ตอนที่23
ปี 3เทอม 1 หรือเราพยายามอยู่ฝ่ายเดียว
รถจักรยานยนต์คันเก่าบรรทุกคนออกไปโลดแล่นดับความทุกข์ที่เจิ่งนองออกทางดวงตากลั่นเป็หยดน้ำใส ๆ ซ้อนท้ายคนหน้านิ่งแขนทั้งสองข้างโอบกอดเอวบาง ใบหน้าซบลงไหล่ให้ของเหลวซึมผ่านผ้าหนาสีน้ำเงิน
“อย่าเอาแต่ก้มหน้าสิ เงยขึ้นมาดูวิวซะบ้าง ” บรรยากาศร้อน ๆ กับแสงอาทิตย์กระทบผิวน้ำสาธารณะเป็ปรากฏการณ์ดวงดาวบนดินที่สวยจับจิต
“ผมไม่โอเคเลยครับพี่ ทำยังไงดี ” ไพ่เริ่มบทสนทนาทั้ง ๆ ที่ใบหน้างามนั้นยังซุกอยู่ตรงไหล่ของพี่เช่นเดิม
“ไปนั่งเล่นที่ใต้ต้นไม้กันมั้ย ” ไฮโลเลี้ยวรถไปทางอุโมงต้นไม้ที่อยู่ไม่ไกลมากก่อนที่จะจอดให้ไอ้แก่ได้พักเครื่อง เนื่องจากท่อไอเสียร้อนไม่ไหวแล้ว “ ลงมาสิจะต้องให้อุ้มลงมารึไง ”
“.......... ” ไพ่ไม่ตอบอะไรแต่เดินลงมาจากรถแต่โดยดี และมานั่งอยู่ใต้ต้นไม้โดยใช้หลังนั่งพิงกับหลังกับพี่เหม่อมองยอดไม้สูงด้วยความคิดว่างเปล่า
“ไหวมั้ย ้าคนปลอบหรือเปล่า หรือ้าอยากอยู่คนเดียวก็บอกล่ะ ”
“ไม่ครับ พี่แค่อยู่เป็เพื่อนเพื่อเตือนสติผมก็พอแล้วครับ ”
“อืม งั้นก็อยู่แบบนี้ไปสักพักแล้วกัน ” ทั้งคู่นั่งพิงกันอยู่สักพักใหญ่ ๆโดยไม่มีการพูดคุยกันเลยสักนิดแต่ถึงอย่างนั้นพี่ก็ยังััได้ถึงแผ่นหลังของน้องที่สั่นอยู่ตลอดเวลาอยากจะถามว่าเป็อะไร เจ็บตรงไหน ้าความช่วยเหลือหรือไม่พี่อยากแสดงความห่วงใยออกมาเหลือเกิน แต่ก็กลัวว่าน้องจะรู้สึกไม่ดีกับคำถามเหล่านี้
“ั้แ่เย็นวันศุกร์ไปจนถึงวันอาทิตย์ผมไม่อยู่นะครับ ”
“จะไปไหนหรอ ให้พี่ไปเป็เพื่อนมั้ย ”
“ไม่เป็ไรครับ พอดีผมต้องกลับไปจัดการอะไรหลาย ๆ อย่างที่บ้านน่ะตอนนี้มันแย่มากเลย ผมไม่อยากให้พี่ไปเห็นอีกโลกหนึ่งของผมน่ะ พี่เข้าใจผมนะ ”
“ก็ได้ แต่ไพ่ต้องติดต่อพี่ตลอดนะ อย่าหายไปเฉย ๆ แค่ส่งข้อความมาบอกว่าถึงบ้านแล้วก็ยังดี”
“ครับ ผมสัญญา ” จึงจะตกลงและพูดกับน้องแบบนั้น ในมือถือกลับทักหาคนสนิทของไพ่ ชวนออกไปกินเหล้าในคืนนี้ที่ร้านเหล้าของพี่โฟนและเ้าคนหัวอ่อนนั่นก็ช่างหลอกง่ายซะจริง ตอบตกลงโดยที่ไม่สงสัยอะไรทั้งนั้น แค่ได้ยินคำว่าของฟรีก็โดนล่อซื้อแบบไม่รู้ตัว
