กเวรนั่นที่จะมาแย่งความสงบสุขของผมไปแต่เมื่อผมเห็นรูปคนที่จะมาแย่งความสงบสุขของผมไปมันก็ทำให้ผมถึงกับยิ้มร่าทันทีเพราะว่าคนที่อยู่ในรูปคือคนที่ผมจะเอามันมาทำเมียไงล่ะ
ไอ้ ‘คิส’ ตอนแรกๆ ผมก็ไม่ได้คิดอะไรกับมันเท่าไหร่แต่พอนานๆไปความหมั่นไส้มันของผมก็มีเยอะมากขึ้น มันทั้งอวดเก่งและอวดดีหึ..แล้วผมจะยอมมันได้ยังไงล่ะ หยิ่งอย่างนี้ต้องจับมาทำเมียเสียให้เข็ด
“เป็ไง?”
“ตกลงครับ” ผมพูดพร้อมกับเก็บรูปของคิสเก็บเข้ากระเป๋าเสื้อ มึงหนีกูไม่รอดแน่ ไอ้คิส!!
[End of Hell’s part]
[Past’s part]
หลังจากที่วางสายจากไอ้คิสแล้วผมก็ก้มมองข้าวตรงหน้าทันทีเฮ้อ..มันบอกว่าไม่เป็ไรแล้วผมจะเชื่อมันได้ไหมวะแล้วทำไมจู่ๆมันถึงวางสายของผมอย่างนี้ล่ะ สัด!! กูยังไม่หายเป็ห่วงมึงเลยนะไอ้เหี้ยนี่ -_-;;
แล้วพอผมหันไปมองคนที่นั่งอยู่ข้างๆผมก็อยากจะหาปี๊บมาคลุมหัวของผมทันที ก็เพราะว่ามันเล่นนั่งมองหน้าผมอยู่น่ะสิไอ้เหี้ยมึงจะมองหาพระแสงไรหนักหนาวะและแล้วความคิดของผมมันก็แล่นเข้ามาในหัวทันที
ผมหยิบโทรศัพท์ของผมขึ้นมากดโทรหาเฮียดาร์กทำไมผมจะไม่มีเบอร์มันล่ะก็ในเมื่อความจริงผมกับไอ้เฮียดาร์กเราน่ะเป็ญาติกันมันเป็ลูกของป้าผมแต่ที่ผมต้องทำเป็ไม่รู้จักกับมันน่ะเพราะว่ามันห้ามไม่ให้บอกใครว่าเรารู้จักกันเหตุผลของมันง่ายมากคือ...
‘กูอายวะที่มีน้องปัญญาอ่อนแบบมึง!! -_-;;’
แล้วคิดหรอว่ากูอยากจะมีพี่เหี้ยๆแบบมึงไหมวะ -___-วันๆก็เอาแต่นั่งทำหน้าหินอยู่นั่นแหละพอผมพูดถึงหนังหน้าที่ตายด้านของมันมันก็บอกผมว่า
‘คนอย่างกูเขาเรียกว่ามีโลกส่วนตัวเว้ย!!’
