บ่ายคล้อยแยมถือแฟ้มเอกสารเดินเข้าไปแจ้งเคาน์เตอร์ว่า มาขอพบคุณสอง เธอได้รับบัตรติดหน้าอกV.I.Pรูปร่างเปรียวได้สัดส่วนในชุดแซกสีน้ำตาลอ่อนคลุมทับด้วยสูทโทนเดียวกันแต่สีเข้มกว่า ผมสีน้ำตาลยาวสยายชวนให้คนทั้งตึกหันกลับมามอง
สายตาเธอสะดุดกับชายหญิงคู่หนึ่งที่ยืนหันหลังหน้าลิฟต์“สวัสดีค่ะ คุณใหญ่”
ชายหนุ่มร่างสูงหันมา“สวัสดีครับ” วิสัยของเขามักจะพูดน้อยกับคนอื่น
แยมอึกอักกับคุณใหญ่ทำไมเธอจึงไม่รู้สักทีว่า ควรจะพูดอะไรกับเขา“สวัสดีเนย”
หญิงสาวรูปร่างเล็กที่สุดเบิกตากว้าง ‘แหม! เขียนตัวเองซะสวยเริ่ดเลยนะแยม แม่นางเอก’ “สวัสดี” เนยทบทวนว่า ในนิยายของแยมเธอต้องเป็นางร้ายที่คอยแย่งชิงพี่สอง แล้วตอนหลังก็เกิดไปชอบพี่ใหญ่จึงไปแย่งชิงพี่ใหญ่ ‘โอ๊ย! ปวดตับ’แต่ตอนนี้เธอได้พี่ใหญ่มา หรือว่า.....
“มาหาเ้าสองเหรอ?”
“ค่ะพี่โอให้เอาเอกสารสำคัญมาให้คุณสอง”
‘ตายแล้ว ถ้านางเอกจะลงเอยกับพี่สองฉันก็ต้องช่วยให้อำนาจในมือของคุณใหญ่โอนไปที่พี่สองให้ได้’เธอแอบเงยหน้ามองเสี้ยวด้านข้างใบหน้าของผู้ชายร่างใหญ่ข้างตัว ‘ฉันจะเกลี้ยกล่อมตานี่ได้ยังไง? ระดับความแสบเบอร์นี้หรือจะใช้มุขสาวงาม เฮ้อ! ก็น่าจะยาก’
“ผมก็กำลังจะพาว่าที่เ้าสาวไปหาเ้าสองเหมือนกัน”เขาเบือนหน้ามาทางเนยเล็กน้อย เขาอมยิ้มเล็กๆหากคนอื่นมองก็อาจจะดูเหมือนภูมิใจที่จะได้แต่งงานความจริงเขาอยากดูปฏิกิริยาระหว่างคู่แข่งต่างหาก
“คุณใหญ่คุยก่อนก็ได้ค่ะแยมรอได้”
ลิฟต์ขึ้นถึงจุดหมายพอดีคุณใหญ่ผายมือให้แยมก้าวออกไปก่อน แล้วผลักหลังเนยให้เดินนำหน้าเขา “ไปสิ”
แยมเดินนำหน้าไปจนถึงห้องทำงานของคุณสองแล้วนั่งรอที่โซฟาหน้าห้อง “เชิญคุณใหญ่ก่อนเลยค่ะ” เธอยิ้มแย้ม
“ขอบคุณครับแล้วเจอกัน” คุณใหญ่จูงมือเนยเดินผ่านแยมเข้าไปในห้อง คุณสองเงยหน้าขึ้นมองทำสีหน้าแปลกใจ
“พี่ใหญ่ทำไมมาถึงที่นี่ได้”
“พาว่าที่เ้าสาวมาดูที่ทำงาน”
“หือ....จะได้เนยมาทำงานที่นี่เหรอครับ?”