“แล้วจะเอาไง กลับหอเลยมั้ย รอบรถกี่โมง ”
“อีกสักพักก็ได้ครับ ผมว่าจะกลับพร้อมฟองเบียร์อะ เราพึ่งนัดกันเมื่อครู่ ”ไพ่ยื่นมือถือให้กับไฮโลได้ดูว่ามีการนัดหมายกันเรียบร้อยแล้ว ทั้ง ๆ ที่พึ่งทะเลาะกันแต่ทำไมถึงได้หายโกรธง่ายขนาดนั้นกันนะแล้วน้องฟองเบียร์นั่นมันยังไงกันแน่ ก็เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าไพ่ไม่ได้ดูชอบเด็กนั้นขนาดนั้นสักหน่อยแต่กลับยอมตามใจทุกอย่าง มันต้องมีอะไรที่เรายังไม่รู้ และตอนนี้ก็อยากรู้มาก ๆด้วย
“ก็ได้ เหนื่อยก็กลับมานะ พี่รออยู่ รอให้ไพ่มาติวหนังสือให้ อย่าหายไปนานละถ้าพี่กลับมาโง่อีก นี่มันต้องเป็ความผิดของไพ่ทั้งหมดเลย ” ไฮโลพูดติดตลกแต่มันกลับทำให้คนโดดเดี่ยวซึ้งใจเป็อย่างมาก หันหน้าเข้ามากอดเพื่อเพิ่มพลังจนร่างบางแทบแหลกสลาย
“คิดจะฆ่ากันรึไง ”
“ขอโทษครับ 555 งั้นเรากลับกันเถอะครับ ผมต้องเก็บของใส่กระเป๋าอีก ”
“อืม ” เมื่อทั้งคู่กลับถึงห้องไพ่ก็เอาแต่เหม่อลอย นั่งมองท้องฟ้าริมหน้าต่างรอเวลาที่ฟองเบียร์จะมารับ แต่หารู้ไม่ว่าหนุ่มน้อยคนนั้นได้มาถึงแล้ว
“อ้าวบังเอิญจังเลยนะครับ เราสองคนเจอกันอีกแล้ว ” คำทักทายที่แสนธรรมดาเอ่ยทักไฮโลที่ลงมาเอาข้าวที่สั่งไว้จะบังเอิญได้ยังไงก็มึงมารับไอ้ไพ่ไม่ใช่หรอ แล้วนี่ก็หอกู เจอกันมันก็ไม่ใช่เื่ที่แปลกอะไรสักหน่อยไฮโลคิดอยู่ในใจและยิ้มให้ตามมารยาท
“ไม่ถามหน่อยหรอครับว่าผมมาทำไมที่นี่ ” ถามทำไมละก็เห็น ๆ อยู่ว่ามึงมาหาคนของกูน่ะ
“แล้วน้องมาทำไมหรอครับ ” ไฮโลถามออกไปเพื่อไม่ให้คำตอบของฟองเบียร์ที่เตรียมมาศูนย์เปล่า
“ผมมารับพี่ไพ่กลับบ้านนะครับ แค่เราสองคน เพื่อไปหาผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายพี่ไฮโลเข้าใจความหมายมั้ยครับ ”
“พอดีว่าพี่โง่อะ ค่อนข้างที่จะเข้าใจอะไรยาก ”
“ก็แหม ผมคงต้องแปลให้สินะครับ บางทีหลังจากที่เราสองคนเรียนจบ อาจจะมีซองแดงส่งมาให้พี่ไปงานมงคลก็ได้ใครจะไปรู้” ฟองเบียร์แสดงความเป็เ้าของไพ่โดยไม่เหนียมอายเลยสักนิด ก็ลองส่งมาสิ มึงแจกซองแดงใช่มั้ยเดี๋ยวกูสวนด้วยดอกไม้จันทร์แน่