สัดเอ๊ย!! อย่างมึงกูว่าตายด้านมากกว่าวะบอกให้เขารู้กันเลยว่ามึงน่ะไม่น่าเอาทำพันธุ์ -_-;;
(“โหล! กูบอกว่าถ้าไม่ธุระสำคัญจริงๆมึงอย่าโทรมาหากูไงสัส!!”) แหม รับสายแล้วกูยังไม่ทันพูดเหี้ยไรแม่งด่ากูซะแล้วนะมึง
“ง่ะ!! เค้าโทรหาตัวม่ะได้เหรอ? T^T” คราวนี้ไอ้อิลมันจ้องหน้าผมแบบไม่กระพริบแล้วครับหึ..ให้มันรู้ซะบ้างว่าใครเป็ใครคิดจะเล่นกับไอ้พาสคนนี้ไปตายแล้วเกิดใหม่ซะเถิด
(“เป็เหี้ยไรวะไอ้พาส โทรมาทำเหี้ยไรแค่นี้นะเหี้ยเอ๊ย!!”)ดูมันทำกับน้องที่น่ารักของมันได้ลงไอ้ห่าาเอ๊ย!! มันวางสายไปแล้วแต่ผมยังไม่ซะใจเลยอ่ะขอต่ออีกหน่อยก็แล้วกันนะ
“เค้ากำลังกินข้าวอยู่ง่ะอ๋อ ตอนนี้เค้าอยู่คนเดียวไอ้คิสมันไปเข้าห้องน้ำ ครับแล้วเจอกันบาย” แล้วผมก็ทำท่าวางสาย พอผมหันกลับไปมองหน้าไอ้อิลก็เห็นว่ามันจ้องมองผมอยู่
หน้าตาของไอ้เหี้ยอิลตอนนี้มันน่ารักซะใจจริงๆเลยอ่ะ ^^ ผมทำเป็ไม่สนใจมันดูท่าทางมันจะอารมณ์เสียมากๆ เลยล่ะ ฮ่าๆ ยิ่งมันอารมณ์เสียได้มากเท่าไหร่ยิ่งดีสะใจกูฉิบหายผมยังนั่งลอยหน้าลอยตาแล้วก็ตักข้าวขึ้นมากินต่อโดยที่ไม่สนใจมันอีกอยู่ดี
“ว่าที่ผัวนั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้ทั้งคนมึงยังจะนั่งทำลอยหน้าลอยตาคุยกับชู้ได้อีกนะ” มันพูดแล้วจับข้อมือของผมไปกำไว้แน่นกูเจ็บนะเว้ยย!!
“สัด! มึงอย่ามาลามปามมึงกับกูไม่ได้เป็อะไรกันสักหน่อยอย่ามายุ่งกับกู!!”
“ได้! ถ้ามึงอยากเดี๋ยวกูจัดให้!!”
“เห้ย! กูไม่ไปอย่ามายุ่งกับกู!!” ผมทั้งดิ้นทั้งทุบตีมันอย่างแรงแต่ก็สู้แรงควายอย่างมันไม่ได้ให้ตายสิทำไมพระเ้าถึงชอบรังแกผมจัง ทำไมท่านไม่ให้ผมเกิดมาตัวสูงๆแล้วก็มีแรงเยอะๆ บ้างนะ
“ทำไม เมื่อกี้กูเห็นร่านได้ร่านดีนะมึงไปกูจะสนองให้มึงคงจะอยากมากสินะ” ไอ้เหี้ยอิลพูดพร้อมกับออกแรงกระชากผม ฮือๆ กูจะทำยังไงไม่น่าไปแหย่มันเลยอ่ะ
“เอ่อ..สองคนเป็ไรกันเหรอ?” พระเ้าท่านทรงเมตตาลูกแล้ว จู่ๆ ท่านก็ส่งไอ้คิสกลับมาหาลูกจนได้
“ก็ไอ้เหี้ยนี่ดินิสัยไม่ดีมารังแกกู TT” ผมเห็นไอ้อิลเผลอผมก็เลยวิ่งเข้าไปหาไอ้คิสซะเลย
“พี่เปล่านะน้องคิสแหะๆ ก็แค่จะเอาหมาในปากของพาสออกมาก็เท่านั้นแหละ งั้นพี่ไปแล้วนะ” แล้วมันก็เดินจากโต๊ะของผมไปได้สักที
“แบร่!! :P ไปซะได้ก็ดี”
“อ้าวๆ มึงนี่ก็ไปกวนตีนใส่รุ่นพี่เขาได้แล้วนี้มึงรู้จักพี่เค้าเหรอ?” แหมได้ทีมาเป็ชุดเลยนะมึง
“ช่างมันเถอะว่าแต่มึงเถอะไปไหนมาวะ” ผมหันไปถามไอ้คิส จู่ๆ มันก็เงียบไปทันทีเฮ้อ..ผมว่ามันกับพี่รหัสของมันต้องมีปัญหากันแน่ๆ เลย
“เออช่างมันเถอะมึงไม่อยากพูดก็แล้วแต่มึงแต่ถ้ามึงมีปัญหาไรจะปรึกษากูมึงก็บอกกูได้เลยนะเว้ย!!”