“หา!” เนยตาค้าง จู่ๆ เขาไปรับเธอที่บ้านลากเธอขึ้นรถมาที่นี่ เพื่อจะประกาศให้เธอมาทำงานหลังแต่ง ‘โอ๊ย!จะเผด็จการอะไรขนาดนั้น’
“แต่งแล้วก็เท่ากับเป็คนของักรุปเข้ามาทำงานช่วยก็ถูกต้องแล้ว” เขาหันมาดุเธอเบาๆ เนยหุบปากที่อ้าค้างฉับ ‘คิดดีๆ ฉันได้ประโยชน์นี่หว่าคราวนี้จะได้สืบเื่งานได้ง่ายขึ้น แถมยังได้อยู่ใกล้คุณสองอีกน่าจะแก้ไขเื่ได้ง่ายขึ้น’ เธอกำลังคิดถึงแผนที่จะต้องทำลายอิทธิพลคุณใหญ่และผลักดันให้คุณสองก้าวขึ้นมาเต็มตัว ขณะเดียวกันต้องจัดการช่วยแยมให้สมหวังอีกว่าแต่ ตอนนี้ปัญหาใหญ่ของเธอนั่งอยู่ข้างๆ แถมยังใหญ่มากจนบังเธอมิดอีกด้วย
“ใช่หลังแต่งงานจะให้มาช่วยงานสอง ไม่มีปัญหาใช่ไหม?” ประโยคนั้น คล้ายแจ้งให้ทราบ คุณสองพยักหน้ารับแต่โดยดี
‘อันที่จริงพี่ใหญ่ก็บริหารอยู่แล้ว ทำไมต้องแกล้งทำเหมือนเป็คนนอก’เนยพิจารณาท่าทีสองพี่น้องอยู่เงียบๆเธอนึกถึงสมุดที่เธอเขียนโยงความสัมพันธ์ของตัวละครเอาไว้แถมยังพยายามค้นหาปมที่จะทำให้เื่คลี่คลายได้
“พูดเื่แต่งงานตกลงวันเรียบร้อยหรือยังพี่” คุณสองมองหน้าพี่ชายคนโตกับว่าที่เ้าสาวคนละทีสีหน้าของทั้งคู่ไม่ได้ดีกว่ากันสักเท่าไร
“เรียบร้อยแล้วผู้ใหญ่สองฝ่ายพอใจทั้งคู่ ก็ตามนั้น อีกสิบวัน”ว่าที่เ้าบ่าวพูดด้วยสีหน้าเรียบเรื่อย เขาเหลือบมองสาวน้อยข้างตัวเล็กน้อย
“คุณสองค่ะถ้าเนยมา พี่สองจะให้ทำหน้าที่อะไรคะ?”
ใบหน้าคมสันน้อยกว่าว่าที่สามีเธอสองสามส่วนหันมายิ้มตอบ “เลขา”
“เอ๋า!เลขาหน้าห้องก็มีตั้งสองคนแล้วนี่คะ”
“ปกติต้องมีสามคนนะเพิ่งลาออกไปหนึ่งคนพอดี”
“เกือบลืมนั่นมีคนรอพบแกอยู่” คุณใหญ่มองออกไปหน้าห้อง
คุณสองพยักหน้ารับ“โอภาสโทร.บอกแล้วว่า จะให้แยมเอาเอกสารมาส่งผม”
คุณใหญ่อมยิ้มเขาเหล่ตามองว่าที่ภรรยาที่เอาแต่นั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดนึกว่าเธอจะหาแผนอะไรมาขัดขวาง สาวน้อยอีกคนซะอีก ก่อนหน้านี้เห็นแย่งชิงความเป็คนโปรดกับเ้าสองอยู่ตั้งนาน
“เอาล่ะพวกเราก็ออกไปดูการทำงานแผนกต่างๆ เถอะ” เขาเดินนำหน้า ไม่รอให้เธอตอบสิ่งใด
“พี่ใหญ่รอด้วย”