“งั้นหรอ จะรอนะครับ แต่ก่อนอื่น ตื่นก่อนนะครับ อย่าฝันนาน ” ไฮโลเข้าไปตบบ่าของเด็กหนุ่มเบาๆ และยิ้มให้ก่อนที่จะเดินขึ้นบันไดไปแต่ก็ไม่วายหันมาพูดยั่วโมโหอีกรอบ “ อ๋อ รอหน่อยนะครับพอดีว่าพี่ต้องทำกิจกรรมกับไพ่ก่อนนะ เดี๋ยวพี่จะรีบเร่งมือ เพื่อให้ไพ่ได้ลงมาหาน้องเร็วๆ ” เอาสิ กรี๊ดมันออกมาเลยไอ้หนุ่ม อย่าอดกลั้นมันเอาไว้ ไฮโลคิดอยู่ภายในใจเมื่อเห็นสีหน้าอันแดงก่ำของคนผู้นั้นและเหมือนว่าจะไม่พอใจสุด ๆ
หลังจากาประสาทได้จบลงไพ่ก็ได้ขึ้นรถกลับบ้านไปพร้อมกับฟองเบียร์สายตาประดุดเหยี่ยวมองผ่านหน้าต่างหอพัก ดูรถเก๋งสีดำขับผ่านแยกไปย่างช้า ๆมือข้างหนึ่งล้วงมือถือตรงกระเป๋าเสื้อโทรหาใครบางคนทันที
“ไอ้โค้ก กูขอเปลี่ยนสถานที่ ไม่ไปร้านพี่โฟนแล้ว มาที่ห้องกู ลากไอ้หวยมาด้วย ”
“ได้ เดี๋ยวกูซื้อเครื่องดื่มไปด้วยเลย ให้กูชวนเพื่อนคนอื่น ๆ ด้วยมั้ย ”
“ไม่ต้อง รีบมาตอนนี้เลย ”
คนทั้งสามนัดปาตี้กันแต่หัวค่ำภายในห้องเล็กๆ มันไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่หว่า ไหนล่ะความสนุกสนานนี่มันสำนักงานสอบสวนสืบสวนชัด ๆ
“เป็ปาร์ตี้ที่แหวกแนวดีนะครับ 555 ”หวยรู้สึกผิดสังเกตั้แ่เดินเข้ามาภายในห้อง เพราะดวงตาของไฮโลคู่นั้นมันทำให้หวยหวาดระแวง
“มีเื่อะไรกันหรือเปล่า มึงดูไม่ปกตินะ ” โค้กพูดพร้อมกับวางเครื่องดื่มมากมายลงที่โต๊ะญี่ปุ่นเล็กๆ กลางห้อง
“นั้นสิครับ ท่าทางอย่างกับจะสอบปากคำผมเลย ”
“เออ กูซื้อเหล้าให้มึงแดกแล้วมึงต้องเล่าเื่ของไอ้ไพ่ทุกเื่ที่มึงรู้ให้กูฟัง ส่วนมึงไอ้โค้กมีหน้าที่เงียบ และจับพิรุธเด็กมึงให้ดี ๆ อย่าให้โกหกกูได้ ” โค้กพยักหน้ารับคำทั้ง ๆ ที่ไม่ได้รู้เื่อะไรเลยด้วยซ้ำ แค่อยากอยู่ข้างเดียวกันกับเพื่อนเฉย ๆเนื่องจากโค้กยังผิดใจกับหวยอยู่
“พี่โค้กครับ จะไม่ปกป้องผมจริง ๆ หรอ ” หวยทำตาลูกหมาพิฆาตเ้าของอย่างน่ารักหวังพึ่งพาแต่กลับโดนลอยแพ แถมยังย้ายที่นั่งมาอยู่ฝั่งไฮโลอีก
