เวทยุทธ์สะท้านปฐพี

ด้านหลังภูเขาเงาตะวันมีน้ำตกขนาดใหญ่มหึมาสูงกว่าร้อยจั้ง กระแสน้ำที่ไหลพรั่งพรูจากที่สูงลงสู่เบื้องล่างด้วยความเร็ว มีพลังมหาศาล ผิวน้ำในทะเลสาบถูกตกกระแทก จนเกิดเป็นคลื่นที่รุนแรงวั่งซานโยนซากไก่ป่าตัวโตที่เพิ่งจับมาได้ลงในทะเลสาบใต้คลื่นน้ำตก ฝูงปลาตัวเล็กสีเขียวมรกตนับร้อยตัวพุ่งขึ้นมาจากใต้น้ำด้วยความเร็วดุจสายฟ้า เพียงชั่วพริบตาซากไก่ป่าก็โดนฝูงปลารุมทึ้งจนไม่เหลือแม้แต่เศษขนซู่หลันรู้สึกเสียวสันหลังวูบ สองเท้าก้าวถอยหลังออกห่างจากน้ำตกทันที สองตาจับจ้องมองอาจารย์บ้าเขม็ง“ไม่ต้องกลัวเจ้าลูกเต่า พวกมันรุมแทะเจ้าได้แค่เนื้อหนัง แต่แทะกระดูกเจ้าไม่เข้าหรอกน่า ฮี่ ๆ”ได้ยินคำพูดของอาจารย์บ้าแล้วซู่หลันแทบจะกระอักเลือดตาย“ท่านไม่ได้คิดจะถีบข้าลงน้ำไปเป็นอาหารฝูงปลาปีศาจใช่ไหม” ซู่หลันถามด้วยความระแวง“ไม่ถีบ ไม่ถีบ ข้าเป็นอาจารย์คนดี ไม่ทำร้ายลูกเต่าศิษย์รัก ฮี่ ๆ”สิ้นเสียงพูด เด็กหนุ่มยังไม่ทันได้ถอนหายใจโล่งอก ร่างก็ถูกจับยกขึ้นแล้วโยนขึ้นไปบนก้องหินใหญ่ใต้คลื่นน้ำตก พลังอัดกระแทกอันหนักหน่วงกว่าหมื่นชั่งของน้ำตก แทบจะบดร่างเขากลายเป็นเศษเนื้อซู่หลันรีบตั้งสติรวบรวมพลังกายทั้งหมดเกร็งกล้ามเนื้อลุกขึ้นนั่งสมาธิ ต้านแรงอัดกระแทกหฤโหดของน้ำตกยักษ์ แรงตกกระแทกที่รุนแรงสร้างความเจ็บปวดทั่วร่างอย่างแสนสาหัส“เจ้าลูกเต่านั่งเล่นดี ๆ อย่าตกหินนะ เดี๋ยวปลาแทะเนื้อขาด เย็น ๆ อาจารย์คนดีจะมารับไปย่างเนื้อ ฮี่ ๆ”“นั่งเล่นบ้านท่านสิ..หึ..สวรรค์ ข้าเคยไปด่าบิดาท่านรึไง ถึงได้ส่งคนบ้าผู้ยอดยุทธ์มาเป็นอาจารย์ข้าเช่นนี้..เฮ้อ..” เสือดาวลายเพลิงนอนไร้ลมหายใจอยู่บนพื้น กลางกะโหลกมันถูกเจาะจนเป็นรูโบ๋ ซู่หลันที่ถูกลากตัวออกมาจากน้ำตกนรกมีสีหน้าบึ้งตึง เขาใช้มีดสั้นตัดแยกร่างเสือดาวออกเป็นชิ้น ๆ แล้วโยนเข้ากองไฟอย่างไม่ไยดี“ลูกเต่าศิษย์รักอย่าโกรธอาจารย์คนดีสิ แรงกดดันของน้ำตกหมื่นชั่ง จะทำให้เจ้ามีร่างกายแข็งแกร่งขึ้น ฮี่ ๆ”ซู่หลันยังคงนั่งนิ่ง ไม่สนใจคำพูดของอาจารย์บ้า เขารู้ดีว่าการต้านทานแรงกระแทกเป็นการฝึกหลอมกาย แต่ที่เขาโมโหคือการถูกจับโยนเข้าไปในน้ำตกยักษ์โดยไม่ได้ตั้งตัว แรงกระแทกมหาศาลเกือบบดกระดูกเขาเป็นผุยผงวั่งซานในภาคคนบ้า ชูอวดก้อนผลึกสีแดงเพลิงขนาดเท่ากำปั้นเด็กทารกกับศิษย์รักที่กำลังโกรธ“อาจารย์คนดีเตรียมผลึกวิญญาณเพลิงจากสัตว์อสูรธาตุไฟไว้ให้ลูกเต่าศิษย์รักด้วยน๊า ฮี่ ๆ”การง้อของคนบ้าได้ผล ซู่หลันหันมาสนใจผลึกสีแดงที่มีกระแสพลังไหลวนอยู่ด้านในบนมือวั่งซาน ผลึกนี่ต้องมีผลดีต่อการฝึกยุทธ์ของเขาแน่นอน และถ้าอยากรู้ประโยชน์ของมัน ต้องรอถามอาจารย์บ้าตอนตะวันตกดินไปแล้วซู่หลันใช้มีดสั้นเขี่ยเนื้อเสือดาวลายเพลิงออกจากกองไฟ แล้วถลกหนังที่ไหม้ออก เนื้อสีขาวลายแดงถูกย่างใหม่อย่างตั้งใจจนหอมกรุ่น