[3P]ผมกลายเป็นเด็กของไอ้แฝด

"น้ำอยากกินร้านไหน?" ไอ้ดินถามผมหลังจากผมขึ้นมานั่งบนรถเรียบร้อยแล้วตอนนี้มันมีสีหน้าปกติไม่ได้ทำหน้าเหมือนโกรธคนทั้งโลกเหมือนสองสามวันที่ผ่านมา

"ชาบูกันป่ะ"

"พวกพี่โอเคถ้าน้ำอยากกิน" ไอ้ไฟพูด

"แล้วพวกมึงอยากกินไหมล่ะ..พวกมึงชอบพูดว่า'ถ้ากูอยากกิน'มึงไม่คิดจะออกความเห็นอย่างอื่นกันบ้างหรือยังไง"

"ก็พวกพี่สองคนกินอะไรก็ได้ไง..พี่ก็เลยให้น้ำเลือก" ไอ้ดินพูด

"เออๆขับรถไปเลย"

[ร้านชาบูแห่งหนึ่ง]

“3ที่ครับ” ไอ้ดินพูดกับพนักงานตอนรับหน้าร้าน

“เชิญด้านนี้เลยค่ะ” พนักงานสาวเดินนำพวกเราไปโต๊ะว่างเวลานี้คนค่อนข้างมาก

“ลูกค้าสนใจเป็๞ราคาไหนคะ?”

“เอาอันที่สั่งได้ทุกอย่างครับ” ไอ้ดินพูด

“เดี๋ยวคุณลูกค้าสั่งรายการอาหารได้ตรงจอด้านนั้นนะคะจากนั้นจะมีหุ่นยนต์มาเสิร์ฟรายการอาหารที่คุณลูกค้าสั่งค่ะ” ผมมองตามที่พนักงานสาวบอกตรงฝั่งที่ติดผนังมีจอไอแพดอยู่ พนักงานพูดจบก็เดินออกไปจากโต๊ะ

“ร้านนี้ทันสมัยจังวะ” ผมเลื่อนจอไอแพดดูมันมี๻ั้๹แ๻่เลือกน้ำซุป อาหาร ผักผลไม้รวมถึงน้ำต่างๆให้เลือกมากมาย

“น้ำเลือกก่อนเลย” ไอ้ไฟพูด ผมกดเลือกไปหน้าน้ำซุป

“มันเลือกได้4น้ำ กูให้พวกมึงเลือกสองน้ำ”

“พี่เอาต้มยำกับหม่าล่า” ไอ้ดินพูด ผมกดตามที่มันบอกจากนั้นเลือกน้ำซุปที่ตัวเองอยากได้บ้าง

รอไม่นานรายการอาหารทั้งหมดที่เราสั่งก็มีหุ่นยนต์มาเสิร์ฟให้ถึงโต๊ะ

“โคตรเท่เลยว่ะ” ผมมองหุ่นยนต์พร้อมถ่ายรูปเป็๞ที่ระลึกเมื่อเสิร์ฟเสร็จมันก็เลื่อนกลับไปทางเดิม

“น้ำ..อ้าปาก” ไอ้ไฟคีบบะหมี่หยกมาจ่อที่ปากผมผมจึงต้องอ้าปากอย่างเลี่ยงไม่ได้เพราะกำลังหิว

“น้ำ..ลองซูชินี่ดู อร่อย” ไอ้ดินคีบซูชิหน้าแปลกๆที่ผมไม่เคยกินมาจ่อที่ปากผมผมก็ต้องกินอย่างเลี่ยงไม่ได้เหมือนกัน

“น้ำ..อันนี้ก็อร่อย”

“มึงพอ..แยกย้ายกันแดก” ไอ้ไฟทำท่าจะเอาอะไรมาจ่อที่ปากผมอีกแต่ผมห้ามมันไว้ก่อนเพราะตอนนี้ในปากยังเคี้ยวไม่หมดเลย

“น้ำพี่อยากกินเฟรนฟรายหยิบให้หน่อยสิ” ผมหยิบจานเฟรนฟรายยื่นให้ไอ้ดิน

“ป้อนให้หน่อยสิพี่อยากกินแต่มือไม่ว่างน่ะ”

“ (เกินหน้าเกินตาไปแล้วนะมึง) ” ไฟแอบกระซิบแฝดพี่โดยไม่ให้น้ำได้ยิน

“อ้าปาก” ผมป้อนเฟรนฟรายให้ไอ้ดิน

“ให้พี่บ้างสิน้ำ” ไอ้ไฟพูดพร้อมอ้าปากรอ ผมจึงป้อนให้มันด้วย

“พอแล้วนะพวกมึงถ้ามือยังไม่ว่างอีกเดี๋ยวกูจะตัดมือมึงทิ้งจริงๆ” ผมพูดดุพวกมันไปแบบไม่จริงจังมากนัก

“ก็ดีนะน้ำจะได้ป้อนข้าวป้อนน้ำให้พี่ทุกวัน” ไอ้ไฟพูดอย่างอารมณ์ดีผมล่ะเหนื่อยใจกับพวกมัน

.