“มึงเล่ามาเถอะ กูจะบ้าตายห่าอยู่แล้ว เพื่อนมึงก็แม่งอมพะนำเก่งชิบหาย ”
“พี่ก็จับให้มันอมอย่างอื่นแทนสิ ”
“กูเพื่อนเล่นมึงหรอ ”
“เอาน่า ผมก็แค่ไม่อยากให้เครียด ” หวยถึงกับยิ้มเจื่อน ๆ เนื่องจากตอนนี้รุ่นพี่ทั้งสองสีหน้าดูเคร่งเครียดเป็อย่างมากก่อนที่จะทอดถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่งเพื่อทำใจ
“แต่เื่พวกนี้ไอ้ไพ่มันหวงมากเลยนะพี่ ถ้ามันรู้ว่าผมเป็คนเล่ามันต้องตัดเพื่อนกับผมแน่ๆ เลย ”
“เล่ามาเถอะ ที่กูถามไม่ใช่ว่ากูไม่รู้เื่อะไรเลยสักหน่อย ”
“มันเล่าให้พี่ฟังหรอครับ ”
“อืม แต่มันเล่าแบบติดตลกกูเลยไม่รู้ว่าอันไหนเื่จริง อันไหนเื่แต่งนี่สิ ”หวยไม่ค่อยมั่นใจที่จะเล่าเื่อดีตของเพื่อนให้คนอื่นฟัง แต่ก็ช่างมันเถอะถ้าคนคนนั้นเป็พี่ไฮโลทุกอย่างมันอาจจะดีขึ้นก็ได้
“งั้นผมจะเล่าในมุมมองของคนอื่นนะครับ มุมมองภายในผมก็ไม่ทราบเหมือนกันเพราะไอ้ไพ่มันไม่ค่อยพูดเื่ของตัวเองสักเท่าไหร่ ”
“............... ” ไฮโลพยายามตั้งใจฟังสิ่งที่หวยกำลังจะเล่าด้วยแววตาที่ดูมุ่งมั่นสุด ๆ
“ ชีวิตไอ้ไพ่มันค่อนข้างรันทดมาั้แ่เกิดครับ ครอบครัวยากจนเพราะพ่อที่ติดการพนันติดผู้หญิง ติดเหล้า มีแม่ที่หัวอ่อน ขี้กลัว อ่อนแอและยังมีพี่สาวที่เป็ดั่งแก้วตาดวงใจของคนทั้งบ้าน เธอเป็คนเรียนเก่งทำให้พ่อกับแม่รักเธอเป็พิเศษผิดกับไอ้ไพ่ที่ตรงข้ามกับพี่สาวทุกอย่าง จึงถูกเปรียบเทียบและบังคับให้หาเงินมาจุนเจือครอบครัวมาั้แ่เด็กๆ ผมยังจำได้อยู่เลยว่า่ประถมมันขาดเรียนบ่อยมาก ติด ร ติด 0 เป็ว่าเล่นไม่ใช่ว่ามันเรียนไม่เก่งนะพี่ แต่เวลาเรียนมันไม่พอ การบ้านก็ไม่ค่อยส่งแต่มันสอบได้เต็มทุกครั้งทำให้ผ่านมาได้แบบลุ่ม ๆ ดอน ๆส่วนพี่สาวก็ผ่านมาได้แบบเกรด 4 แต่เป็เกรด 4 ที่ตั้งใจเรียนอย่างเดียวไม่ต้องทำงานหาเงินตัวเป็เกรียวอย่างไอ้ไพ่มัน ”
“แล้วยังไงต่อวะ ” โค้กถามขึ้นเนื่องจากหวยนิ่งไปชั่วขณะหนึ่ง