คุณสองมองตามพี่ชายกับว่าที่พี่สะใภ้ที่ดูเกาะติดกันจะว่าเป็คู่รักก็ไม่ใช่ คล้ายลูกพี่กับลูกน้องซะมากกว่า ‘การแต่งงานคู่นี้น่าสนุกแฮะไม่น่าเชื่อว่า พี่ใหญ่จะยอมเล่นเกมนี้ด้วยการแต่งงาน เล่นใหญ่ซะด้วย’
แยมเดินสวนเข้าประตูมา‘นี่ก็อีกคนไม่รู้จะมาแผนไหน?’ คุณสองระบายลมหายใจวงการธุรกิจก็อย่างนี้ มีแผนซับแผนซ้อน ทั้งแบบเปิดเผย และไม่เปิดเผย
คุณใหญ่พาเธอเดินวนเวียนเข้าแผนกโน่นออกแผนกนี้ผู้จัดการทั้งหลายต่างกุลีกุจอกันต้อนรับทุกคนแปลกใจที่ลูกชายคนโตของตระกูลนี้มาเยือนบริษัท โดยนำว่าที่เ้าสาวติดมาด้วยเขาทำหน้าที่แนะนำให้เธอรู้จักกับกระบวนการทำงานทั้งภาพรวมและภาพย่อยรวมทั้งบทบาทหน้าที่ของแต่ละแผนก
เนยทำหน้ากระปลกกระเปลี้ยในนิยายเธอเรียนจบมาแล้วหนึ่งปี แต่ในชีวิตจริงเธอยังเรียนอยู่ปีสุดท้ายพอเห็นภาระงานที่เขาบรรยายให้ฟัง เธอก็ฟังไป แอบหาวไป ‘น่าเบื่อจะตายไม่รู้จะอธิบายทำไมเยอะแยะนักหนา’
“ในฐานะสะใภ้คนโตเธอต้องรู้จักบริษัทเราอย่างละเอียด เผื่อว่า....”
“เผื่อว่าอะไรคะ?”
“เผื่อว่าเธออยากจะใช้ประโยชน์จากตรงไหนก็จะได้หยิบจับได้ถูกต้อง”
เธอสะดุ้งเหมือนถูกเขาหลอกด่าว่า เธอจะเข้ามาเพื่อล้วงความลับ ‘ไม่น่า ในนิยายเขาไม่รู้นี่นา’
“ค่ะ”เธอเก็บปากเก็บคำไว้ก่อน ตอนนี้เื่โครงการที่ว่า ก็ยังไม่ได้ยินใครพูดถึงสักคนถ้าอยากจะล้วงก็น่าจะเป็คุณสอง
เขาพาเธอเดินวนเวียนจากชั้นบนของผู้บริหารลงมาอีกสองชั้น เนยเริ่มปวดน่อง แม้จะใส่ส้นเตี้ย แต่การเดินตามแผนกต่างๆในอาคารขนาดใหญ่ แล้วยังลงมาอีกสองชั้นก็ทำเอาปวดขาไม่น้อย
“อ้าว! พี่ใหญ่ ทำไมมาถึงนี่ได้ครับ” คุณสี่หนุ่มแต่งกายเนี้ยบที่สุดในครอบครัวเดินยิ้มเข้ามาหา “พาซ้อใหญ่มาด้วยนี่เอง”
“อืม...พามาฝากงานกับเ้าสอง”
“เอ๋! แต่งงานแล้วก็ให้ทำงานเลยเหรอครับ?”
“ก็ต้องยังงั้นสิ่นี้เป็่ปรับเปลี่ยนนี่นา”
เนยไม่ได้คุยอะไรกับคุณสี่เพราะคุณใหญ่ผูกขาดการคุยไว้หมดแล้ว เธอรู้สึกเหมือนคนโดนจับผิดจึงพยายามอยู่นิ่งๆ ไว้ก่อน
“จะเที่ยงแล้วนะครับไปกินข้าวที่ร้านใต้ตึกกันครับ มีร้านอร่อยเยอะเชียว” คุณชายสี่หันมายิ้มให้เนย“น้องเนยหิวหรือยังครับ?”
