ตอนที่ 1 พบกันอีกครั้ง
@ธันยธรณ์
สวัสดีครับ ผมธันยธรณ์ หรือ เฮียธรณ์ที่หลายๆคนรู้จัก กลางวันผมทำงานบริษัท ส่วนกลางคืนผมเฝ้าผับ ชีวิตของผมก็ไม่มีอะไรมาก
ผมแอบชอบผู้หญิงอยู่คนหนึ่งวันนั้นเมื่อหลายเดือนก่อนผมชวนเธอไปเที่ยวในที่สุดผมก็ได้ตัวของเธอมาได้สำเร็จแต่ผมกลับไม่ได้หัวใจของเธอมาด้วย
เธอหายจากผมไปหลายเดือนจนกระทั่งวันนี้ครับงานแต่งไอ้ช้างเพื่อนรักของผม เธอมาปรากฏตัวอีกครั้งเธอสวยขึ้นมากจนผมเกือบจำเธอแทบไม่ได้
“ไอ้ธรณ์...นั่นหวานใจของมึงหรือเปล่าน่ะ”ไอ้ช้างหันมาสะกิดผม ซึ่งผมเห็นเธอเดินเข้ามาแต่ไกลแล้ว
“สวัสดีค่ะ คุณคชา คุณน้ำหวานยินดีด้วยนะคะ” เธอเดินเข้ามาทักทายเ้าบ่าวกับเ้าสาวที่หน้างานหางตาของเธอจะมองมาที่ผมสักนิดก็ไม่มี!
“ขอบคุณคุณแอมมากนะครับที่มาว่าแต่คุณอาธีภพมาด้วยหรือเปล่าครับ”คุณอาธีภพที่ไอ้ช้างมันถามถึงก็คือคุณพ่อของเธอ
“มาค่ะ แอมมากับคุณพ่อท่านเจอเพื่อนอยู่ทางด้านโน้นคงแวะทักทายกันมั้งคะ”พูดคุยกันด้วยรอยยิ้มแต่กลับไม่มีผมอยู่ในสายตา
“หวานดีใจจังที่คุณแอมมาหายไปตั้งนานสวยขึ้นเยอะเลยนะคะ” ล่าสุดยัยขี้เหร่ของผมเธอเคยพูดว่าจะบินไปเกาหลีเพื่อแปลงโฉม วันนี้เธอกลับมาแล้วสวยขึ้นจริงๆครับ
“ขอบคุณค่ะ” ยืนคุยกันอยู่แค่สามคนส่วนผมยืนหัวโด่ นี่คนนะครับไม่ใช่ธาตุอากาศ
“เชิญด้านในเลยค่ะ ตามสบายนะคะ”และแล้วเธอก็เดินผ่านผมเข้าไปด้านในงานที่จัดไว้ต้อนรับแขก
“ไอ้สัส ปากอมอะไรอยู่ทำไมไม่พูดอะไรเลยวะ” ไอ้ช้างเ้าบ่าวของงานหันมาด่าผม
“จะให้กูพูดอะไรหน้ากูเธอยังไม่มองเลย”ั้แ่วันนั้นที่ผมใช้ความเ้าเล่ห์ได้ซิงของเธอมาเราก็ยังไม่ได้พูดคุยกันอีกเลย เธอหลบหน้าผมบินไปเกาหลีเลย
“ตามเธอเข้าไปสิวะ”
“ไม่ไป...”
“ถ้าวันนี้มึงไม่รีบไปวันหลังห้ามมาบ่นให้กูฟังเด็ดขาด รำคาญหู!”
“แต่...”ผมไม่รู้จะเริ่มพูดกับเธอยังไงก่อนดี
“ไม่มีแต่ รีบไป!” เออไปก็ไปหน้าผมเธอยังไม่ยอมมอง เดินเข้าไปคุยด้วยหวังว่าจะไม่โดนด่าหน้าหงายกลับมานะครับคนยิ่งเยอะๆอยู่ด้วย
“คุณช้าง...ยุ่งเื่คนอื่นอีกแล้วนะคะ”น้ำหวานหันมาดุเ้าบ่าวของเธอเมื่อเหลือกันอยู่แค่สองคนแล้ว
“คนอื่นที่ไหน ไอ้ธรณ์มันเพื่อนผม”ยังไม่รู้ตัว!