“อือ”
[End of past’s part]
2 สัปดาห์ผ่านไป…
วันนี้คือวันที่ผมไม่อยากให้มันมาถึงที่สุดก็เพราะว่าวันนี้เป็วันที่ผมจะต้องย้ายบ้านแล้วนะสิผมไม่ชอบเลยส่วนหม่ามี้ผมน่ะเหรอ? ยังคงลั้นลาอยู่กับป๋าแล้วก็เพื่อนๆของพวกท่านกันอยู่ทิ้งให้ไอ้คิสคนนี้นั่งรอนอนรอนับวันเวลาแห่งความเศร้าโศกที่จะมาเยือนแล้วมันก็ผ่านมันในวันนี้มันมาเยือนผมแล้ว
ตอนนี้เป็เวลาห้าโมงเย็นแล้วผมพึ่งแยกจากพาสมันได้แปบเดียวเพราะว่ามันกลับก่อนส่วนผมก็ยังคงนั่งลั้นลาหน้าคณะไปเรื่อยๆ(เปล่าที่จริงกำลังลอกสมุดเพื่อนอยู่ต่างหาก)มันบอกว่ามีธุระต้องรีบไปทำสุดท้ายแล้วผมก็ต้องกลับบ้านเองเป็ประจำอยู่แล้วถึงที่บ้านผมจะรวยมากแต่ว่าผมก็ไม่มีรถขับอยู่ดีเพราะอะไรน่ะเหรอถ้าคุณรู้กันแล้วก็อย่าเอาไปพูดที่ไหนกันนะครับ ไม่งั้นผมโกรธจริงๆด้วย
เื่มันก็มีอยู่ว่าผมขับรถไม่เป็นี่แหละสาเหตุสำคัญของผมอ๊ะอ่ะ!! อย่าพึ่งหาว่าผมปัญญาอ่อนนะ ><;; ก็ผมไม่ชอบความเร็วนี่นามันน่ากลัวจะตายไปแล้วอีกอย่างใจผมมันก็ไม่กล้าพอที่จะลองหัดขับ มีอยู่ครั้งหนึ่งไอ้พาสมันหัดให้ผมขับนี่แหละแล้วผมก็เกิดอาการสั่นเืสูบฉีดจนเหยียบคันเร่งซะมิดเลยแล้วก็หาเบรกไม่เจอจนไอ้พาสต้องหักหลบให้รถไปชนกับต้นไม้ั้แ่นั้นมาผมก็สัญญากับตัวเองไว้แล้วว่าผมจะไม่แตะพวงมาลัยรถอีกเลยเป็อันขาด
ผมกลับมาเก็บของที่บ้านดีแล้วที่ไอ้พาสมันรีบไปธุระเพราะถ้ามันมาส่งผมมันได้รู้แน่ๆ เลยว่าผมจะย้ายบ้านตอนนี้ผมมาถึงหน้าคอนโดฯที่หม่ามี้จดใส่กระดาษให้ผมแล้ว จะว่าไปมันก็อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากมหาลัยฯ เท่าไหร่ผมหันไปเห็นเฟอร์รารี่สีแดงคันหนึ่งเอ๊ะ!! มันเหมือนกับของไอ้เฮลเลยอ่ะแต่มันคงไม่ใช่หรอกมั้ง
จะว่าไป่นี้ผมก็ไม่ค่อยเจอหน้าไอ้เหี้ยนั่นเลยั้แ่วันนั้นเอ่อ..วันที่มัน...อย่าไปพูดถึงมันเลยดีกว่า ไม่เจอหน้าเหี้ยๆอย่างมันนั่นแหละดีแล้ว ผมน่ะโคตรจะเกลียดมันเข้าไส้เลยล่ะผมเงยหน้าขึ้นไปดูแม่งมันจะสูงอะไรนักหนาวะ ไอ้คอนโดฯ นี่ ชั้นที่ผมต้องไปอยู่คือชั้นที่สิบห้าถ้าให้เดินขึ้นบันไดผมขอลาตายก็แล้วกันนะ-_-
ตอนนี้ผมอยู่ในลิฟต์แล้วกำลังรอมันพาขึ้นไปยังชั้นที่ห้องพักที่ผมจะต้องไปอยู่เห็นหม่ามี้บอกว่ารุ่นพี่ที่เป็ลูกของเพื่อนหม่ามี้โคตรจะฉลาด แล้วไอ้รุ่นพี่เหี้ยนั่นมันจะหยิ่งกับกูไหมวะแล้วถ้าเกิดมันเป็พวกโรคจิตชอบแกล้งขึ้นมาล่ะ แงๆหนูม่ะอยากอยู่กับไอ้พวกหนอนหนังสือนะหม่ามี้ ฮือๆ กลัวอ่ะ(อารมณ์แบบว่าเวอร์โคตรๆ -_-;;)
ติ๊ง!!