“มันก็ใช้ชีวิตแบบนั้นไป ทำงานหาเงิน และเรียน วนลูปอยู่แบบนั้นจนเข้าสู่่มอต้นวันนั้นไอ้ไพ่มันป่วยทำให้ไม่สามารถไปทำงานได้ทำให้ที่บ้านขาดรายได้ไป ไฟก็ถูกตัด แถมยังโดนดุเนื่องจากพี่สาวไม่มีเงินถือไปโรงเรียนอันนี้ผมโคตรสงสารมันเลย นอนป่วยอยู่แท้ ๆ เป็ครั้งแรกที่ผมยื่นมือเข้าไปเสือกบุกเข้าไปในบ้านพามันไปส่งโรงพยาบาลพี่คือ...... สภาพ..... ผมนึกว่ามันจะตายแล้ว แต่มันก็รอดมาได้อย่าปาฏิหาริย์ พึ่งออกจากโรงพยาบาลกลับมาบ้านก็โดนพ่อขี้เมาทุบตีด่าว่า ข้อหาป่วยนานแล้วไม่มีเงินใช้ ส่วนแม่ก็เอาแต่ยืนมองแล้วร้องไห้พี่สาวก็ไม่ทำอะไรเลยนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ชานบ้าน ”หวยกำมือแน่นทำให้คนฟังรับรู้ได้ว่าสถานการณ์ตอนนั้นมันน่าหดหู่ขนาดไหน “ ถ้ามันไม่สั่งห้ามผมไว้ก่อนจะออกจากโรงพยาบาลว่าอย่าเข้ามาเสือกเื่ของครอบครัวมันละก็ผมคงเข้าไปต่อยไอ้แก่นั่นสักป๊าบ ”
“เจอขนาดนี้มันนิ่งอยู่ได้ยังไงวะ อย่างน้อย ๆ ปกป้องตัวเองหน่อยก็ได้ ”ไฮโลพูดออกมาเสียงแ่ ๆ
“จะสู้ยังไงไหวละครับพี่ แค่หงายการ์ดบุญคุณขึ้นมา ไอ้ไพ่มันก็แพ้แล้วกูเป็พ่อมึงนะ แม่เป็แม่นะ ใครเลี้ยงมึงโตมาขนาดนี้ผมได้ยินวันนั้นอยากจะตะคอกใส่หน้าจริง ๆ ว่าคนที่เลี้ยงพวกมึงจนมาถึงขนาดนี้คือไอ้ไพ่ครับพวกมึงแม่งไม่ได้เลี้ยงห่าอะไรมันเลย เห่ออออ ขอโทษครับผมหัวร้อนไปหน่อย ”
“ไม่เป็ไร กูเข้าใจ แล้วไงต่อ ”
“หลังจากนั้นตอนมอปลาย กำลังจะขึ้นมอห้ามั้งครับถ้าผมจำไม่ผิดไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไอ้ไพ่หนีออกจากบ้านนรกนั่นโดยมีคนคุยตอนนั้นเป็ช่วยเหลือเอาไว้พี่รู้มั้ยครับว่าคนคนนั้นคือใคร ”
“ไอ้ฟองเบียร์ ”
“เฮ่ย พี่เดาถูกได้ยังไงเนี่ย เก่งมาก ”
“โอ้ยยย เดาไม่ออกก็ควายแล้ว กระดกตูดให้ไอ้ไพ่ตลอดเวลาขนาดนั้น ”
“ถ้างั้นก็ง่ายหน่อย และหลังจากวันนั้นไพ่ก็หนีออกจากบ้าน ่แรก ๆน่าจะไปอยู่กับฟองเบียร์ที่หอนะครับ แต่หลังจากนั้นไม่นานมันก็ย้ายมาอยู่กับผมแทนเหมือนว่าทางบ้านของฟองเบียร์จับได้เลยถูกไล่ออกมา และหลังจากนั้นผมก็ไม่เคยเห็นมันกลับไปที่บ้านหลังนั้นอีกเลยต่อให้แม่กับพี่สาวมาตามกลับบ้าน มันก็ไม่คิดจะเสนอหน้ามาให้เห็นเลยด้วยซ้ำซ่อนตัวมาจนถึงทุกวันนี้เลยแหละ ”