“ให้มันน้อยๆหน่อยเถอะค่ะ”
“แต่ผมว่าเธอทำแค่หน้า...”ไม่ได้ทำนม...อุ้ย!เจอสายตาเมียเข้าประโยคที่จะพูดต่อจึงถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอเฉยเลย
“คุณกำลังจะพูดอะไรฉันรู้นะถ้าไม่เกรงใจแขกจะเอานิ้วจิ้มตาให้บอดเลยคอยดู” แหม! เมียรู้ทันตลอดเลย
“คนสวย หยุดก่อนครับ”เมื่อก่อนอีตานี่ชอบเรียกฉันว่ายัยขี้เหร่ มาวันนี้เรียกคนสวย ชิ! อย่าฝันว่าฉันจะหลงคารมง่ายๆ
“มีธุระอะไรกับฉันเหรอคะ”หันไปยิ้มให้แบบสวยๆ เคยว่าฉันเอาไว้เยอะจะเอาคืนให้หัวหมุนเลยคอยดู!
“ผมคิดถึงคุณจังเลยที่รัก” ที่รัก!ไม่ได้เจอกันตั้งนาน เขายังเหมือนเดิม หน้าตาดีพอๆกับปากนั่นแหละ
“ตอแหล!”
“ผู้หญิงด่าแปลว่าผู้หญิงรัก!”พูดด้วยรอยยิ้ม หน้ามึนจริงๆอีตานี่
“ถอยไปค่ะ ฉันเหม็นขี้หน้าคุณ”เธอทำท่าจะเดินหนี ผมจึงรีบเดินเข้าไปดักหน้าเธอ ขอมองหน้าใกล้ๆหน่อยไหน...ไปทำอะไรมาบ้าง
“เดี๋ยวสิครับคุยกันก่อนไม่ได้เจอกันตั้งนานกลับมาคราวนี้คุณสวยขึ้นเยอะเลยนะครับ” ตื้อเท่านั้นที่ครองโลก!ไอ้ช้างมันบอกมา...
“ตกลงคุณมีธุระอะไรกับฉันหรือเปล่าคะ”ผู้ชายคนนี้ฉันรู้จักนิสัยเขาดี ไม่สนิทก็เหมือนสนิท เขาชอบแซวฉันอยู่บ่อยๆใครๆต่างก็รู้ว่าเขาเป็เพลย์บอย กลางวันแสร้งทำเป็นักธุรกิจมีหน้ามีตาทางสังคมตกกลางคืนเฝ้าผับดื่มแอลกอฮอล์ ผู้หญิงสำหรับเขาเป็แค่ของเล่นแก้เหงาเท่านั้นฉันก็คือหนึ่งในผู้หญิงที่ถูกเขาใช้เพื่อแก้เหงามาแล้วครั้งหนึ่ง
ถ้าถามว่าครั้งนั้นฉันโกรธเขามั้ยฉันยอมรับว่าครั้งนั้นฉันไม่ได้โกรธแต่ฉันแค่รู้สึกผิดหวังที่ฉันไว้ใจเขามากเกินไป ฉันคิดว่าเขาจะไม่มีวันทำกับฉันเหมือนกับที่ทำกับผู้หญิงคนอื่นๆ
“เื่วันนั้นของเรา”ผมโคตรอยากอธิบายเื่นี้ให้เธอฟังจริงๆแต่ไม่รู้จะเริ่มพูดยังไงดี
“ฉันลืมไปแล้ว ขอตัวนะคะ”ลืมไปแล้ว!