ผมเดินออกมาจากลิฟต์แล้วเดินไปยังห้องเป้าหมายทันที ‘1501’ นี่คือห้องที่ผมจะต้องอยู่จะกดกริ๊งหรือว่าเปิดห้องเข้าไปเลยดีวะ ผมยืนคิดหนักอยู่หน้าห้องเพราะว่าผมก็มีคีย์การ์ดอยู่(หม่ามี้ให้มา) แต่ตามมารยาทเราต้องกดกริ๊งก่อน
กริ๊ง!!
ทำไมไม่มีคนมาเปิดประตูวะผมลองกดอีกสองสามครั้งก็ยังไม่มีคนมาเปิดประตูผมเลยตัดสินใจใช้คีย์การ์ดเปิดประตูเข้าห้องไปเลยฮ่าๆกูมีมารยาทแล้วนะเว้ยแต่มันไม่มีคนอยู่กูเลยเข้ามาเองซะเลย
ภายในห้องตกแต่งได้ดูดีมีระดับสมกับเป็คอนโดฯที่หรูมากจริงๆ เอ่อ..แล้วเ้าของห้องมันไปอยู่ที่ไหนวะ
“ใครวะจะกดกริ๊งรั่วหาพ่องมึงเหรอ?เหี้ย!!” ผมก็ได้ยินเสียงที่โคตรจะคุ้นดังมาจากข้างในห้องๆหนึ่ง แล้วเ้าของเสียงก็ปรากฏตัวขึ้น
เฮือก!! มะ..ไม่จริง!! เพราะว่าคนที่พูดออกมาเมื่อกี้นี้มันคือคนที่ผมไม่อยากเจอมากที่สุดในตอนนี้นะสิ
ไอ้เฮล!!!
“เห้ย!! มึงมาอยู่ที่นี่ได้ไงวะ!”
“ทำไมกูจะอยู่ไม่ได้ก็ที่นี่บ้านกู!!” มันตอบผมด้วยสีหน้ากวนส้นตีนดูสภาพของมันตอนนี้สิผ้าขนหนูผืนเดียวพันอยู่ที่เอวไอ้เหี้ยมึงจะเซ็กซี่เพื่อ?
“ไม่จริง!! กูไม่เชื่อมึงออกไปเลยนะไอ้เหี้ย ที่นี่บ้านกูเว้ย!!”
“มึงหุบปากของมึงเลยนะมาอาศัยกูอยู่แล้วยังจำทำปากดีอีกนะมึง!!” มันพูดพร้อมกับถลึงตาใส่ผม
“ทำไมมึงจะทำไรกู?” กูไม่กลัวมึงหรอกเว้ย
“หึ! กูก็จะจับมึงทำเมียไง” มันทำหน้ากวนพร้อมกับเดินเข้ามาหาผมเรื่อยๆ
“อ๊ะ!! จะทำเหี้ยอะไร อย่าเข้ามานะ” ผมเดินถอยหลังหนีมันเรื่อยๆจนล้มลงไปบนโซฟา ทำให้มันรีบเข้ามาคร่อมผมไว้ทันที
“ไม่อยากเป็เมียกูเหรอ?” มันยิ้มจนหน้าบานพร้อมกับก้มหน้าลงมาหาผมเรื่อยๆ เอาหน้าเหี้ยๆของมึงออกไปเลยนะ
“ไม่ปล่อยกูนะ!!”
“ไม่ปล่อยมีไรปะ ^^”
“บอกให้ปล่อยไงเล่า!!”
“ให้กูจูบมึงก่อนสิ” มันพูดพร้อมกับก้มหน้าลงมาอีก
“อ๊ะ!! อย่านะ!!”
1K
![เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นผู้ดูแลฟาร์มผู้มั่งคั่งบ้างได้ไหมคะ？[แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1777289001_54748035.webp)