อยู่ด้วยกันมานานเป็นเดือนจนรู้ใจกันดี อาจารย์บ้าชอบกินเนื้อย่างที่สุกพอดี เพื่อตอบแทนเรื่องผลึกวิญญาณเพลิง เขาจึงหายโกรธและตั้งใจย่างเนื้อให้ใหม่“ผลึกวิญญาณธาตุไฟ มันมีประโยชน์อย่างไรขอรับ”ซู่หลันเอ่ยถามวั่งซานในภาคมีสติสมบูรณ์ด้วยความอยากรู้“ผลึกวิญญาณเป็นแก่นอัคคีแท้ของอสูรธาตุไฟ จะมีพลังเปลวเพลิงบริสุทธิ์สถิตอยู่ เมื่อดูดซับและหลอมรวมพลังจากแก่นอัคคีแท้เข้ากับพลังปราณภายในร่าง เวลาใช้วิชาพยัคฆ์เพลิงจะสามารถปล่อยเปลวเพลิงออกมาจากร่างได้ มนุษย์ไม่สามารถดูดซับพลังจากแก่นแท้อัคคีได้โดยตรง ต้องนำไปหลอมรวมกับสมุนไพรให้เป็นยาลูกกลอนเพลิงวารีก่อน จึงจะใช้ได้”วั่งซานตอบ พลางขับเคลื่อนพลังมาที่ฝ่ามือ เปลวเพลิงสายหนึ่งลุกท่วมฝ่ามือแกร่ง เมื่อซัดฝ่ามือเพลิงใส่อากาศก็เกิดเสียงดังดุจฟ้าคำราม มวลอากาศที่ถูกเปลวเพลิงแผดเผาพลันสั่นสะเทือนและบิดเบี้ยว“เจ้าต้องมีรากฐานพลังที่มั่นคง จึงสามารถเริ่มฝึกวิชาพยัคฆ์เพลิงได้ น้ำตกเงาวารีจะช่วยหลอมกายและเสริมสร้างรากฐานพลังปราณให้แข็งแกร่ง อีกหนึ่งเดือนจะถึงกำหนดเปิดภูผาล่าสมุนไพรของแคว้นซิง เจ้าต้องเข้าไปล่าสมุนไพรสำคัญมาใช้เป็นวัตถุดิบหลอมยาเพลิงวารี”“ทราบแล้วขอรับ”ซู่หลันรับคำสั่ง แล้วกลับไปถ้ำของตัวเอง เมื่อนึกถึงเรื่องสมุนไพร เขาก็คิดถึงน้องน้อยขึ้นมาทันที ถ้ามีน้องสาวช่วย เขาต้องได้สมุนไพรมาหลอมยาเพลิงวารีอย่างแน่นอน ซู่หลันส่ายหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่าน แล้วหลับตาเข้าสมาธิฝึกปราณและเปิดเส้นชีพจรวิญญาณเช่นทุกคืน การฝึกตนภายใต้น้ำตกยักษ์ผ่านไปกว่าสิบวัน ซู่หลันรู้สึกว่าความเจ็บปวดจากแรงกระแทกลดลงมาก ความรู้สึกด้านชาแทรกซึมเข้ามาแทนที่เมื่อพิจารณาร่างกายอย่างละเอียด เนื้อหนังและกระดูกของเขามีความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว พลังปราณในจุดตันเถียนก็เพิ่มขึ้นมาก จนลูกแก้วรวมปราณขยายขนาดใหญ่ขึ้นเส้นชีพจรวิญญาณในร่างกว่าครึ่งถูกทะลวงเปิดออกแล้ว ตอนนี้พลังยุทธ์อยู่ในระดับก่อปราณช่วงปลายสุด ใกล้ทะลุขึ้นระดับหลอมกาย“เจ้าลูกเต่า ในน้ำตกเงาวารีมีพลังปราณบริสุทธิ์แฝงอยู่ ถ้าต้านทานความเจ็บปวดได้แล้ว ก็ลองเข้าสมาธิฝึกปราณในน้ำตกดู ถ้าเจ้ายังมีพลังยุทธ์ไม่ถึงระดับหลอมกาย เจ้าต้องโดนเชือดในภูผาสมุนไพรแน่นอน ฮี่ ๆ”วั่งซานใช้พลังคลื่นเสียงตะโกนสั่งศิษย์รักในคลื่นน้ำตก ก่อนจะกระโดดหายเข้าไปในหุบเขาลึก ซึ่งเป็นที่อยู่ของสัตว์อสูรขั้นสูง“วันนี้ข้าจะจับอสรพิษเพลิงสามหัว มาให้เจ้าลูกเต่าย่าง ฮี่ ๆ”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 22 น้ำตกเงาวารีกับผลึกเพลิง (100%)

นิยายแนะนำ

เวทยุทธ์สะท้านปฐพี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 22 น้ำตกเงาวารีกับผลึกเพลิง (100%)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้