.

“โครตอิ่มเลยว่ะ” ผมเดินลูบหน้าท้องตัวเองออกมาจากร้าน

“อิ่มก็ดีจะได้ไม่ต้องซื้อขนมไปเต็มตู้เย็นอีก..รู้ตัวไหมว่าในตู้เย็นมีแต่ขนมของเราคนเดียวเลยนะ ขนาดน้ำเปล่ายังมีน้อยกว่าขนมของน้ำอีกพวกพี่ไม่มีน้ำเย็นกินกันแล้วนะ” ไอ้ดินบ่น

“ก็ซื้อตู้เย็นใหม่เพิ่มสิวะ” ทำไมผมต้องเอาขนมออกในเมื่อตู้เย็นก็มีขายทั่วไปหมดแค่นี้ก็จบ

“เราจะซื้อให้พวกพี่หรอ?” ไอ้ไฟเลิกคิ้วถาม

“กูซื้อแต่พวกมึงจ่ายตังนะ”

“เงินในบัญชีมีเยอะจนซื้อคฤหาสน์ได้แล้วมั่งเราน่ะ” ไอ้ดินพูดแซว

“ไหนพวกมึงบอกว่าเลี้ยงกูไปได้ตลอดชีวิตไงวะแค่นี้ก็บ่นแล้วหรอ”

“เดี๋ยวนี้หัดพูดอะไรแบบนี้เป็๲แล้วหรอเราน่ะ?” ไอ้ไฟพูดแซว

“อะไร..กูก็แค่พูดตามความจริง”

[บ้าน]

ผมแต่งตัวเสร็จเดินออกมาเจอไอ้สองแฝดกำลังนั่งใส่ถุงเท้ากันหน้าทีวีก่อนหน้านี้ผมเหมือนได้ยินเสียงมันพูดอะไรกันเสียงดังก็ไม่รู้หัวเราะกันอยู่สองคน

“พวกมึงหัวเราะอะไรกันวะดังไปถึงในห้องกู” ผมถามพวกมันด้วยความอยากรู้

“คืนนี้พี่สองคนคิดจะอยากเล่นอะไรสนุกๆกันน่ะ” ไอ้ไฟตอบ

“อะไรวะ?”

“พวกพี่อยากลองสวิงกิ้งกันน่ะแบบมีอะไรกับผู้หญิงพร้อมกันในห้องเดียวน้ำสนใจลองด้วยไหม?” ไอ้ไฟพูดเหมือนเป็๲เ๱ื่๵๹ปกติที่คนเขาพูดกัน

“ไม่เอา..คิดจะเล่นบ้าอะไรของพวกมึง”

“เพื่อนพี่มันทำบ่อยพี่ก็เลยอยากลองบ้าง..น้ำไม่ลองดูด้วยล่ะพร้อมกันทีเดียวสามคนไปเลยพวกพี่ก็อยากรู้เหมือนกันว่าที่เพื่อนที่เล่ามันจะสนุกขนาดไหน” ไอ้ดินพูด

“ไม่เอาอะกูชอบฉายเดี่ยวมากกว่า” ผมเดินหนีไปหยิบขนมในตู้เย็น

“ไม่กล้าอะดิ”

“ไอ้ไฟ!” ผมที่กำลังก้มหยิบขนมในตู้เย็นชั้นล่างในท่าโค้งตัวโดนไอ้ไฟเดินมาจับก้นแล้วแล้วรีบเดินหนีเข้าห้องไป เมื่อก่อนมันชอบแกล้งผมแบบนี้บ่อยครั้งแต่พอผมโตขึ้นมันก็ไม่ค่อยได้แกล้งแล้วจนมาถึงตอนนี้

“พี่ให้จับคืนนะ..มาสิ” มันเดินออกมาจากห้องพร้อมกับมือถือในมือพร้อมทำท่าหันก้นมาให้ผมผมจึงต่อยต้นแขนมันแบบเบาๆเพราะรู้ว่ามันแค่กวนตรีน

“ไม่เอาเว้ยกูไม่ได้โรคจิตชอบจับก้นคนอื่นเหมือนมึง”

“พี่จับแค่ของน้ำคนเดียวต่างหาก”