“หิวค่ะพี่สี่นำหน้าไปเลยค่ะ” เมื่อโดนทักเธอก็เริ่มท้องร้อง หันไปมองหน้าคุณใหญ่ เห็นเขาไม่หือไม่อือ เธอจึงจับข้อมือเขาลากให้เดินตาม“ไปกันเถอะค่ะพี่ใหญ่ หิวแล้ว” กริยานั้น ทำให้คุณใหญ่เลิกคิ้วแต่ก็ยอมเดินตามไปโดยดี
คุณสี่คอยถามคอยเอาใจเนยตลอดเวลารับประทานอาหารโดยมีคุณใหญ่มองดูเงียบๆเนยพูดคุยสอบถามด้วยความสนใจเกี่ยวกับงานชิปปิ้งในส่วนที่คุณสี่รับผิดชอบักรุปดูแลนิคมอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ มีบริษัทในเครือมากมาย หนึ่งในนั้นคือบริษัทผลิตชิ้นส่วนรถยนต์รายใหญ่ที่ส่งออกต่างประเทศซึ่งถือเป็รายได้หลัก บริษัทขนาดใหญ่รองลงมาเป็บริษัทผลิตเครื่องดื่มหลากหลายยี่ห้อและบริษัทอีกจำนวนมากผลิตสินค้าอีกหลากชนิด
ลูกชายทั้งสามคือ คุณสอง ทำหน้าที่บริหารงานภาพรวม คุณสามดูแลด้านบัญชีและงบประมาณ ส่วนคุณสี่จะดูแลส่วนของการส่งออกนำเข้าบุคคลที่ไม่ปรากฏในสารบบบริษัท คือ คุณใหญ่ ซึ่งไม่ค่อยมีคนรู้นักว่าคุณใหญ่ทำหน้าที่อะไร หรือเกี่ยวข้องกับงานส่วนใหญ่ การปรากฏตัววันนี้ทำให้พนักงานระดับสูงต่างประหลาดใจ
ตกบ่ายคุณใหญ่ก็พาเธอขึ้นลิฟต์ไปอีกชั้นที่อยู่ต่ำลงมา ที่นั่นเป็แผนกบัญชี
“พี่ใหญ่มาทำไมครับนี่?” คุณสามหันมาเห็นเนย“จะพาอาซ้อมาดูกิจการหรือยังไงครับ?”
“ก็พามาดูไว้น่ะสิเพราะต่อไปต้องมาช่วยงานเ้าสองแล้ว”
“อืมแต่งงานปุ๊บใช้งานปั๊บ คุ้มจริงๆ นะนี่”
“จะให้เขามานั่งอยู่นั่งกินเปล่าๆได้ยังไงกัน ต้องเอามาทำมาหาเลี้ยงสิ ภรรยาที่ดีต้องดูแลสามีให้อยู่ดีกินดีดูพี่แกสิ รายได้ก็ไม่มีจะเอาอะไรเลี้ยงภรรยา”
เนยหันขวับเพิ่งเห็นเขาต่อปากต่อคำเยอะเป็ครั้งแรก ที่ผ่านมาเขาถามคำตอบคำกับบรรดาหัวหน้าแผนกและพนักงานระดับสูง กับคุณสองและคุณสี่เขาก็ดูไม่ค่อยให้ความสนิทสนมเท่ากับคุณสาม
“น้องเนยขยันให้มากนะถ้าต้องเลี้ยงดูพี่ใหญ่ งานหนักแน่”
“ไม่ต้องห่วงหรอกรายนี้เขาอึดอยู่แล้ว” คุณใหญ่วางมือบนศีรษะของเธอโยกไปมาช้าๆ
เนยทำหน้าเคืองเล็กน้อย“ไม่แน่หรอกค่ะ”
คุณใหญ่หัวเราะหึๆ “ภารกิจตะวันกรุปเขายังรับผิดชอบได้ดีเลยหาทุกวิถีทางจนสำเร็จ” เขาหันหน้าเดินจากไป “ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”
เธอเสียวสันหลังวาบ! ‘หรือว่าเขาจะรู้อะไรมา’
******************************
2K
![อยู่อย่างเดียวดาย[นิยายสั้น]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1577963398_10791446.webp)