“แต่มันก็โคตรเก่งเลยนะที่เติบโตมาเป็มันจนถึงตอนนี้ได้ ”
“ผมว่าไอ้ไพ่มันไม่มีโอกาสโตด้วยซ้ำ ถ้ามันไม่หนีออกมา ตอนที่มันมาอยู่กับผมผมรู้ได้ทันทีเลยว่ามันวางแผนหนีมาสักพักใหญ่ ๆ เลยล่ะ เพราะทุกอย่างมันดูเป็ขั้นเป็ตอนและมีแบบแผนมีงานทำ มีเงินเก็บ เตรียมสอบเข้ามหาลัยที่ไกลสุดโต้งอย่างที่นี่ด้วย ”
“เื่คนคุยเก่านี่ยังไงต่อ ตัดจบแค่นี้เลยหรอ ”
“คือเื่นี้ผมก็มีส่วนผิดอยู่มากเหมือนกัน และพึ่งผิดใจกับไอ้ไพ่เมื่อไม่นานมานี้ด้วย” หวยแสดงสีหน้าอันเศร้าหมองออกมา เพราะรู้สึกผิดกับเื่ที่เกิดขึ้น
“เื่อะไร ”
“ก่อนหน้านี้ แม่ของไพ่ไปขอเบอร์ของผมกับทางบ้านผมน่ะ แล้วแม่ของมันก็โทรมาร้องห่มร้องไห้กับผมว่าคิดถึงไพ่อยากขอโทษไพ่กับเื่ทั้งหมด และอยากแจ้งข่าวเื่ที่พ่อของไพ่ป่วยหนักอีกด้วยผมจึงใจอ่อนให้ที่อยู่พร้อมเบอร์ติดต่อไปให้ ”
“ไอ้สัสเอ่ย ไม่น่าละ แม่งทำหน้าซังกะตายทุกครั้งที่มีสายเรียกเข้าที่แท้ต้นเหตุมาจากมึงนี่เอง ”ไฮโลขึ้นเสียงใส่คนไม่รู้ความเมื่อรู้ความจริงเกี่ยวกับความเศร้าที่ผ่านมาของน้อง “แล้วก็ไม่ต้องสืบ เื่ที่ไอ้ฟองเบียร์มาเรียนที่นี่ด้วย ”
“ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ ผมก็แค่สงสารคุณป้า ผมคิดว่ามันคงจะดีถ้าไพ่มันได้ปรับความเข้าใจกับครอบครัวอย่างน้อย ๆ มันจะได้ไม่ต้องโดดเดี่ยว ” การที่กลับไปอยู่จุดเดิม จุดที่ถูกทุบตีถูกทรมานทั้งทางด้านร่ายกายและจิตใจ นั่นใช่การไม่โดดเดี่ยวหรอวะ ไพ่คิดอยู่ภายในใจเมื่อได้ยินคำแก้ตัวของหวยที่พูดออกมา
“แล้วมึงรู้มั้ยว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้น ไอ้ไพ่กำลังกลับบ้านไปเจอครอบครัวสุดที่รักพร้อมกับคนคุยเก่าของมันแล้วยังไงล่ะ” สิ้นสุดคำพูดอันคาดไม่ถึง หวยใขั้นสุด เพราะไม่นึกว่าเพื่อนที่หลบหน้าครอบครัวมานานจะกล้ากลับไปหาด้วยหัวใจอันเด็ดเดี่ยวขนาดนี่
“ไม่น่าไว้ใจวะพี่ ผมว่าเราตามไปกันเถอะ ตอนนี้น่าจะทันนะ ”
![[จบ] ไลฟ์สดดูดวง โดย หมอดูเซียนสาว](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1733281358_56421056.webp)
22K