“เดี๋ยวครับทำไมคุณไม่ตอบไลน์ผมเลยล่ะ”
“ฉันไม่บล็อกก็บุญแล้วค่ะ”พูดไม่ออกเลย! เธอพูดจบก็เดินหนีผมไปผมกำลังจะเดินตามแต่ก็ถูกไอ้มิตรมันเดินเข้ามาดักหน้าผมเอาไว้ซะก่อนไอ้มิตรก็คือน้องชายคนเดียวของผมเองครับ
“เฮีย!ใจเย็นๆน่า...พ่อเธอเดินมาโน่นแล้วถอยก่อนดีกว่า”
“ไอ้มิตร เดี๋ยวมึงคอยดูนะเฮียจะเอายัยนี่มาเป็พี่สะใภ้มึงให้ได้เลยคอยดู” ยิ่งยากยิ่งอยากได้!
“เอาอะไรมามั่นใจครับว่าเธอจะเอาเฮียมาทำผัว”ไม่มีเลย!
“ถ้าไม่ยอมดีๆเฮียจะจับปล้ำจนกว่าเธอจะยอม”
“ปากดี!เข้าใกล้เธอให้ได้ก่อนดีมั้ยครับ”
“ไอ้มิตร กูพี่มึงจะเบรกทำไมเนี่ย”
“ก็ได้ครับไหนเฮียบอกว่าเธอไปเกาหลีทำหน้าทำนมไงครับ” ผมกับไอ้มิตรสองคนพี่น้องยืนคุยกันตามประสาผู้ชายสายตาของเราสองคนก็ยังคงมองเธออยู่
“กูว่านมไม่ได้ทำ”ข้อนี้ผมมั่นใจเกินร้อย
“ผมก็ว่าแบบนั้น”คำพูดสบายๆของไอ้มิตรทำให้ผมหันไปมองหน้ามันทันที
“เฮียอยากพิสูจน์ว่ะ”พูดแล้วก็คิดถึงคืนนั้นจังเลย
“กลางวันแสกๆอย่าเพิ่งฝันสิเฮีย”ไอ้น้องเวร!
“พนันกันมั้ยล่ะ”
“เฮียอยากได้อะไรครับ”
“ถ้าเฮียชนะเฮียขอให้มึงมาบริหารงานบริษัทป๊าแทนเฮียได้มั้ย”
“เฮียหยุดเลย เฮียขอเยอะเกินไปเห็นแบบนี้ผมก็ี้เีไม่แพ้กับเฮียหรอกครับ”
“จะไปไหนก็ไปไป๊”
“ไปก็ได้ครับเอาเปรียบกระทั่งน้อง” บ่นเสร็จมันก็เดินจากไป ผมก็เลยเดินกลับไปหาไอ้ช้างเ้าบ่าวของงานตามเดิม
“ไงไอ้ธรณ์ทำหน้าแบบนี้แห้วแดกกลับมาสิท่า”
“ก็เออดิวะ”
“ใจเย็นๆเพื่อนถ้าเธอยังไม่มีใครที่ตรงนี้ก็ยังเป็ของมึงครับเพื่อน”
“ลองมีดูสิ”ผมไม่มีวันยอมยกของที่เป็ของผมแล้วให้คนอื่นไปง่ายๆเด็ดขาด
“ถ้าเธอมีมึงก็หมาไง”
“ไอ้ช้าง!” ไอ้สัสนี่!พูดไม่เข้าหูอีกคนและ
“โอเคๆ เราเพื่อนกันแต่ยังไงมึงก็ต้องช่วยตัวเองไปก่อนนะ กูคงช่วยอะไรมึงมากไม่ได้”พูดเสร็จมันก็หันไปมองหน้าเ้าสาวของมัน...สงสัยเมียจะหวง
“เออกูรู้แล้วน่า”ผมเองก็รู้สึกเกรงใจน้ำหวานอยู่เหมือนกันแต่ด้วยความที่ผมสนิทกับไอ้ช้างเวลาจะพูดอะไรผมไม่ค่อยระวังจึงทำให้น้ำหวานต้องฟังสิ่งที่ผมพูดไปด้วยผมก็เลยคิดว่าเมียเพื่อนก็เพื่อนเรานั่นแหละ เพื่อนกันทั้งนั้นผมเป็ผู้ชายเปิดเผยความลับไม่มีอยู่แล้ว
3K
